ഗരുഡപുരാണമ്

ഹേ രുദ്രാ, ഞാൻ തന്നെ സംയമവും, ശാസനയും, വിവിധ വ്രതങ്ങളും ആകുന്നു. കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, ഗരുഡൻ എന്ന പക്ഷി ഭൂമിയിൽ കഠിനതപസ്സിലൂടെ എന്നെ ആരാധിച്ചു. എന്റെ മാതാവ് വിനതയെ, ഹരീ, പാമ്പുകൾ അടിമയാക്കി വെച്ചിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ ആ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും; അതുപോലെ ഞാൻ നിന്റെ വാഹനം ആയതുപോലും. പുരാണങ്ങളുടേയും സമാഹാരങ്ങളുടേയും കർത്താവ് ഞാൻ ആകുന്നതുപോലെ, നീയും അങ്ങനെയേ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതെന്ന് വിഷ്ണു പറഞ്ഞു. നീ നിന്റെ മാതാവായ വിനതയെ പാമ്പുകളുടെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും. നീ മഹാശക്തനായും, ദൈവങ്ങളുടെ വാഹനം ആയും, വിഷം നശിപ്പിക്കുന്നവനായും മാറും. എന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപങ്ങൾ എങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെട്ടുവോ, അതുപോലെ അതെല്ലാം നിനക്കുമുണ്ടാകും. ദേവന്മാർക്ക് ഐശ്വര്യമായി ഞാൻ പ്രശസ്തനാകുന്നതുപോലെ, വിനതയുടെ പുത്രനായ നീയും ഗരുഡരൂപത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഗരുഡൻ കശ്യപനോടു ചോദിച്ചു. പിന്നെ മറ്റൊരു ചിന്തയിൽ ലീനനായ ഗരുഡൻ, ജ്ഞാനത്താൽ മറ്റൊരാളെ ഉണർത്തി. ഹേ രുദ്രാ, ഗരുഡൻ തന്നെയായി പ്രസ്താവിച്ച, എന്റെ സ്വരൂപമായ ഗരുഡോപദേശം കേൾക്കുക. അങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്, കമലത്തിൽ ജനിച്ച രുദ്രനും വിഷ്ണുവിനെയും കുറിച്ചുള്ള വൃത്താന്തം സന്യാസി ശ്രവിച്ചു. ആ സന്യാസിമാരിൽ ചിലർ ശ്രവിച്ചപ്പോൾ, സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ ദേവാരാധനയെ കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു. വർണ്ണാശ്രമധർമങ്ങളും, ദാനധർമങ്ങളും, രാജധർമങ്ങളും എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു. അങ്ങയുടെ അവയവങ്ങൾ, പ്രളയം, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയുടെ പരമജ്ഞാനം വ്യക്തമാക്കി. ഇത് എല്ലാം ഭാഗ്യശാലിയായ ഗരുഡൻ ഗരുഡപുരാണത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചു. ഹരിയുടെ വാഹനം ആയതും, സൃഷ്ടിയും അതിന്റെ ക്രമവും ഉണ്ടാകുന്നതിന്റെ കാരണവും ആയതും അവനാണ്. വിശ്വംഭരനായ ഹരിയുടെ ഉദരത്തിൽ വിശ്വണ്ഡം അകത്താക്കിയ ആ വിശപ്പുള്ളവൻ, ഈ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തു. ഗരുഡൻ കഷ്ണിച്ച മരത്തെ, കശ്യപൻ ഗരുഡോപദേശത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു. ഈ ശുഭമായ, ഭാഗ്യദായകമായ ഗരുഡോപദേശം നിങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കേണ്ടതാണ്. സൃഷ്ടി, പ്രളയം, വംശാവളികൾ, മനുക്കളുടെ യുഗങ്ങൾ എന്നിവ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. ഹേ രുദ്രാ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന സൃഷ്ടിയും മറ്റു വിഷയങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ദിവ്യനായ നരനാരയണനും വാസുദേവനും നിർമലനായവനും ഇവിടെ പ്രസ്തുതമാകുന്നു. എല്ലാം വ്യക്തമായ രൂപത്തിലും, അവ്യക്തമായ രൂപത്തിലും, പുരുഷരൂപത്തിലും, കാലരൂപത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു. വ്യക്തം വിഷ്ണുവാണ്, അവ്യക്തം പുരുഷനും കാലവും ആകുന്നു. സ്രഷ്ടാവ് ആദിയുമില്ല, അന്തവും ഇല്ലാത്ത, അനന്തനും പരപുരുഷനുമാണ്. അവനിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി ജനിക്കുന്നു; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മനസ്; പിന്നെ ആകാശം; അതിനുശേഷം വായു. സ്വർണ്ണണ്ഡം രുദ്രനാണ്; അതിനകത്ത് അവൻ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവിന് എന്നും രാജോഗുണം കൂടുതലാണ്. ആണ്ഡത്തിനകത്ത് ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടുന്ന ലോകം മുഴുവൻ ഉണ്ട്. അവസാനത്തിൽ എല്ലാം പിന്‍വലിക്കപ്പെടുന്നു; ഹരിയാണ് സംഹാരകൻ. ചക്രാവർത്തിയുടെ അവസാനം, രുദ്രരൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ ലോകം മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു. കാളരൂപം ധരിച്ച്, കൂർത്ത പല്ലിനാൽ ഭൂമിയെ ഉയർത്തുന്നു. ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിനുള്ളതായ വികൃതമായ സൃഷ്ടിയാണ്. മൂന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി വൈകാരികം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. നാലാമത്തെ സൃഷ്ടി പ്രധാനമാണ്; പ്രധാനമായ അചലജന്തുക്കളാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ആറാമത്തെ സൃഷ്ടി, മേലോട്ട് ഒഴുകുന്നവരുടെ മീതെയുള്ളത്, ദേവതാസൃഷ്ടിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി അനുകൂലതയാണ്, സത്ത്വികവും താമസികവുമാണ്. പ്രകൃതിയും വൈക്രതവും കൗമാരസൃഷ്ടിയും ഒമ്പതാമത്തെ സൃഷ്ടിയായി ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഗരുഡപുരാണത്തിൽ ഈ മഹത്തായ സൃഷ്ടിവിവരണവും, ധർമ്മജ്ഞാനവും, ഗരുഡോപദേശവും, ദൈവങ്ങളുടെ മഹത്വവും, സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യങ്ങളും, ഹരിയുടെ പരമസത്തയും, എല്ലാം ശുഭമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.