കൃഷി പോലുള്ള വ്യവസായങ്ങളെ വരൾച്ച, ഭയങ്കരമായ ഭരണാധികാരികളുടെ ഭീഷണി, എലികളുടെ ആക്രമണം തുടങ്ങിയ അനേകം തടസ്സങ്ങൾ ബാധിക്കാമെങ്കിലും, പലിശയ്ക്ക് പണം നൽകുന്നവരെ അത്തരം കഷ്ടതകൾ ബാധിക്കാറില്ല എന്ന് ശാസ്ത്രം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഏതു പകൽ, രാത്രി, ഉഷ്ണം, മഴ, ശീതം എന്നിങ്ങനെ കാലാവസ്ഥയോ സമയമോ ബാധിക്കാതെ പലിശയുടെ വർദ്ധനവ് തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് വ്യത്യസ്ത വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ലാഭം, ശരിയായ രീതിയിൽ പലിശയ്ക്ക് പണം കൊടുക്കുന്നവർക്കാണ് സാക്ഷാൽ ലഭിക്കുന്നത്. ലഭിക്കുന്ന ആ സമ്പാദ്യത്തിൽ ആദ്യം പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ആദരപൂർവം ഹോമം നടത്തണം; അവർ തൃപ്തരായാൽ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും അകറ്റപ്പെടുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. വ്യാപാരി പലിശയായി വസ്ത്രം, ധാന്യം, സ്വർണം മുതലായവ നൽകണം; കർഷകൻ ഭക്ഷണം, പാനം, വാഹനങ്ങൾ, കിടക്കകൾ, ഇരിപ്പിടങ്ങൾ എന്നിവ നൽകണം. രാജാവിന് ഇരുപത് ശതമാനവും, പശു, സ്വർണം മുതലായവയിൽ നൂറിൽ ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെയും ന്യായമായി നൽകിക്കൊണ്ട്, ബുദ്ധിമാനായി സ്വത്ത് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം വീതം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണം. ആദ്യ പാദം സമ്പാദ്യത്തിനായി മാറ്റിവെക്കണം; അർദ്ധം സ്വയം സംരക്ഷണത്തിനും, പ്രതിദിനവും പ്രത്യേക ചടങ്ങുകളും നിർവഹിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കണം; ശേഷിക്കുന്ന പാദം വീണ്ടും മുഖ്യധനമായി നിക്ഷേപിക്കണം. പഠനം, കല, സമൃദ്ധി, സേവനം, പശുപാലനം, വ്യാപാരം, കൃഷി, ഭിക്ഷाटन, പലിശയ്ക്ക് പണം നൽകൽ—ഇവയാണ് ജീവിതോപാധികൾ. ബ്രാഹ്മണർക്ക് സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നത് ദാനം സ്വീകരിച്ചാണ്; ക്ഷത്രിയർക്ക് യുദ്ധവിജയത്തിലൂടെയും, വൈശ്യർക്ക് ന്യായമായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും, ശൂദ്രർക്ക് സേവനത്തിലൂടെയാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തുകൾ: വെള്ളം നിറഞ്ഞ നദി, പച്ചക്കറികൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഇലകൾ, സമിദ്, കുശ, അഗ്നി, വേദഘോഷം—ഇവയാണ്. ആരെങ്കിലും ചോദിക്കാതെ തന്നാൽ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല; ദേവതകൾ അതിനെ അമൃതംപോലെ കണക്കാക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് അവയെ നിരസിക്കരുത്. ഗുരുസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, അതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നവനും, എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാം; എന്നാൽ സ്വാർത്ഥതയ്ക്കായി ആനന്ദം കാണിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണൻ ധാർമ്മികരായവരിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കണം; അങ്ങനെ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ളവരിൽ നിന്ന്, പാപം കുറവുള്ളവരിൽ നിന്നെങ്കിലും സ്വീകരിക്കാം; കാരണം ധർമ്മമില്ലാത്തവൻ താഴ്ന്നുപോകും. ഇങ്ങനെ പലിശയോ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഉപജീവനം നടത്തിയാൽ, ബ്രാഹ്മണൻ പാപപരിഹാരങ്ങൾ ചെയ്ത് ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. ദിവസത്തിൽ നാലാം ഭാഗത്തിൽ, സ്നാനത്തിനായി മണ്ണ് ശേഖരിക്കണം; എള്ള്, പുഷ്പം, ദർഭ, തുടങ്ങിയവ പ്രകൃതിദത്ത ജലത്തിൽ ഉപയോഗിക്കണം. നിത്യ, നൈമിത്തിക, കാമ്യ സ്നാനങ്ങൾ, അശുദ്ധി നീക്കം, കഴുകൽ, ആചമനം, മുങ്ങൽ—ഇവയാണ് സ്നാനത്തിന്റെ എട്ട് വിധങ്ങൾ. സ്നാനം ചെയ്യാത്തവൻ ജപത്തിനോ ഹോമത്തിനോ യോഗ്യമല്ല; അതിനാൽ പ്രഭാതസ്നാനം നിർബന്ധിതമാണ്. ചണ്ഡാലനെ, ശവം, മല, രജസ്സ് ഉള്ള സ്ത്രീ എന്നിവയെ സ്പർശിച്ചാൽ സ്നാനം നിർബന്ധമാണ്; അതിനെ നൈമിത്തിക സ്നാനം എന്നു പറയുന്നു. ജ്യോതിഷികൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കാമ്യസ്നാനങ്ങൾ ആഗ്രഹമില്ലാതെ ചെയ്യരുത്. ജപം, ശുദ്ധീകരണം, ദേവപൂജ, അതിഥി ആദരം എന്നിവയ്ക്കായി സ്നാനമാവശ്യമാണ്; ഇത് കര്മത്തിന്റെ അവയവം. സ്നാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം അശുദ്ധി നീക്കലാണ്; അതിനായി തടാകം, നല്ല കിണർ, തീർത്ഥം, നദി എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം. സ്നാനമഥ്യയമാണ്, അതിനാൽ കര്മസ്നാനം ഉത്തമം; ജലം അവയവങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ഫലം ലഭിക്കും. കഴുകലും മുങ്ങലും മന്ത്രങ്ങളുമാണ് പാപം വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നത്; നിത്യ, നൈമിത്തിക, കര്മശുദ്ധി എന്നിവ അശുദ്ധി നീക്കാൻ വേണ്ടതാണ്. തീർത്ഥമില്ലെങ്കിൽ ചൂട് വെള്ളം, മുകളിലേക്കു ഒഴുക്കുന്ന വെള്ളം, ഭൂമിയിൽ നിന്നെടുത്ത വെള്ളം, ഉറവിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം. തടാകത്തിലെ വെള്ളം അതിലും ഉത്തമം; തീർത്ഥജലം ഉത്തമം, ഗംഗാജലം എല്ലായിടത്തും ഉത്തമമാണ്. ഗംഗാജലം പാപം വേഗത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, മരണംവരെ പോലും; ഗയ, കുരുക്ഷേത്ര എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഉള്ള ജലവും അങ്ങനെ തന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഗംഗാജലം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; പുത്രജനനം, യോഗങ്ങൾ, സൂര്യസംക്രമണം എന്നിവയ്ക്കും ഗംഗാസ്നാനം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. രാഹുവിനെ കണ്ടാൽ സ്നാനം ചെയ്യാം, എന്നാൽ രാത്രിയിൽ അല്ല; പ്രഭാതത്തിൽ, സൂര്യോദയത്തിൽ, സംധ്യാകാലങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യാം. അപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന സ്നാനത്തിന് പ്രജാപത്യ യാഗത്തിന് സമാനമായ ഫലമാണ്; പ്രജാപത്യ യാഗം പതിനൊന്ന് വർഷം കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്ന ഫലവും അതിനോടു തുല്യമാണ്. വിശ്വാസത്തോടെ പ്രഭാതത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ആ ഫലം ഒരു വർഷം കൊണ്ട് നേടും; ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ പോലെ ആനന്ദം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യണം. മാഘ, ഫാൽഗുണ മാസങ്ങളിൽ പ്രഭാതസ്നാനം എല്ലായ്പ്പോഴും നിർബന്ധമാണ്; മാഘത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു സ്നാനം ചെയ്ത് ഹവിസ്സ് കഴിക്കുന്നവൻ, Month-കണക്കിന് പോലും ഭയങ്കരമായ പാപം നീക്കപ്പെടും; മാതാവ്, പിതാവ്, സഹോദരൻ, സ്നേഹിതൻ, ഗുരു എന്നിവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായാലും. വൈഷ്ണവരായുള്ളവർ ഏകാദശിയിൽ വിഷ്ണുവിനെ ആദരിച്ച്, ശരീരത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടിലൊന്ന് ഭാഗം പോലും മുങ്ങിച്ച് സ്നാനം ചെയ്താൽ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും; ആ ദിവസം ആമലകി ഫലം സമർപ്പിച്ചാൽ വിഷ്ണു അതീവ തൃപ്തനാകും. ആമലകി ഫലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതു സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ ദു:ഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും, പ്രശസ്തിയേറും, ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും ലഭിക്കും. സൂര്യാദി ദേവതകൾക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ, സ്നാനത്തിൽ എണ്ണയിടാതെ ശരീരത്തിൽ ലേബനം ചെയ്താൽ ആരോഗ്യവും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറും; ഉപവാസികൾക്ക് മുടി മുറിച്ചാൽ അതിനും പ്രത്യേക ഫലമുണ്ട്. എണ്ണ ശരീരത്തിൽ തൊടാത്തവരെ വരെ ശ്രീദേവി പ്രസന്നയായി നിലകൊള്ളുന്നു; സ്നാനത്തിന് ശേഷം പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും മനുഷ്യർക്കും തർപ്പണം അർപ്പിക്കണം. നാഭിവരെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന്, മനസ്സോടെ ധ്യാനിച്ച്, “എന്റെ പിതാക്കന്മാർ വരികയും ഈ അഞ്ജലി സ്വീകരിക്കികയും ചെയ്യട്ടെ” എന്ന് ചിന്തിച്ച്, മൂന്ന് അഞ്ജലി വെള്ളം, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നുമൂന്ന് തവണ തെക്കോട്ടോ ആകാശത്തോ ഒഴിക്കണം. സ്നാനത്തിന് ശേഷം ഉണക്ക വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പുല്ലോ ഇലകളോ നിലത്ത് വിരിച്ച് അതിന്മേൽ ഇരിക്കണം. ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവർ ഒരിക്കലും പാത്രത്തിൽ തർപ്പണം ചെയ്യരുത്; ക്രൂരമായതോ, മാംസം കലർന്നതോ, അശുദ്ധമായതോ ആയ വെള്ളം ഉപയോഗിക്കരുത്. അശാന്തമായതോ അശുദ്ധമായതോ എല്ലാം മാറ്റി വെയ്ക്കണം; ഇടതുകൈയിൽ വെള്ളം എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം.