ദിവസത്തിന്റെ പകുതിക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ദേവതാരാധന നടത്തണം എന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ദേവന്മാരിൽ വിഷ്ണുവിനേക്കാൾ ഉന്നതൻ ആരുമില്ല; അതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം. ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിങ്ങനെ ദേവന്മാരെ വേർതിരിച്ച് കാണുന്നത് ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യരുത്. ഈ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹീതമായ എട്ട് വസ്തുക്കളുണ്ട്: ബ്രാഹ്മണൻ, പശു, അഗ്നി, പൊന്നു, നെയ്യ്, സൂര്യൻ, വെള്ളം, രാജാവ്—ഇവയാണ് ആštu വസ്തുക്കൾ. ഈ വസ്തുക്കളിൽ ചിലത്—പൊന്നു, നെയ്യ്, സൂര്യൻ, വെള്ളം, രാജാവ്—ഇവയെ കാണുകയും, വലത് വശം ചുറ്റി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യണം. അതുപോലെ, വേദപാഠം അഞ്ചുവിധമാണ്: വേദം പഠിക്കുക, അതിന്റെ അർത്ഥം ധ്യാനിക്കുക, ആവർത്തിച്ച് അഭ്യസിക്കുക, ജപിക്കുക, ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിക്കുക—ഇവയാണ് വേദപഠനത്തിന്റെ വഴികൾ. വേദത്തിന്റെ അർത്ഥം, യാഗശാസ്ത്രങ്ങൾ, ധർമ്മഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നിവ എഴുതുകയും വിലയ്ക്ക് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവൻ വേദവിദ്യയിലേയ്ക്കുള്ള പദവി നേടുന്നു. ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും എഴുതിയും ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന് ജ്ഞാനദാനത്തേക്കാൾ ഇരട്ടമായ പുണ്യം ലഭിക്കും. ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗത്തും, ആശ്രിതരെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന മാർഗങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നു: മാതാവ്, പിതാവ്, ഗുരു, സഹോദരൻ, മക്കൾ, ദരിദ്രർ, അഭയം തേടുന്നവർ—ഇവരെയാണ് ആശ്രിതരെന്ന് പറയുന്നത്. അതുപോലെ, അത്തിഥി വന്നാൽ, അഗ്നിയും ആശ്രിതനാണ്. ആശ്രിതരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗലാഭത്തിനുള്ള മാർഗമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഒരാൾ ആശ്രിതരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം; ഒരാൾ ജീവിച്ചാൽ, പലർക്കും അതിന്റെ ഗുണം ലഭിക്കും. സ്വയം മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരാണെങ്കിലും, മരിച്ചവരുപോലെയാണ്; ഒരു നായ്ക്ക് പോലും തന്റെ വയറു നിറയ്ക്കാൻ കഴിയും. സമ്പത്ത്, പലവിധത്തിൽ വർദ്ധിച്ചാലും, അതിൽ നിന്ന് എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഉത്ഭവിക്കുന്നു, മലകളിൽ നിന്ന് നദികൾ ഒഴുകുന്നതുപോലെ. ഭൂമി—ഏറ്റവും വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, പശുക്കൾ, സ്ത്രീകൾ എന്നിവ അടങ്ങിയതുകൊണ്ട്—‘സമ്പത്ത്’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ജീവികൾക്ക് ഹാനി വരുത്താതെ, അല്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഹാനി വരുത്തിയാലും, ബ്രാഹ്മണൻ അങ്ങനെ ജീവിച്ചാൽ ഉത്തമമാണ്, അതും ദുരിതകാലമല്ലാത്തപോൾ. സമ്പത്ത് മൂന്നു വിധമാണ്: ശുദ്ധം, മിശ്രം, തിമിരം; അതിന്റെ വിഭജനം ഏഴുവിധമാണെന്ന് വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കണം. വാരിസുതമായി ലഭിക്കുന്നതും, സ്നേഹത്തോടെ ലഭിക്കുന്നതും, ഭാര്യയോടൊപ്പം ലഭിക്കുന്നതും—ഈ മൂന്നു സമ്പത്തും എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും സമാനമാണ്. ബ്രാഹ്മണന്റെ പ്രത്യേക സമ്പത്ത് മൂന്നു തരം: യാഗത്തിൽ പങ്കാളിയാകുന്നത്, ഉപദേശിക്കുന്നത്, ശുദ്ധമായ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ക്ഷത്രിയന്റെ സമ്പത്തും മൂന്നു തരം: ശുദ്ധസമ്പത്ത്, നികുതി വഴി ലഭിക്കുന്നത്, ജയത്തിലൂടെ നേടുന്നത്. വൈശ്യന്റെ സമ്പത്ത്: കൃഷി, പശു വളർത്തൽ, വ്യാപാരം; ശൂദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെയാണ്. ദുരിതകാലത്ത്, ബ്രാഹ്മണൻ വായ്പ നൽകൽ, കൃഷി, വ്യാപാരം എന്നിവയിൽ നേരിട്ട് ഏർപ്പെടാവുന്നതാണ്; അങ്ങനെ ചെയ്താലും പാപമില്ല. ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ പലതും സപ്തർഷിമാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അവയിൽ വായ്പ നൽകൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. വായ്പ നൽകലിൽ, കൃഷി പോലുള്ള ഉപജീവനങ്ങളിൽ വരാറുള്ള വരൾച്ച, ഭയങ്കര ഭരണാധികാരി, എലികൾ തുടങ്ങിയ തടസ്സങ്ങൾ ഇല്ല. പകൽ, രാത്രി, വെളിച്ചം, ഇരുട്ട്, ചൂട്, മഴ, തണുപ്പ്—ഇതെല്ലാം വന്നാലും വളർച്ച നിലയ്ക്കില്ല. വ്യത്യസ്ത ദേശങ്ങളിൽ പോയി പലവസ്തുക്കൾ കൊണ്ടും ഉപജീവനം നടത്തുന്നതിന്റെ പ്രയോജനം ശരിയായ വായ്പ നൽകലിലൂടെ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. അങ്ങനെ സമ്പാദിച്ച സമ്പത്തുകൊണ്ട്, പിതൃകൾ, ദേവതകൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്നിവരെ ആദരിക്കണം; അവർ സംതൃപ്തരായാൽ പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. വ്യാപാരി പലവസ്തുക്കളും വായ്പയുടെ പലിശയായി നൽകണം: വസ്ത്രം, ധാന്യം, പൊന്നു മുതലായവ; കർഷകൻ ഭക്ഷണം, പാനം, വാഹനങ്ങൾ, കിടക്ക, ഇരിപ്പിടം എന്നിവ നൽകണം. രാജാവിന് ഇരുപത് പങ്ക്, പശു, പൊന്നു മുതലായവയിൽ നൂറ് പങ്ക് നൽകി, ബുദ്ധിമാൻ തന്റെ സമ്പത്ത് നാലിലൊന്ന് വീതം സമ്പാദിക്കണം. അർദ്ധം കൊണ്ട് സ്വയം പോഷിപ്പിച്ച്, നിത്യ-നൈമിത്തിക കര്മ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം; നാലിലൊന്ന് മൂലധനമായി കൂട്ടി ഭാവിയിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കണം. പഠനം, കലകൾ, സമൃദ്ധി, സേവനം, പശു വളർത്തൽ, വ്യാപാരം, കൃഷി, ഭിക്ഷ, വായ്പ നൽകൽ—ഇവയാണ് പത്തുപ്രകാരമുള്ള ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ. ബ്രാഹ്മണന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നത് ദാനത്തിലൂടെ; ക്ഷത്രിയന് യുദ്ധവിജയത്തിലൂടെ; വൈശ്യന് നിയമപരമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ; ശൂദ്രന് സേവനത്തിലൂടെ. ജലസമൃദ്ധിയുള്ള നദി, പച്ചക്കറികൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഇലകൾ, യജ്ഞസാമഗ്രികൾ, ദർഭാ, അഗ്നി, വേദപാഠത്തിന്റെ ശബ്ദം—ഇവയാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല സമ്പത്ത്. അന്യായം ചോദിക്കാതെ ലഭിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല; ദേവതകൾ അത് അമൃതംപോലെയാണ് കാണുന്നത്, അതുകൊണ്ട് അതു നിരസിക്കരുത്. ഗുരുവിന്റെ സമ്പത്തോ, അതിഥികളെ ആദരിക്കാനുള്ള ദാനമോ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാ ദിക്കിലും നിന്നുമുള്ള ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാം; എന്നാൽ സ്വന്തമായ ആനന്ദത്തിനായി അതിൽ സന്തോഷിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണൻ സദ്ഗുണമുള്ളവരിൽ നിന്നു ദാനം സ്വീകരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ഗുണമുള്ളവരിൽ നിന്ന്, കുറവ് ദോഷമുള്ളവരിൽ നിന്ന്. സദ്ഗുണം ഇല്ലാത്തവൻ തീർച്ചയായും താഴ്ന്നുപോകും. വായ്പ നൽകൽ പോലുള്ള മാർഗ്ഗത്തിൽ ജീവിച്ചാലും, ബ്രാഹ്മണൻ പിന്നീട് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ ശുദ്ധനാകും. ദിവസത്തിന്റെ നാലാം ഭാഗത്ത്, സ്നാനത്തിനായി മണ്ണ് ശേഖരിക്കണം; എള്ള്, പൂക്കൾ, ദർഭ തുടങ്ങിയവ പ്രകൃതിദത്ത ജലത്തിൽ സ്നാനത്തിനുപയോഗിക്കണം. നിത്യ, നൈമിത്തിക, കാമ്യ, അശുദ്ധി മാറ്റൽ, കഴുകൽ, ആചമനം, മുക്കൽ—ഇവയാണ് എട്ട് വിധത്തിലുള്ള സ്നാനങ്ങൾ. സ്നാനം ചെയ്യാത്തവർ വേദപാഠം, ഹോമം തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് യോഗ്യരല്ല; അതുകൊണ്ട് പ്രഭാതസ്നാനം നിത്യസ്നാനമായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചണ്ഡാലനെ, ശവം, മല, രതോത്സവിനി സ്ത്രീ—ഇവയെ സ്പർശിച്ചാൽ സ്നാനം നിർബന്ധമാണ്; അത്തരം സ്നാനമാണ് നൈമിത്തികം. ജ്യോതിഷികൾ നിർദേശിക്കുന്ന പുഷ്യസ്നാനം മുതലായവ കാമ്യസ്നാനങ്ങളാണ്; ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ അവ ചെയ്യരുത്. ജപം ചെയ്യാൻ, ശുദ്ധീകരിക്കാൻ, ദേവതാരാധനയ്ക്കും അതിഥി പൂജയ്ക്കും സ്നാനം നിർബന്ധമാണ്; ഇത് കര്മ്മത്തിന്റെ അവയവം തന്നെയാണ്.