ഗരുഡപുരാണമ്

കാശീശയും പുഷ്പകാശീശയും കണ്ണിന് ഉത്തമമായ ഔഷധങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ധാതുകാശീശയും കാശിയും അതേപോലെ കണ്ണിന് ഉപയോഗിക്കാവുന്നവയാണ്. കാളിമണ്ണിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സൌരാഷ്ട്രി എന്നത് ഒരു ആൽക്കലി, കാക്ഷി പങ്കപർപടി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സമാക്ഷികം ഒരു ധാതുവാണ്, താപ്യ എന്നത് താപ്യുത്തയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നു. ശിലയും മന:ശിലയും, നേപ്പാളി, കുലടി എന്നിവയും അറിയേണ്ടതുണ്ട്. ആല അല്ലെങ്കിൽ മനസ്താലകം ഹരിതാലം എന്ന പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഗന്ധകം ഗന്ധപാഷാണം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, രസം പാരദം, താമ്രമൗദുംബര, ശുല്ബം, മ്ലേച്ചമുഖം എന്നിവയും പറയപ്പെടുന്നു. അദ്രിസാര sharp iron ആണ്, ലോഹകഞ്ച എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. മാക്ഷികം, മധു, ക്ഷൗദ്രം എന്നിവ പൂക്കളുടെ സാരമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ജ്യേഷ്ഠം വെള്ളത്തോടുകൂടി കാഞ്ചികം, സുവീരകം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. സീതാ, സിതോപലാ, മത്സ്യണ്ടി എന്നിവ പഞ്ചസർക്കരയുടെ വകഭേദങ്ങൾ ആണ്. ത്വഗ്, എലാ, പത്രക എന്നിവ തുല്യ അളവിൽ ചേർത്ത് ത്രിസുഗന്ധി, അതായത് ത്രിജാതക എന്നത് ഉണ്ടാക്കുന്നു; അതിൽ നാഗകേശര ചേർത്താൽ ചതുര്ജാതം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. പിപ്പലി, പിപ്പലി മൂല, ചവ്യ, ചിത്രക, നാഗര എന്നിവ പഞ്ചകോല എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; കോലക എന്നത് അതിന്റെ മറ്റൊരു പേര്. പ്രിയംഗു കംഗുകാ എന്ന പേരിൽ, കൊരദൂഷം കൊദ്രവ എന്ന പേരിൽ, ത്രിപുട്ട പുട്ട, കലാപം ലംഗക എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സതീന, വർത്തുല, വേണു, പികുക, പിതല, ചാക്ഷ, ബിടാലപദക എന്നിവയും പറയപ്പെടുന്നു. അളവുകൾ അറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്: കർശം, സുവർണം, കവലഗ്രഹം, അർധപല എന്നത് ശുക്തി, എട്ട് മാഷകങ്ങൾ എന്നിവയും. ഒരു പലയ്ക്ക് ബില്വം, രണ്ട് പലയ്ക്ക് മുഷ്ടി, പ്രസൃതി, അഞ്ജലി, കുടവം നാലു പലയ്ക്ക് തുല്യമാണ്. എട്ട് പലയ്ക്ക് അഷ്ടമാണം, നാല് കുടവം പ്രസ്ഥം, നാല് പ്രസ്ഥം ആഢകം, ഒരു കാശ പാത്രം, നാല് ആഢകം ഡ്രോണം, ഒരു തുലാ നൂറു പലയ്ക്ക് തുല്യമാണ്, ഒരു ഭാഗം ഇരുപത് പലയ്ക്ക് തുല്യമാണ്. പ്രസ്ഥ ദ്രവ്യങ്ങൾക്കുള്ള അളവുകൾ പണ്ഡിതന്മാർ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ദ്രവ്യങ്ങൾക്കു ഇരട്ടി അളവാണ്. ഭദ്രദാരു ദൈവികമായ മരമാണ്; ദാരു ദേവദാരു എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. കുഷ്ഠം ഔഷധസസ്യമാണ്, മാംസി നലദ മൂലമാണ്. ശംഖം ശംഖ്, ശുക്തി ഓയ്സ്റ്റെർ ഷെൽ, നഖം, ശംഖം വീണ്ടും, വ്യാഘ്രം കടുവ, വ്യാഘ്രനഖം കടുവയുടെ നഖം, പുരം പാലങ്കഷം, മഹിഷാക്ഷം ഗുഗ്ഗുളു. രസം പാരദം, ഗന്ധരസം ബോൾ, സർജം സർജവൃക്ഷത്തിന്റെ ഗന്ധം. പ്രിയംഗു, ഫലിനി, ശ്യാമാ, ഗൗരി എന്നിവ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ. കരഞ്ഞ, നക്തമാല, പൂതിക, ചിരബില്വ, ശിഗ്രു (ശോഭാഞ്ജന), ജ്ഞാനമാന എന്നിവയും. ജയാ, ജയന്തി, ശരണി, നിര്ഗുണ്ഡി, സിന്ദുവാര, മൊരടാ, പീലുപർണ, തുണ്ടി (തുണ്ടികേരികാ) എന്നിവയും. മദന, ഗാലവ, ബോധ, ഘോടാ, ഘോടി എന്നിവയും, ചതുരംഗുലം എന്ന ഒരുക്കം വ്യാധിഘാതം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ആരഗ്വധം രാജവൃക്ഷം, റൈവതം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ദന്തി, കാകെന്ദുതിക്താ, കണ്ടകി, വികങ്കത എന്നിവയും. നിമ്ബം അരിഷ്ടം, പടോളം കോലക, വയസ്ഥാ, വിശല്യാ ചിന്നാ, ചിന്നരുഹാ എന്ന പേരിൽ. വശാ, ദന്ത്യമൃതാ ഗുഡൂചി, കിരാതതിക്തക, ഭൂനിമ്ബ, കാണ്ടതിക്തക എന്നിവയും. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഹരി, ഇതാണ് കാട്ടിൽ വളരുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ പേരുകൾ. ഇനി ഞാൻ വ്യാകരണത്തെ വിശദീകരിക്കും, കുമാരൻ ശൗനകന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ. കുമാരൻ പറഞ്ഞു: കാത്യായന, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വ്യാകരണം സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിക്കും, നിശ്ചിതമായ വാക്കുകൾ തിരിച്ചറിയാനും കുട്ടികൾക്ക് പഠിപ്പിക്കാനും. SUP അല്ലെങ്കിൽ TING എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന വാക്ക് "പദം" എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. "SUP" എന്നത് ഏഴു വibhക്തികൾ; "സ്വൗജസഃ" ഒന്നാം വibhക്തി, അടിസ്ഥാനവാക്കിൽ ഉള്ളത്. വvocative, ലിംഗം, മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളിൽ, കർത്താവോ കർമമോ വ്യക്തമല്ലെങ്കിൽ, അർത്ഥമുള്ള അടിസ്ഥാനവാക്ക്, ക്രിയാസൂചകപ്രത്യയങ്ങളില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. "അമൗശസഃ" രണ്ടാം വibhക്തി, കർമത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; കർമം മറ്റുമായി ചേർന്നാൽ രണ്ടാം വibhക്തി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. "ടാഭ്യാംഭിസ്" മൂന്നാം വibhക്തി, ഉപകരണത്തിനും കർത്താവിനും; പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നതിന് ഉപകരണം, ചെയ്യുന്നത് കർത്താവ്. ചതുര്ഥി (നാലാം വibhക്തി) "ങേഭ്യാം, ഭ്യാസ" എന്നതിൽ നിന്നും രൂപപ്പെടുന്നു; ലഭിക്കുന്നവർക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നൽകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നിടത്ത്, നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്ത്, ചതുര്ഥി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. പഞ്ചമി (അഞ്ചാം വibhക്തി) "ങസി, ഭ്യാം, ഭ്യാസ" എന്നതിൽ നിന്നും, പിരിയുന്നത്, എടുത്തത്, സ്വീകരിച്ചത്, ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നിവയ്ക്ക് പഞ്ചമി ഓർമ്മിക്കണം. ഷഷ്ഠി (ആറാം വibhക്തി) "ങസ, ആം" എന്നതിൽ നിന്നും, ഉടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ബന്ധത്തിന്. "ങ, സു" എന്നതിൽ നിന്ന് സപ്തമി (ഏഴാം വibhക്തി) രൂപപ്പെടുന്നു, സ്ഥലം സൂചിപ്പിക്കാൻ. അധിഷ്ഠാനം സ്ഥലം, സംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; ആഗ്രഹിച്ചതോ ആഗ്രഹിക്കാത്തതോ പഞ്ചമി ആയി കണക്കാക്കുന്നു. പഞ്ചമി paryupāṅ എന്നതുമായി ചേർന്നും, മറ്റു അർത്ഥങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; "എൻ" ചേർന്നാൽ, പ്രവർത്തന സൂചക ക്രിയകൾക്ക് രണ്ടാം വibhക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പുനഃപുനം, സഹായം, വിഭജനം, സമ്പൂർണ്ണ വിതരണം, കൂടെ ചേരൽ, കുറവ്, സമീപം എന്നിവയ്ക്കായി വ്യാകരണത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാം, നാലാം വibhക്തികൾ ശ്രമത്തിനും ചലന സൂചക ക്രിയകൾക്കും; ജഡവസ്തുക്കൾക്ക്, രണ്ടു വibhക്തികൾ indifferent പ്രവർത്തനത്തിന്. "നമഃ, സ്വസ്തി, സ്വധാ, സ്വാഹാ, അലമ്, വഷട്ട്" എന്നത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അവയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന് നാലാം വibhക്തി, അർത്ഥസൂചക വാക്കുകൾക്കും. മൂന്നാം വibhക്തി കൂടെ ചേരലിനും, അവഗണനയ്ക്കും, പ്രത്യേകതയ്ക്കും; ഏഴാം വibhക്തി സമയത്തിനും, അവസ്ഥയ്ക്കും; "എതൈർ" ചേർന്നാൽ ആറാം വibhക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നു. സ്വാമി, പ്രഭു, രാജാവ്, സാക്ഷി, വാരിസു, സന്തതി എന്നിവയ്ക്കായി രണ്ടു വibhക്തികൾ നിർണ്ണയത്തിനും; കാരണത്തിനായി ആറാം വibhക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഔഷധങ്ങൾ, അളവുകൾ, വ്യാകരണം എന്നിവയുടെ വിശകലനം പണ്ഡിതന്മാർ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനും വാക്കുകളുടെ അർത്ഥങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും.