ഹേമാഭ എന്ന ഔഷധം നാഗകേശര എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; നാഗം, അസൃക്കുങ്കുമം, കാശ്മീരം, ബാഹ്ലികം എന്നിവയ്ക്കും ഈ പേരുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അയോ എന്നത് ഇരുമ്പാണ്, അതിന് ലോഹങ്ങളിലെ സാങ്കേതിക നാമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു; പുര, കുടനട, മഹിഷാക്ഷ, പലങ്കഷ എന്നിവയും അറിയപ്പെടേണ്ടവയാണ്. കാശ്മരി എന്നത് കട്ഫല എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ശ്രീപർണയും അങ്ങനെ തന്നെ. ശല്ലകി, ഗജഭക്ഷ്യ, പത്രി, സുരഭീസ്ത്രവ എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ധാത്രി എന്നത് ആമലകി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; വിഭിതകയെ അക്ഷ എന്നും പറയുന്നു. പഥ്യാ എന്നത് അഭയാ, പൂതനാ എന്നത് ഹരീതകി എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ത്രിഫലാ എന്നത് ഫലം എന്നർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അതായത് മൂന്ന് ഫലങ്ങൾ ചേർന്നതാണത്രെ. നീണ്ട തണ്ടുള്ള ഉദകീര്യയെ കരഞ്ഞ എന്ന പേരിൽ അറിയണം. യഷ്ടി എന്നത് യഷ്ട്യാഹ്വയ, മധുകം എന്നത് മധുയഷ്ടിക എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ധാതകിയെ താമ്രപർണ എന്നും, സമംഗയെ കുഞ്ഞറ എന്നും പരിഗണിക്കുന്നു. സിത എന്നത് മലയജ—തണുത്തതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ ചന്ദനം—എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഗോഷീർഷം വെളുത്ത ചന്ദനമാണ്. രക്തം എന്നത് ചന്ദനം, അതിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് ചുവപ്പ് ചന്ദനമാകുന്നു. കാകോലി എന്നത് വീരാ, വയസ്യ എന്നത് അർക്കപുഷ്പിക എന്നുമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ശ്രിംഗി, കർക്കടശ്രിംഗി, മഹാഘോഷ എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. തുഗാക്ഷീരി എന്നത് ഭാഗ്യകരമായ വംശി, അതായത് വംശലോചന എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. മൃദ്വിക എന്നത് ദ്രാക്ഷ, ഗോസ്തനിക എന്നതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഉശീര, മൃണാല, സേവ്യ, ലാമജ്ജക, സാര, ഗോപവല്ലി, ഗോപീഭദ്രാ എന്നിവയും അറിയേണ്ടവയാണ്. ദന്തി, കടങ്കടേരി, ദാരുനിശ, ഹരിദ്ര എന്നത് രജനീ, പീതിക എന്നത് രാത്രിനാമിക എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വൃക്ഷാദനി, ചിന്നരുഹ, നീലവല്ലി, രസാമൃത, വസുകോട, വാശിര എന്നത് കാമ്പില്ല എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പാഷാണഭേദക, അരിഷ്ട, കുട്ടഭേദക, ഘണ്ടാക, ശുഷ്കക, വച, സൂചക എന്നിവയും അറിയപ്പെടേണ്ടവയാണ്. സുരസോ, ബീജക, പീതശാല, വജ്രവൃക്ഷ, മഹാവൃക്ഷ, സ്നുഹി, സ്നുക്, സുധാ, ഗുഡാ എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. തുളസി എന്നത് സുരസാ, ഉപസ്ഥ എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കുട്ടേരക, അർജുനക, പർണ, സൗഗന്ധിപർണിക്ര എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു. നീല, സിന്ധുവാര, നിര്ഗുണ്ഡി എന്നത് സുഗന്ധമുള്ളതും, സുഗന്ധിപർണോതി, വാസന്തി, കുലജ എന്നിവയും അറിയപ്പെടണം. കാലിയക എന്നത് മഞ്ഞമര, കഠക എന്നത് അതിന്റെ മറ്റൊരു പേര്. ഗായത്രി-ഖദിരം, അതിന്റെ വ്യത്യാസമായ കന്ദര എന്നിവയും അറിയപ്പെടേണ്ടവയാണ്. ഇന്ദി എന്നത് ഉത്തമം, കുവലയം നീലോത്പലമാണ്, പദ്മം കമലം, നീലോത്പല, സൗഗന്ധിക, ശതദല, അഭ്ജ, കമല—ഇവയെല്ലാം കമലത്തിന്റെ പേരുകളാണ്. അജവർണ എന്നത് ഊർജ, വാജികർണ എന്നത് അശ്വകർണക. ശ്ലേഷ്മാന്തക, ശെലുര്, ബഹുവാര എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സുനന്ദക, കകുദ്ഭദ്ര, ഛത്രാകി, ഛത്രസംജ്ഞക, കബരി, കുഭക, ധൃഷ്ട, ക്ഷുദ്വിധ, ധനകൃത—ഇവയും അറിയപ്പെടുന്നു. കൃഷ്ണാർജക, കരാള, കാലമാന, പ്രാചി, ബല, നദീക്രാന്ത, കാകജംഘ, വായസി എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. മൂഷികപർണ, ഭ്രമന്തി, ആഖുപർണിക, വിഷമുഷ്ടി, ദ്രാവണ, കേശമുഷ്ടി എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. കിംലിഹി, കടുകി, അന്തക എന്നത് ആമ്ലവേതസ, അശ്വത്ത, ബഹുപത്ര, ആമലകി എന്നിവയും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. അരൂഷക്ര, പത്ര, ശൂക, ക്ഷീരി, രാജാദന, മഹാപത്ര, ദാഡിമ, കരക എന്നിവയും അറിയപ്പെടേണ്ടവയാണ്. മസൂരി, വിദലി, ശഷ്പ എന്നത് കാലിന്ദി; കണ്ഠകാഖ്യ, മഹാശ്യാമ, വൃക്ഷപാദി എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. വിദ്യ, കുഞ്ഞി, നികുംബ, ത്രിഭംഗി, ത്രിപുടി, ത്രിവൃത്, സപ്തല, യവതിക്ത, ചർമ, ചർമകസ എന്നിവയും പേരുകളായി പറയുന്നു. ശംഖിനി, സുകുമാരി, തിക്താക്ഷി, അക്ഷിപീലുക, ഗവാക്ഷി, അമൃത, ശ്വേത, ഗിരികർണ, ഗവാദിനി എന്നിവയും പരാമർശിക്കുന്നു. കാമ്പില്ലക, രക്താംഗ, ഗുണ്ട, രോചനിക, ഹേമക്ഷീരി എന്നത് പീത, ഗൗരി, കാലദുഗ്ധിക എന്നുമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗാംഗേരു, നാഗബല, വിശാല, ഇന്ദ്രവാരുണി, താർക്ഷ്യ, ശൈല, നീലവർണ, അഞ്ജന, രസാഞ്ജന എന്നിവയും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ശാല്മലി എന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ ഗംദം മോചര എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; പ്രത്യക്പുഷ്പി, ഖരി, അപാമാർഗ, മയൂരക എന്നിവയും അറിയേണ്ടവയാണ്. സിംഹാസ്യ, വൃഷവാസ, മാടരൂഷക എന്നിവ നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു; ജീവക, ജീവശാക, കർബുര, ശടി എന്നിവയും അറിയപ്പെടുന്നു. കട്ഫല, സോമവൃക്ഷ, അഗ്നിഗന്ധ, സുഗന്ധിക, ശതാംഗ, ശതപുഷ്പ, മിംസിര, മധുരിക എന്നിവയും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. പുഷ്കരമൂല, പുഷ്കര, പുഷ്കരാഹ്വയ, യാസ, ധന്വയാസ, ദുഷ്പർശ, ദുരാലഭ എന്നിവയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. വാകുചി, സോമരാജി, സോമവല്ലി, മാർകവ, കേശരാജ, ഭൃംഗരാജ എന്നിവയും പറയപ്പെടുന്നു. വേദഗജയെ ചക്രമർദക എന്ന പേരിലാണ് വിദഗ്ധർ വിളിക്കുന്നത്; സുരംഗിയെ ടഗര എന്നും, അതിന്റെ നാഡി കലനാശ എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, വായസി എന്നതും അതിന്റെ പേരാണ്. മഹാകാലം ബെല എന്നായും, തണ്ടുലിയയെ ഘനസ്തന എന്നായും, ഇക്ഷ്വാകു എന്നത് പാവയ്ക്ക, തിക്താലബു എന്നതും അതാണ്. ധാമാർഗവ, കോഷാതകി, യാമിനി എന്നിവ അറിയപ്പെടണം; കോഷാതകിയുടെ വ്യത്യസ്ത തരം കൃതഭേദന എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, ജിമൂതം എന്നത് ഖുഡ്ഡാക, ദേവതാഡക എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഗൃധ്രനഖി, ഹിംഗുകാകാദനി എന്നിവയും അതിന്റെ പേരുകളാണ്. അശ്വാരി എന്നത് മനസ്സിലാക്കണം; കരവീരം അശ്വമാരക എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. സിന്ധു, സൈന്ധവ, സിന്ധൂത്ഥ എന്നീ പേരുകൾ മണിമന്തയുടെ പേരുകളാണ്. ക്ഷാര, യവാഗ്രജ എന്നത് യവക്ഷാര; സര്ജിക, സര്ജികാക്ഷാര എന്നിവ രണ്ടാമത്തേതാണ്. ഇങ്ങനെ ഈ ഔഷധങ്ങൾക്കും വൃക്ഷങ്ങൾക്കും വിവിധ പേരുകളും രൂപങ്ങളും മഹത്വവും ഉള്ളതാണെന്ന് ഈ ശാസ്ത്രം വിശദീകരിക്കുന്നു.