ഒരു കാലത്ത്, മനുഷ്യരിൽ ഭയവും വിഷമവും നിറഞ്ഞു, അതിനാൽ അവർക്ക് സംരക്ഷണവും ശാന്തിയും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ, മിന്നൽ, പാമ്പുകൾ, വിഷം, രോഗങ്ങൾ, തടസ്സങ്ങൾ, ദുരിതങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഉണരുന്ന ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ, ശാരീരികമായ ഭയം തോന്നുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണമെന്ന് ആജ്ഞയായി. ഈ മന്ത്രം, ഭഗവാന്റെ മഹാമന്ത്രം, പ്രശസ്തവും രഹസ്യമായ കാവചം, പാമ്പുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും, ഭഗവാൻ തന്റെ മായയാൽ സൃഷ്ടിച്ചതും, കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനം കാണുന്ന ആഴത്തോളം വിശാലമായതുമാണ്. “ആദിയുമില്ല, അന്തവുമില്ലാത്തവനേ! വിശ്വത്തിന്റെ വിത്തായ പദ്മനാഭനേ! നമസ്കാരം. ഓം, കാലത്തേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, കാലപുരുഷനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, കൃഷ്ണനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, കൃഷ്ണരൂപനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, ക്രൂരനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, ക്രൂരരൂപനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, അതിക്രൂരനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, അതിക്രൂരരൂപനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, സർവ്വനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, സർവ്വരൂപനേയ്ക്ക് സ്വാഹാ! ഓം, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം—വിടി സിവിടി സിവിടി, സ്വാഹാ! ഓം, ഇരുമ്പ് ഉഴുന്നിന്റെ നാഥനേ, നമസ്കാരം—യെ യെ, അറിയിക്കുമാറാകൂ! അസുരന്മാർ, ദൈത്യർ, ദാനവർ, യക്ഷർ, രാക്ഷസർ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങൾ, അപസ്മാരം, ഛർദി, നദുദ്ധാരണ, ഒരു ദിവസം, രണ്ട് ദിവസം, മൂന്ന് ദിവസം, നാല് ദിവസം, ക്ഷണികം, പ്രതിദിനം, രാത്രി, സന്ധ്യ—എല്ലാ ജ്വരങ്ങൾ, ലൂത, കീടങ്ങൾ, മുള്ളുകൾ, പൂതന, പാമ്പുകൾ, ചലനവും അചലനവും ഉള്ള വിഷങ്ങൾ—ഈ ശരീരം നിങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ. പൊട്ടുക, പൊട്ടുക, പൊട്ടുക, ഭയാനകമായ പല്ലുകളോടെ പൊട്ടിക്കൊള്ളൂ—കിഴക്കിൽ എന്നെ സംരക്ഷിക്കുമാറാകൂ. ഓം, ഹൈ ഹൈ ഹൈ ഹൈ, ആയിരം സൂര്യൻ പോലെ കാലം പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ—വിജയം! പടിഞ്ഞാറിൽ സംരക്ഷിക്കൂ. ഓം, നിവി നിവി, ജ്വലിച്ചു, ദഹിച്ചു, മഹാകപിലരൂപത്തിൽ—വടക്കിൽ സംരക്ഷിക്കൂ. ഓം, വിലി വിലി, മിലി മിലി, ഗരുഡി, ഗരുഡി, ഗൗരി, ഗാന്ധാരി, വിഷം, മായ, വിഷം, വിഷം—നശിക്കട്ടെ, സ്വാഹാ! തെക്കിൽ സംരക്ഷിക്കൂ. എന്നെ കാണൂ, എല്ലാ ജീവികളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം, അപകടം എന്നിവയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കൂ—സംരക്ഷണവും വിജയവും നൽകൂ! ഇതിലൂടെ, ശത്രുക്കളുടെ ഭയം, അഹങ്കാരം എന്നിവ കുറയുകയും ഭയം മാറുകയും, നിർഭയം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. അശമിതമായ പ്രകാശകിരണങ്ങൾ, യഥാ-cycle ആയിരം ചക്രങ്ങൾ പോലെ, മുഴുവൻ വയറിലേക്ക് ഹംസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ കടന്നുവരട്ടെ. വാസുദേവൻ, സംകർഷണൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ, അനിരുദ്ധൻ—വിഷ്ണു, നാരായണൻ, ഹരി—എല്ലാ ജ്വരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കട്ടെ. ഹരി പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ ജ്ഞാനം പറയുന്നു, ഏഴു രാത്രികളിൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതും, വാസുദേവനേയ്ക്ക് നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുന്നു.” പ്രദ്യുമ്നനേ, അനിരുദ്ധനേ, സംകർഷണനേ, ശുദ്ധജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, പരമാനന്ദസ്വരൂപനേ, നമസ്കാരം. സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവനേ, ശാന്തനേ, ദ്വന്ദ്വമില്ലാത്ത ദർശനമുള്ളവനേ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ഹൃഷീകേശനേ, പരമൻ, അനന്തരൂപനേ, ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം നിലനിൽക്കുന്നവനേ, അതിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവനേ, ആദിയിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം. മണ്ണ്, മൃത്മയമായ ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നവനേ, ബ്രഹ്മനേ, മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രാണനും സ്പർശിക്കാത്തവനേ, അകത്തും പുറത്തും ആകാശം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഓം, മഹാപുരുഷനേ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ പാദധൂലിയാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ പാദങ്ങളേ, തവകുമുദ-പുഷ്പം പോലെ സ്വഭാവമുള്ളവനേ, ജ്ഞാനത്തിൽ പ്രശസ്തനേ, പരമനേ, നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം. ഈ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ, ചിത്രകേതു വിദ്യാധരനായി. ഹരി പറഞ്ഞു: “ഈ ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, വിഷ്ണുദർമ്മജ്ഞാനത്തിലൂടെ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ചുകൊണ്ട്, ഇന്ദ്രപദം ലഭിക്കും; മഹേശ്വരാ, ഞാൻ ഇത് ഇപ്പോൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.” പാദങ്ങളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, തൂത്തുകളിൽ, വയറിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നെഞ്ചിൽ, വായിൽ, തലയിൽ, ഓം ആരംഭിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ‘നാരായണനേയ്ക്ക് നമസ്കാരം’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, പിന്നെ വിപരീതമായും, ഇരുപത്തിരണ്ടു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം കൈകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. പ്രണവത്തിൽ നിന്ന് ‘യ’ വരെ അക്ഷരങ്ങൾ അംഗുഷ്ഠത്തിന്റെ സംയുക്തങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ‘ഓം’ ഹൃദയത്തിൽ, മന്ത്രം തലയുടെ മുടിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ‘ഓം’ ഭ്രൂമധ്യത്തിൽ, കിരീടത്തിൽ, കണ്ണുകളിൽ, തലയുടെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം; ഈ മന്ത്ര-ന്യാസം ജപിക്കണം: ‘ഓം വിഷ്ണുവിന്.’ പരമാത്മാവിനെ, എല്ലാ ശക്തികളും ഉള്ളവനെ ധ്യാനിക്കണം; ഹരി എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, മീനരൂപം വെള്ളത്തിൽ എന്നെ കാവലാക്കട്ടെ. ത്രിവിക്രമൻ ആകാശത്തിൽ, വാമനൻ ഭൂമിയിൽ, നരസിംഹൻ കാടിൽ, രാമൻ മലയിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വരാഹൻ ഭൂമിയിൽ, നാരായണൻ ആകാശത്തിൽ, കപിലൻ മോചനം നൽകട്ടെ, ദത്താത്രേയൻ രോഗത്തിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ഹയഗ്രീവൻ ദേവതകളിൽ, കുമാരൻ കാമദേവനിൽ, നാരായണൻ മറ്റു പൂജകളിൽ, കൂർമൻ ദക്ഷിണപശ്ചിമത്തിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ധൻവന്തരി ദുഷ്ടത്തിൽ, നാഗൻ കോപത്തിൽ, യജ്ഞൻ രോഗത്തിൽ, വ്യാസൻ അജ്ഞാനത്തിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ബുദ്ധൻ പാഠഭേദരിൽ, കല്കി അശുദ്ധിയിൽ, വിഷ്ണു മധ്യാഹ്നത്തിൽ, നാരായണൻ പ്രഭാതത്തിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. മധുസൂദനൻ അപ്രഭാതത്തിൽ, മാധവൻ സന്ധ്യയിൽ, ഹൃഷീകേശൻ സന്ധ്യാസമയത്തിൽ, ജനാർദ്ദനൻ ഉഷസ്സിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ശ്രീധരൻ അർദ്ധരാത്രിയിൽ, പദ്മനാഭൻ പകൽവൈകുമ്പോൾ; ചക്രം, ഗദ, ബാണങ്ങൾ ശത്രുക്കളെയും ദാനവരെയും നശിപ്പിക്കട്ടെ. ശംഖവും കമലവും ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ശാർങം ബോവും ഗരുഡനും; പാർശ്വഭാഗത്തിലെ അലങ്കാരങ്ങൾ ബുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, പ്രാണം സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ശേഷൻ, പാമ്പരൂപത്തിൽ, എപ്പോഴും എവിടെയും എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; നരസിംഹൻ എല്ലാ ദിശകളിലും ഇടദിശകളിലും സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും ഇതു ധരിച്ചാൽ, കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നതെല്ലാം, അവൻ സ്വാമിയാവുകയും, ദോഷവും രോഗവും ഇല്ലാതെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിനുശേഷം, ധൻവന്തരി പറഞ്ഞു: “ഗരുഡൻ പറഞ്ഞ ഗരുഡശാസ്ത്രം ഞാൻ കശ്യപൻ, സുമിത്രൻ, വിഷം നീക്കുന്ന ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കു പറയുന്നു.” ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം—ഇവയാണ് അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങൾ; അവയിൽ ഗ്രൂപ്പുകൾ ഉണ്ട്, അവയാണ് ചക്രങ്ങളുടെ നാഥന്മാർ. ദേവതകൾ അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തരാൽ അവരിലേക്ക് എത്താം; ദീർഘശബ്ദങ്ങളാൽ വ്യത്യസ്തവും, നപുംസക ലിംഗമില്ലാത്തവരും. ശിവൻ ആറു അങ്കങ്ങൾക്കൊപ്പം വിവരണമാണ്: ഹൃദയം, തല, കിരീടം; കാവചം, കണ്ണ്, ആയുധം—സമൃദ്ധിയിൽ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കണം. സർവ്വസിദ്ധികൾ നൽകുന്നവന്റെ അവസാനം, താഴെ കാലാഗ്നിയും വായുവും; ആറാം ശബ്ദം ചന്ദ്രക്കലയിൽ ചേർത്ത്, പരമമായതും. ശിവൻ പ്രഖ്യാപിച്ച ഉന്നതതയും താഴ്ന്നതും ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, ‘റ’ അക്ഷരത്താൽ ചിഹ്നിതമായ അംഗങ്ങളിൽ, യഥാവിധി ന്യാസം ചെയ്യണം. ഹൃദയത്തിൽ, ക掌ത്തിൽ, ശരീരത്തിൽ, ചെവിയിൽ, കണ്ണിൽ—ന്യാസം ചെയ്യണം; ജപം ചെയ്താൽ, ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും. ഭൂമിയെ വിശാലമായ, ചതുര്ഭുജം, പീതവർണ്ണം, ഇന്ദ്രദേവതയുള്ളതായും, മധ്യത്തിൽ വരുണചക്രം ഉള്ളതായും ധ്യാനിക്കണം. അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ, ചന്ദ്രക്കലയാൽ അലങ്കരിച്ച, തണുത്ത, നീലമണിമണിയുള്ള, സാന്ത്വനമുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിചക്രം ഉള്ളതായും കമലത്തെ ധ്യാനിക്കണം. ത്രികോണം, സ്വസ്തിക ചിഹ്നങ്ങളോടും, ജ്വാലകളുടെ കണികയും, കാജൽപോലും, വൃത്താകൃതിയിലും, ബിന്ദുവും ഉള്ളതും ഓർക്കണം. ആകാശത്തെ, പാലിന്റെ തിരമാലപോലും, ശുദ്ധമണിയുടെ പ്രകാശവും, ലോകം മുഴുവൻ ഒഴുകുന്ന, ആകാശം അമൃതം പോലെ ഉള്ളതും ധ്യാനിക്കണം. വാസുകിയും ശംഖപാലനും ഭൂമിയിലായ ചക്രത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം; കർക്കോട്ടയും പദ്മനാഭനും ജലചക്രത്തിൽ. അഗ്നിചക്രത്തിൽ കുലികയും തക്ഷകയും മഹാകമലങ്ങൾ; വായുചക്രത്തിൽ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കണം. അംഗുഷ്ഠത്തിൽ നിന്ന് കനിഷ്ഠിക വരെ, മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും, വിരൽ സംയുക്തങ്ങളിൽ ജയയും വിജയയും സ്ഥാപിക്കണം. ശിവ അക്ഷരങ്ങൾ വായിൽ, മറ്റും, ലഘുഅംഗത്തിൽ, കനിഷ്ഠികയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കിരീടത്തിൽ, കൈകളിൽ ന്യാസം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണവും, ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനവും, മാഹാത്മ്യത്തിനും, ജ്ഞാനത്തിനും, വിശ്വാസത്തിനും, ആത്മസമാധാനത്തിനും ഈ ഉപദേശങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, ധ്യാനങ്ങൾ, കാവചങ്ങൾ വഴി, ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നു.