ഗരുഡപുരാണമ്

ശുശ്രുതനോടു ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: വായുവിന്റെ ദോഷം മൂലം, ശ്വാസം, വെള്ളം, അന്നം ഇവയെ വഹിക്കുന്ന നാഡികൾ ദുഷിതമാകുമ്പോൾ, ദോഷിതമായ വാതം ഉരസ്സിൽ വസിച്ച്, അജീർണമായ അന്നം വയറ്റിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അതിനാൽ ശ്വസപ്രശ്നം ഉദ്ബവിക്കുന്നു. ആദിയിൽ, ഹൃദയത്തിലും വക്ഷസ്സിലും വേദന, ശ്വാസം അസാധാരണമാകുക, വയർ വീർപ്പ്, കണ്പൊട്ടുന്ന വേദന എന്നിവയാണു ലക്ഷണങ്ങൾ. അധികം ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, കഠിനമായ പ്രയാസം ചെയ്താൽ ഈ അവസ്ഥ വഷളാവും. അശുദ്ധമായ വാതം സ്വയം ഉണർന്ന്, പിന്മാറി ചാനലുകളിൽ കയറി, കഫം പുറത്താക്കുന്നു. തല, കഴുത്ത്, ഉരസ്, വക്ഷസ്സ് എന്നിവ പിടിച്ച്, ചുമ, ശബ്ദം, മയക്കം, അജീർണത, കടുത്ത മൂക്കടച്ചുപോക്ക് എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ശക്തമായ, വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസപ്രശ്നം ജീവപ്രാണനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; രോഗി അതിന്റെ ഭാരം സഹിക്കാതെ മയങ്ങുന്നു, പക്ഷേ തുപ്പിയാൽ കുറേ നേരം ആശ്വാസം അനുഭവപ്പെടും. കിടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, ആഴത്തിൽ ശ്വാസം എടുക്കുന്നു; ഇരുന്നാൽ കുറേ ആശ്വാസം. കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച്, നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ്, വലിയ പീഡ. വായ് വരണ്ടിരിക്കുന്നു, ആവർത്തിച്ച് ശ്വാസം എടുക്കുന്നു, ചൂട് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അവൻ വിറയുന്നു; തണുത്ത മേഘം, വെള്ളം, കിഴക്കൻ കാറ്റ്, കഫം കൂടുമ്പോൾ അവസ്ഥ വഷളാവുന്നു. ഈ ദീർഘകാലമുള്ള രോഗം ശക്തനായവനിൽ ഭേദമാകും; പക്ഷേ പിത്തവും മയക്കവും തണുപ്പുമുള്ളവനിൽ ആദ്യം ഭേദമാകില്ല. ചുമയും ശ്വാസപ്രശ്നവും ഉള്ളവരെപ്പോലെ, പ്രാണസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദോഷം സംഭവിച്ച് വേദന, വിയർപ്പ്, മയക്കം, വയർ വീർപ്പ്, മൂത്രാശയത്തിൽ കഠിന ചൂട്, ഉറക്കമില്ലായ്മ എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുന്നു. അവന്റെ കണ്ണ് താഴേക്ക്, കണ്ണുകൾ കുഴഞ്ഞു, വെളുത്ത് ചുവപ്പു കലർന്നിരിക്കുന്നു, വായ് വരണ്ടിരിക്കുന്നു, അപ്രസക്തമായ വാക്കുകൾ, വർണ്ണം നഷ്ടം, ബോധം ഇല്ല. വലിയ, ആഴമുള്ള, ദയനീയമായ ശബ്ദത്തിൽ ശ്വാസം എടുക്കുന്നു, കുരുക്കൾ പോലെ ശബ്ദം, കുതിരയെപ്പോലെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ജ്ഞാനവും വിവേചനവും നഷ്ടമായി, കണ്ണും മുഖവും അലക്ഷ്യമായി, കണ്ണുകൾ അടുക്കുന്നു, മൂത്രവും മലവും തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു, വാക്ക് തകരാറാണ്. കഴുത്ത് വീണ്ടും വരണ്ടിരിക്കുന്നു, ചെവികൾക്കും കണ്പൊട്ടുകൾക്കും തലക്കും വേദന, ദീർഘവും ഉയർന്നും ശ്വാസം പുറത്ത് വിടുന്നു, തിരികെ ആകുന്നു. വായും ചെവിയും കഫം കൊണ്ട് അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഘ്രാണശക്തി ദോഷം, മേലോട്ട് നോക്കുന്നു, കണ്ണുകൾ ചുറ്റും തിരിയുന്നു. പ്രാണസ്ഥാനങ്ങൾ ദോഷം ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ ദുഃഖത്തോടെ നിലവിളിക്കുന്നു, വാക്ക് തടയപ്പെടുന്നു; ഈ ദോഷലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാകുമ്പോൾ, അവൻ മരണത്തിന് അർഹനാകുന്നു. ഇനി ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ശുഷ്രുതാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഹിക്കപ്പ് എന്ന രോഗത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം വിശദീകരിക്കാം. ഹിക്കപ്പിന് ഒരേ കാരണമുണ്ട്; അതിന്റെ പ്രാരംഭലക്ഷണങ്ങൾ, വിഭേദങ്ങൾ, ദോഷപ്രകൃതിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹിക്കപ്പ് അന്നം മൂലമാണ്, അതിന് ലഘു, ദ്വന്ദ്വ, മഹാ, ആഴം എന്നീ വകഭേദങ്ങളുണ്ട്. വരണ്ടതും, കഠിനവും, അമിതമായ അഹാരം കഴിച്ചാൽ, ഹൃദയം ദുർബലമാകുമ്പോൾ, മൃദുലമായ ശബ്ദത്തോടെ ലഘു ഹിക്കപ്പ് ഉണ്ടാവും, പ്രത്യേകിച്ച് വിശപ്പിന് ശേഷം. അന്നവും പാനീയവും twilight-ൽ ചേർന്ന് ഹിക്കപ്പ് വരുമ്പോൾ അതിനെ 'ദ്വന്ദ്വ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു; കഠിനമായ പ്രയാസം മൂലം വാതം ദോഷിക്കുമ്പോൾ ലഘു ഹിക്കപ്പ് ഉണ്ടാകും. കഴുത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് നേരെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഹിക്കപ്പ്, പ്രയാസം കൂടുമ്പോൾ വർദ്ധിച്ച്, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കുറയുന്നു. ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ദ്വന്ദ്വവാതം വർദ്ധിച്ചാൽ, വായിൽ കൂടുതൽ ഹിക്കപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നു, ഓരോ തവണയും വർദ്ധിക്കുന്നു. തലയും കഴുത്തും വിറയുന്നു, ദ്വന്ദ്വഹിക്കപ്പ് തിരിച്ചറിയണം; അതിനോടൊപ്പം ഭ്രമം, ഛർദി, അതിസാരം, കണ്ണ് ചുറ്റും വളയൽ എന്നിവയും ഉണ്ടാകും. ദ്വന്ദ്വവും ശക്തവുമായ ഹിക്കപ്പ്眉ക്കും കണ്പൊട്ടുകൾക്കും താഴ്ത്തുന്നു, കേൾവിയും കാഴ്ചയും ദോഷം ചെയ്യുന്നു. ശരീരവും വാക്കും കടുപ്പം, സ്മൃതിയും ബോധവും നഷ്ടം, പ്രാണനാഡികളെ ബാധിച്ച് വേദന നൽകുന്നു. ശരീരം പിന്നോട്ടു വളയുകയും വിറയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മഹാഹിക്കപ്പ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; അതിനൊപ്പം ശക്തമായ വേദന, വലിയ ശബ്ദം, അതിവേഗം, അതിവലിയും ഉണ്ടാകും. വയറ്റിൽ നിന്നോ നാഭിയിൽ നിന്നോ ഇതു ഉദ്ഭവിക്കാം. ആഴമുള്ള ഹിക്കപ്പ് വലിയ yawning ഉം തൊണ്ട നീട്ടി അകാരം കാണും; ആഴമുള്ളത് ഭേദമാക്കാൻ കഠിനമാണ്. ആദ്യ രണ്ട് വകഭേദങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവ ഒഴിവാക്കണം; ശക്തമായതിൽ എല്ലാം ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രായമായവരിലും കാമത്തിൽ ലീനരായവരിലും. രോഗം മൂലം ദുർബലനും, വിശപ്പുകൊണ്ട് ക്ഷയിച്ചവനും മറ്റുള്ള രോഗങ്ങൾ ഭേദമാകും, പക്ഷേ അവൻ അന്യായമായി പെരുമാറിയാൽ ഭേദമാവില്ല. മരണസമയത്ത് ഹിക്കപ്പും ശ്വാസപ്രശ്നവും ഉറച്ചു നിലനിൽക്കുന്നു. ഇനി ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: yakṣma എന്ന രോഗത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. yakṣma എന്നത് പല രോഗങ്ങളോടും കൂടിയുള്ളതാണ്, മുൻകൂട്ടി പല ദോഷങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇതിനെ രാജയക്ഷ്മ, ക്ഷയ, ശോഷ, രോഗാധിപതി എന്നിവയാണു വിളിക്കുന്നത്; പുരാതനകാലത്ത് നക്ഷത്രരാജാവിനെയും, ദ്വിജന്മാർക്കും ഈ രോഗം ബാധിച്ചിരുന്നു. രാജാവും യക്ഷ്മയും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ രാജയക്ഷ്മ; ശരീരം ക്ഷയിക്കുകയും, പ്രാണധാതുക്കൾ ക്ഷയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ക്ഷയ; ദ്രവങ്ങൾ ഉണങ്ങുന്നതിനാൽ ശോഷ; രോഗങ്ങളുടെ രാജാവായതിനാൽ രോഗാധിപതി. അന്യായമായ പ്രവർത്തനം, പ്രകൃതിജന്യവൃത്തികൾ അടിച്ചമർത്തൽ, വീര്യ, ബലം, സ്നിഗ്ധത എന്നിവയുടെ ക്ഷയം, അഹാരവിഹാരങ്ങളുടെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാതിരിക്കൽ — ഇവയാണ് പ്രധാന കാരണങ്ങൾ. ഇതു മൂലം വാതം പ്രൊവോക്‌ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു, പിത്തം സകലദിശയിലും ദോഷം ചെയ്യുന്നു. ശരീരത്തിലെ സംയുക്തങ്ങളിൽ കടന്ന്, സിരകളെ അമർത്തുകയും, നാഡികൾ തടയുകയും, അമിത സ്രാവം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിന്റെ മധ്യ, മേൽ, കീഴ്വശങ്ങൾ, ആഴ്ച്ചവശങ്ങൾ, ഹൃദയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ വേദന ഉളവാക്കുന്നു; മൂക്കടച്ചുപോക്കും, പനിയും പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ. അമിത ലാളം, വായിൽ മധുരം, മൃദുത്വം, അഗ്നിമന്ദ്യം, ഭക്ഷ്യപാന്യാഗ്രഹം, ശുദ്ധ-അശുദ്ധ വസ്തുക്കളെ ഒരുപോലെ കാണൽ എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഭക്ഷ്യപാന്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഈർപ്പം, പുല്ല്, രോമം മുതലായവകൊണ്ട് ദോഷിതമാകുന്നു; ഛർദി, രുചിനഷ്ടം, കുളിച്ചതിനുശേഷവും ദുർബലത എന്നിവയും. കൈകൾ, തോളുകൾ, വക്ഷസ്സ്, കാലുകൾ, വായ്, വയർ, കണ്ണുകൾ എന്നിവ അത്യന്തം വെളുപ്പിക്കും; കൈകളിൽ ചവിട്ടുപോലെ വേദന, നാവിൽ ദഹനം, ശരീരത്തിന് ഭ്രാന്തമായ രൂപം എന്നിവയും ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ ധന്വന്തരി ശുഷ്രുതനോട് ഈ രോഗങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവവും ലക്ഷണങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞു.