ഗരുഡപുരാണമ്

അഗ്നിവേശനും ഹരിതനും പറയുന്ന പ്രകാരം, മോക്ഷത്തിനും നാശത്തിനും അതിരുകൾ പാലിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഈ അതിരുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഏഴാം ദിവസം ഇരട്ടിയാകുമ്പോഴും, ഒമ്പതാം ദിവസവും പതിനൊന്നാം ദിവസവും, മൂന്ന് ദോഷങ്ങൾക്കുള്ള അതിരുകളും liberation destruction-ഉം ഇതിലാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ശുദ്ധിയിലോ അശുദ്ധിയിലോ, പ്രത്യേകിച്ച് ക്ഷയമായവരും രോഗബാധിതരും തെറ്റായ ഭക്ഷണ ശീലങ്ങളുള്ളവരും, ജ്വരം ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ചെറിയ ഒരു ദോഷം പോലും അശുദ്ധി പോലുള്ള കാരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ശക്തി നേടുമ്പോൾ, അത് വിരുദ്ധവും ക്രമരഹിതവുമാകുന്നു; അതിൽ വർദ്ധനവും കുറവുമുണ്ടാകുന്നു. ദോഷങ്ങൾ ക്രമരഹിതമായി വർദ്ധിക്കുകയും കുറയുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, ജ്വരം ഉരുത്തിരിയുന്നു; ദോഷം തനതായ സമയത്ത് ശക്തമായി ജ്വരം ഉണർത്തുന്നു. വിരുദ്ധത്തിന്റെ ശക്തിയിലോ ദുർബലതയിലോ, ജ്വരം വീണ്ടും അണവായി മാറുന്നു; ദോഷം കുറയുമ്പോൾ, സൂക്ഷ്മമായ ജ്വരം ദേഹത്തിലെ ദ്രവ്യങ്ങളിലേക്കും മറ്റും ലയിക്കുന്നു. ഈ ലയനത്തിൽ, ക്ഷയവും വർണ്ണക്കേടും മന്ദതയും മറ്റ് അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാക്കുന്നു; ദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന ചാനലുകളുടെ വായ് മാറിയതിന്റെ സമീപത്തായിരുന്നതുകൊണ്ട്. ദോഷം ദേഹമുഴുവടും പെട്ടെന്ന് പടരുന്നില്ല; സദാചാരമുള്ളവർക്ക് ഇത് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്, എങ്കിൽ വിരുദ്ധവർക്കു അതിന്റെ വിപരീതം സംഭവിക്കുന്നു. ജ്വരം ക്രമരഹിതമായി, രാത്രിയുടെ സമയത്ത്, ദോഷം രക്തത്തിൽ വസിച്ചാൽ, സ്ഥിരമായ ജ്വരം ഉണരുന്നു. പകൽ-രാത്രി സംയുക്തത്തിൽ, ഒരിക്കൽ ഇത് സംഭവിക്കുന്നു, മറ്റൊരു ദിവസം അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ; അപ്പോൾ, മാംസം കൊണ്ടുപോകുന്ന ചാനൽ, കൊഴുപ്പ് ചാനൽ, മൂന്നാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധിയും വായുവും തലയിൽ, കഫവും പിത്തവും ത്രിക പ്രദേശത്ത്, വായുവും കഫവും പിറകിൽ, ഒരു ദിവസത്തിന് ശേഷം പിടിയുള്ള ജ്വരം ഉണരുന്നു. നാലാമത്തെ തരം ദോഷം മലത്തിൽ, കൊഴുപ്പിൽ, മജ്ജയിൽ, അസ്ഥിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; മറ്റൊരു തരം മജ്ജയിലും അസ്ഥിയിലും മാത്രമാണ്, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. കഫം രണ്ടു വിധത്തിൽ, കാൽമുട്ടുകളിൽ, ആദ്യം തലയിൽ വായുവിൽ നിന്നാണ്; ഇത് അസ്ഥി-മജ്ജയിൽ എത്തുമ്പോൾ, നാലാമത്തെ തരം വിപരീതമായി കാണുന്നു. മൂന്ന് തരത്തിൽ, മൂന്ന് ദിവസം ജ്വരം ഉണ്ടാക്കുന്നു, ഒറ്റ ദിവസം വിട്ടുതരുന്നു; ദോഷങ്ങളുടെ ശക്തിയിലും മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവത്തിൽ. ജ്വരങ്ങളിൽ തിരിച്ചടിയില്ലാത്തതിനാൽ, ഏഴ് രാത്രി ഉപവാസം പാലിക്കുന്നു; ഈ സമയത്തും മറ്റ് സമയങ്ങളിലും, ജ്വരം മനസ്സിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ബാധിക്കുന്നു. ദേഹത്തിലെ തന്മാത്രകളിൽ ദൃഢമായ പ്രവർത്തനം, ദോഷങ്ങളുടെ സമവായം, സമവൃദ്ധി എന്നിവയാൽ, നാലാമത്തെ തരം ചികിത്സിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. സൂക്ഷ്മതയിൽ, സൂക്ഷ്മജ്വരങ്ങളിലും, ദോഷം രക്തം തുടങ്ങിയ വഴിയിൽ, ദീർഘകാലം, അല്പം, പതിയെ ദേഹത്തേക്ക് പോകുന്നു. അത് ദേഹത്തെ ബാധിച്ച് ഒന്നും വിട്ടുപോകുന്നില്ല, ദഹനം തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കുന്നു; ശ്രമം കൊണ്ട് ക്രമം ഇടഞ്ഞാൽ, ജ്വരവും ദഹനവും കാണപ്പെടുന്നു. ജ്വരം ക്രമരഹിതമായി, ആരംഭം പ്രയാസം, രാത്രിയുടെ വഴിയിൽ; ഓരോ ഘട്ടവും പതിയെ, ദുർബലമായി, അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ. കാലക്രമത്തിൽ, അതിന് അനുയോജ്യമായ രുചിയും ഗുണങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു; രോഗം ഉണർത്തുമ്പോൾ കടുത്ത ദഹനം ഉണ്ടാക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്. നിലത്ത് വിത്ത് വെച്ച് വെള്ളം ചേർത്താൽ, വളരാൻ സമയം കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല; അതുപോലെ, രോഗത്തിന്റെ വിത്തും അങ്ങനെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. വിഷം ശക്തി നേടിയാൽ, ദേഹത്ത് അതിന്റെ ശക്തി കൊണ്ടുവരുന്നു; അങ്ങനെ, രോഗവും വിഷവും, സമയത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഉണരുന്നു. ഇങ്ങനെ, ജ്വരങ്ങൾ ക്രമരഹിതവും സ്ഥിരവുമാണ്, അതിൽ ഉണരൽ, ഭാരത്വം, വിഷാദം, അവയവങ്ങൾ തളരൽ, വലിക്കൽ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ജ്വരങ്ങളിലും, ഭക്ഷണരുചി നഷ്ടം, ഛർദി, ശ്വാസംമുട്ടൽ, രക്തം തുപ്പൽ, ദാഹം, ഉണങ്ങിയത്വം, ചൂട്, വേദനയുള്ള ശ്രമം എന്നിവ കാണപ്പെടുന്നു. രക്തം ബാധിച്ചവരിൽ ദഹനം, ചുവപ്പ്, ഭ്രമം, ഉന്മാദം, അനർത്ഥം പറയൽ; ദാഹം, ക്ഷീണം, വർണ്ണക്കേട്, ഉള്ളിൽ ദഹനം, തലകറക്കം, അന്ധത. മാംസം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയിൽ രോഗം വന്നാൽ, ദേഹത്ത് ദുർഗന്ധം, അവയവങ്ങൾ വിറയൽ; ചുരുണ്ടൽ, അതികദാഹം, ഛർദി, ദുർഗന്ധം, അല്ലെങ്കിൽ സഹനം. ഉന്മാദം, ക്ഷീണം, ഭക്ഷണരുചി നഷ്ടം, അസ്ഥികളിൽ വേദനയും പിളർപ്പും; ദോഷം ഉണരൽ, ഉണർവു, ശ്വാസംമുട്ടൽ, സ്പാസം, ഉച്ചത്തിൽ呻പ്പൽ. ഉള്ളിൽ ദഹനം, പുറത്തു തണുപ്പ്, ശ്വാസംമുട്ടൽ, മജ്ജയിൽ ഹിക്കപ്പ്; കാഴ്ചയിൽ അന്ധത, ജീവകേന്ദ്രങ്ങളിൽ വേദന, ഗുഹ്യഭാഗങ്ങളിൽ കഠിനത. ദോഷം ശുക്ലത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, ശുക്ലം ബാധിച്ചവരിൽ മരണം സംഭവിക്കുന്നു; പിന്നെ വരുന്ന അഞ്ചു തരം, വിപരീത ക്രമത്തിൽ, increasingly difficult to cure. ദേഹത്തേത് പുളിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ, കഫത്തിൽ ഭാരത്വം; ലഘുജ്വരത്തിൽ, ഉന്മാദം തണുപ്പോടെ, പൊതിയൽ അനുഭവം. ലഘുജ്വരം എപ്പോഴും ഉണങ്ങിയതും, തണുപ്പിൽ കടുത്തതും, ദേഹാവയവങ്ങൾ കഫം ഭാരംകൂടി, ദുർബലതയും. മധുമേഹത്തിൽ, മഞ്ഞപ്പൊടി പോലെ വർണ്ണവും പൊതിയലും ഉള്ളത് 'ഹരിദ്രക' എന്നാണ്, അതൊരു മാരകജ്വരമാണ്. കഫവും വായുവും ഉള്ളപ്പോൾ, പിത്തം കുറവായപ്പോൾ, ജ്വരം പകൽ കഠിനമോ ലഘുവോ, രാത്രിയിൽ ഉണരുന്നു. ദേഹത്തിന്റെ ശക്തി സൂര്യനിലേക്ക് കൊടുത്ത്, പരിശ്രമത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചാൽ, വായു-ജ്വരം രാത്രിയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ ഉണരുന്നു. ആത്മാവ് വയറ്റിൽ, കഫവും പിത്തവും താഴെയുള്ളതിൽ, അർധം തണുപ്പും അർധം ചൂടും. പിത്തം ദേഹത്തിൽ, കഫം അറ്റങ്ങളിൽ, ദേഹം ചൂട്, കൈകളും കാലുകളും തണുപ്പ്. ദ്രവ്യങ്ങൾ, രക്തം, മാംസം, കൊഴുപ്പ്, അസ്ഥി, മജ്ജയിൽ ദോഷം വന്നാൽ, ദേഹത്തിന് തേജസ്സ് നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, മലമൂത്രം പോകാനുള്ള ഉർജ്ജം കൊണ്ട് വിഷമം, ചുറ്റും കോപം പോലെ നോക്കുന്നു; ദുർഗന്ധമുള്ള ചൂടുള്ള മല പെട്ടെന്ന് പുറത്തു വിടുന്നു. ദേഹം ലഘുവും, ക്ഷീണമില്ല, ഭ്രമമില്ല, ചൂടില്ല; ഭക്ഷണം വായിൽ ദഹിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, വേദനയില്ല; ചുരുണ്ടൽ, തുമ്മൽ, മനസ്സിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഐക്യവും, ഭക്ഷണരുചിയും, തലയിൽ കിടിച്ചാൽ, ജ്വരമില്ലെന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ. ഇപ്പോൾ ധന്വന്തരി പറയുന്നു: ഇനി ഞാൻ രക്തപിത്തദോഷത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു—അതി ചൂടുള്ളത്, കയ്പ്പ്, കട്ട, പുളി, ഉപ്പു, കത്തുന്ന പദാർത്ഥങ്ങൾ അതിർത്തിയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇതിന്റെ കാരണങ്ങളാണ്.