ഗരുഡപുരാണമ്

ദുര്യോധനന്റെ സൈന്യത്തിന് ആദ്യം ഭീഷ്മൻ കമാൻഡർ ആയിരുന്നു; പാണ്ഡവരെ ശിഖണ്ഡി നയിച്ചു. ഇരുവശത്തും ആയുധങ്ങൾ ഇടിച്ചും അമ്പുകൾ പറന്നും, ഭയാനകമായ ഒരു യുദ്ധം പത്ത് ദിവസം നീണ്ടു. അർജുനനും ശിഖണ്ഡിയും നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഭീഷ്മനെ വധിച്ചു; സൂര്യൻ ഉത്തരയാനത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത് കണ്ട ഭീഷ്മൻ, ഗദാധാരിയായ ദേവനെ ധ്യാനിച്ചു. ധർമ്മത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങൾ സംസാരിച്ചും, പിതൃകൾക്ക് സന്തോഷം നൽകിയും, ഭീഷ്മൻ പാവനമായ, പാപരഹിതമായ, അനന്താനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശക്തനായ ദ്രോണാചാര്യൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; ആ യുദ്ധം അഞ്ച് ദിവസം നീണ്ടു, അതീവ ഭയാനകമായിരുന്നു. അർജുനൻ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ചു; ദ്രോണൻ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു. കർണ്ണൻ, ധൈര്യപൂർവ്വം, അർജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; രണ്ടു ദിവസം നീണ്ട വലിയ യുദ്ധത്തിൽ, അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങളുടെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി, സൂര്യലോകം പ്രാപിച്ചു. പിന്നെ ശല്യൻ, ധർമ്മരാജയോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; അർദ്ധദിവസംകൊണ്ട്, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ശല്യൻ വധിക്കപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, ഊർജ്ജപൂർണ്ണനായ ദുര്യോധനൻ, തന്റെ ഗദയെ പിടിച്ചു, കാലാന്തരത്തിൽ യമൻപോലെ മുന്നോട്ട് പായിച്ചു. ഭീമൻ, ധൈര്യശാലിയായ, ഗദകൊണ്ട് അവനെ വധിച്ചു. അശ്വത്താമൻ, ദ്രോണന്റെ പുത്രൻ, രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന സൈന്യത്തിലേക്ക് പോയി. അശ്വത്താമൻ, തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത്, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെയും ശക്തമായ കൈകളാൽ വധിച്ചു. ദ്രൗപദി കരയുമ്പോൾ, അർജുനൻ, അശ്വത്താമനെ ദർഭാസ്ത്രം കൊണ്ട് കീഴടക്കി, അവന്റെ വിലപ്പെട്ട രത്നം എടുത്തു. യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ സ്ത്രീകളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, സ്നാനം ചെയ്ത്, ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി. ഭീഷ്മന്റെ ആശ്വാസം ലഭിച്ച്, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ വലിയ ഒരു രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു; വിശ്നുവിനെ ആശ്വമേധ യാഗം കൊണ്ട്, നിയമാനുസൃതമായി, യഥാക്രമം ദാനങ്ങൾ നൽകി ആരാധിച്ചു. അവൻ പരിക്ഷിതിനെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു; മൗസലപർവത്തിൽ യാദവരുടെ നാശം കേട്ട രാജാവ്, വിശ്നുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിച്ചു. പിന്നെ, ഭീമനും സഹോദരന്മാരും കൂടെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ വിശ്നുവിന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; വാസുദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ മോഹിപ്പിക്കാൻ ബുദ്ധനായി വീണ്ടും ജനിച്ചു. വിശ്നു വീണ്ടും ശംഭല ഗ്രാമത്തിൽ കൽക്കിയായി, കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, ലോകങ്ങളെ ചിതലാക്കും. ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും സംരക്ഷണത്തിനും, അധർമ്മം നീക്കുന്നതിനും, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനും, അവൻ അവതാരം എടുക്കുന്നു. ദൻവന്തരി, പാലാഴി മഥനത്തിൽ വംശത്തിൽ ജനിച്ച്, ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ആയുര്‍വേദം പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ. വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രൻ, മഹാത്മാവായ സുശ്രുതനും, ഭാരതവംശത്തിലെ അവതാരങ്ങളും കേട്ടാൽ, മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും. ഇവിടെ ദൻവന്തരി പറഞ്ഞു: "സുശ്രുതേ, ഞാൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെ കാരണങ്ങൾ വിശദമായി വിശദീകരിക്കും; അത്രേയൻ മുതലായ ഋഷികൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ. രോഗം, ദോഷം, ജ്വരം, വേദന, വ്യവസ്ഥ, ദുഷ്ടരോഗം, ക്ഷയം, ദു:ഖം, വേദന — ഇവയൊക്കെ ഒരേ ആശയം പറയുന്നു. രോഗത്തിന്റെ അറിവ് അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളായി കരുതുന്നു: കാരണം, പുര്വരൂപം, ലക്ഷണങ്ങൾ, ശമനം, ഗതി. കാരണത്തെ ചിഹ്നം, കാരണം, സ്ഥലം, നില, ഉത്ഭവം എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു; പുര്വരൂപം, രോഗം വരാൻ പോകുമ്പോൾ, അതിന്റെ സൂചനകൾ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കാനുള്ളത്. രോഗം വരാൻ പോകുമ്പോൾ, എന്നാൽ ഹുമറുകളുടെ പ്രത്യേക ഗതികേട് മൂലം, അതിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ വ്യക്തമായതല്ല, ചെറിയതും, രോഗം അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസമുള്ളതും. ആ ചിഹ്നങ്ങൾ വ്യക്തമായി കാണുമ്പോൾ, അതാണ് ലക്ഷണം; രൂപം, സൂചന, ചിഹ്നം, അടയാളം, ദർശനം എന്നിങ്ങനെ അതിന്റെ പേരുകൾ. മരുന്നുകളും, ഭക്ഷണവും, ആഹാരക്രമവും, രോഗവും കാരണവും മാറാൻ സഹായിക്കുന്നത് ശമനവും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു. രോഗം ശമിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ യോജനം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അതിന്റെ വിപരീതം, രോഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്, അയോഗ്യം എന്നു പറയുന്നു. രോഗത്തിന്റെ ഗതി, ഹുമറിന്റെ ദുഷ്ടതയിലൂടെ, അതിന്റെ വ്യാപനത്തിലൂടെ, രോഗം ഫലത്തിൽ എത്തുന്നത്. ഈ ഗതി, സംഖ്യ, വ്യത്യാസം, പ്രധാന്യം, ശക്തി, സമയം തുടങ്ങിയ പ്രത്യേകതകളാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; എട്ടു തരത്തിലുള്ള ജ്വരം പോലുള്ളവ. ഹുമറുകളുടെ വ്യത്യാസം, അവയുടെ കൂട്ടുകെട്ട്, ഭാഗങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ, സ്വതന്ത്രതയോ ആശ്രിതതയോ, രോഗത്തിന്റെ പ്രധാന്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രോഗത്തിന്റെ സമയം, കാരണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായോ ഭാഗികമായോ ഉണ്ടോ എന്നതും, ശക്തി-ദുർബലതയുടെ വ്യത്യാസവും, പകൽ, രാത്രി, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം എന്നിങ്ങനെയുള്ള സമയഭാഗങ്ങളാലും നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ കാരണത്തിന്റെ അർത്ഥം വിശദീകരിച്ചു; വ്യാസൻ ഇതിൽ കൂടുതൽ ഉപദേശിക്കും. എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെ കാരണമാണ് ഹുമറുകളുടെ ദുഷ്ടത. ഈ ദുഷ്ടത ഉണർത്തുന്ന വിവിധ അയോഗ്യമായ ഉപയോഗങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; മൂന്നു ഹുമറുകളുടെ മൂന്നുവിധ അയോഗ്യസംയോജനങ്ങൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കഠിനമായ, കയ്പ്പുള്ള, കുരുമുള, കടുപ്പമുള്ള, അമ്ലം, ഉണങ്ങിയ, അല്ലെങ്കിൽ അൽഭക്ഷണം, ഓടുക, ആവേശം, രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാതിരിക്കുക, അതികൂടി സംസാരിക്കുക — ഇതുപോലുള്ളവ, അതിക്രമിച്ചാൽ, വാതം ദുഷ്ടമാകും. പ്രവൃത്തി, ഭയം, ദു:ഖം, ഉത്കണ്ഠ, വ്യായാമം, ലൈംഗികത, വേനൽക്കാലം കഴിഞ്ഞു പകൽ-രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം — ഇതുപോലുള്ളവ, വാതം വർദ്ധിപ്പിക്കും. കുരുമുള, ഉപ്പു, കുരുമുള, ഉഷ്ണം, കായം, ദാഹം, കഠിനമായ ഭക്ഷണം, കോപം, ദാഹം, ശരദ്കാലം, പകൽ, അർദ്ധരാത്രി — ഇതുപോലുള്ളവ, പിത്തം ദുഷ്ടമാക്കും. മധുരം, അമ്ലം, ഉപ്പു, പുഷ്ടി, ഭാരമുള്ള, സ്രവം, തണുപ്പ്, വായ്ക്ക് രുചികരമായ, ഉറക്കം നൽകുന്ന, ദു:ഖം, ദീർഘം, പകൽ, ഉറക്കത്തിന് മുമ്പ് ഭക്ഷണം — ഇതുപോലുള്ളവ, കഫം ദുഷ്ടമാക്കും. ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം, ഭക്ഷണം പൂർണ്ണമായി ദഹിക്കാതെ, പ്രയാസപൂർവ്വം ഛർദി ചെയ്യുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ച് രാവിലെ, രാത്രി, അയോഗ്യമായ രീതിയിൽ, കഫത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ ഉണരുന്നു. മൂന്നും ഒരുമിച്ച് ചേർന്നാൽ, സംയുക്തരോഗം ഉണ്ടാകും; അയോഗ്യമായ, ദഹിക്കാത്ത, അക്രമമായ, പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ചാൽ. പഴുതുപോയ മദ്യം, വെള്ളം, ഉണക്കിയ പച്ചക്കറികൾ, വേരുകൾ, എണ്ണക്കേക്ക്, പുഴു പിടിച്ച മാംസം, പുഴു പിടിച്ച, ഉണക്കിയ, ക്ഷീണിച്ച മീൻ — ഇവയൊക്കെ ദുഷ്ടത ഉണർത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ മുതൽ, ദൻവന്തരിയുടെ ആയുര്‍വേദ ഉപദേശങ്ങൾ വരെ, ഈ കഥയിലൂടെ സനാതന ധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്വവും, ദൈവത്തിന്റെ അവതാരങ്ങളും, ജീവിതത്തിന്റെ ധർമ്മവും, രോഗങ്ങളുടെ കാരണങ്ങളും, ശമനവും, മനുഷ്യന്റെ ഉന്നമനവും പകർന്നു.