പാണ്ഡവന്മാർ അവരുടെ സഭാ മന്ദിരം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, കൃത്യമായ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് രാജസൂയ യാഗം നടത്തി. അർജുനൻ, ദ്വാരകയിൽ, കൃഷ്ണന്റെ അനുമതിയോടെ മുരയുടെ ശത്രുവായ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരി സുഭദ്രയെ സ്വന്തമാക്കി. അർജുനൻ അതിനൊപ്പം സ്വർഗീയമായ നന്ദിഘോഷ രഥം, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ ഗാണ്ഡീവം എന്ന അനന്യ ധനുസ്, തീരാത്ത അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ അമ്പുകോല, അതിക്രമിക്കാനാവാത്ത കവചം എന്നിവയും ലഭിച്ചു. ഈ ധനുസ് ഉപയോഗിച്ച്, അർജുനൻ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം അഗ്നിദേവനായ ജാതവേദാസിന് വലിയ അർപ്പണം നടത്തി. അർജുനൻ എല്ലാ ദിശകളിലെയും രാജാക്കളെ ജയിച്ച് അവരുടെ രത്നങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ, ധർമ്മത്തിൽ നിപുണനായ യുദിഷ്ഠിരന് നൽകി. എന്നാൽ, യുദിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ, ദുശ്ശാസനൻ, കർണ്ണൻ, ശകുനി എന്നിവരുടെ ഉപദേശത്തോടെ ദുശ്ശാസനൻ കപടമായ പാശാ കളി വഴി ദുര്യോധനനിൽ തോറ്റു. അതിനുശേഷം, പാണ്ഡവർ, ദ്രൗപദിയും ദൗമ്യ മുനിയും മറ്റു തപസ്സുകാരും കൂടെ, പത്ത് വർഷം കാട്ടിൽ മഹാ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു. പിന്നീട്, അവർ വൈരാട നഗരത്തിൽ വേഷമിട്ട് ഒളിച്ചിരുന്ന് ഒരു വർഷം പശുവിടങ്ങളിൽ സേവനം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, അവർ സ്വന്തം രാജ്യം തിരിച്ചെത്തി, രാജാവായ ദുര്യോധനനോട് അർധരാജ്യത്തിനുപകരം അഞ്ച് ഗ്രാമങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതു കിട്ടിയില്ലായ്മയിൽ, അവർ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ഏഴ് ദിവ്യ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം മഹാ യുദ്ധം നടത്തി. ദുര്യോധനനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും പതിനൊന്ന് സൈന്യങ്ങളുമായി ദേവാസുര യുദ്ധം പോലെയുള്ള ഭയാനക യുദ്ധം നടത്തി. ആദ്യം ഭീഷ്മൻ ദുര്യോധനന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ തലവനായി; ശിഖണ്ഡി പാണ്ഡവരുടെ സൈന്യത്തെ നയിച്ചു. ഇരുപക്ഷവും തമ്മിൽ ആയുധങ്ങൾ തട്ടി, അമ്പുകൾ പയറ്റി, പത്ത് ദിവസം ഭയാനക യുദ്ധം നടത്തി. ശിഖണ്ഡിയും അർജുനനും അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ഭീഷ്മനെ ശതങ്ങളായി വെടിവെച്ചു; സൂര്യൻ ഉത്തരായണത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത് കണ്ട ഭീഷ്മൻ ഗദാധരനായ ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ചു. അവൻ ധർമ്മത്തിന്റെ പല വിധങ്ങൾ വിവരിച്ച്, പിതൃകൾക്ക് സംതൃപ്തി നൽകി, ആനന്ദകരമായ, പാവനമായ, പാപരഹിതമായ സ്ഥിതിയിൽ ലയിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശക്തനായ ദ്രോണൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; ആ യുദ്ധം അഞ്ചു ദിവസം നീണ്ടു, അതി ഭയാനകമായിരുന്നു. അർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ വധിച്ചു; ദ്രോണൻ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. പിന്നീട്, കർണ്ണൻ അർജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; രണ്ടു ദിവസം നീണ്ട മഹാ യുദ്ധത്തിൽ, അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മുങ്ങി, സൂര്യലോകം പ്രാപിച്ചു. ശല്യൻ ധർമ്മരാജയുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി; അർദ്ധദിവസം കൊണ്ട്, അഗ്നിപോലുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ശല്യൻ വധിക്കപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, ദുര്യോധനൻ ഉജ്ജ്വലതയോടെ ഗദയെടുത്ത്, കാലൻ പോലെ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു. ഭീമൻ അതികായനായ ദുര്യോധനനെ ഗദകൊണ്ടു വെട്ടി വീഴ്ത്തി; ദ്രോണന്റെ മകനായ അശ്വത്താമൻ രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന സൈന്യത്തിലേക്ക് കടന്നു. അശ്വത്താമൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത്, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെയും ശക്തമായ കൈകളാൽ വധിച്ചു. ദ്രൗപദി കരയുമ്പോൾ, അർജുനൻ അശ്വത്താമനെ ദർഭാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ജയിച്ച്, അവന്റെ വിലയേറിയ രത്നം എടുത്തു. യുദിഷ്ഠിരൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ സ്ത്രീകളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, സ്നാനം ചെയ്തു, ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി. ഭീഷ്മൻ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, യുദിഷ്ഠിരൻ വലിയ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു; നിയമാനുസൃതമായി, യഥാർഥം, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, വിശ്ണുവിനെ അശ്വമേധ യാഗത്തിൽ ആരാധിച്ചു. പാരിക്ഷിതിനെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു; യദവരുടെ നാശം ആയ മൗസലപര്വം കേട്ട യുദിഷ്ഠിരൻ, വിശ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഭീമനും സഹോദരന്മാരും കൂടെ, യുദിഷ്ഠിരൻ വിശ്ണുവിന്റെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; വാസുദേവൻ ദൈവശത്രുക്കളെ മോഹിപ്പിക്കാൻ ബുദ്ധനായി വീണ്ടും ജനിച്ചു. വിശ്ണു വീണ്ടും ശംഭല ഗ്രാമത്തിൽ, കൽക്കിയായും, കുതിരമേൽ കയറി, ലോകങ്ങളെ അഗ്നിയായി ദഹിപ്പിക്കും. ദേവന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും സംരക്ഷണത്തിനും, അധർമ്മം നീക്കുന്നതിനും, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനും, അവൻ അവതാരം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ദന്വന്തരി പാലാഴി കുലത്തിൽ ജനിച്ച്, ആയുര്വേദം ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ. വിശ്വാമിത്രന്റെ മകനായ മഹാത്മാവായ സുസ്രുതന്റെ, ഭാരതവംശത്തിലെ അവതാരങ്ങളുടെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിലൂടെ, മനുഷ്യൻ സ്വർഗം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇനി ദന്വന്തരി പറയുന്നു: "സുസ്രുതാ, ഞാൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെ കാരണങ്ങൾ വിശദമായി വിശദീകരിക്കും; അത്രേയാദി മഹർഷിമാർ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്. രോഗം, ദോഷം, ജ്വരം, വ്യാധി, ദുഷ്ടരോഗം, ക്ഷയം, ദു:ഖം, വേദന — ഈ പദങ്ങൾ ഒരേ അർത്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രോഗത്തിന്റെ വിജ്ഞാനം അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളാണ്: കാരണം, പൂവർത്തന ലക്ഷണങ്ങൾ, രോഗലക്ഷണങ്ങൾ, ശമനം, ഗതി. കാരണത്തെ ചിഹ്നം, കാരണം, സ്ഥലം, അവസ്ഥ, ഉത്ഭവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പദങ്ങൾകൊണ്ട് വിവരിക്കുന്നു; പൂവർത്തനം എന്നത് രോഗം വരാൻ പോകുമ്പോൾ, അത yet സ്ഥീരമായിട്ടില്ലാത്ത, ദോഷങ്ങളുടെ പ്രത്യേക വികൃതിയാൽ, അതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷവും ലഘുവും, രോഗം അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസമുള്ളതുമാണ്. അതേ ലക്ഷണങ്ങൾ വ്യക്തമായി പ്രകടമാകുമ്പോൾ, അതാണ് രോഗലക്ഷണം; രൂപം, സൂചന, ചിഹ്നം, അടയാളം, പ്രത്യക്ഷത — ഇവ synonyms ആണ്. മരുന്നുകൾ, ഭക്ഷണം, ആഹാരം, രീതികൾ എന്നിവ ശരിയായി ഉപയോഗിച്ച്, കാരണവും രോഗവും മാറ്റുന്നുവെങ്കിൽ, അതാണ് ശമനം, ആശ്വാസം. രോഗശമനം ഉചിതം എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്; അതിന്റെ വിരുദ്ധം, രോഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്, അനുചിതം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ ഗതി, ദോഷം കുഴയുകയോ വ്യാപിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിലൂടെ രോഗം പൂർണതയിലേക്കെത്തുന്നു എന്നതാണ്. ഈ ഗതി, സംഖ്യ, വ്യത്യാസം, പ്രാധാന്യം, ശക്തി, സമയം തുടങ്ങിയ പ്രത്യേകതകളാൽ വ്യത്യസ്തമാണ്; എട്ടു ജ്വരങ്ങൾ പോലുള്ള ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇവിടെ വിശദീകരിക്കും. ദോഷങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം, അവയുടെ സംയോജനം, ഭാഗങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ, സ്വതന്ത്രതയും ആശ്രയവും എന്നിവ, രോഗത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.