ഗരുഡപുരാണമ്

ലക്ഷ്മണൻ്റെ അനുകൂലതയോടെ, രാമൻ തന്റെ ജന്മനഗരിയായ അയോധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ ദേവന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും കൂടെ രാജ്യം ഭരിച്ച് ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു. ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി അശ്വമേധാദി യാഗങ്ങൾ നടത്തി, രാമൻ്റെ ഭരണത്തിൽ ഭൂമി ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ സന്തോഷിച്ചു. രാവണന്റെ വീട്ടിൽ പാർത്തിരുന്നിട്ടും, സീതാദേവി ഒരിക്കലും അവനിലേക്കു മനസ്സു തിരിയിച്ചില്ല; പ്രവർത്തിയിൽ, ചിന്തയിൽ, വാക്കിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും രാഘവനോടു ഭക്തിയോടെ അവൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. സീതാ സത്യസന്ധയായ ഭർത്തൃഭക്തയായിരുന്നുവെന്നതുപോലെ അനസൂയയും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു. ഭർത്തൃഭക്തയായ സ്ത്രീയുടെ മഹത്വം ഞാൻ ഇനി പറയാം—പ്രതിഷ്ഠാനപട്ടണത്തിൽ കൗശിക എന്ന ലേപ്രോഗ്രസ്ത ബ്രാഹ്മണൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ദൈവംപോലെ ആരാധിച്ചു, അവൻ രോഗബാധിതനായിരിക്കുമ്പോഴും. ഭർത്താവ് അവളെ നിരന്തരം അപമാനിച്ചാലും, അവളവനെ ദൈവംപോലെയാണ് കണ്ടത്. ഭർത്താവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവൾ വെറുപ്പുള്ള സ്ത്രീയോടൊപ്പം പോയി അധിക പണം വാങ്ങി തിരിച്ചു വന്നു. വഴിയിൽ ഒരു കള്ളൻ കുറ്റാരോപിതനായി കൂമ്പാരത്തിൽ കയറ്റിയിരിക്കുന്നു. മാണ്ഡവ്യ മഹർഷിയും, ആ ബ്രാഹ്മണനും അവിടെ ഇരുണ്ടിരിക്കുന്നു. കൗശികൻ തന്റെ ഭാര്യയെ തോളിലേറ്റി കൊണ്ടു പോകുമ്പോൾ, മാണ്ഡവ്യൻ്റെ കാലിൽ തെറ്റി തട്ടി. അതിനാൽ ദേഷ്യപ്പെട്ട മാണ്ഡവ്യൻ പറഞ്ഞു: “നാളെ സൂര്യോദയത്തിൽ നീ മരിക്കും, എന്റെ കാലിൽ തട്ടി എന്നെ കുഴപ്പപ്പെടുത്തിയതിനാൽ.” ഇത് കേട്ട ഭാര്യ പറഞ്ഞു: “പിന്നെ സൂര്യൻ ഉദയിക്കില്ല.” അങ്ങനെ സൂര്യൻ ഉദയിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട് അനവധി വർഷങ്ങൾ രാത്രിയായിത്തീർന്നു; ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു. അവർ ബ്രഹ്മാവിനോട് അഭയം തേടി. കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: “ഈ തപസ്സിന്റെ ശക്തി മറ്റൊരു തപസ്സിനാൽ മാത്രമേ ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ.” ഭർത്തൃഭക്തിയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് സൂര്യൻ ഉദയിക്കാത്തത്; അതിനാൽ മനുഷ്യർക്കും ദേവന്മാർക്കും ഇരുട്ടാണ്. അതിനാൽ ഭർത്തൃഭക്തിയുള്ള, മഹാതപസ്സായ അനസൂയയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ സൂര്യോദയം നടക്കൂ. അങ്ങനെ ദേവന്മാർ അനസൂയയുടെ അടുക്കൽ പോയി അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അവൾ സൂര്യനെ ഉദയിപ്പിച്ചു, ഭർത്താവിനെ ജീവിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ അനസൂയയുടെ ഭക്തിയിൽ സീതയെ പോലും മറികടന്നു. ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന രാമായണ കഥ പറയാം. വിഷ്ണുവിൻ്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ മരീചി. മരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ, അവനിൽ നിന്ന് രിവി, രിവിയിൽ നിന്ന് മനു, മനുവിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകുവിൽ നിന്ന് രാജാവ് രഘു, രഘുവിൽ നിന്ന് അജ, അജയിൽ നിന്ന് മഹാബലശാലിയായ ദശരഥൻ ജനിച്ചു. ദശരഥന്റെ നാല് പുത്രന്മാർ ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും പ്രശസ്തരായിരുന്നു. കൗസല്യയിലായിരുന്നു രാമൻ ജനിച്ചത്; കൈകെയിയിൽ ഭാരതനും, സുമിത്രയിൽ ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും ജനിച്ചു. രാമൻ പിതാവിനോടും മാതാവിനോടും ഭക്തിയോടെ പെരുമാറി; വിശ്വാമിത്രനിൽനിന്ന് ആയുധശേഖരം നേടി, യക്ഷിണിയായ താടകയെ വധിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ നടത്തുന്ന യാഗത്തിൽ സുഭാഹുവിനെ സംഹരിച്ചു; പിന്നീട് ജനകന്റെ യാഗശാലയിൽ ചെന്നു, സീതയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ലക്ഷ്മണൻ ഊർമിലയെ വിവാഹം ചെയ്തു; ഭാരതൻ മാണ്ഡവിയെ, ശത്രുഘ്നൻ കീർത്തിമതിയെയും കുശധ്വജന്റെ പുത്രിയെയും വിവാഹം ചെയ്തു. തുടർന്ന്, രാമനും സഹോദരന്മാരും പിതാക്കളോടൊപ്പം അയോധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങി. ശത്രുഘ്നനും ഭാരതനും അവരുടെ അമ്മാവനായ യുദ്ധാജിതിന്റെ അടുക്കൽ പോയി. അവർ പോയതിനു ശേഷം, ദശരഥൻ രാജ്യം നൽകാൻ തയ്യാറായി; ആ സമയത്ത്, കൈകെയിയുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം രാജ്യം അവളുടെ പുത്രനായി നിശ്ചയിച്ചു. രാമന് കാട്ടിൽ പതിനാലുവർഷം വാസം നിർദ്ദേശിച്ചു; പിതാവിന്റെ കല്യാണത്തിനായി രാമൻ ലക്ഷ്മണനും സീതയും കൂടെ കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. രാജ്യം പുല്ലുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ശ്രിംഗവേരപുരത്തേക്ക് പോയി; രഥം അവിടെ വിട്ട് പ്രയാഗയിലേക്കും ചിത്രകൂട് പർവ്വതത്തിലേക്കും പോയി. രാമനിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടുകൊണ്ട് ദശരഥൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചേർന്നു. കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ച്, ഭാരതൻ സൈന്യത്തോടുകൂടി രാമന്റെ അടുക്കൽ വന്നു: “രാജ്യം ഭരിക്കേണം, മഹാത്മാവേ,” എന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാൽ രാമൻ അതിൽ സമ്മതിച്ചില്ല; തന്റെ പാദുകകൾ ഭാരതനു നൽകി രാജ്യം ഭരിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. ഭാരതൻ അങ്ങനെ അധികാരമേറ്റു, നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ വാസം ചെയ്തു, അയോധ്യയിലേക്കു കടന്നില്ല; വിശുദ്ധവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു. രാമൻ ചിത്രകൂടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, അത്രിമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി; സുതീക്ഷ്ണനും അഗസ്ത്യനും വണങ്ങി, ദണ്ടകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ ശൂർപണഖ എന്ന രാക്ഷസസ്ത്രി ശത്രുതയോടെ വന്നു; രാമൻ അവളുടെ കാതും മൂക്കും വെട്ടി അവളെ ഓടിച്ചു. അവളുടെ പ്രേരണയിൽ ഖരനും ദൂഷണനും ത്രിശിരസ്സും പതിനാലായിരം രാക്ഷസസേനയോടുകൂടി വന്നു. രാമൻ അവരെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് യമപുരിയിലേക്ക് അയച്ചു. തുടർന്ന്, ശൂർപണഖയുടെ പ്രേരണയിൽ രാവണൻ സീതയെ അപഹരിക്കാൻ വന്നു. മാരീചനെ കുരങ്ങിന്റെ രൂപത്തിൽ മുന്നോട്ട് അയച്ചു; സീതയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം രാമൻ മാരീചനെ വധിച്ചു. മരിക്കുമ്പോൾ മാരീചൻ “ഹാ സീതേ! ഹാ ലക്ഷ്മണ!” എന്നു വിളിച്ചു; അതു കേട്ട് സീത വിളിച്ചു, ലക്ഷ്മണൻ വന്നു, പിന്നെ രാമൻ അവനെ കണ്ടു. ശൂർപണഖ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് “സീതയെ അപഹരിച്ചതാണ്” എന്നു പറഞ്ഞു; അവസരം കണ്ട രാവണൻ ജനകിയെ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി. ജടായുവിനെ വധിച്ച രാവണൻ ലങ്കയിലേക്കു പോയി; അവിടെ സീതയെ അശോകവനത്തിൽ കാത്തു വച്ചു. രാമൻ വന്ന് ശൂന്യമായ കുഠിര കണ്ടു; ജനകിയെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിച്ചു, അവളെ അന്വേഷിച്ചു തുടങ്ങി. ജടായുവിന് ക്രിയകൾ നിർവഹിച്ച്, ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് യാത്രചെയ്തു; പിന്നീട് സുഖ്രീവനുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. ഏക അമ്പിൽ ഏഴ് താളവൃക്ഷങ്ങൾ തുളച്ചു, കിഷ്കിന്ദയിൽ വാലിയെ സംഹരിച്ചു. സുഖ്രീവനെ കുരങ്ങരാജാവായി സ്ഥാപിച്ചു, രാമൻ റിഷ്യമൂകപർവ്വതത്തിൽ തുടരുമ്പോൾ സുഖ്രീവൻ മലകളെപ്പോലെ ശക്തരായ വാനരസേനയെ വിവിധ ദിക്കുകളിലേക്ക് അയച്ചു.