ഗരുഡപുരാണമ്

ഹരി ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ശതാനീകൻ, അശ്വമേധദത്തൻ, അധിസോമകൻ, കൃഷ്ണൻ, അനിരുദ്ധൻ, ഉഷ്ണൻ, പിന്നെ ചിത്രരഥൻ—ഇവരായിരുന്നു ആദ്യം രാജാക്കന്മാർ. അവരുടെ ശേഷം ശുചിദ്രഥൻ, വൃഷ്ണിമാൻ, സുപേണൻ, സുനീതകൻ, നൃചക്ഷു, മുഖാബാണൻ, മേധാവി, നൃപഞ്ജയൻ എന്നിവരും ഭരണത്തിലേറി. പിന്നീട് പാർിപ്ലവൻ, മേധാവി, നൃപഞ്ജയൻ, ബൃഹദ്രഥൻ, ഹരിസ്തിഗ്മൻ, ശതാനീകൻ, സുദാനകൻ എന്നിവരും രാജാവായി. അടുത്തതായി, ഉദാനൻ, അഹ്നിനരൻ, ദണ്ഡപാണി, നിമിത്തകൻ, ക്ഷേമകൻ, പിന്നെ ശൂദ്രൻ, അവന്റെ മകൻ, മുൻപ് പറഞ്ഞ പിതാവായവൻ—ഇവരും ഭരണത്തിലേറി. ബൃഹദ്ബലന്മാരെയും ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാക്കന്മാരെയും ഇവിടെ ഓർക്കുന്നു. ബൃഹദ്ബലൻ ശേഷം ഉറുക്ഷയ, വത്സവ്യൂഹൻ, പിന്നെ മറ്റ് രാജാക്കന്മാർ ഭരണത്തിലേറി. വത്സവ്യൂഹനിൽ നിന്നു സൂര്യൻ, അവന്റെ മകൻ സഹദേവൻ, ബൃഹദശ്വൻ, ഭാനുരഥൻ, പ്രതീച്യൻ, പ്രതീതകൻ, മനുദേവൻ, സുനക്ഷത്രൻ, കിന്നരൻ, അന്തരിക്ഷകൻ എന്നിവരും വംശത്തിൽ ജനിച്ചു. സുപർണ്ണൻ, കൃതജിത്, ധാർമ്മികനായ ബൃഹദ്ഭ്രാജൻ, കൃതഞ്ജയൻ, ധനഞ്ജയൻ, സംജയൻ, ശാക്യൻ എന്നിവരും രാജാവായി. ശുദ്ധോദനൻ, ബാഹുലൻ, സെനജിത്, ക്ഷുദ്രകൻ, സുമിത്രൻ, കുടവൻ, സുമിത്രനിൽ നിന്ന് പ്രസിദ്ധനായ മഗധന്മാർ ഇവിടെയാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ജരാസന്ധൻ, സഹദേവൻ, സോമാപി, ശ്രുതശ്രവ, അയുതായുസ്, നിരമിത്രൻ, സുക്ഷത്രൻ, ബഹുകർമകൻ എന്നിവരും രാജവംശത്തിൽ ഉണ്ടായി. ശൃതഞ്ജയൻ, സെനജിത്, ഭൂരി, ശുചി, ക്ഷേമ്യൻ, സുവ്രതൻ, ധർമ്മൻ, ശ്മശ്രുലൻ, ദൃഢസേനകൻ എന്നിവരും ബാർഹദ്രഥന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ശേഷം, അദ്ധർമത്തിൽ അഴിച്ചുപോകുന്ന, ശൂദ്ര വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ട രാജാക്കന്മാർ വരും; പിന്നെ, സ്വർഗ്ഗാദികളുടെ ആധാരമായ, ഭഗവാൻ നാരായണൻ തന്നെയാണ് അവതരിക്കുക. ലോകത്തിന്റെ ലയങ്ങൾ മൂന്ന് വിധമാണ്: ആവർത്തക, പ്രാകൃത, പര. ഭൂമി ജലത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, ജലം അഗ്നിയിൽ, അഗ്നി വായുവിൽ. വായു ആകാശത്തിൽ, ആകാശം അഹങ്കാരത്തിൽ, അഹങ്കാരം ബുദ്ധിയിൽ, ബുദ്ധി മനസ്സിൽ, മനസ്സ് പ്രാണനിൽ, പ്രാണൻ അവ്യക്തത്തിൽ, അവ്യക്തം പരമായ ആത്മാവിൽ ലയിക്കുന്നു. ആ ആത്മാവാണ് പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണു, ഒരേയൊരു നാരായണൻ, പുരുഷൻ. ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗാദികളും എല്ലാ നാശം വരുന്നതാണ്; അവൻ മാത്രം അക്ഷരനും പരമനും ആകുന്നു. രാജാക്കന്മാരും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം നശിച്ചു പോയതുകൊണ്ട്, പാപം ഒഴിവാക്കണം; ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തി പാപം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം. ബ്രഹ്മാവു പറയുന്നു: ഹരി ഭഗവാൻ സ്വയം അവതരിച്ച്, മനുക്കളെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചു; അസുരവൃത്തിയുടെ സംഹാരത്തിനും, വേദധർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനും അങ്ങനെ അവതാരങ്ങൾ എടുത്തു. മീനാവതാരത്തിൽ ആരംഭിച്ച്, അജനായ ഭഗവാൻ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; മീനാവതാരത്തിൽ, ഹയഗ്രീവനെന്ന അശ്വരാശിയായ അസുരനെ വധിച്ചു. വേദങ്ങൾ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന്, മനുക്കളെയും മറ്റുള്ളവരെയും കേശവൻ രക്ഷിച്ചു; കച്ചവയാവതാരത്തിൽ, മന്ദരപർവ്വതത്തെ താങ്ങി, ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകാരമാക്കി. പാൽക്കടൽ മഥനത്തിൽ, ധൻവന്തരി ദേവൻ പൂർണ്ണമായ കുമ്പളെ കൈവശം വച്ച് അമൃതം പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. ആയുര്‍വേദത്തിന്റെ എട്ടു ശാഖകളും സുസ്രുതനോട് ഉപദേശിച്ചു; ഹരി, സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച്, അമൃതം ദേവന്മാർക്ക് നൽകി. പിന്നീട്, വരാഹാവതാരത്തിൽ, ഹിരണ്യാക്ഷനെ വധിച്ചു; ഭൂമിയെ ഉയർത്തി, ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചു. അടുത്തതായി, നരസിംഹൻ എന്ന മനുഷ്യസിംഹാവതാരം പ്രത്യക്ഷമായി, ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും മറ്റും വധിച്ചു; ദൈത്യന്മാരെ സംഹരിച്ച്, വേദധർമ്മാദികളെ സംരക്ഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, ലോകനാഥനായ പരശുരാമൻ ജമദഗ്നിയിൽ ജനിച്ചു; ഹരി ഭൂമിയെ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം ക്ഷത്രിയരില്ലാത്തതാക്കി. കർത്തവീര്യനെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ച്, ഭൂമിയെ കശ്യപനോട് നൽകി; യജ്ഞം നടത്തിയ ശേഷം, മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിൽ വസിച്ചു. പിന്നീട്, ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, ഭരതനെയും, ലക്ഷ്മണനെയും, ശത്രുഘ്നനെയും സഹോദരന്മാരായി, നാലുഭാഗങ്ങളായി അവതരിക്കും. രാമൻ, പിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാനായി, മാതാവുകളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചു. അദ്ദേഹം ശ്രിംഗവേര, ചിത്രകൂട്ട, ദണ്ഡകാരണ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ എത്തി; ശൂർപ്പണഖായുടെ മൂക്ക് മുറിച്ച്, ഖരനും ദൂഷണനും വധിച്ചു. രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ചപ്പോൾ, അക്ഷരാത്രി ദാനവനായ രാവണനും, അവന്റെ സഹോദരനും ലങ്കയിൽ വധിച്ചു; വിക്രാന്തനായ വിഭീഷണനെ രാജസ്ഥാനിൽ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു. വിഭീഷണനെ രാജാവാക്കി, സുഗ്രീവനും ഹനുമാനുമായി, സീതയെയും കൂട്ടി, പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, അയോധ്യയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം, അയോധ്യയിൽ ഭരണത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ജനങ്ങളെയും ദേവന്മാരെയും സംരക്ഷിച്ചു. ധർമ്മസംരക്ഷണം നടത്തി, അശ്വമേധയാഗം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നടത്തി; രാമൻ ഭരിച്ച ഭൂമി സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊണ്ടു. സീത, രാവണന്റെ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോഴും, മനസിൽ, വാക്കിൽ, പ്രവർത്തിയിൽ എന്നും രാഘവനോടു ഭക്തയായിരുന്നു; അനസൂയയെപ്പോലെ ഭർത്തൃഭക്തയായിരുന്നു അവൾക്ക്. ഇപ്പോൾ, ഭർത്തൃഭക്തിയുടെ മഹത്വം ഞാൻ പറയുന്നു: പ്രതിഷ്ഠാനപുരിയിൽ കൗശിക എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവനായി ജീവിച്ചു; അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി ആരാധിച്ചു. അവൻ അവളെ നിന്ദിച്ചാലും, അവളുടെ ഭർത്തൃഭക്തി അകലില്ല; ഭർത്താവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവൾ അവനിഷ്ടമായ ഒരു സ്ത്രീയെ കൂട്ടി, അധിക പണം വാങ്ങി തിരിച്ചു. വഴിയിൽ, ഒരു കള്ളൻ കുറ്റാരോപിതനായി കൂമ്പാരത്തിൽ കയറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മാണ്ഡവ്യൻ അവിടെയുണ്ട്, ഇരുണ്ടരാത്രിയിൽ, അതേ വഴി ബ്രാഹ്മണനും ഭാര്യയും കടന്നു. കൗശികൻ, ഭാര്യയെ തോളിലേറ്റി പോകുമ്പോൾ, മാണ്ഡവ്യന്റെ കാലിൽ തൊട്ടുപോയി; മാണ്ഡവ്യൻ കോപത്തോടെ, 'നാളെ സൂര്യോദയം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നീ മരിക്കും,' എന്നു ശപിച്ചു. അത് കേട്ട ഭാര്യ, 'സൂര്യൻ ഉദിക്കരുത്,' എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, സൂര്യൻ ഉദിക്കാതിരിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അനവധി വർഷങ്ങൾ രാത്രി മാത്രം നീണ്ടു നിന്നു; ഇതു കണ്ട ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു.