ഗരുഡപുരാണമ്

പഞ്ചരാത്രവിദ്യയിലെ പ്രധാനജ്ഞന്മാർ തന്നെ നൈവേദ്യം ഏറ്റുവാങ്ങി, ഈവിധത്തിൽ വർഷാവസാനത്തിൽ പ്രത്യേകഭക്തിയോടെ ആരാധന നടത്തേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. അച്യുതനേ, എനിക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം! എന്റെ പാപങ്ങൾ നശിക്കട്ടെ, പുണ്യങ്ങൾ എപ്പോഴും വർദ്ധിക്കട്ടെ, ഐശ്വര്യവും സമൃദ്ധിയും ഒരിക്കലും കുറയരുത്, എന്റെ വംശം തുടർന്നു നിലനില്ക്കട്ടെ എന്നിങ്ങനെ ഭക്തനു പ്രാർത്ഥിക്കാം. അച്യുതനേ, നീ പരമാത്മാവായ ബ്രഹ്മസ്വരൂപൻ, അതിനാൽ പാപനാശകനായ അനന്തശക്തിയുള്ളവനേ, ഞാൻ നിന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റണമേ. അച്യുത! അനന്ത! ഗോവിന്ദ! കരുണയുള്ളവനേ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം, അക്ഷയമായ വരം എന്നിൽ പ്രദാനം ചെയ്യണമേ. ഏകാദശി, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി എന്നിങ്ങനെ ഏഴുവർഷം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്ക് ദീർഘായുസും ഐശ്വര്യവും പരമഗതിയും ലഭിക്കും. ഏഴാം ദിവസത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെയും, ദുർഗ്ഗയെയും, ശംഭുവിനെയും, സൂര്യനെയും ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ ദേവതകളുടെ ലോകങ്ങളും, എല്ലാ വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളും, മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയും ലഭിക്കും. എല്ലാ ദേവതകളെയും ഏകാഗ്രതയോടെ, ഉപവാസത്തോടെ, ഭിക്ഷയാൽ ലഭിച്ച അന്നം അല്ലെങ്കിൽ പച്ചക്കറികൾ മുതലായവയാൽ ആരാധിച്ചാൽ ആൾ അനുഗ്രഹീതനാവും. എല്ലാ ചന്ദ്രദിനങ്ങളിലും ഈ ഉപവാസങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടും. പ്രഥമദിനത്തിൽ കുബേരനും അഗ്നിയും അശ്വിനീദേവന്മാരും ആരാധിക്കപ്പെടണം. രണ്ടാം ദിവസത്തിൽ ലക്ഷ്മിയും യമനും; അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ പാർവതിയും ശ്രീയും; ആറാം ദിവസത്തിൽ നാഗദേവതകൾ; ഏഴാം ദിവസത്തിൽ കാർത്തികേയനും ധനദായകനായ സൂര്യനും ആരാധിക്കപ്പെടണം. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിയിൽ ദുർഗ്ഗയും മാതാക്കളും; നവമിയിൽ തക്ഷകൻ; ദശമിയിൽ ഇന്ദ്രൻ; ഏകാദശിയിൽ കുബേരനും മഹർഷിമാരും; ദ്വാദശിയിൽ ഹരിയും, ത്രയോദശിയിൽ കാമനും മഹേശ്വരനും; ചതുര്ദശിയിലും പൗർണ്ണമിയിലും ബ്രഹ്മാവും മറ്റു പിതൃഗണങ്ങളും ആരാധിക്കപ്പെടണം. ഇങ്ങനെ വ്രതങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നു. ഹരിയ്‌ക്കു പറയാനുള്ളത്: രാജാക്കന്മാരുടെ വംശാവലി ഞാൻ ഇവിടെ വിശദീകരിക്കാം. വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ബ്രഹ്മാവും, അവന്റെ വിരലിൽ നിന്ന് ദക്ഷനും ഉല്പന്നരായി. ദക്ഷനിൽ നിന്ന് പിതാക്കന്മാർ, അവരിൽ നിന്ന് വിവസ്വാൻ, വിവസ്വാന്റെ പുത്രനിൽ നിന്ന് മനുവും, പിന്നീട് ഇക്ഷ്വാകു, ശാര്യാതി, നൃഗ, ധൃഷ്ട, പ്രസധ്ര എന്നിവരും ജനിച്ചു. നരിഷ്യന്ത, നാഭാഗ, ദിഷ്ട, ശശക എന്നിവരും മനുവിന്റെ മകൾ ഇലയും, അവളുടെ പുത്രൻ സുദ്യുമ്നനും ഉണ്ടായി. ബുധനും ഇലയും ചേർന്ന് രുദ്രപുത്രനായ പുരൂരവസിനെ പ്രസവിച്ചു. സുദ്യുമ്നനിൽ നിന്ന് ഉത്കല, വിനത, ഗയ എന്നീ മൂന്ന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഗോവധയിൽ നിന്ന് അഭൃശ്രദ്ധയും, മനുവിൽ നിന്ന് പൃഷധ്രയും, കരൂഷയിൽ നിന്ന് കാരൂഷ എന്ന ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗവും ജനിച്ചു. ദിഷ്ടന്റെ മകൻ നാഭാഗൻ വൈശ്യനായി, അവനിൽ നിന്ന് ഭലന്ദനനും, ഭലന്ദനനിൽ നിന്ന് വത്സപ്രീതിയും ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം പാംശു, ഖനിത്ര, ഭൂപ, ക്ഷുപ, വിംശ, വിവിംശക, ഖനിനേത്ര, വിഭൂതി, കരന്ധമ, അവിക്ഷിത എന്നിങ്ങനെ വംശാവലി തുടരുന്നു. അവിക്ഷിതിൽ നിന്ന് മരുത്തനും, മരുത്തനിൽ നിന്ന് നരിഷ്യന്തനും, അവനിൽ നിന്ന് തമനും, തമനിൽ നിന്ന് രാജവർധനനും, രാജവർധനനിൽ നിന്ന് സുധൃതി, സുധൃതിയിൽ നിന്ന് നര, നരയിൽ നിന്ന് കെവല, കെവലയിൽ നിന്ന് ധുന്ധുമാൻ, ധുന്ധുമാനിൽ നിന്ന് വേഗവാൻ, വേഗവാനിൽ നിന്ന് ബുധൻ, ബുധനിൽ നിന്ന് തൃണബിന്ദു, കാന്യാ, കൈലവില എന്നിവരും ജനിച്ചു. തൃണബിന്ദുവിൽ നിന്ന് അലംബുസയുടെ മകനായി വിശാലനും, വിശാലനിൽ നിന്ന് ഹേമചന്ദ്രനും, ഹേമചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രകനും, ചന്ദ്രകനിൽ നിന്ന് ധൂമ്രാശ്വനും, അവനിൽ നിന്ന് സൃഞ്ജയനും, സൃഞ്ജയനിൽ നിന്ന് സഞ്ജയനും, സഞ്ജയന്റെ മകൻ സഹദേവനും, സഹദേവനിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണാശ്വനും, കൃഷ്ണാശ്വയിൽ നിന്ന് സോമദത്തനും, സോമദത്തിൽ നിന്ന് ജനമേജയനും, അവനിൽ നിന്ന് സുമന്തിയും ജനിച്ചു. ഇവർ വൈശാലിയിലെ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു. ശാര്യാതിയിൽ നിന്ന് സുകന്യ ജനിച്ചു, അവൾ ച്യവനമഹർഷിയുടെ ഭാര്യയായി. ശാര്യാതിയിൽ നിന്ന് അനന്തനും, അനന്തനിൽ നിന്ന് രേവതനും, രേവതനിൽ നിന്ന് രൈവതനും, രൈവതനിൽ നിന്ന് രേവതിയും, ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് ധാർഷ്ടകവംശവും, അവരുടെ ദേശം വൈഷ്ണവം എന്നറിയപ്പെട്ടു. നാഭാഗന്റെ മകൻ നേഷ്ട, അവന്റെ മകൻ അംബരീഷൻ, അംബരീഷനിൽ നിന്ന് വിരൂപനും, വിരൂപനിൽ നിന്ന് പൃഷദശ്വനും, അവന്റെ മകൻ വാസുദേവഭക്തനായ രഥീനരനും. ഇക്ഷ്വാകുവിന് വികുക്ഷി, നിമി, ദണ്ടക എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. വികുക്ഷി, ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ മകൻ, ഒരു മുയൽ തിന്നതുകൊണ്ട് ശശാദ എന്നുപേരെടുത്തു. ശശാദയിൽ നിന്ന് പുരഞ്ജയയും, അവന്റെ മകൻ കകുത്ഥനും, കകുത്ഥനിൽ നിന്ന് അനേനയും, അനേനയിൽ നിന്ന് പൃഥുവും, പൃഥുവിൽ നിന്ന് വിശ്വരാതയും, വിശ്വരാതയിൽ നിന്ന് ആർദ്രയും, ആർദ്രയിൽ നിന്ന് യുവനാശ്വനും, യുവനാശ്വനിൽ നിന്ന് ശാവസ്തയും, ശാവസ്തയിൽ നിന്ന് ബൃഹദശ്വനും, അവനിൽ നിന്ന് കുവലാശ്വയും. കുവലാശ്വയിൽ നിന്ന് ധുന്ധുമാരൻ പ്രസിദ്ധനായവനായി, അവനിൽ നിന്ന് ദൃഢാശ്വ, ദൃഢാശ്വയിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രാശ്വ, കപിലാശ്വ, ഹര്യാശ്വ എന്നിവരും, ഹര്യാശ്വയിൽ നിന്ന് നികുംബനും, നികുംബനിൽ നിന്ന് ഹിതാശ്വനും, ഹിതാശ്വയിൽ നിന്ന് പൂജാശ്വയും, പൂജാശ്വയിൽ നിന്ന് യുവനാശ്വയും ജനിച്ചു. യുവനാശ്വയിൽ നിന്ന് മാണ്ഡാതൃ, മാണ്ഡാതൃയുടെ ഭാര്യ ബിന്ദുമതിയിൽ നിന്ന് മൂന്നു പുത്രന്മാർ—മുചുകുന്ദൻ, അംബരീഷൻ, പുരുകുത്സൻ—ഉണ്ടായി. കൂടാതെ അമ്പതുപേർ മക്കളായ പെൺമക്കളും, അവർ സൌഭരി മഹർഷിയുടെ ഭാര്യമാരായി. യുവനാശ്വയിലും അംബരീഷനിലും നിന്ന് ഹരിതനും, യുവനാശ്വയിൽ നിന്ന് അംബരീഷനും ജനിച്ചു. പുരുകുത്സനും നർമദയും ചേർന്ന് ത്രസദസ്യു എന്ന പുത്രനെയും, അവനിൽ നിന്ന് അനരണ്യനും, അവനിൽ നിന്ന് ഹര്യാശ്വയും, ഹര്യാശ്വയിൽ നിന്ന് വസുമാനസും, വസുമാനസിൽ നിന്ന് ത്രിധന്വനും, ത്രിധന്വനിൽ നിന്ന് ത്രയ്യാരുണനും, ത്രയ്യാരുണനിൽ നിന്ന് സത്യരഥനും. സത്യരഥനിൽ നിന്ന് ത്രിശങ്കുവും, അവനിൽ നിന്ന് ഹരിശ്ചന്ദ്രനും, ഹരിശ്ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് രോഹിതാശ്വയും, രോഹിതാശ്വയിൽ നിന്ന് ഹരിതനും, ഹരിതനിൽ നിന്ന് ചഞ്ചുവും, ചഞ്ചുവിൽ നിന്ന് വിജയയും, വിജയയിൽ നിന്ന് രുരുക്കയും, രുരുക്കയിൽ നിന്ന് വൃകയും ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ വംശങ്ങൾ പടർന്ന്, മഹാരാജാക്കന്മാർ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു, അവരവരുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു, ഭക്തിയോടെ ദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചു, ലോകക്ഷേമത്തിനും ധർമ്മസ്ഥാപനത്തിനും നേതൃത്വം നൽകി.