ഒരു കാലത്ത്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം അന്വേഷിച്ചു. ആ വഴിയിൽ, അദ്ദേഹം പല വസ്തുതകളും മനസ്സിലാക്കി. മയിലിന്റെ കാഴ്ചയിൽ, മൃഗങ്ങൾ ഓരോന്നും ഓരോ ദോഷത്തിൽ നശിക്കുന്നതായി കണ്ടു: മാൻ ആസ്വാദനത്തിൽ, ആന ഗന്ധത്തിൽ, പുഴു ദീപത്തിൽ, തേനീച്ച വാസനയിൽ, മീൻ രുചിയിൽ; അങ്ങനെ ഈ അഞ്ച് ദോഷങ്ങളെ സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുമെന്നു ചോദിച്ചു. ബ്രഹ്മണന്മാരിൽ, ക്ഷമയില്ലാത്തവൻ, കടുപ്പമുള്ളവൻ, അഹങ്കാരമുള്ളവൻ, വസ്ത്രം ചിതറിച്ചവൻ, ക്ഷമയില്ലാതെ സ്വയം ക്ഷണിച്ചവൻ—even ബ്രഹസ്പതിയോടു തുല്യമായാലും—ആരെങ്കിലും ആദരിക്കേണ്ടതല്ല എന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്, പ്രവർത്തികൾ, ധനം, വിജ്ഞാനം, മരണം—ഈ അഞ്ച് ജനനത്തിൽ തന്നെ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കുന്ന് കയറൽ, വെള്ളം കടക്കൽ, പശുവിനെ പരിപാലിക്കൽ, ദുഷ്ടരെ നിയന്ത്രിക്കൽ, വീണവരെ ഉയർത്തൽ—ഈ അഞ്ചിൽ കഴിവ് ഉത്തമം. മേഘത്തിന്റെ നിഴൽ, ദുഷ്ടന്റെ സ്നേഹം, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുമായുള്ള ബന്ധം, യൗവ്വനം, ധനം—ഈ അഞ്ച് സ്ഥിതികൾ സ്ഥിരമല്ല. ഈ ലോകത്തുള്ള ജീവിതം, ധനം, യൗവ്വനം, കുട്ടികൾ, ഭാര്യ, മറ്റു ബന്ധങ്ങൾ—all are unstable; ധർമ്മം, യശസ്സ്, നല്ല പേര് മാത്രമാണ് സ്ഥിരം. നൂറു വർഷം ജീവിക്കാമെന്നു കരുതുമ്പോഴും, അതിൽ പകുതി രാത്രി കൊണ്ടുപോകുന്നു; ശേഷിച്ച കാലം രോഗം, ദു:ഖം, വയസ്സായിത്തീർന്നു, ക്ഷീണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, ഈ ആയുസും ഫലപ്രദമല്ല. മനുഷ്യന്റെ ആയുസ് നൂറു വർഷം; അതിൽ പകുതി രാത്രി; ശേഷിച്ച പകുതി ബാല്യത്തിൽ, പ്രിയജനങ്ങളിലേക്കുള്ള ദു:ഖത്തിൽ, rulers-ന്റെ സേവനത്തിൽ, മരണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ശേഷിക്കുന്നത് ജലത്തിലെ തിരകൾപോലെയാണ്—അഹങ്കാരത്തിന് എന്താണ് അർത്ഥം? ദിവസവും, രാത്രിയും, വയസ്സു ലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; മരണവും ജീവികളെ കയറിയെടുക്കുന്നു, പാമ്പ് കാറ്റ് വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ. യാത്രയിലോ, നിലത്തോ, ഉണർന്നോ, ഉറങ്ങിയോ—മറ്റുള്ളവരുടെ ഹിതം ചെയ്യാത്തവന്റെ പ്രവർത്തി മൃഗത്തിന്റെതുപോലെയാണ്. സത്യം-അസത്യം തിരിച്ചറിയാതെ, വയറു നിറയ്ക്കുന്നതിൽ മാത്രം സന്തോഷിക്കുന്ന മനുഷ്യനും മൃഗവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ധൈര്യത്തിൽ, തപസ്സിൽ, ദാനത്തിൽ, വിജ്ഞാനത്തിൽ, ധനത്തിൽ യശസ്സ് ഇല്ലാത്തവൻ അമ്മയുടെ മലമാലാണ്. ജ്ഞാനം, ധൈര്യം, മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ ഒരക്ഷണം ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം മാത്രമാണ് ജ്ഞാനികൾ ജീവിതം എന്നു വിളിക്കുന്നത്; കാക്കയും ദീർഘകാലം ജീവിച്ച് Bali കഴിക്കുന്നു. ധനം, മാനം ഇല്ലാതെ ജീവിച്ചാൽ എന്ത്? ഭയവും സംശയവും ഉള്ള സുഹൃത്ത് എന്ത്? സിംഹത്തിന്റെ മനസ്സോടെ ജീവിക്കണം; നിരാശയില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോവണം; കാക്കയും ദീർഘകാലം ജീവിച്ച് Bali കഴിക്കുന്നു. സ്വയം, അധ്യാപകനോട്, സേവകരോട്, ദരിദ്രരോട്, സുഹൃത്തുക്കളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ കരുണയില്ലാത്തവന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രദമല്ല; കാക്കയും ദീർഘകാലം ജീവിച്ച് Bali കഴിക്കുന്നു. ജീവന്റെ മൂന്ന് ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നവൻ, ശ്വാസം എടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ജീവിക്കുന്നില്ല—കൂടാരത്തിന്റെ Bellows പോലെ. വിജയം സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരിൽ നിന്നാണ്; അന്യന്മാരുടെ പിന്തുടർച്ചയിൽ നിന്ന് അല്ല; അന്യന്മാരിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ജീവിച്ചാലും മരിച്ചവനാണ്. ഭീരുക്കൾ എപ്പോഴും തൃപ്തരാണ്, എലിയുടെ കൈയിൽ ധാന്യംപോലെ; എങ്കിലും ഭീരുക്കൾ കുറച്ചിലും സന്തോഷം കാണുന്നു. മേഘത്തിന്റെ നിഴൽ, പുല്ലിൽ തീ, വഴിയരികിലെ വെള്ളം, വേശ്യയുടെ ആസക്തി, ദുഷ്ടന്റെ സ്നേഹം—ഈ ആറു ബുബ്ബിള്സാണ്. substance ഇല്ലാത്ത വാക്കുകളിൽ ലോകം സന്തോഷിക്കുന്നില്ല; ജീവിതം മാനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്; മാനം പോയാൽ സന്തോഷം എങ്ങനെയുണ്ടാകും? ശക്തിയില്ലാത്തവരുടെ ശക്തി രാജാവാണ്; കുട്ടിയുടെ ശക്തി കരയൽ; മിടുക്കന്റെ ശക്തി മൗനം; കള്ളന്റെ ശക്തി വ്യാജം. ശാസ്ത്രം കൂടുതൽ പഠിച്ചാൽ, ബുദ്ധി വളരുന്നു; വിജ്ഞാനം ആസ്വാദ്യമായി മാറുന്നു. മനസ്സിനെ നല്ലതിലേക്കു തിരിയുമ്പോൾ, എല്ലാവരും ഇദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു. മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുന്നു: ലോഭം, അശ്രദ്ധ, തെറ്റായ വിശ്വാസം; അതുകൊണ്ട് ലോഭം, അശ്രദ്ധ, തെറ്റായ വിശ്വാസം ഒഴിവാക്കണം. ഭയം വരുന്നതുവരെ ഭയപ്പെടണം; ഭയം വന്നാൽ, ശക്തമായി നിലകൊള്ളണം. ശേഷിച്ച കടം, തീ, രോഗം—ഇവ വീണ്ടും വീണ്ടും വളരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഒന്നും അവശേഷിപ്പിക്കരുത്. നല്ലത് ചെയ്താൽ തിരിച്ചടവു നൽകണം; ദുഷ്ടരെ അവരുടെ രീതിയിൽ നേരിടണം; അതിൽ തെറ്റില്ല. സ്വകാര്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തി തടയുന്ന, നേരിൽ സ്നേഹിക്കുന്ന സുഹൃത്ത്—അവൻ ശത്രുവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള വ്യാജ സുഹൃത്ത് ആണ്. നല്ലവൻ പോലും ദുഷ്ടരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നശിക്കുന്നു, വൃത്തികെട്ട വെള്ളം പോലെയും. ദ്വിജൻ എല്ലാം ആസ്വദിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മണനെ ആദരിക്കണം. ബ്രഹ്മണന്റെ ഭക്ഷ്യശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനി ആകുന്നു, പാപം ചെയ്യില്ല; രഹസ്യത്തിൽ കാണിക്കുന്ന സൗഹൃദം സത്യമാണ്; വഞ്ചനയില്ലാതെ ചെയ്ത പ്രവർത്തി ധർമ്മമാണ്. മൂത്തവനില്ലാത്തത് സഭയല്ല; ധർമ്മം പറയാത്തത് മൂത്തവരല്ല; സത്യം ഇല്ലാത്തത് ധർമ്മമല്ല; വഞ്ചനയുള്ളത് സത്യം അല്ല. മനുഷ്യരിൽ ബ്രഹ്മണൻ ഉത്തമൻ; ദീപങ്ങളിൽ സൂര്യൻ; അവയവങ്ങളിൽ തല; വ്രതങ്ങളിൽ സത്യം. മനസ്സ് ശാന്തമായിടത്താണ് മംഗളം; മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കേണ്ടതില്ലാത്തിടത്താണ് ജീവിതം; സ്വന്തം കുടുംബം ആസ്വദിക്കുന്നതാണ് ധനം; ശത്രുവിനെ ജയിച്ചിടത്താണ് മഹത്വം. സ്ത്രീകളിൽ ലയിക്കാത്ത, ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ സന്തോഷവാനാണ്; വിശ്വാസമുള്ള സൗഹൃദം ഉത്തമം; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ ആത്മനിയന്ത്രിതൻ. മുത്തും പൊന്നും ആസക്തിയില്ലാത്തിടത്താണ് പ്രശംസ; സൗഹൃദം നഷ്ടമായിടത്താണ് പ്രശംസ; സ്വയം തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നവനാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടേണ്ടത്. നദികളുടെ ഉറവിടം, യാഗാഗ്നി, ഭാരതവംശം, കാലത്തിന്റെ പ്രായം അന്വേഷിക്കരുത്; കാരണം വേരിൽ നിന്ന് ദോഷം കുറയുന്നില്ല. നദികൾ ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; ലൈംഗിക ബന്ധം വേർപാടിൽ; യൗവ്വനം വയസ്സിൽ; ധനം മൂന്ന് ദു:ഖങ്ങളിൽ. രാജകീയ ഭാഗ്യം ബ്രഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; പാപം ബ്രഹ്മണിക തേജസിൽ; യാഗം ശംഖനാദത്തിൽ; വംശം സ്ത്രീയിൽ. എല്ലാ വാസ്തവങ്ങളും നശിക്കുന്നു; ഉയരം വീഴ്ചയിൽ; ബന്ധങ്ങൾ വേർപാടിൽ; ജീവിതം മരണത്തിൽ. ഇങ്ങനെ, ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം, സ്ഥിരതയും, അസ്ഥിരതയും, മനുഷ്യന്റെ കർമ്മവും, സൗഹൃദവും, ധർമ്മവും, യശസ്സും, ജ്ഞാനവും, അഹങ്കാരവും, വിശ്വാസവും, എല്ലാം ഈ ജ്ഞാനപഥത്തിൽ ആ വ്യക്തി മനസ്സിലാക്കി.