ഗരുഡപുരാണമ്

പുണ്യഭരിതമായ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ ഗഹനതയെക്കുറിച്ച് പാരാശരൻ മഹർഷി, തന്റെ പുത്രനായ വ്യാസനോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു. മനുഷ്യരുടെ വർണ്ണാശ്രമധർമ്മം, സൃഷ്ടിയും ലയവും ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ ജീവികൾ കുറയുന്നുവോ, വർദ്ധിക്കുന്നുവോ എന്നതും അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റും ധർമ്മം എപ്പോഴും വേദം, സ്മൃതി, നല്ല ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നതാണെന്ന്, മനുവും മറ്റു മഹർഷിമാരും ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. കലിയുഗത്തിൽ ദാനം ധർമ്മമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ചെയ്യുന്നവൻ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ പാപങ്ങൾ വർഷങ്ങളോളം ശാപമായി ഫലിക്കും. ശരിയായ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചാൽ, എല്ലാ ആറു നിത്യകർമ്മകളും — സന്ധ്യാവന്ദനം, സ്നാനം, ജപം, ഹോമം, ദേവതാരാധന, അതിഥിസേവനം തുടങ്ങിയവ — നേടിയെടുക്കാം. വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും, അപ്പോഴത്തെ തപസ്സുകാരും അപൂർവരാണ്. ക്ഷത്രിയൻ, ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ ജയിച്ച ശേഷം ഭൂമിയെ ഭരിക്കണം. വൈശ്യൻ വ്യാപാരത്തിലും കൃഷിയിലും ഏർപ്പെടണം; ശൂദ്രൻ ദ്വിജന്മാരോടു ഭക്തിയോടെ സേവനം ചെയ്യണം. നിരോധിതം ഭക്ഷിച്ചാൽ, മോഷ്ടിച്ചാൽ, നിരോധിതരുമായി ചേർന്നാൽ തകർച്ച സംഭവിക്കും. ദ്വിജന്മാർ കൃഷി ചെയ്യുമ്പോൾ തളർന്ന കാളയെ അധികം ഉപയോഗിക്കരുത്. പകുതി ദിവസം സ്നാനാദികൾ ചെയ്യാനും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നദാനം ചെയ്യാനും സമയമിടണം. പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം, കടുത്ത അപവാദം ഒഴിവാക്കണം, എള്ളെണ്ണ വിൽക്കരുത്. മാംസഹാരശാലയിൽ യജ്ഞം നടത്തുന്നത് പാപകരമാണ്. കൃഷി ചെയ്താൽ, രാജാവിന് ഒരു ആറ് ഭാഗവും ദേവന്മാർക്ക് ഒരു ഇരുപത് ഭാഗവും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മുപ്പത്തി മൂന്നു ഭാഗവും നൽകി ശേഷിച്ചതു സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, കർഷകൻ ദോഷബോധത്തിൽപ്പെടുന്നില്ല. ക്ഷത്രിയനും ബ്രാഹ്മണനും ശൂദ്രനും കർഷകർ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ഈ ഭാഗങ്ങൾ നൽകാതെ വിട്ടാൽ അവർ കള്ളന്മാരാണ്. മരണമോ ജനനമോ മൂലം ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ശുദ്ധിയാകും; ക്ഷത്രിയന് പത്തു ദിവസം, വൈശ്യന് പന്ത്രണ്ട്, ശൂദ്രന് ഒരു മാസം. പല ചടങ്ങുകളും അനുസരിച്ച്, പിതാവിന്റെ മരണശേഷം പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവരും, ദത്തപുത്രൻമാരും പുത്രിമാരും ശുദ്ധി പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെടും. ജനനത്തിനും ദുർഘടനകൾക്കും അശുദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നു; കുട്ടികൾ പല്ല് വളരുന്നതിന് മുമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ കാലഹരണപ്പെട്ട് ജനിച്ചാൽ, ഹോമം, പിണ്ഡം, ജലകർമ്മം എന്നിവ ആവശ്യമില്ല. സ്ത്രീ ഗർഭം നഷ്ടപ്പെടുകയോ പുറത്താക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ഗർഭം എത്ര മാസത്തോളം നിലനിന്നുവോ അത്ര ദിവസത്തേക്ക് അശുദ്ധി ഉണ്ടാകും. നാമകരണം കഴിഞ്ഞാൽ ഉടൻ ശുദ്ധി, ആദ്യചെവിക്കുത്തിന് ഒരു ദിവസം, വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തിന് മൂന്നു രാത്രികൾ, അതിന് ശേഷം പത്ത് ദിവസം ശുദ്ധി നിലനിൽക്കും. വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും അഗ്നിഹോത്രികൾക്കും, ശിൽപി, വൈദ്യൻ, സേവകർ, വേദപാരായണന്മാർ, രാജാക്കന്മാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ഉടൻ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. മാതാവ് പത്തു ദിവസത്തിനുശേഷം ശുദ്ധി പ്രാപിക്കും; പിതാവ് സ്നാനത്തോടെ ശുദ്ധി നേടും. വിവാഹം, ഉത്സവം, യജ്ഞം തുടങ്ങിയവയ്ക്കിടയിൽ മരണമോ അശുദ്ധിയോ സംഭവിച്ചാൽ, മുമ്പ് തീരുമാനിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും ചെയ്യരുത്. പശു കവർച്ചയിലോ ഇത്തരത്തിലുള്ള സംഭവങ്ങളിലോ മരണപ്പെട്ടാൽ, അശുദ്ധി ഒരു രാത്രി മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ. അനാഥന്റെ മൃതദേഹം വഹിച്ചാൽ, പ്രാണായാമം ചെയ്താൽ ശുദ്ധി; ശൂദ്രന്റെ മൃതദേഹം വഹിച്ചാൽ മൂന്നു രാത്രി അശുദ്ധി. സ്വയംഹത്യ, വിഷം, ഇരുട്ട്, പാമ്പുകടിയാൽ മരിച്ചവർക്ക് യാതൊരു കര്‍മ്മവും വേണ്ട. പാമ്പ് കുത്തിയ പശുവിനെ സ്പർശിച്ചാൽ, അതോ കീടം കുത്തിയ പശുവിനെ സ്പർശിച്ചാൽ, പ്രയാസത്തോടെ മാത്രമേ ശുദ്ധി ലഭിക്കൂ. ഭർത്താവിനെ കുറ്റമില്ലാതെ യുവത്വത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച ഭാര്യ, ഏഴു ജന്മം സ്ത്രീയായി ജനിച്ച് ആവർത്തിച്ച് വിധവയാകും. ശിശുഹത്യ, നിരോധിതരുമായി ചേക്കൂടൽ, അശുദ്ധമായ പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീയെ 'സൂകരി' എന്നു വിളിക്കും. നിരോധിതരുമായി ചേർന്നവർ, നിരോധിത വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ, ഗുരുതര പാപം ചെയ്യുന്നവർ ജലകർമ്മത്തിന് അർഹരല്ല. ഗർഭത്തിൽ നിന്നോ ഭൂമിയിൽ നിന്നോ പിറന്ന പുത്രൻമാരും, പിതാവിൽ നിന്നു പിറന്നവരും പിതാവിന് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കും; ദത്തപുത്രൻമാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും ശുദ്ധി പ്രാപിക്കൽ ദുഷ്കരമാണ്. കുനിഞ്ഞവർക്കും, കുരുടന്മാർക്കും, ഉഭയലിംഗികൾക്കും, മന്ദബുദ്ധികൾക്കും ഏറ്റവും കഠിനമായ പ്രായശ്ചിത്തം ദാനിയും, ഹോത്രികനും ചെയ്യണം. ജന്മം മുതൽ കുരുടൻ, ബധിരൻ, മൂകൻ എന്നിവരുടെ മരണവാർത്ത അറിയിക്കുന്നത് പാപമല്ല. ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, മരിച്ചാൽ, സന്ന്യാസിയായാൽ, നിർബലനായാൽ, അകപ്പെട്ടാൽ സ്ത്രീക്ക് അശുദ്ധി വരും. ഈ അഞ്ചു ദുരന്തങ്ങളിൽ ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, മറ്റൊരു ഭർത്താവ് അവള്ക്ക് അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭർത്താവിനൊപ്പം മരിച്ച സ്ത്രീ, ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ അത്ര വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും. നായ് മുതലായ മൃഗങ്ങൾ കടിച്ചാൽ, ഗായത്രി ജപം ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ലോകത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണനും, ചണ്ഡാളന്മാർകൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെട്ടവനും അഗ്നിസമ്പന്നനാണ്. അസ്ഥികൾ പാലിൽ കഴുകി, സ്വന്തം അഗ്നിയിൽ മന്ത്രോചാരണത്തോടെ ദഹിപ്പിക്കണം; വിദേശത്ത് മരിച്ചാൽ, കുശയാൽ രൂപം ഉണ്ടാക്കി ദഹിപ്പിക്കണം. കറുത്ത മയൽതോൽ വിരിച്ച ശേഷം, അറുനൂറ് പാലാശ ഇലകൾ വെക്കണം; ശമിത്തരുവിന്റെ ശാഖ അവയവങ്ങളിൽ, ഉലക്കു വലതുകൈയിൽ, ഉരുള് ഇടതുകൈയിൽ, ഉരുള് വശത്ത്, ഉലക്ക് പുറകിൽ വയ്ക്കണം. കല്ല് നെഞ്ചിൽ, അരി, നെയ്യ്, എള്ള് വായിൽ, കാവം ചെവിയിൽ, നെയ്യ് പാത്രം കണ്ണിൽ വെക്കണം. പൊൻ ചെവിയിൽ, വായിൽ, കണ്ണിൽ, മൂക്കിൽ വെക്കണം. അഗ്നിഹോത്ര ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം ലഭിക്കും. "ഇത് സ്വർഗലോകത്തിനായി സ്വാഹാ" എന്നു പറഞ്ഞു, നെയ്യ് അർപ്പിക്കണം; ഹംസ, സാരസ്, ക്രൗഞ്ച, ചക്രവാക, കുക്രുട പക്ഷികൾക്കായി അർപ്പണം ചെയ്യണം. മയിലോ, ആട്ടോ, ആടോ കൊല്ലുന്നവൻ ഒരു ദിവസം ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കും; പക്ഷികളെ കൊല്ലുന്നവനും ഒരു ദിവസം ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി നേടും. ഇങ്ങനെ, പാരാശരൻ മഹർഷി വ്യാസനോട് വർണ്ണാശ്രമധർമ്മത്തിന്റെ ഗഹനതയും, ശുദ്ധിയുടെയും അശുദ്ധിയുടെയും വിധികളും, കലിയുഗത്തിലെ പ്രത്യേകതകളും വിശദമായി ഉപദേശിച്ചു.