ഭക്തനായി ഒരാൾ ധ്യാനത്തിനും പൂജയ്ക്കും തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ ആദ്യം അവൻ എട്ട് ദിശകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള ഒരു താമരയെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. ഈ താമരയുടെ ഓരോ ദളവും ഓരോ ദിശയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. തുടർന്ന്, വേദങ്ങൾക്കും സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ തത്ത്വങ്ങൾക്കും മനസ്സിൽ ആലോചന നടത്തി, കേശവന്റെ ആധിപത്യത്തിലുള്ള കിഴക്കേയും മറ്റു ദിക്കുകളിലുമുള്ള ശക്തികളെ ധ്യാനിക്കണം. ഇങ്ങനെ ധ്യാനവും യഥാക്രമം പൂജയും നടത്തിയശേഷം യോഗാസനത്തിൽ ഇരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് കിഴക്കേ ദിക്കിലൂടെ നാലു ദിശകളിലേക്കും താമരയുടെ ദളങ്ങളിലേക്കും ചിന്തയെ ചേർക്കണം. കിഴക്കേ ദിശയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് സംകർഷണനും മറ്റു ദേവതകളുടെയും ബീജാക്ഷരങ്ങൾ യഥാക്രമം അവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ദക്ഷിണ ദ്വാരത്തിൽ ആയിരം അറ്റങ്ങളുള്ള സുഡർശന ചക്രം പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. വടക്കൻ വാതിലിൽ ഗദയും, കോണുകളിൽ ശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം. അതുപോലെ വാളും ചക്രവും രണ്ട് വശങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഇടയിലായി വജ്രാദി മറ്റു ആയുധങ്ങളും ക്രമത്തിൽ അലങ്കരിക്കണം. ഇങ്ങനെ എല്ലാം ധ്യാനിച്ചു പൂജിച്ചശേഷം, വിവിധ മുദ്രകൾ കാണിക്കണം. ഹൃദയത്തിൽ ഭക്തി നിറച്ച് വലതുകൈ ഉയർത്തി ഭക്തിസൂചകമുദ്ര കാണിക്കണം. ഇടതുകൈയുടെ അംഗുഷ്ഠം നേരെ നിർത്തണം. കനിഷ്ഠിക തുടങ്ങിയ വിരലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് എട്ട് മുദ്രകൾ യഥാക്രമം ചെയ്യണം. അംഗുഷ്ഠം മുതൽ കനിഷ്ഠികവരെ മൂന്നു വിരലുകൾ വളയ്ക്കണം. ഇടതുകൈ ഉയർത്തി നന്നായി ആലോചിച്ച് അതിനെ നയിക്കണം. ഇരുകൈകളും മുട്ടിവെച്ച് നേരെ നീട്ടി ഒരൊറ്റ വരിയിൽ തുറന്നുപിടിക്കണം. പിന്നീട് ഇരുകൈകളും അടച്ചുവെച്ച് അതുപോലെ തുടർച്ചയായി ചെയ്യണം. മന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രണവം, തത്, സത്, ഹും, ക്ഷൌം, ഭൂഃ എന്നിവയും അവയുടെ യഥാക്രമത്തിലുള്ള വർണങ്ങൾ വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, നീല, കറുപ്പ്, കുമ്പിള് നിറങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്. കം, ടം, പം, ശം, ഗരുഡ, സ്യ, ജം, ഖം, വം, സുഡർശന; ഘം, ഢം, ഭം, ങം, ശ്രീ, ഗം, ജം, വം, ശം, പുഷ്ടികാ; ചം, ഢം, പം, യം, കൗസ്തുഭ, അനന്ത, ഞാനെന്നിങ്ങനെയും ബീജാക്ഷരങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഗരുഡൻ താമരപുഷ്പംപോലെയാണ്, ഗദ കറുത്ത രൂപം, ശംഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെയും കൗസ്തുഭം ചുവപ്പുനിറം പകർന്നതും, മാല അഞ്ചു വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളതും, അനന്തം മേഘംപോലെയുള്ളതുമാണ്. ഈ ദേവതകൾക്കു അർഘ്യം, പാദ്യം തുടങ്ങിയ ഉപചാരങ്ങൾ കാഴ്ചവെക്കേണ്ടത്, കമലനയനനായ ഭഗവാന്റെ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചാണ്. പൂജയുടെ ക്രമം സിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് അതിന്റെ യഥാക്രമം അറിയണം. യം, രം, വം, ലം എന്നിങ്ങനെ ശരീരശുദ്ധി നടത്തണം. തുടർന്ന് കൈയും ശരീരവും ത്രയന്യാസം ചെയ്ത്, ഹൃദയത്തിൽ യോഗാസനപൂജ നടത്തണം: "ഓം, അനന്തനേ നമഃ; ഓം, ധർമ്മനേ നമഃ; ഓം, ജ്ഞാനനേ നമഃ; ഓം, വൈരാഗ്യനേ നമഃ; ഓം, ഐശ്വര്യനേ നമഃ; ഓം, അധർമ്മനേ നമഃ; ഓം, അജ്ഞാനനേ നമഃ; ഓം, അവൈരാഗ്യനേ നമഃ; ഓം, അനൈശ്വര്യനേ നമഃ; ഓം, പത്മായൈ നമഃ; ഓം, സൂര്യമണ്ഡലായ നമഃ; ഓം, ചന്ദ്രമണ്ഡലായ നമഃ; ഓം, അഗ്നിമണ്ഡലായ നമഃ; ഓം, വിമലയൈ നമഃ; ഓം, ഉത്കർഷിണ്യൈ നമഃ; ഓം, ജ്ഞാനായൈ നമഃ; ഓം, ക്രിയായൈ നമഃ; ഓം, യോഗായൈ നമഃ; ഓം, പ്രഹ്വ്യൈ നമഃ; ഓം, സത്യായൈ നമഃ; ഓം, ഈശാനായൈ നമഃ; ഓം, സർവതോമുഖ്യൈ നമഃ; ഓം, ഹരിചരണാസനായ നമഃ." എന്നിങ്ങനെ. താമരയുടെ കർണ്ണികയിൽ: "അം, വാസുദേവായ നമഃ; ആം, ഹൃദയായ നമഃ; ഈം, ശിരസേ നമഃ; ഊം, ശിഖായൈ നമഃ; ഐം, കവചായ നമഃ; ഔം, ത്രിനയനായ നമഃ; അഃ, ഫട്, അസ്ത്രായ നമഃ." എന്നിങ്ങനെ. സംകർഷണ, പ്രദ്യുമ്ന, അനിരുദ്ധ, നാരായണ, ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, നരസിംഹ, വരാഹ, വൈനതേയ, സുഡർശന, ഗദ, പാഞ്ചജന്യ, ശ്രീ, പുഷ്ടി, വനമാല, ശ്രീവത്സ, കൗസ്തുഭ, ശാരംഗ, ക്വിവർ, കെട്ടി, വാൾ, ഇന്ദ്രൻ, ദേവതകൾ, ഭൂമി, അഗ്നി, യമ, ദിക്ഷാപാലകർ, വരുൺ, വായു, കുബേരൻ, ഈശാനൻ, വജ്രം, കുന്തം, ദണ്ഡം, പാശം, പതാക, ത്രിശൂലം, അനന്തൻ, ബ്രഹ്മ, വാസുദേവൻ എന്നിവരെയും യഥാക്രമം മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി പൂജിക്കണം. "ഓം, കമലനയനായ നമഃ; ഓം, ലോകസൃഷ്ടാവായ നമഃ" എന്നിങ്ങനെ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കണം. അഗ്നികാര്യത്തിൽ സ്വാഹാ എന്നാക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ ഒരുക്കണം. അർഘ്യം അർപ്പിച്ച്, അതുവഴി വിജയിച്ചുകൊണ്ട്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം ചെയ്യണം. തന്റെ ബീജാക്ഷരവും അംഗങ്ങൾക്കുമുപരി അവിനാശിയായ ദേവദേവനെ പൂജിക്കണം. കുണ്ഡത്തിൽ അഗ്നിയെ ചുറ്റി ചലിപ്പിച്ച്, ശുഭഫലങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് പൂജ നടത്തണം. വാസുദേവതത്ത്വം അനുസരിച്ച് നൂറ്റിയെട്ട് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ തന്നെ, ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തിനും, ദിക്ഷാപാലകർക്കും മൂന്നു മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. വാക്കുകൾ നിശ്ശബ്ദമായപ്പോൾ, പരമാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ ലയിപ്പിക്കണം. ഈ അഗ്നികാര്യങ്ങൾ എപ്പോഴും നിർവഹിക്കണം; പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ ഇരട്ടി അളവിൽ നടത്തേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.