ഗണപതി പൂജയുടെ നിർവചനത്തിൽ യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ വിശദീകരിച്ച പ്രകാരം, ആദ്യം മണ്ണ്, മഞ്ഞൾ, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ഗഗ്ഗുലു എന്നിവ വെള്ളത്തിൽ കലർത്തണം. ഈ കലവറ ഒരു ഭാഗ്യപ്രദമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ, ഉഴുതിട്ടില്ലാത്ത മൃഗത്തിന്റെ ചുവപ്പ് ത്വക്കിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഇതുപയോഗിച്ച് അഭിഷേകം നടത്തുമ്പോൾ, “ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ദേവതകൾ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ” എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെയാണ് തുടക്കം. ഭഗ, ഇന്ദ്ര, വായു, സപ്തർഷിമാർ എന്നിവരുടെ അനുഗ്രഹം മൂലം ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു. ജലങ്ങൾ എന്നും നിന്റെ നെറ്റിയിൽ, ചെവിയിൽ, കണ്ണുകളിൽ നിന്നുള്ള ദോഷങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യട്ടെ എന്നും ആശംസിക്കുന്നു. ശിരസ്സിൽ കുശഗ്രാസം വലതുകൈയിൽ പിടിച്ച് അർപ്പിക്കണം. അശ്വഗോൾ, രാജകുമാരൻ എന്നിവരെ അവസാനത്തിൽ “സ്വാഹാ”മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പൂജിക്കണം. വേവിച്ച അരിയും വേവിക്കാത്ത അരിയും കഞ്ഞിയും അർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. കൂടാതെ മൂലക്കിഴങ്ങുകൾ, വറുത്ത അപ്പം, മധുരപലഹാരം, ഉണ്ടേരകമാലകൾ എന്നിവയും സമർപ്പിക്കണം. ഇവയെല്ലാം കൊണ്ടുവന്ന് നിലത്ത് വച്ച്, പിന്നെ ശിരസ്സിൽ വയ്ക്കണം. ദൂർവാ പുല്ലും കടുകുപൂവും, ഒടുവിൽ പുത്രജനനവും ഉൾപ്പെടുത്തിയാണ് പൂജയുടെ സമാപനം. “ദേവതേ, എനിക്ക് സൗന്ദര്യം, കീർത്തി, ഭാഗ്യം നൽകേണമേ!” എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ പൂജ പൂർത്തിയാക്കണം. ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വെള്ള വസ്ത്രവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും നൽകി സത്കരിക്കണം. ഇങ്ങനെ സൂര്യനാരയണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, കര്മഫലത്തിൽ ഉത്തമഫലം ലഭിക്കും. ഇതോടെയാണ് ഗരുഡപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡത്തിൽ “യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ ഉപദേശിച്ച ഗണപതിപൂജാവിധി” എന്ന നൂറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്. അടുത്തതായി, യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ ഗ്രഹശാന്തിവിധി വിശദമാക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ഐശ്വര്യവും ശാന്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരായോ, ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ ബാധിച്ചവരായോ ആണെങ്കിൽ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, മംഗളൻ, ബുധൻ, ഗുരു എന്നിവരുടെ പ്രതിമകൾ നിർമ്മിക്കണം. ഈ പ്രതിമകൾ ചെമ്പ്, कांസി, സ്ഫടികം, ചുവന്ന ചന്ദനം, പൊൻ എന്നിവയിൽ നിർമ്മിക്കാം. അവയുടെ വർണ്ണം ക്രമമായി ചുവപ്പ്, വെള്ള, വീണ്ടും ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, മഞ്ഞ, വെള്ള, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയാണ്. ഈ പ്രതിമകൾ അർപ്പിക്കാനായി വസ്ത്രത്തിൽ വരയ്ക്കുകയും, പൊൻവസ്ത്രവും മനോഹരമായ പൂക്കളും സമർപ്പിക്കണം. സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും വലയും ധൂപവും ഗഗ്ഗുലും അർപ്പിക്കണം. ദേവതകൾ ആഗ്നിയെ ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചത്തിൽ എത്തിച്ചതുപോലെ, ഈ അർപ്പണങ്ങൾ അഗ്നിക്ക് സമർപ്പിക്കണം. “ബ്രഹസ്പതേ, എല്ലാം അർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ; കാരണം എല്ലാം അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്” എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ അർപ്പണം നടത്തണം. അർക്ക, പലാശ, ഖദിര, അപാമാർഗ, പിപ്പല എന്നീ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം. തേനും നെയ്യും മോറും ചേർത്ത് ഹോമം ഒരുക്കണം. തൈര്സാദം, ഹവിസ്സ്, വിവിധ മാംസവിഭവങ്ങൾ, മറ്റു വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയും അർപ്പിക്കാം. കഴുത, ശംഖ്, കാറ്, പൊൻ, വസ്ത്രം, കുതിര എന്നിവയും ഗ്രഹങ്ങളോടൊപ്പം ആദരിക്കണം. ഇവയിൽ നിന്നാണ് രാജ്യം പോലുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്. ഇതോടെയാണ് “യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ ഉപദേശിച്ച ഗ്രഹശാന്തിവിധി” എന്ന ഒന്നായിരത്തി ഒന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്. ഇനി, യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലെ കര്മങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. വാനപ്രസ്ഥൻ ബ്രഹ്മചാരിയാവണം, അഗ്നിഹോത്രം നടത്തണം, ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്യണം, ക്ഷമയുള്ളവനായി ഇരിക്കണം. അവൻ ആശ്രിതരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തണം, സ്വയം നിയന്ത്രിതനായി ജടാമുടിയും ദാഢിയും ശരീരമുടിയും നിലനിർത്തണം. സ്വാധ്യായത്തിൽ നിരതനായി, ധ്യാനത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവനായി, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കണം. ആശ്വയുജ മാസത്തിൽ ചെയ്ത കര്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, യുക്തമായ സമയത്ത് വ്രതാദികൾ ആചരിക്കണം. ചന്ദ്രായണവ്രതത്തിൽ നിലത്താണ് ഉറങ്ങേണ്ടത്; പഴങ്ങൾ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് കര്മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ശീതകാലത്ത് തണുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, യോഗാഭ്യാസത്തിൽ ദിനം ചെലവഴിക്കണം; കോപമില്ലാതെ എല്ലാവരോടും തൃപ്തനായി ഇരിക്കണം. ഇതോടെയാണ് “യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ ഉപദേശിച്ച വാനപ്രസ്ഥധർമ്മങ്ങൾ” എന്ന ഒന്നായിരത്തി ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ സംന്യാസിയുടെ ധർമ്മങ്ങൾ പറയുന്നു. “മഹർഷിമാരേ, ഞാൻ സംന്യാസിയുടെ കര്മങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം, പ്രാജാപത്യക്രമം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം അഗ്നിയെ അകത്തേക്ക് ആകർഷിച്ച്, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് സംന്യാസി ദേശദേശാന്തരങ്ങളിൽ അലഞ്ഞു നടക്കണം, ഭിക്ഷയ്ക്കായി ഗ്രാമത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം. ഗ്രാമത്തിൽ ഭിക്ഷാടനത്തിനായി അശുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ ആസക്തനായ ഭിക്ഷുക്കൾ ഭക്ഷ്യത്തിനായി മാത്രം ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ സിദ്ധനായ യോഗി ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെവെച്ച് അമരത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതോടെയാണ് ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡത്തിൽ “യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ ഉപദേശിച്ച സംന്യാസധർമ്മങ്ങൾ” എന്ന ഒന്നായിരത്തി മൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്.