ഗരുഡപുരാണമ്

പുരാതനകാലത്ത്, മനുഷ്യൻ വൃദ്ധാവസ്ഥയിലായാൽ അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ മകൻ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കണം; മകൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ബന്ധുക്കളാണ് ഈ കടമ നിർവഹിക്കേണ്ടത്. ധർമ്മകാര്യങ്ങളിൽ എപ്പോഴും മൂത്തവനെയാണ് നിയമിക്കേണ്ടത്, ഏറ്റവും ചെറുതവനെയല്ല. വിവാഹം ചെയ്യുമ്പോൾ നിയമാനുസൃതമായ കർമ്മങ്ങളോടുകൂടി ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ച്, ദീർഘം വൈകാതെ അഗ്നിഹോത്രം തുടങ്ങിയുള്ള ഹോമങ്ങൾ ആരംഭിക്കണമെന്നും നിർദേശിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പ്രഖ്യാപിച്ച ഗൃഹസ്ഥധർമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നിർണയവുമായി ശ്രീ ഗരുഡപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡത്തിലെ അൻപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, മിശ്രജാതികളും ഗൃഹസ്ഥരുടെ ധർമങ്ങളും സംബന്ധിച്ച പരമനിയമം ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒരു ശൂദ്രസ്ത്രീയിൽ ജനിച്ചവനെ അംബഷ്ടൻ എന്നു വിളിക്കും; നിഷാദസ്ത്രീയിൽ ജനിച്ചാൽ പാർവതൻ എന്നു പറയും. വൈശ്യനെയും ശൂദ്രസ്ത്രിയെയും ചേർത്ത് ജനിക്കുന്നവൻ കരണം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ശൂദ്രനിൽ ജനിക്കുന്നവൻ ചാണ്ഡാളൻ ആയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, അവനെ എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളും നിരസിക്കുന്നു. വൈശ്യസ്ത്രി ശൂദ്രനോടു ചേർന്ന് അല്ലാതെ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. ഇങ്ങനെ വ്യതിക്രമത്തിലും ക്രമത്തിലും ജനിക്കുന്നവർ അശുദ്ധരും ശുദ്ധരുമെന്നായി തിരിച്ചറിയണം. ക്രമവിപരീതമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ, മുമ്പുള്ളവരുപോലെ തന്നെ ഉയർന്നവരിൽ നിന്ന് താഴെയുള്ളവരെക്കുറിച്ചുള്ള സമത്വം നിലനിൽക്കും. ദാനസമയമൊഴികെ, ശ്രൗതവും വൈതാനികവുമായ ഹോമങ്ങളിൽ അഗ്നി നിലനിർത്തണം. രാവിലെ ദന്തധാവന കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യാവന്ദനം നിർവഹിക്കണം. അതിനുശേഷം, വേദാർത്ഥവും മറ്റു വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളും അഭ്യസിക്കണം. സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് ദേവതകളെയും പിതൃകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി പൂജിക്കണം. ജപവും ഹോമവും ഫലപ്രദമാക്കാൻ ആത്മജ്ഞാനം ഉച്ചരിക്കണം. മഹായജ്ഞങ്ങൾ എല്ലാ ജീവികൾക്കും, പിതൃകൾക്കും, ദേവതകൾക്കും, ഋഷികൾക്കും, മനുഷ്യർക്കുമാണ് സമർപ്പിക്കേണ്ടത്. നായ്ക്കൾക്കും ചണ്ഡാളന്മാർക്കും പക്ഷികൾക്കും ഭക്ഷണം നിലത്ത് ഇടണം. പ്രതിദിനം വേദപാഠം തുടരുകയും, സ്വയം മാത്രം ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യരുതെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അതുപോലെ അതിഥികളും ദാസന്മാരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം ഭർത്താവും ഭാര്യയും ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ഭക്ഷണം മിതമായതും നല്ലതും ശുദ്ധവുമാകണം; ആദ്യം കുട്ടികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കുമാണ് നൽകേണ്ടത്. ദ്വിജന്മാർക്ക്, തീയിൽ സ്പർശിക്കാത്ത ശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം ആവശ്യമായപ്പോൾ പാകം ചെയ്യണം. അതിഥിയെ, രാത്രിയിലായാലും, നിരസിക്കരുത്; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. വീട്ടിൽ എത്തുന്ന എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം നൽകണം; അതുപോലെ ഒരു മഹാഭാഗ്യവതിയായ പശുവിനെ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യണം. പ്രിയപ്പെട്ടവനും, വിവാഹം കഴിക്കാനിരിക്കുന്നവനും, യജ്ഞത്തിലെ പുരോഹിതനും പ്രത്യേകമായി ആദരിക്കപ്പെടണം. ഈ രണ്ടുപേരെയും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ ആദരിക്കണം. വാക്കിലും കൈകളും കാലുകളും അശാന്തമാക്കരുത്; അതുപോലെ അതികം ഭക്ഷണവും ഒഴിവാക്കണം. ശേഷിച്ച സമയം ആചാരപൂർവ്വം പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കണം. വിശ്വസ്ത ദാസന്മാരോടൊപ്പം സ്വാർത്ഥത്തിനും ഗുണത്തിനുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കണം. മൂപ്പന്മാർക്കും രോഗികള്ക്കും ഭാരവാഹികള്ക്കും വഴികൊടുക്കണം. ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നത് യജ്ഞത്തിൽ പുരോഹിതനാവുന്നതിലും അദ്ധ്യാപകനാവുന്നതിലും ഉന്നതമാണ്. വൈശ്യർക്കു വായ്പ, കൃഷി, വ്യാപാരം, പശുപാലനം തുടങ്ങിയവയാണ് യോഗ്യമായ ഉപജീവനം. അഹിംസ, സത്യനിഷ്ഠ, അദയനം, ശുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം എന്നിവ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. വഞ്ചനയില്ലാത്ത നേരായ ഉപജീവനം സ്വീകരിക്കണം. വർഷംभरത്തിനുള്ള ഭക്ഷണശേഖരം ഉള്ളവൻ അമാവാസ്യയും പൗർണമിയും മുൻകൂർ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം. അഗ്രഹണവും ചാതുർമാസ്യയജ്ഞവും കൃത്യമായി നടത്തണം. ഉത്തമഫലം നൽകുന്ന യജ്ഞം ചെയ്യാൻ ശേഷിയുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ താഴ്ന്നതൊന്നും ചെയ്യരുത്. യജ്ഞത്തിനു സമ്പാദിച്ച വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു കാക്കയോ നരിയോ പോലും അശുദ്ധരാകും. പടിപടിയായി ഭൂമിയിൽ വീണ ധാന്യം ശേഖരിച്ച് ഉപജീവനം നടത്തുന്നതാണ് ഉത്തമം. രാജാവിൽ നിന്ന്, ശിഷ്യന്മാരിൽ നിന്ന്, പുരോഹിതന്മാരിൽ നിന്ന് പോലും, അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചാലും, ധനം ആഗ്രഹിക്കരുത്. ഇവയെല്ലാം, യഥാക്രമം, ഗൃഹസ്ഥരായവർക്ക് അനുസരിക്കേണ്ട പ്രധാന ധർമ്മങ്ങളാണ്, യജ്ഞവൽക്ക്യൻ നിർദേശിച്ചവയും പുരാണത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചവയുമാണ്.