ഗരുഡപുരാണമ്

ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരവിഭാഗത്തിലെ യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പ്രഖ്യാപിച്ച വർണ്ണധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യാവലി അദ്ധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ, അച്ചടക്കമുള്ള ജീവിതം നയിക്കുന്നവർക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെടുന്നു. ഗുരുവിന്റെ വിളിയെത്തുമ്പോൾ, ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന് എല്ലാം പാരായണം ചെയ്ത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം. ശിഷ്യൻ ദണ്ഡം, മൃഗചർമ്മം, യജ്ഞോപവീതം, കക്ഷാബന്ധനം എന്നിവ ധരിക്കേണ്ടതാണ്. പാരായണത്തിന്റെ തുടക്കം, നടുവ്, അവസാനം എന്നിവയിൽ ഛന്ദസ്സിന്റെ ആചരണം നിർബന്ധമാണ്. അഗ്നിഹോത്രം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ശിഷ്യൻ വിനയത്തോടെ, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ, ദുഃഖം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം ഒരു ഭക്ഷണം കഴിക്കാം; അല്ലാത്തപക്ഷം ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കണം. ശിഷ്യൻ തേൻ, മാംസം, പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം. ഉപനയനത്തിനു ശേഷം, ഗുരു ശിഷ്യന് യജ്ഞോപവീതം നൽകുന്നു; ഇതോടെ അവൻ 'ദ്വിജൻ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മുൻപുപോലെ മാതാപിതാക്കൾക്കും ആദരവ് നൽകണം; ഇവരിൽ, മാതാവാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യവതിയെന്ന് പറയുന്നു. ചിലർ യജ്ഞോപവീതം സ്വീകരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ദ്വിജത്വം തുടങ്ങുന്നതെന്ന് പറയുന്നു; മറ്റുചിലർ പതിനാറാം വയസ്സിൽ മുടി മുറിക്കുന്നതിലാണെന്ന് പറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണ, ക്ഷത്രിയ, വൈശ്യർ എന്നിവർക്കുള്ള ഉപനയന സമയങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. സാവിത്രി (യജ്ഞോപവീതം) നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ, വ്രാത്യസ്തോമ യജ്ഞം ചെയ്യാതെപക്ഷം, അപ്രതിഷ്ഠനായവനാണ്. അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണ, ക്ഷത്രിയ, വൈശ്യർ എന്നിവരാണ് ദ്വിജർ. ദ്വിജർക്കു് വേദമാണ് പരമോന്നതം, പരമശ്രേയസ്സിന്റെ മാർഗം. ദിവസവും ഋക്‌വേദം പഠിക്കുന്നവൻ, പിതൃക്കൾക്ക് തേനും നെയ്യും അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു. അവൻ പ്രതിദിനം പിതൃക്കളെയും ദേവതകളെയും നെയ്യും അമൃതവും അർപ്പിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ചരിത്രങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും ദിവസേന പഠിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, പിതൃക്കൾ തൃപ്തരാകുന്നു; അവർ അവനു് എല്ലാ ആശംസിത ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു. ദ്വിജൻ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, തപസ്സ് നടത്തുമ്പോൾ, വേദം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലം അവനു് ലഭിക്കുന്നു. പുത്രനില്ലാത്തവൻ, ഭാര്യയിലൂടെയോ, അഗ്നിയിലൂടെയോ, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. ഇതോടെ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി വ്രതങ്ങളിൽ അർപ്പിതരായ മുനികൾ ഗൃഹസ്ഥധർമങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. ശിഷ്യാവസ്ഥ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഒരാളും നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള സ്ത്രീയുമായി വിവാഹം ചെയ്യണം. അവൾ ആരോഗ്യവതിയാകണം, സഹോദരന്മാരുണ്ടാകണം, പിതൃകുടുംബത്തിലും മാതൃകുടുംബത്തിലും ഒരേ വംശത്തിൽ പെടരുത്. അവൾ പത്ത് തലമുറകൾക്ക് പ്രശസ്തമായ, പഠിതരും ഉജ്ജ്വലവംശവും ഉള്ള കുടുംബത്തിൽ നിന്നിരിക്കണം. ദ്വിജർ ശൂദ്രസ്ത്രീയെ ഭാര്യയാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, വർഗ്ഗാനുസാരമായി മൂന്നു, രണ്ട്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ ക്രമമുണ്ട്. ബ്രാഹ്മവിവാഹം എന്നത്, ക്ഷമാനുസരിച്ച് അലങ്കരിച്ച് ക്ഷണിച്ച ശേഷം സ്ത്രീയെ നൽകുന്നതാണ്. ദൈവവിവാഹം യജ്ഞത്തിൽ പുരോഹിതനായവനു് സ്ത്രീയെ നൽകുന്നതാണ്; ആർഷവിവാഹം, രണ്ടു പശുക്കൾ സ്വീകരിച്ചാണ്. ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനു്, ക്ഷമാനുസരിച്ച്, സ്ത്രീയെ സ്വീകരിക്കുന്നതും വിവാഹമായി പറയപ്പെടുന്നു. അസുരവിവാഹം, സമ്പത്ത് സ്വീകരിച്ചാണ്; ഗാന്ധർവവിവാഹം പരസ്പര സമ്മതത്തിലാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ നാലും, ഗാന്ധർവവും, രാക്ഷസവിവാഹവും ബ്രാഹ്മണനു് അനുയോജ്യമാണ്. ബ്രാഹ്മണൻ തനതായ വർഗ്ഗത്തിലെ സ്ത്രീയുടെ കൈ പിടിക്കണം; ക്ഷത്രിയൻ വില്ലും കൈയിൽ എടുക്കണം. വിവാഹം നൽകേണ്ടത് പിതാവ്, പിതാമഹൻ, സഹോദരൻ, ബന്ധുവൻ, മാതാവ് എന്നിവരാണ്; ഇവർക്കു് നൽകാതെ വിവാഹം നടത്തുന്നത്, ഇരട്ടലോകത്തും ഗർഭഹത്യാപാപം വരുത്തുന്നു. കന്യയെ ഒരിക്കൽ മാത്രം നൽകണം; അവളെ അപഹരിക്കുന്നവൻ കള്ളപരിഹാരത്തിന് വിധേയനാണ്. പുത്രനില്ലാത്ത സ്ത്രീക്ക് മുതിർന്നവർ അനുമതി നൽകിയാൽ, ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ അവളിൽ പുത്രനു വേണ്ടി സംതാനമുണ്ടാക്കാം. ഗർഭം വരുന്നത് വരെ മാത്രമേ ഇതു ചെയ്യാവൂ; അതിനുശേഷം ഇരുവരും പാപികളാകും. അവകാശം നഷ്ടപ്പെട്ട, അശുദ്ധയായ, ശ്മശാനഭക്ഷണം മാത്രം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക്, സോമദേവൻ ശുദ്ധി നൽകി; ഗാന്ധർവൻ മധുരവാക്ക് നൽകി. വ്യഭിചാരത്തിലൂടെ, ഈ ലോകത്തിൽ ശുദ്ധി നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ഗർഭത്തിൽ, ഉപേക്ഷനം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഈ വിധത്തിൽ, പുരാണത്തിലെ വരികൾ അനുസരിച്ച്, വർണ്ണധർമ്മങ്ങളും ഗൃഹസ്ഥധർമ്മങ്ങളും, യജ്ഞവൽക്ക്യൻ നിർദേശിച്ച പ്രകാരം, മനോഹരമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടു.