ഗരുഡപുരാണമ്

സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ദേഹവുമായി, മനോഹരമായ പുഷ്പമാലകളും ശുഭമായാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, ആ മഹാത്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ശ്രീവത്സമെന്ന ദിവ്യചിഹ്നവും, കസ്തുബമണിയും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ശ്രീലക്ഷ്മി സദാ ഭക്തിപൂർവ്വം നേർനോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ദൈവികസുരഭിമാന്യമായ രൂപം സപ്തർഷിമാരും, ദാനവന്മാരും, ദേവന്മാരും ഒരുപോലെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അത്രയേറെ മനോഹരനും, മനോഹരതയുടെ പര്യായവുമാണ് അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹം ശാശ്വതനും, അവിനാശിയും, വിശുദ്ധനും, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന പരമേശ്വരനുമാണ്. സകലദുഃഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, ആരാധ്യനും, മംഗളപ്രദനായവനും, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്. മനോഹരമായ മോതിരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള നഖങ്ങൾക്കുടമയുള്ളതുമാണ് അദ്ദേഹം. എല്ലാ ആഭരണങ്ങളിലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനം പുരട്ടിയവനാണ് ഈ മഹാത്മാവ്. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം സദാ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, സകലജഗത്തിന്റെ അധിപതിയും, സൃഷ്ടികർത്താവും ആകുന്നു. ഈ സർവ്വവിശ്വത്തെ ധാരാളമാക്കുന്ന വാസുദേവനെ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ധ്യാനിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്കുയരുന്നു. ധർമ്മബോധം പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് എത്തി, അദ്ദേഹം പരമപദം നേടി. വിഷ്ണുവിനെ കുറിച്ചുള്ള ഈ ധ്യാനശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്യുന്നവരും അതേ പരമാവസ്ഥയിലേക്കുയരും. ഇങ്ങനെ 'വിഷ്ണുദ്ധ്യാന'മെന്ന അദ്ധ്യായം, ഗരുഡമഹാപുരാണത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡയിലേയും ആദ്യഭാഗത്തേയും ഇരുപത്തിരണ്ടാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ഹരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, “ഹരേ, യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ച ധർമ്മം എങ്ങനെ ആയിരുന്നു?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ഹരി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സപ്തർഷിമാർ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ യാജ്ഞവൽക്ക്യനോടു ചേർന്നു. യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പറഞ്ഞു: പുരാണങ്ങൾ, തർക്കശാസ്ത്രം, മീമാംസ, ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഉപാംഗങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ചേർത്ത് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ് ധർമ്മം. വേദങ്ങൾ പതിനാലാണ്, അവയാണ് ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും ആധാരം. വസിഷ്ഠൻ, ദക്ഷൻ, സംവർത്തൻ, ശാതാതപൻ, പരാശരൻ, ഗൗതമൻ, ശങ്കലിഖിതൻ, ഹരിതൻ, അത്രി, ഞാനെന്നു തന്നെ— ഇവരാണ് പ്രധാന പ്രമാണങ്ങൾ. സ്ഥലവും സമയവും അനുസരിച്ച്, ഉചിതമായ രീതിയിൽ, വിശ്വാസപൂർവ്വം ദാനങ്ങൾ നൽകണം. യാഗങ്ങൾ, ആത്മനിയന്ത്രണം, അഹിംസ, ദാനം, സ്വാധ്യായം— ഈ നാലും വേദശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരുടെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ, അതല്ലെങ്കിൽ പരാശരജ്ഞാനമായി അറിയപ്പെടുന്നു. വർഗ്ഗങ്ങൾ: ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ— ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വർഗ്ഗങ്ങൾ രണ്ടുതവണ ജനിക്കുന്നവരായിരിക്കും. ഗർഭധാരണത്തിനുശേഷം ജീവന്റെ ഉണർവ്വ് വന്നപ്പോൾ തന്നെ, ഗർഭധാരണസംസ്കാരം നടത്തണം. ജനനത്തിന് ശേഷം പതിനൊന്നാം ദിവസവും, നാലാം മാസവും കുട്ടി പുറത്തുവരുന്നു. ഇതുവഴി വിത്തിലും ഗർഭത്തിലും നിന്നുള്ള പാപങ്ങൾ ശാന്തമാക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ 'യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പഠിപ്പിച്ച വർണ്ണധർമ്മങ്ങളുടെ വിശദീകരണം' എന്ന അദ്ധ്യായം, ഗരുഡമഹാപുരാണത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡയിലേയും ആദ്യഭാഗത്തേയും തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപനയനം ഗർഭധാരണത്തിൽ നിന്ന് എട്ടാം വർഷം അല്ലെങ്കിൽ ജനനത്തിൽ നിന്ന് എട്ടാം വർഷം നടത്തേണ്ടതാണെന്ന് പറയുന്നു. ശിഷ്യനെ ഉപനയനം ചെയ്ത്, ഗുരു മഹാവ്യാഹൃതിമന്ത്രങ്ങളോടെ പഠനം ആരംഭിക്കണം. പകൽ സമയത്തും സന്ധ്യാകാലത്തും, യജ്ഞോപവീതം ഇടതുകാലിൽ വെച്ച്, കിഴക്കോട്ടു നോക്കി ഇരിക്കണം. ശൗചം കഴിഞ്ഞ്, നിലം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. കിഴക്കോട്ടു നോക്കി, കാൽമുട്ടുകൾ ചേർത്ത്, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കണം. കൈയിലെ ചെറിയ വിരൽ, ഉരുത്തിരി വിരൽ, അങ്കൂരം എന്നിവയുടെ അടിയും അറ്റവും സ്പർശിച്ച്, മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളം കുടിച്ച്, രണ്ട് പ്രാവശ്യം വായ് തുടച്ച്, ശരീരത്തിലെ മുഖ്യരന്ധ്രങ്ങളിൽ വെള്ളം സ്പർശിപ്പിക്കണം. ഹൃദയം, കണ്ഠം, താലു, നാഭി എന്നിവ തങ്ങളുടെ വർണ്ണാനുസരണം സ്പർശിക്കണം. കുളിച്ച്, ജലദേവത, ശുദ്ധി, പ്രാണനിയന്ത്രണം എന്നിവയ്ക്കുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം. ഗായത്രിമന്ത്രം മഹാവ്യാഹൃതികളോടൊപ്പം ജപിച്ച്, തലകുനിച്ചിരിക്കണം. ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, തനിയെ തളിച്ച്, ദേവതയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് ഋക്കുകൾ ജപിക്കണം. ഇങ്ങനെ, പ്രഭാതസന്ധ്യയ്ക്കായി സൂര്യനെ കാണുന്നതിന് മുമ്പ് നില്ക്കണം. പിന്നെ, മൂപ്പന്മാരെ ആദരപൂർവ്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, “ഞാൻ ഈ പേരുള്ളവൻ” എന്ന് പറയണം.