മഹർഷിമാർ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ മാർഗം ഇങ്ങനെ ആണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, രുചി മഹർഷി ചോദിച്ചു: “ഭവാന്മാരേ, എങ്കിൽ എനിക്ക് കർമ്മമാർഗത്തിൽ നിങ്ങളെഴുതുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?” അതിന് പിതൃമാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “കർമ്മം അറിവിലേക്കുള്ള വഴി ആകുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. നിർദ്ദിഷ്ടമായ കര്മങ്ങള് നിർവഹിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ദോഷം സജ്ജനന്മാർ ചെയ്യാറില്ല. ഭവാനി ഇതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായത് ഇപ്രകാരം കരുതുന്നു: ‘ഞാൻ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.’ ചിലപ്പോഴൊക്കെ അജ്ഞാനവും വിഷംപോലെ മനുഷ്യർക്കു ഉപകാരപ്പെടും. അതിനാൽ, മകനേ, നീ യുക്തമായി ഭാര്യാപ്രാപ്തിക്കായി ശ്രമിക്കണം. എന്നാൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വൃദ്ധനാണ്—ആർ എനിക്കു മകളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ നൽകും? ഞങ്ങൾക്കും, മകനേ, നശനവും, നിനക്കും ക്ഷയവും സംഭവിക്കും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അച്ഛൻ മഹർഷിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു, മഹാതപസ്വിയായ മാർകണ്ഡേയൻ ക്രൗഞ്ചുകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. ഇവിടെ, 'കർമ്മജ്ഞാന'മെന്ന അധ്യായം, ശ്രീമദ് ഗരുഡപുരാണത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, മാർകണ്ഡേയൻ വീണ്ടും ക്രൗഞ്ചുകിയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ഒരു യുവതിയെ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ മഹർഷി ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു; മനസ്സിൽ വലിയ വിഷാദവും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞു. “എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടെ പോകണം? എങ്ങിനെ ഭാര്യയെ പ്രാപിക്കാം?” എന്ന ചിന്തയിൽ ആ മഹാത്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ദൃഢനിശ്ചയം ഉദിച്ചുയർന്നു. ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, പരമേശ്വരനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ, നൂറു ദൈവവർഷം കഠിനമായ തപസ് അനുഷ്ഠിച്ചു. അപ്പോൾ ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. മഹർഷി ബ്രഹ്മാവിനെ വന്ദിച്ച് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: “നീ പ്രജാപതിയാകും; ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കണം. നിന്റെ കര്മം പൂര്ത്തിയാക്കിയ ശേഷം, നീ സിദ്ധിയിലേക്കുയരും. ഈ ലക്ഷ്യത്തോടെ, നീ പിതൃകർമങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചേണം; ഭാര്യയും പുത്രന്മാരും ലഭിച്ചാൽ, പിതൃമാർ അവയെ നിനക്കു നിഷേധിക്കുമോ? ബ്രഹ്മാവിനെ കുറിച്ച് മഹർഷി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പിതൃമാർക്കു സ്തുതികൾ അർപ്പിച്ചു: “ഭക്തിയോടെ ഞാൻ പിതൃമാർക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു—അവരാണു ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്നവർ. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹർഷിമാർ തൃപ്തരാക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. സിദ്ധന്മാർ തൃപ്തരാക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ദേവതകൾ ആരാധിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പിതൃമാർക്കും ഞാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ സ്ഥിരം ആരാധിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭൂമിയിൽ ആരാധിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. വനവാസികൾ തൃപ്തരാക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ വ്രതശുദ്ധരായി ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ക്ഷത്രിയർ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ച് തൃപ്തരാക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. വൈശ്യർ ഭൂമിയിൽ ആരാധിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ശ്രാദ്ധം ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. പാതാളത്തിലെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ മഹാസുരന്മാർ തൃപ്തരാക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. രസാതലത്തിൽ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. പാമ്പുകൾ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ച് തൃപ്തരാക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. ദേവലോകത്തോ ഭൂമിയിലോ നേരിട്ട് വസിക്കുന്ന പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം. പരമാർത്ഥരൂപികളായി ദിവ്യവാഹനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന, രൂപരഹിതരായ പിതൃമാർക്കും ഞാൻ വന്ദനം.” ഇങ്ങനെ, മഹർഷി ഭക്തിപൂർവ്വം പിതൃമാരെ സ്തുതിക്കുകയും, അവരോടു കൃപയോടു അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.