ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന മനുക്കളുടെ വംശാവലി ഭഗവാൻ വിശദമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സാവർണി എന്ന ഭാവി മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ ആദ്യം പരാമർശിക്കുന്നു: അവരിൽ വരിഷ്ഠ, ഗരിഷ്ഠ, വാച, സംഗതി എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, ഋഷ്യശൃംഗനും രാമനും ഏഴു മഹർഷിമാരും അവിടെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ദേവതകളുടെ ഓരോ വിഭാഗവും ഇരുപത് അംഗങ്ങൾ വീതം ഉണ്ടായിരിക്കും. അപ്പോൾ, കർത്താവായ വിഷ്ണുവിന് മൂന്നു പടികൾ നൽകിയവനെയും ഓർക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദക്ഷസാവർണി എന്ന ഒമ്പതാമത്തെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ വിശദീകരിക്കുന്നു: പൃഥുശ്രവ, ബൃഹദൂദ്യുമ്ന, ഋചീക, ബൃഹതോ, ഗുണ എന്നിവരാണ് അവരിൽ ചിലർ. മേധാതിതി, ദ്യുതി, സബല, വസു എന്നിവരും, പരോ, മരീചിയുടെ ഗർഭം, സുധർമ്മാണൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരും ഈ വംശത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ദൈവങ്ങളുടെ ഓരോ വിഭാഗവും പന്ത്രണ്ട് അംഗങ്ങൾ വീതം ആയിരിക്കും. പിന്നീട്, ധർമ്മപുത്രനായ പത്താമത്തെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ പരാമർശിക്കുന്നു: ശതാനിക, നിരമിത്ര, വൃഷസേന, ജയദ്രഥ, അയോമൂർത്തി, ഹവിഷ്മാൻ, സുകൃതി, അവ്യയ എന്നിങ്ങനെ. ആ സമയത്ത് ദേവതകളുടെ കൂട്ടം 'പ്രാണ' എന്ന പേരിൽ നൂറ് അംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അപ്പോൾ ഹരി, ബാലിയെ ഗദയാൽ സംഹരിക്കും. പിന്നീട്, രുദ്രപുത്രനായ പതിനൊന്നാമത്തെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ക്ഷേത്രവർണ, ദൃഢേഷു, ആർദ്രക എന്നിവരാണ് അവരിൽ പ്രധാനർ. വിഷ്ണു, അഗ്നിതേജസ്, ഏഴു മഹർഷിമാർ എന്നിവരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ ദേവസംഘവും മുപ്പത് അംഗങ്ങൾ വീതം ആയിരിക്കും; ആ സമയത്ത് ഇന്ദ്രനെ 'വൃഷ' എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട്, ദക്ഷപുത്രനായ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ ശ്രവിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു: മിത്രവാൻ, മിത്രദേവ, മിത്രബിന്ദു, വീര്യവാൻ എന്നിവരാണ് അവരിൽ ചിലർ. ഈ മനു വലിയ തപസ്സുകാരനും, തപസ്സിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവും, തപസ്സിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവനുമാണ്. ഹരിത, രോഹിത എന്നിങ്ങനെ തപസ്സിൽ മഹത്വം നേടിയവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, ധർമ്മത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനും, ശത്രുവായ താരകനെന്നൊരു ദാനവനും ഉണ്ടാകും. പിന്നീട്, രൗച്യമാന എന്ന പതിമൂന്നാമത്തെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ വിശദീകരിക്കുന്നു: സുനേത്ര, ക്ഷേത്രവൃത്തി, സുനയ, ധർമ്മപ, ദൃഢ എന്നിവരാണ് അവരിൽ പ്രധാനർ. നിർമോഹ, തത്ത്വദർശ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഏഴു മഹർഷിമാരും പ്രശസ്തരാണ്. അപ്പോൾ ദേവതകളുടെ വിഭാഗങ്ങൾ മുപ്പത്തിമൂന്ന് ആയി വിഭജിക്കപ്പെടും. ആ സമയത്ത്, മാധവൻ മയിലിന്റെ രൂപത്തിൽ അവിടത്തെ ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കും. ഭൗതിയ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ: ഉറുര്, ഗഭീര, ധൃഷ്ട, തരസ്വി, ഗ്രഹ, തേജസ്വി, ദുര്ലഭ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ. അഗ്നീധ്ര, അഗ്നിബാഹു, മാഗധ, ശുചി എന്നിവരും, ചാക്ഷുഷ, കർമനിഷ്ഠർ, ശുദ്ധന്മാർ, പാപരഹിതർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ശുചീന്ദ്ര എന്ന മഹാദൈത്യൻ, ശത്രുഭയനാശകൻ, ഹരിയുടെ അവതാരമാണ്. ശേഷം, പുരാണങ്ങൾ രചിക്കപ്പെടുകയും, പതിനെട്ട് വിധ്യാശാഖകളും രൂപം കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. പുരാണം, ധർമ്മശാസ്ത്രം, ആയുര്വേദം, അർത്ഥശാസ്ത്രം എന്നിവയും ഈ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗം, ആചാരകാണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായമായ "മനുവിന്റെ വംശാവലി" എന്ന അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ഹരി മന്വന്തരങ്ങളെ ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും, ഹരനോടും വിശദീകരിച്ചു. മാർകണ്ടേയർ പറയുന്നു: ഭയമില്ലാത്തവനും, അളവറ്റമായ മായയുടെ ഉടമയുമായ അവൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. അഗ്നിയില്ലാതെ, സ്ഥിരമായ താമസമില്ലാതെ, ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ആശ്രമമില്ലാതെ അവൻ ജീവിച്ചു. പിതൃങ്ങൾ പറയുന്നു: സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നിന്നിൽ ആശ്രിതമായതിനാൽ, ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പോലും വിശ്രമമില്ലാതെ ബന്ധിതരായി തുടരുന്നു. ഗൃഹസ്ഥൻ ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും യഥോചിതമായ ആദരവ് അർപ്പിക്കുന്നവനാണ്. 'സ്വാഹാ' എന്ന ഉച്ചാരണം വഴി ദേവതകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും, 'സ്വധാ' എന്ന ഉച്ചാരണം വഴി പിതൃകൾക്ക് തൃപ്തി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ ജീവിയും ദേവതകൾക്കും, ഋഷികൾക്കും, പിതൃകൾക്കും, സ്വയം ചെയ്യുന്ന കർമങ്ങൾക്കും കടപ്പെട്ടവനാണ്. ഇങ്ങനെ, മനുക്കളുടെ വംശാവലി, ദേവതകളുടെ വിഭാഗങ്ങൾ, മഹർഷിമാർ, അവതാരങ്ങൾ, ധർമ്മം, ആചാരം എന്നിവയുടെ മഹത്ത്വം ശ്രീ ഗരുഡപുരാണം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.