ഗരുഡപുരാണമ്

പദ്മരാജ രത്നങ്ങൾക്ക് മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ഉത്ഭവങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഗരുഡ മഹാപുരാണം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ രത്നങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ വ്യത്യസ്ത പരീക്ഷണങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. പദ്മരാജം എത്രത്തോളം അഗ്നിയെ സഹിക്കും എന്നതും അതിന്റെ ഉപയോഗത്തിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടണം. എന്നാൽ, ഈ അഗ്നിപരീക്ഷണം രത്നത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ളതല്ല, പരീക്ഷണത്തിനായി മാത്രമല്ല. അഗ്നി സഹനശേഷി ശരിയായി അറിയാതെ അഗ്നിയിൽ വെച്ചാൽ, രത്നം കത്തലിന്റെ ദോഷം ഏറ്റുവാങ്ങി നശിക്കും. വിദ്വാൻമാർ ഗ്ലാസ്, നീലത്താമര, കരവീരം, സ്ഫടികം, മറ്റ് സമാന ശിലകൾ, കൂടാതെ വൈഡൂര്യങ്ങൾ എന്നിവ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇവയിൽ ഭാരവും കഠിനതയും എല്ലായ്പ്പോഴും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ചില നീലവജ്രങ്ങൾക്കും താമ്രനിറം കാണപ്പെടും. നീലക്കല്ലിന്റെ പ്രകാശം അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ഇന്ദ്രധനുസ്സിന്റെ തേജസുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിന്റെ നിറം അത്രയും ഗാഢമായതിനാൽ, നൂറിരട്ടി浓തയുള്ള പാലിൽ പോലും അതിന്റെ നിറം നിലനിൽക്കും. ഉത്തമഗുണമുള്ള പദ്മരാജത്തിന്റെ മൂല്യം മാഷവിത്തുകൾ കൊണ്ട് തൂക്കി നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഇത്രയും വിശദീകരണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ, 'ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ പരീക്ഷണം' എന്ന അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട് വൈഡൂര്യവും പദ്മരാജവും കാർക്കേത, ഭീഷ്മക എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്നതാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. കാലാന്ത്യത്തിൽ സമുദ്രം കലക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അസുരന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. ആ ശബ്ദം ഉത്ഭവിച്ച ഖനിയിൽ ഉത്തമഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ആസുരേന്ദ്രന്റെ രത്നങ്ങൾ മേഘത്തിന്റെ കറുത്ത നിറവും ഇടിമുഴങ്ങലിന്റെ ശബ്ദവും പോലെയാണ്. പദ്മരാജം ഉദാഹരണമായി എടുത്താൽ, ഭൂമിയിൽ ലഭിക്കുന്ന രത്നങ്ങൾക്ക് നിറത്തിൽ വൈവിധ്യമുണ്ട്. അവയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം മയിലിന്റെ കഴുത്ത് നീലനിറം അല്ലെങ്കിൽ മുളയിലയുടെ നിറം പോലെയാണ്. ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വൈഡൂര്യരത്നം ഉടമയ്ക്ക് പരമപ്രഭ നൽകുന്നു. മലകണ്ണാടി, പുതുക്കണ്ണാടി, സ്ഫടികം എന്നിവ പുകകൊണ്ട് തകർന്നുപോകും. കുറവായ ഭാരവും കുറവായ ഗുണവും, എഴുത്തില്ലായ്മ എന്നിവയാൽ പുതുക്കണ്ണാടി തിരിച്ചറിയാം. ഉത്തമഗുണമുള്ള ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ വില സ്വർണ്ണനാണയങ്ങളുടെ എണ്ണപ്രകാരം നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഓരോ രത്നത്തിനും അതിന്റെ നിറത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ വകഭേദങ്ങളും പരിഗണിക്കണം. ഈ വ്യത്യാസം ബുദ്ധിമാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കണം, കാരണം അത് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്നതാണ്. പ്രവീണരും അപ്രവീണരും ശരിയായ രീതിയിലും തെറ്റായ രീതിയിലും രത്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞതും ഇപ്പോഴുള്ളതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ രത്നങ്ങൾ രത്നകങ്കണത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞവയുടെ ഖനികൾ സമുദ്രത്തീരത്താണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മനുവഴി പറഞ്ഞ സ്വർണ്ണം പതിനാറ് മാഷ ഭാരമുള്ളതാണ്; ഒരു തന്തി നാലു മാഷ, ഒരു മാഷ അഞ്ചു കൃഷ്ണലാ ഭാരമാണ്. ഈ രീതിയിലാണ് രത്നങ്ങളുടെ മൂല്യം നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് എന്ന് ഗരുഡ മഹാപുരാണം പറയുന്നു. ഇതോടെ 'വൈഡൂര്യപരീക്ഷണം' എന്ന അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഹിമാലയത്തിൽ ദേവശത്രുവിന്റെ ചർമ്മം വീണു. അവിടെ ലഭിക്കുന്ന കനിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കുന്ന പച്ചപ്പുള്ള കല്ല് പദ്മരാജം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ചുവപ്പും മഞ്ഞയും സുതാര്യവും കപ്പരനിറവും ഉള്ളത് ഒരേ വിധമായാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അത്യന്തം ചുവപ്പായതിനെ പദ്മരാജം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വൈഡൂര്യത്തിന്റെ പോലെ തന്നെ, പദ്മരാജത്തിന്റെ മൂല്യവും രത്നവിദഗ്ധർ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഇതോടെ 'പദ്മരാജപരീക്ഷണം' എന്ന അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. അനന്തരം, അസുരേന്ദ്രന്റെ നഖങ്ങൾ വായു എടുത്ത് ഉല്ലാസമായി താമരവനങ്ങളിൽ ചിതറിച്ചു. അവയുടെ നിറം രക്തം, സോമ, തേൻ, താമ്രം, മഞ്ഞ, അഗ്‌നി എന്നിവയുടെ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.