നഗരത്തിലെ രത്നങ്ങൾ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഗർഡുമഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്ധ്യായങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്: ചില രത്നങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധികളിൽ ഉണക്കിയതാകുമ്പോൾ, മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള പച്ചമണിയായി മാറുന്നു. ഭല്ലാതകവും പുത്രികയും അവയുടെ വർണ്ണം അനുസരിച്ച് ഈ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. പുത്രികയെ ശുഭ്രമായ വസ്ത്രത്തിൽ നന്നായി തേക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രകാശം കുറയുന്നു. പല രൂപങ്ങളിലും ഗുണങ്ങളിലും കാണുന്ന ചില പച്ചമണികൾ, എങ്കിലും പച്ചമണിയുടെ സ്വഭാവം തന്നെ പിന്തുടരുന്നു. വജ്രം, മുത്ത്, മറ്റു ചില ദ്വിജാതി രത്നങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. നേരായത്വം കൊണ്ടു ചില പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ ഉദയിക്കുന്നു. ഈ രത്നങ്ങൾ, സ്നാനം, ആചമനം, ജപം, രക്ഷാമന്ത്രാദികൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും അതിഥികൾക്കും ഗുരുവിനും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുമ്പോഴും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ദോഷരഹിതവും ഗുണപൂർണ്ണവുമായ രത്നം സ്വർണ്ണത്തിൽ പിണഞ്ഞ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. പദ്മരാഗത്തിന്റെ മൂല്യം തൂക്കിയാണു നിർണ്ണയിക്കുന്നത്; അതുപോലെ, പദ്മരാഗത്തിന് ദോഷം വരുമ്പോൾ അതിന്റെ വിലയും കുറയുന്നു. ഇതോടെ 'പച്ചമണികളുടെ പരിശോധന' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, സിംഹളദേശത്തിലെ യുവതിൾക്കളുടെ കൈകളുടെ മൃദുലമായ ഇലയൊടികൾ, പുതുതായി വളർന്ന ഇലകളുടെ അഗ്രങ്ങൾ, വിരിഞ്ഞ ധാന്യങ്ങൾ, പവഴക്കൊമ്പുകൾ എന്നിവ ഈ ഭൂമിയിൽ കാണാം. സമുദ്രത്തിനരികിലെ ഈ പ്രദേശം, അതിന്റെ വിശാലതയാൽ, മനോഹരമായ തിരകളുടെ നുരയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അവിടെ നീലനീർമലർ, മയിലിന്റെ കഴുത്ത്, ഹലധര ദേവന്റെ വസ്ത്രം, തേൻചിത, വില്ല്, ഹരന്റെ കഴുത്ത്, ചുവപ്പു പൂക്കൾ തുടങ്ങിയവയെപ്പോലെയുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കാണാം. ചിലത് ശുദ്ധജലാശയങ്ങളുടെ സുതാര്യതയെയും, വെള്ളത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെയും, മയിലുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളെയും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. അവ ഒരേ തരം, വ്യക്തമായ മനോഹര വർണങ്ങളാൽ തെളിയുന്നു. മണ്ണും കല്ലും പാറക്കുഴികളുടെയും ഭയം അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന രത്നങ്ങൾ അവിടെയാണു ജനിക്കുന്നത്. പദ്മരാഗത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, അത് ധരിക്കുമ്പോൾ കാണാം. പദ്മരാഗത്തിന് മൂന്നു ജനനസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. നിരീക്ഷണവും പരീക്ഷണവുമുപയോഗിച്ച് പദ്മരാഗം പരിശോധിക്കണം. അതു തീയിലൊതുങ്ങാൻ എത്രത്തോളം കഴിവുള്ളതാണെന്നതും പരിശോധിക്കപ്പെടണം, പക്ഷേ പരീക്ഷണത്തിനല്ല, ഗുണവർദ്ധനത്തിനാണ് ഇത്. തീയുടെ ശക്തി ശരിയായി അറിയാതെ പരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ദഹനദോഷം വരികയും രത്നം നശിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇവിടെ, ജ്ഞാനികൾ ഗ്ലാസ്, നീലനീർമലർ, കരവീര, ക്രിസ്റ്റൽ, ഇതുപോലുള്ള കല്ലുകൾ, വൈഡൂര്യവും പൂച്ചക്കണ്ണുമണിയും തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇതിൽ ഭാരവും കഠിനതയും മനസ്സിലാക്കണം. ചില നീലമണികൾക്ക് താമ്രവർണ്ണം കാണാം. നീലകല്ലിന്റെ പ്രകാശം അതിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് ഇന്ദ്രധനുസ്സിന്റെ തിളക്കംപോലെയാണ്. അതിന്റെ വർണ്ണസാന്ദ്രത മൂലം, നൂറ്റിരട്ടി浓തയുള്ള പാലിൽ പോലും അതിന്റെ നിറം നിലനിൽക്കുന്നു. മികച്ച ഗുണമുളള പദ്മരാഗത്തിന്റെ വില, മാഷവിത്തുകളുമായി തൂക്കിയാണു നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. ഇതോടെ 'ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ പരിശോധന' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, കർക്കേതയും ഭീഷ്മകവും എന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വൈഡൂര്യവും പദ്മരാഗവും കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. കാലാവസാനത്ത് സമുദ്രം കലക്കുമ്പോൾ, അസുരന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. അതിനടുത്തുള്ള ഉയർന്ന പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലമല്ലാതെ ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉത്ഭവം കൊണ്ടു, അതിലെ ഖനികൾക്ക് അതുല്യ ഗുണങ്ങൾ ലഭിച്ചു. ഇടിമുഴക്കത്തിനൊത്ത ശബ്ദമുള്ള അസുരനാഥന്റെ രത്നങ്ങൾ, മഴമേഘങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നതുപോലെ മനോഹരമാണ്. പദ്മരാഗത്തെ ഉദാഹരണമായി എടുത്താൽ, ഭൂമിയിൽ ലഭ്യമായ രത്നങ്ങളുടെ വർണങ്ങൾ വളരെ വൈവിധ്യമാണെന്ന് കാണാം. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് മയിലിന്റെ കഴുത്തുപോലെയുള്ള നീലനിറമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ അതിന് മുളയിലയുടെ രൂപം കാണാം. നല്ല ഗുണമുള്ള വൈഡൂര്യമണി, അതിന്റെ ഉടമയ്ക്ക് മറ്റുള്ളവരിലുമാണ് പരമപ്രഭ നൽകുന്നത്. ഇവിടെ ഈ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.