ഭൂമിയിൽ എതിരാളികളില്ലാതെ ആസ്വദിക്കുന്ന സുഖം, അതിന്റെ അവസ്ഥ തുടരുന്പോൾ, ആ മനുഷ്യന് അനുഭവിക്കാം. ആയിരം യോജനയുടെ ചുറ്റളവിൽ, എല്ലാ ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങളും അകറ്റപ്പെടുന്നു. വിവിധ വർണങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ നിറം, മികച്ച പശുവിൽ നിന്നുള്ള പാലിന്റെ നിറം, മുത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ തെളിയുന്നു. മുത്തിന്റെ വിത്ത്, മുമ്പ് മറ്റു ഉറവിടങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായിരുന്നത്, ഓയ്സ്റ്ററിൽ പ്രവേശിച്ചു. പാലിന്റെ ജലധാരകളും ഓയ്സ്റ്ററിന് അകത്ത് പതിയുംപോൾ, ആ വിത്ത് മുത്തായി രൂപംകൊള്ളുന്നു. സിംഹളിക, പരലൗകിക, സൌരാഷ്ട്ര, താംറപർണ്ണ, പരശവ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകൾ ഇവയാണ്. ഓയ്സ്റ്ററിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകൾ, നിറത്തിൽ കുറവില്ല; അവയുടെ വലിപ്പം, രൂപം, ഗുണം, തിളക്കം എന്നിവയാൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഖനികളിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകളുടെ പ്രത്യേകതകൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതില്ല; ജ്ഞാനികൾ അവയുടെ രൂപവും വലിപ്പവും മാത്രം പരിഗണിക്കണം. ഓയ്സ്റ്ററിൽ നിന്നുള്ള തിളക്കമുള്ള മുത്ത്, അതേക്കാൾ കുറേ ഭാരമുള്ള മറ്റൊരു മുത്ത് — അതിന്റെ ഭാരം അർദ്ധ മാസയോളം കുറവാണെങ്കിൽ, വില രണ്ട്-അഞ്ചിൽ കുറയുന്നു. അർദ്ധമാസയോളം കൂടുതലോ, രണ്ടുമാസയോളം കൂടുതലോ ആണെങ്കിൽ, അതിന്റെ വില ആയിരത്തിമൂന്നൂറ് ഇരട്ടി വർദ്ധിക്കുന്നു. അർദ്ധമാസയോളം കൂടുതലാണെങ്കിൽ, വില ഇരുപത്തിയൊന്നായിരം; ഒന്നര മാസയോളം കൂടുതലാണെങ്കിൽ, വില നൂറ്, ഗുണങ്ങൾ ശരിയായിരിക്കുമ്പോൾ. ഭാരം പതിനാറ് കുറയുന്ന മുത്ത്, വിദഗ്ധർ "ദാർവിക" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇരുപത് കുറയുന്ന മുത്ത് "ഭവക" എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മുത്തിന്റെ ഭാരം മുപ്പത് ആണെങ്കിൽ "ശിക്യ" എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. നാല്പത് ആണെങ്കിൽ, അതിന്റെ വില മുപ്പത്. അറുപത് ആണെങ്കിൽ "നികരശീർഷ" എന്നാണ്; അതിന്റെ വില പതിനാലു. പതിനൊന്നു, ഒമ്പത് — ഇവയുടെ വില അനുസരിച്ച്. മുത്തുകൾ എടുത്ത്, ഭക്ഷണപാത്രത്തിൽ, ജംബീരഫലത്തിന്റെ രസത്തിൽ പാകം ചെയ്യണം. പിന്നീട്, മണ്ണ് പുരട്ടിയ മീൻപാത്രത്തിൽ ഇടണം; പിന്നെ, പൂച്ചയുടെ വിസർജ്യപാത്രം ഉപയോഗിക്കണം. ശുദ്ധവും spotless ഉം ആയ വസ്ത്രത്തിൽ അരയ്ക്കുമ്പോൾ, മുത്ത് ശുദ്ധവും മികച്ച ഗുണവും തിളക്കവും പ്രാപിക്കുന്നു. വെള്ളി, നൂറ് ഭാഗം സ്വർണ്ണത്തിൽ ചേർത്താൽ, വെള്ളക്കുപ്പി പോലെയുള്ള രൂപം കാണും. സിംഹള ദേശത്തിലെ വിദഗ്ധർ ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാത്രി, മുത്ത് ഉഷ്ണവും ഉപ്പും എണ്ണയും ചേർന്ന വെള്ളത്തിൽ കുതിരിക്കുക. അതിന്റെ നിറം നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതിനെ യഥാർത്ഥമുത്ത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. മികച്ച തിളക്കം, നല്ല വൃത്താകാരം ഉള്ള മുത്ത്, ഉത്തമം എന്നാണ് കരുതുന്നത്. ശരിയായ വലിപ്പം, ഭാരമുള്ളത്, തിളക്കം, വെളുത്ത നിറം, വൃത്താകാരം, സുതാര്യമായ കുഴിയുള്ളത് — ഇവ എല്ലാം ഉള്ള മുത്ത്, പരിപൂർണ്ണതയെത്തിയതായാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെ, ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ പൂർവഖണ്ഡം, ആചാരഖണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തൊന്നാം അധ്യായം "മുത്തുകളുടെ പരിശോധന" എന്നതിൽ, മുത്തുകളുടെ ഗുണങ്ങൾ, മാനദണ്ഡങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച് സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, മഹാദേവതകളിൽ രത്നങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉറവിടം, മഹാതേജസ്സുള്ള സൂര്യൻ ആണ്. ദേവന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ജയിക്കുന്ന, തന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനവും ഉന്നത മനസ്സും ഉള്ള സൂര്യൻ, സിംഹളീ സ്ത്രീയുടെ കൂർത്ത കിടങ്കളുടെ ദർശനം കണ്ടപ്പോൾ ഭയപ്പെടുകയും, ആ മഹാസരസ്സിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്തുനിന്ന്, ആ നദി ഗംഗയെപ്പോലെ, പുണ്യഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവയായി മാറി. അതിനുശേഷം, രാത്രിയിൽ, അതിന്റെ തീരങ്ങളിൽ രത്നങ്ങൾ നിറയുന്നു. അതിന്റെ തീരങ്ങളിൽ മനോഹരമായ മാണിക്യങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു; വെള്ളത്തിൽ പദ്മരാഗ രത്നങ്ങൾ ഉണ്ട്. ബന്ധൂക, ഗുഞ്ചാ, ഇന്ദ്രഗോപ്പ, ജവാ പൂക്കൾ പോലുള്ള വർണങ്ങളിൽ അതിന്റെ തിളക്കം കാണാം; ഒരേപോലുള്ള, മനോഹരമായ നിറം. ചുവന്ന മഞ്ഞ, പുഷ്പം, നീലനീരാളി, കുങ്കുമം, ലാക്ക് ഗന്ധം എന്നിവയുടെ വർണ്ണം അതിന് ഉണ്ട്. സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ碰ടുമ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രകാശം ദൂരത്തേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു. കുസുംബം പോലെ ചുവന്നതും, കറുത്ത നീലയും ചേർന്ന വർണ്ണം, രത്നത്തിൽ കാണാം; അതിന്റെ നിറം ശക്തമായ ചുവന്ന പദ്മം പോലെയാണ്. ചിലത്, ചകോരപക്ഷിയുടെ പുരുഷഭാവവും, കോകിലയുടെ ഭാവവും കണ്ണിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകാശം, കഠിനത, ഭാരത്തിൽ, ഈ രത്നങ്ങൾ സാധാരണയായി ക്രിസ്റ്റൽ ഉത്പന്നങ്ങളോട് സമാനമാണ്. കുരുവിന്ദ കല്ലിൽ ചുവപ്പ് ഉണ്ട്, പക്ഷേ ക്രിസ്റ്റലിൽ നിന്നുള്ളവയുടെ പോലെ അതിൽ അത്രയില്ല. ഇങ്ങനെ, പാരമ്പര്യത്തോടും സ്നേഹത്തോടും, മുത്തുകളും രത്നങ്ങളും സംബന്ധിച്ചുള്ള ഈ ഗരുഡപുരാണത്തിലെ വിശേഷങ്ങൾ, സമാപിക്കുന്നു.