ഗരുഡപുരാണമ്

രാജാവ് തന്റെ ശരീരത്തിൽ വൈദ്യുതിക്കൊന്തുപോലുള്ള പ്രകാശം പകരുന്ന, ഹിരണ്യത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ വജ്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള രാജാവ് എല്ലാവർക്കും ആകർഷകനും പ്രീതികരനുമാണ്. ഇവിടെ, ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡയിലെ അമ്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം, "വജ്രാദി രത്നങ്ങളുടെ പരിശോധനയുടെ വിവരണം" എന്ന പേരിൽ സമാപിക്കുന്നു. അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ, മുത്തുകളുടെ ഉത്ഭവത്തെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു. ആനയിൽ നിന്നും, മേഘത്തിൽ നിന്നും, പന്നിയിൽ നിന്നും, ശംഖിൽ നിന്നും, മീനുകളിൽ നിന്നും, പാമ്പുകളിൽ നിന്നും, ഓയ്സ്റ്ററിൽ നിന്നും, ബാംബുവിൽ നിന്നും മുത്തുകൾ ജനിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഓരോ രത്നത്തിന്റെയും മൂല ഉത്ഭവം എപ്പോഴും ഒരു ഇടത്തിലാണ് സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. തോൽ, ഉപ്പ്, പാമ്പ്, തിമിംഗലങ്ങൾ, ശംഖ്, പന്നി എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ളവയും, ആകെ എട്ട് തരത്തിലുള്ള മുത്തുകളാണെന്ന് രത്നപരിചയമുള്ളവർ പറയുന്നു. ശംഖിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത് അതിന്റെ ഉത്ഭവത്തിന്റേത് പോലെ നിറവും വലിപ്പവും മനോഹരമായ വൃത്താകൃതിയും ഉള്ളതാണ്. "കമ്പവ" എന്നു വിളിക്കുന്ന മുത്തുകൾ മികച്ച ശംഖിന്റെ വംശത്തിൽപ്പെടുന്നതാണ്; ഇവയുടെ വായിൽ വില്ലിന്റെ തന്തി സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. അവയിൽ നിന്നും വൃത്തമായ, മങ്ങിയ നിറമുള്ള, പ്രകാശം കുറവുള്ള ഒരു മുത്ത് ജനിക്കുന്നു. ജലചരങ്ങളുടെ വായിലും മുത്തുകൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു; അത്തരം മീനുകൾ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ ചില പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിൽ, പന്നിപോലെയുള്ള ആസ്വാദ്യമായ ഒരു മുത്ത് ജനിക്കുന്നു. ബാംബുവിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകൾ ദൈവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രം വളരുന്നു, സാധാരണ ഇടങ്ങളിൽ അല്ല. ഇവ കഴുകിയ വെള്ളിയുടെ പോലെ പ്രകാശവും വാളിന്റെ അറ്റംപോലുള്ള ദീപ്തിയും ഉള്ളവയാണ്. ധാർമ്മികരായവർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന മുത്തുകൾ പാമ്പിന്റെ തലയിലാണ് ജനിക്കുന്നത്. വലിയൊരു രക്ഷാകർമം നടത്തുമ്പോൾ, അതു രാജപ്രാസാദത്തിന്റെ മുകളിലാണ് ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾ ആകാശം, മേഘങ്ങളുടെ ഭാരത്തിൽ താഴോട്ടു കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധനങ്ങളാൽ നിറയുന്നു. പാമ്പിന്റെ തലയിലെ മുത്ത് അതിന്റെ കണക്കിൽ തന്നെ തുടരുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവരാൽ അതിന് ഹാനി സംഭവിക്കുന്നു. അത് എല്ലാ ദിശകളെയും അകമഴിഞ്ഞു പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, സൂര്യനുപോലെ. ആ പ്രകാശചക്രം ആകാശത്തിൽ തന്നെ പ്രത്യക്ഷമായതുപോലെ തോന്നും. പകലിൽ എങ്ങനെ പ്രകാശമുണ്ടോ, അങ്ങനെ തന്നെ രാത്രിയുടെ അത്യന്തം ഇരുട്ടിലും അതിന്റെ പ്രകാശം പരക്കുന്നു. ഭൂമി മുഴുവൻ പൊന്നാൽ നിറച്ചാലും, അതിന്റെ മൂല്യം നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പോടെ പറയുന്നു. ആ മുത്ത് കൈവശംവെക്കുന്നവൻ എത്രകാലം ആ സ്ഥിതി നിലനിൽക്കുന്നു, അത്രകാലം എതിരാളികളില്ലാതെ ഭൂമിയെ ആസ്വദിക്കും. ആയിരം യോജന ചുറ്റളവിൽ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും അതു അകറ്റുന്നു. നാനാതരം നിറങ്ങളിൽ, ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ നിറം, മികച്ച പശുവിന്റെ പാലുപോലെയാണ്. അതിന്റെ വിത്ത്, മുമ്പ് മറ്റൊന്നിൽ നിന്നുണ്ടായതായിരിക്കും; ഓയ്സ്റ്ററിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, പാലു കലർന്ന വെള്ളം അതിന് മേൽ ചൊരിയുമ്പോൾ, ആ വിത്ത് ഓയ്സ്റ്ററിനകത്ത് വിശ്രമിച്ച് മുത്തായി മാറുന്നു. ഇവയാണ് സിംഹളിക, പരലൗകിക, സൗരാഷ്ട്ര, താമ്രപർണ്ണ, പരശവ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലെ മുത്തുകൾ. ഓയ്സ്റ്ററിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകൾക്ക് കുറഞ്ഞതോ മോശമായതോ നിറമില്ല; വലിപ്പം, ആകൃതി, ഗുണം, പ്രകാശം എന്നിവയിൽ ഇവക്ക് പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഭൂഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകളുടെ പ്രത്യേകതകൾക്കു പരിഗണന നൽകേണ്ടതില്ല; അവയുടെ രൂപവും വലിപ്പവും മാത്രമേ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുള്ളൂ. ഓയ്സ്റ്ററിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശമുള്ള മുത്തും അതിനേക്കാൾ അല്പം കുറഞ്ഞ ഭാരമുള്ള മറ്റൊന്നും തമ്മിൽ, അർദ്ധമാശ കുറവാണെങ്കിൽ വില അഞ്ചിൽ രണ്ട് ഭാഗം കുറഞ്ഞിരിക്കും. അർദ്ധമാശയോ രണ്ടുമാശയോ അധികം ഭാരമുള്ളതാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ വില ആയിരത്തി മൂവായിരം മടങ്ങ് കൂടുതലാകും; അർദ്ധമാശ അധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ, വില ഇരുപത്തിമൂന്നായിരം; ഒന്നര മാശ അധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ, വില നൂറ്, പക്ഷേ ആവശ്യമായ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയിരിക്കണം. പതിനാറ് കുറവാണെങ്കിൽ, വിദഗ്ധർ അതിനെ "ദാർവിക" എന്ന് വിളിക്കും. ഇരുപത് കുറവാണെങ്കിൽ, "ഭവക" എന്നാണ് പേര്. പൂർണ്ണമായ മുപ്പത് ഭാരമുള്ളത് "ശിക്യ" എന്നാണു പറയുന്നത്. നാല്പത് ഭാരമുള്ളതിന്റെ വില മുപ്പതായിരിക്കും. അറുപത് ഭാരമുള്ളത് "നികരശീർഷ" എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ വില പതിനാലാണ്. പതിനൊന്നും ഒൻപതും അവയുടെ വിലയാകുന്നു, ക്രമത്തിൽ. ഇതെല്ലാം എടുത്ത ശേഷം, ഭക്ഷ്യപാത്രവും ജമ്പീരഫലത്തിന്റെ രസവും ചേർത്ത് പാകം ചെയ്യണം. പിന്നെ, മണ്ണ് പുരട്ടിയ മീൻപാത്രത്തിൽ വെച്ച് വീണ്ടും പാകം ചെയ്യുക; തുടർന്ന് പൂച്ചയുടെ വിസർജ്യപാത്രം ഉപയോഗിക്കണം. അതിനുശേഷം, ശുദ്ധവും കറയില്ലാത്ത വസ്ത്രത്തിൽ നന്നായി തുടച്ചാൽ, മുത്ത് പരിപൂർണ്ണമായ ഗുണങ്ങളും പ്രകാശവും കൈവരിക്കും. ശതമാനം പൊന്നിൽ വെള്ളി കലർത്തിയാൽ, അതിന് വെള്ളകണ്ണാടിപോലെയുള്ള നിറം ലഭിക്കും.