ഗരുഡപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണർക്കായി, വജ്രത്തിന്റെ നിറം ശംഖ്, താമര, അല്ലെങ്കിൽ സ्फടികം പോലെയുള്ള ശുദ്ധമായതായിരിക്കണം. ക്ഷത്രിയർക്കു വേണ്ടി, വജ്രം കുരിശ്, തവിട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണിന്റെ നിറംപോലെയാണ് ഉചിതം. ഭൂമിയിലെ ഭരണാധിപന്മാർക്കായി ജ്ഞാനികൾ രണ്ട് വജ്ര വർണ്ണങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ എല്ലാവർക്കും സാധാരണമായതല്ല. എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വജ്രം, അതിലെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളതിനാൽ, സാർവത്രികമായതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. വജ്രത്തിന്റെ താഴത്തെ രൂപവും മുകളിലെ രൂപവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന നിറം കലവറയും ഗണ്യമാണ്. ജ്ഞാനികൾ പാതകളുടെയും രൂപങ്ങളുടെയും വിഭജനമാത്രം കൊണ്ട് വജ്രം തിരഞ്ഞെടുക്കരുത്. വജ്രത്തിന്റെ ഒരു അറ്റം പോലും പിളർന്നതോ, പൊട്ടിയതോ കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന് അറ്റം തീയിൽ പിളർന്നതോ, പൊട്ടിയതോ, ദാഗുകളും പാടുകളും ഉള്ളതോ ആണെങ്കിൽ, അതിനെ മദ്ധ്യസ്ഥമായതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. വജ്രത്തിൽ രക്തം പോലുള്ള നിറം കാണുന്ന ഭാഗം, അല്ലെങ്കിൽ ചുവപ്പ് പാടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ അറ്റങ്ങൾ, വശങ്ങൾ, മുഖങ്ങൾ ആറോ, എട്ടോ, പന്ത്രണ്ടോ എന്നിങ്ങനെയാണ്. ആറ് മുഖങ്ങളുള്ള, ശുദ്ധവും, ദാഗം ഇല്ലാത്തതും, വെട്ടിനിൽക്കുന്ന അറ്റവും, തിളക്കവും, നിറവും, വശം നല്ലതും, ദോഷരഹിതവുമായ വജ്രം ഉത്തമമാണ്. Sharpened, spotless, and defect-free diamond, worn with ഭക്തിയോടെ ശരീരത്തിൽ ധരിക്കുന്നവനു, സർപ്പങ്ങൾ, തീ, വിഷം, കടുവ, കള്ളൻ, വെള്ളം, അപകടങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കും. ഏതെങ്കിലും ദോഷം ഇല്ലാത്ത, ഇരുപത് അരി ഭാരമുള്ള വജ്രം ധരിച്ചാൽ, അതിന്റെ മൂന്നിൽ ഒന്ന്, പാതി, അല്ലെങ്കിൽ ക്വാർട്ടർ കുറവാണെങ്കിൽ, പതിമൂന്ന്, മുപ്പത്, അർദ്ധഭാഗം എന്നിവയും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വജ്രത്തിന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ആദി വില, പന്ത്രണ്ട് അരി ഭാരമാണ്. എന്നാൽ, വജ്രം ധരിക്കുന്നതിന്റെ രീതി, അരികളുടെ എണ്ണമാത്രം കൊണ്ടല്ല നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത്. എല്ലാ ഗുണങ്ങളുമുള്ള വജ്രം വെള്ളത്തെക്കാൾ ഉത്തമമാണ്. ലഘുവായ ഒരു ദോഷം പോലും, കാണുന്നവയോ, കാണാത്തവയോ ആണെങ്കിൽ, അതിനെ ദോഷമുള്ളതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ദോഷം വ്യക്തമായതോ, അനേകമായതോ, ചെറിയതോ, വലിയതോ ആണെങ്കിലും, അത് വ്യക്തമാണ്. അലങ്കാരത്തിൽ വ്യക്തമായ ദോഷം കാണുന്ന വജ്രം, അങ്ങനെ തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യം എല്ലാ ഗുണങ്ങളുമുള്ള വജ്രം, പിന്നീട് അലങ്കാരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ ദോഷം വരാം. നല്ല പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ത്രീ, ഉത്തമമായ വജ്രം പോലും ധരിക്കരുത്. ഇരുമ്പ്, ചുവന്ന സ്പിനൽ, ഹെസൊനൈറ്റ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്, വിദഗ്ധർ വജ്രത്തിന്റെ അനുകരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവയുടെ പരിശോധന, സ്ഫടികം, കോറണ്ടം, വെട്ടുകല്ല് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യണം. വജ്രം ഇവയെല്ലാം ചുരണ്ടും, പക്ഷേ അവ വജ്രത്തെ ചുരണ്ടില്ല. കൃത്രിമ വജ്രത്തിൽ, ഇതിന്റെ വിപരീതം വിദഗ്ധർ പറയുന്നു. വജ്രം മറ്റൊരു വജ്രം കൊണ്ടാണ് മാത്രം ചുരണ്ടപ്പെടുന്നത്; മറ്റൊന്നും അതിനെ ചുരണ്ടില്ല. സ്ഥാപിച്ചവയിൽ, തിളക്കം മുകളിലേക്ക് ഉയരില്ല; വശം ചുരണ്ടുമ്പോൾ, വശങ്ങളിൽ അടിക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ അറ്റം പൊട്ടിയതോ, പാടുള്ളതോ, വരയുള്ളതോ, നിറം മാറിയതോ ആണെങ്കിലും, രാജാവ്, വജ്രം വെച്ചാൽ, അതിന്റെ തിളക്കം ഇടിമിന്നലുപോലെ തെളിഞ്ഞു, മനോഹരമായിരിക്കും. അങ്ങനെ, വജ്രം കൂടിയുള്ള മറ്റ് രത്നങ്ങളുടെ പരിശോധനയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം അവസാനിക്കുന്നു; ഇത് ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആചരകാണ്ഡയുടെ ആദ്യ ഭാഗത്തിലെ അറുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം. അടുത്തതായി, മുത്തുകളുടെ ഉത്പത്തി വിവരിക്കുന്നു. ആനയിൽ, മേഘത്തിൽ, പന്നിയിൽ, ശംഖിൽ, മീനിൽ, സർപ്പത്തിൽ, ശുക, വാഴയിൽ എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് മുത്തുകൾ ഉരുത്തിരിയുന്നത്. ഇതിൽ, ഒരു രത്നത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനം ഒരിടത്തിലാണ് സ്ഥിരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ചർമ്മം, ഉപ്പ്, സർപ്പം, വാല, ശംഖ്, പന്നി എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ളവയും, മീനിൽ നിന്നുള്ളവയും—ഇവയിൽ എട്ട് തരത്തിലുള്ള മുത്തുകൾ രത്നജ്ഞർ അറിയുന്നവയാണ്. ശംഖിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത്, അതിന്റെ ഉത്പത്തി നിറംപോലെയാണ്, വലിപ്പവും, മനോഹരമായ വൃത്താകൃതിയും ഉണ്ട്. 'കംബവഹ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുത്തുകൾ, ഏറ്റവും മികച്ച ശംഖിന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്, വില്ലിന്റെ ദാരത്തിൽ സ്പർശിച്ച ശംഖിന്റെ വായിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്. ഇവയിൽ, വൃത്താകൃതിയുള്ള, മങ്ങിയ നിറമുള്ള, തിളക്കമില്ലാത്ത മുത്ത് ഉരുത്തിരിയുന്നു. ജലജീവിച്ഛിൽ, ആ ജീവികൾ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ താമസിക്കുന്നു, അവയുടെ വായിൽ നിന്നുമാണ് മുത്തുകൾ ഉരുത്തിരിയുന്നത്.