വിജയവും പരാജയവും അറിയുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ജ്ഞാനിയെന്ന് ഗരുഡ മഹാപുരാണം പറയുന്നു. അങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ സാധിക്കും; ഈ യാത്ര എപ്പോഴും ശുഭമായതായിരിക്കും. എന്നാൽ അവിടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായും വിജയിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. സംശയമില്ലാതെ, ചോദിക്കുന്നവൻ നേരിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ വിജയഫലം ഉദയിക്കുന്നു. ചലിക്കുന്നവനോ അചലനോ ആയാലും, അവനവന്റെ നിലയിൽ ചുവടെ ചുവടായി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ചോദിക്കുന്നവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാൽ, അതിനെ ഒരു മണി ശബ്ദം പോലെ മനസ്സിൽ പതിപ്പിക്കണം. മുകളിൽ അഗ്നി, താഴെ ജലം, അറ്റത്ത് വായു എന്നിങ്ങനെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അഗ്നിയുടെ മുകളിൽ മരണം, ജലത്തിന്റെ താഴെ സമാധാനം, വായുവിന്റെ അറ്റത്ത് ബുദ്ധിമാന്മാർ നിർഗമനം നടത്തണം എന്നാണ് നിർദ്ദേശം. ഇങ്ങനെ, ഗ്രഹോദയത്തിൽ ശുഭാശുഭഫലങ്ങൾ നിർണയിക്കുന്ന അദ്ധ്യായം പൂർത്തിയാകുന്നു. ഇനി രത്നനിരൂപണത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം. ബാല എന്നൊരു അസുരനുണ്ടായിരുന്നു. ദേവതകൾ, ഒരു വരം നൽകുന്നതെന്ന വ്യാജേന, ബാലനെ യാഗത്തിൽ ബലികൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ബാലൻ തന്റെ വാക്കിൽ പെട്ടുപോയി, ഒരു യാഗപശുവിനെപ്പോലെ അവരെ കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ബാലന്റെ പാവനമായ സ്വഭാവം, ധാർമികമായ പ്രവൃത്തികൾ എന്നിവ കാരണം, ദേവതകൾക്കും യക്ഷന്മാർക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും വായു ഭക്ഷകരായവർക്കും വേണ്ട രത്നങ്ങൾ അവനിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു. അവരവരുടെ വിമാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ആ രത്നങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ താഴെ വീണു. ചിലത് മഹാസമുദ്രത്തിൽ, ചിലത് നദികളിൽ, മറ്റൊന്നുകൾ മലകളിലും കാടുകളിലും വീണു. ഇവയിൽ ചില രത്നങ്ങൾ ദാനവന്മാരെയും വിഷങ്ങളെയും കാട്ടുമൃഗങ്ങളെയും രോഗങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുകയും പാപങ്ങൾ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. വജ്രം, മുത്ത്, മാണിക്യം, പദ്മരാഗം, പച്ചമണി എന്നിവയാണ് പ്രധാന രത്നങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു. കർക്കേതന, പുലക, രുധിരം, സ്ഫടികം എന്നിവയും അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആദ്യം അവയുടെ ആകൃതിയും വർണ്ണവും, പിന്നെ ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും ഫലങ്ങളും പരിശോധിക്കണം. നശിച്ച കുടുംബങ്ങളിൽ, അശുഭദിനങ്ങളിൽ ഉദിക്കുന്ന രത്നങ്ങൾ, പരീക്ഷണത്തിലൂടെ ശുദ്ധീകരിച്ചാലും, രാജാക്കന്മാർ അവ വിദഗ്ധരും പരിചയസമ്പന്നരുമായ രത്നപരീക്ഷകരാൽ വിലയിരുത്തിക്കണം. വൈദഗ്ധ്യത്തോടെ വജ്രം മഹാശക്തിയുള്ളതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ വജ്രത്തിന്റെ ഒരു ശിഖരവും വീണിടത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ഹേമമാടംഗം, സൌരാഷ്ട്രം, പൊണ്ട്രം, കലിംഗം, കോശലം എന്നിവയാണ്. ഹിമാലയത്തിൽ നിന്നുള്ളവ ചെമ്പ് നിറമുള്ളവയാണ്; ചന്ദ്രനിൽ നിന്നുള്ളവ ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ളവയാണ്; ബാംബു തീരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവ സൗവീര രത്നങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു; കറുത്ത താമരയോ മേഘങ്ങളോ പോലെയും ചെമ്പു നിറവുമുള്ളവയും സൌരാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്നുള്ളവയുമാണ്. വജ്രം അത്യന്തം ലഘുവായ നിറം, നല്ല ഗുണം, സമചതുരമായ വശങ്ങൾ, രേഖകളും ചിതകളും പാടുകളും ഇല്ലാത്തതും ദോഷരഹിതവുമാകണം. വജ്രത്തിൽ നിറങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ പോലും ദേവതകളുടെ രൂപം വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. പച്ച, വെള്ള, മഞ്ഞ, കാപ്പി, കറുപ്പ്, ചെമ്പ് നിറം—ഇവ സ്വഭാവത്തിൽ ആകര്ഷകമാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്കു വേണ്ടി വജ്രം ശംഖ്, താമര, സ്ഫടികം പോലെയുള്ള ശുദ്ധമായ നിറത്തിൽ ആയിരിക്കണം; ക്ഷത്രിയർക്കു മുയൽ നിറം, കാപ്പി, കണ്ണ് നിറം എന്നിവയിലൊന്ന് അനുയോജ്യം. ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരികൾക്ക് ജ്ഞാനികൾ രണ്ട് വജ്രവർണ്ണങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവ എല്ലാവർക്കും സാധാരണമല്ല. എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളുടെയും ആധിക്യം ഉള്ളത്, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളത്, സർവ്വജനപ്രിയമായ വജ്രമാണ്. കീഴും മുകളിലുമുള്ള രൂപങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള നിറമിശ്രിതം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഒരുവൻ വഴികളോ രൂപങ്ങളോ മാത്രം നോക്കി വജ്രം തിരയരുത്. അതിന്റെ ഒരു അഗ്രം പോലും പിളർന്നോ തകർന്നോ കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അഗ്രം തീയിൽ പിളർന്നോ തകരാറായോ കറങ്കളോ പാടുകളോ ഉള്ളതാണെങ്കിൽ അത് മധ്യസ്ഥം എന്നു കരുതണം. രക്തംപോലുള്ള നിറം ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്ത് കാണിച്ചാലോ ചുവന്ന പാടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവയും ശ്രദ്ധിക്കണം. വജ്രത്തിന് ആറു, എട്ട്, പന്ത്രണ്ട് വശങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് പറയുന്നു. ആറു വശങ്ങളുള്ള, ശുദ്ധമായ, പാടുകളില്ലാത്ത, ഉഗ്രമായ അഗ്രങ്ങളുള്ള, നിറം, പ്രകാശം, നല്ല വശങ്ങൾ, ദോഷരഹിതം—all these make for the ideal vajra. ഇങ്ങനെ, ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ഈ അധ്യായങ്ങളിൽ വിജയ-പരാജയങ്ങളെയും, രത്നങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും പരിശോധനയും ഗുണദോഷങ്ങളും വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.