ഗരുഡപുരാണമ്

ദേവതകളെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ നശിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അശുദ്ധമായ രീതിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ നരകത്തിലേക്ക് പോകുകയും, അവൻ പന്നികളായി ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്പർശത്തിലൂടെ അശുദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നു; സ്പർശം ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ ശുദ്ധിയും ലഭിക്കുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മരിച്ചവരിലോ, ജനിച്ചവരിലോ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കായി—യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചശേഷം മൂന്നു രാത്രികൾ അശുദ്ധി നിലനിൽക്കും; അതിന് ശേഷം പത്ത് രാത്രികൾ. എന്നാൽ, ശൂദ്രന്മാർക്ക് purification ന് ഒരു മാസം വേണ്ടിവരും. സന്ന്യാസിമാർക്ക് പാപമൊന്നുമില്ല. ഇനി ഞാൻ ദാനത്തിന്റെ പരമധർമ്മത്തെ വിശദീകരിക്കാം. ദാനമെന്നത്, അറിവുള്ളവർ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഫലങ്ങൾ പകരുന്നു. ഉപദേശവും, യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കാളിത്തവും, ഉപജീവനവും, ദാനസ്വീകാര്യവും ഇവയും പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഗ്യരായവർക്ക് നൽകുന്നതാണ് സത്യമായ ദാനം. പ്രതിഫലം ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഓരോ ദിവസവും നൽകുന്നതും, പാപനാശത്തിന് പണ്ഡിതന്മാർക്ക് കൈമാറുന്നതുമാണ് ദാനം. സന്താനാർത്ഥം, ജയത്തിനായി, ധനത്തിനായി, സ്വർഗ്ഗത്തിനായി നൽകുന്നതും, ഭഗവാനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്ക് നൽകുന്നതുമാണ് ദാനം. ഇനിയും, ഉണക്കൊള്ള, യവം, ഗോതമ്പ്, അരി എന്നിവ കൃഷിചെയ്യുന്ന ഭൂമി നൽകുന്നതും വലിയ ദാനങ്ങളാണ്. ഭൂമിദാനത്തേക്കാൾ വലിയ ദാനം ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഭാവിയിലും ഉണ്ടാവില്ല. പ്രതിദിനം, ആത്മവിശ്വാസത്തോടും വിശ്വാസത്തോടും കൂടെ, ബ്രഹ്മചാരിക്ക് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ദാനം നൽകണം. വൈശാഖ മാസത്തിലെ പൗർണമിദിനത്തിൽ ഏഴോ അഞ്ചോ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പൂജിച്ച്, ധൂപാദികൾ സമർപ്പിച്ച്, അവരിൽ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്‌തോ, താനായി പാരായണം ചെയ്‌തോ, ദാനമൊരുക്കണം. ജീവിതമൊട്ടാകെ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അതിനാൽ ഉടൻ നശിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദാനം നൽകുന്നവൻ എല്ലാ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്കും അപ്പുറം കടന്നുപോകുന്നു. ധർമ്മരാജാവിന് അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദാനം നൽകുമ്പോൾ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു പുരുഷൻ പൂർണ്ണമായും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു—ഇത് ഉറപ്പാണ്. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, സ്ത്രീകളെയും ദേവതകളെയും ഭക്ഷണം നൽകിയും ആദരിക്കണം. ബ്രഹ്മതേജസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കണം. കർമ്മഫലത്തിൽ വിജയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമുള്ളവർ വിനായകനെ ആരാധിക്കണം. ലോകബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഹരിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. ജലദാനം ചെയ്യുന്നവൻ തൃപ്തി നേടുന്നു; അന്നം നൽകുന്നവൻ അനന്തമായ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. ഭൂമി നൽകുന്നവൻ എല്ലാം നേടുന്നു; പൊൻ നൽകുന്നവന് ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കുന്നു. വസ്ത്രം നൽകുന്നവൻ ചന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; കുതിരകൾ നൽകുന്നവൻ അശ്വിനിദേവന്മാരുടെ ലോകം നേടുന്നു. വാഹനങ്ങളും കിടക്കകളും നൽകുന്നവൻ നല്ല ഭാര്യയെ നേടുന്നു; ധനം നൽകുന്നവൻ ഭയരഹിതനാകുന്നു. വേദജ്ഞാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ദാനം ജ്ഞാനം നൽകുന്നു; അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്ധനം നൽകുന്നവന് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഗ്നി ലഭിക്കുന്നു. ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ രോഗരഹിതനും സന്തുഷ്ടനും ദീർഘായുസ്സും ആകുന്നു. ചപ്പലുകളോ കുടകളോ നൽകുന്നവൻ അത്യന്തം ഉഷ്ണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. ക്ഷയിക്കാത്ത പുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, യോഗ്യതയുള്ളവർക്കാണ് ദാനം നൽകേണ്ടത്. സന്ധ്യാദികൾ പോലുള്ള വിശേഷഘട്ടങ്ങളിൽ നൽകിയ ദാനം ക്ഷയിക്കാത്തതായിരിക്കും. ഈ ലോകത്തിൽ ജീവികളിൽ ദാനധർമ്മത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മമൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ, മോഷം, അജ്ഞതയിൽ, പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അഗ്നിക്കും ദേവതകൾക്കും നൽകുന്ന ദാനങ്ങൾ ഫലപ്രദമല്ല. അതുപോലെ, ദാരിദ്ര്യകാലങ്ങളിൽ അന്നം നൽകാത്തവനും വലിയ പാപം ചെയ്യുന്നു.