ഗരുഡപുരാണമ്

സത്യവും, സത്യപ്രഖ്യാപനവും, ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായുള്ള വാക്കുകളും, അദ്രവ്യം, പരമമായ ആത്മനിയന്ത്രണം ഇവയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ. സത്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഈ അഞ്ചു ആചാരങ്ങൾ രണ്ട് തരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു: ബാഹ്യവും അന്തർഗതവുമാണ് അവ. സ്വാധ്യായം, മന്ത്രജപം, ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി എന്നിവ യജ്ഞമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മന്ത്രത്തിൽ മനസ്സു ലയിപ്പിച്ച് ധ്യാനം ചെയ്യുന്നത് 'ഗർഭം' എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ വിരുദ്ധം 'അഗർഭം' എന്നാണ് പറയുന്നത്. സ്ഥിരതയാൽ കുംഭകം ഉണ്ടാകുന്നു; ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്നതിൽ നിന്നാണ് ത്രിവിധ രെചകം ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പ്രത്യാഹാരം മുപ്പത്താറ് അളവിൽ ഉള്ള പിന്‍വലിപ്പാണ്; പ്രത്യാഹാരവും സംയമനമാണ്. 'അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി' എന്ന അവസ്ഥയിലാണു ലയനം; ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുക അതാണ്. ബ്രഹ്മം ജ്ഞാനവും ആനന്ദവുമാണ്; അതാണ് സത്യമുള്ള സാരഭൂതം—നീ അതാണ്. അതിന് അഹങ്കാരമോ, മനസ്സോ, ബുദ്ധിയോ, മഹത്ത്വമോ, ഏതെങ്കിലും വ്യത്യാസങ്ങളോ ഇല്ല. ശാശ്വതമായി വിശുദ്ധവും, ഉണർന്നിരിക്കുന്നതും, മുക്തിയും, സത്യവും, ആനന്ദവും, അദ്വൈതവും ആണത്—ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചാൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ജന്മബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, മഹാപുണ്യമായ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആചാര ഭാഗത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ വര്ണാശ്രമധർമങ്ങളുടെ വിശദീകരണമെന്ന പേരിൽ നാല്പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ദിവസേന നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവന് ജ്ഞാനം ലഭിക്കും. ഹൃദയത്തിൽ, കമലത്തിൽ വസിക്കുന്ന, ആനന്ദസ്വരൂപനായ, വൃദ്ധിയില്ലാത്ത ഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം. നദികളിലോ കുളങ്ങളിലോ വിശുദ്ധജലത്തിൽ നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ ശുദ്ധി പ്രാപിച്ചശേഷം, എല്ലാ പരിശ്രമത്തോടും കൂടെ പ്രഭാതസ്നാനം നിർവഹിക്കണം. സുഖപ്രദമായി ഉറങ്ങുന്നവനിൽ നിന്നു തുപ്പു മുതലായ രഹസ്യവ്യത്യാസങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു. ദുർദൈവം, കാലകർണ്ണൻ, ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ, ദുഷ്ടചിന്തകൾ—ഇവയെല്ലാം അകറ്റാൻ സ്നാനം അനിവാര്യമാണ്. പുരുഷന്മാർക്ക് സ്നാനമില്ലാതെ യാതൊരു കർമ്മവും ശുഭമല്ല. കഴിവില്ലാത്തവൻ തലയിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം. ബ്രാഹ്മം, ആഗ്നേയ, ഉദ്ദിഷ്ടം, വായവ്യ, ദിവ്യ—ഇവയാണ് സ്നാനത്തിന്റെ വിധികൾ. ബ്രാഹ്മം സ്നാനം കുശഗ്രാസും മന്ത്രവാദനവും ഉപയോഗിച്ച് ജലച്ചിതരണം ചെയ്യുന്നതാണ്. വായവ്യസ്നാനം, ഉത്തമം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്, പശുക്കളുടെ പൊടിയിൽ നടത്തുന്നതാണ്. വാരുണസ്നാനം വെള്ളത്തിൽ മുഴുകലാണ്; മാനസികം സ്വയമജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ്. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരായവർ ഇതിനെ സ്വയസ്നാനം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അപാമാർഗ്ഗം, ബില്വം, കരവീരം മുതലായവ ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉപയോക്തവ്യമാണ്. കഴുകിയും ഭക്ഷിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ശേഷിപ്പുകൾ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി വിശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഉപേക്ഷിക്കണം. നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ ജലം ചുരണ്ടി, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് വീണ്ടും ചുരണ്ടിയശേഷം, യോഗ്യമായ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, ഭാസ്കരനു കുപ്പിവിരൽ ചേർത്തു ജലം അർപ്പിക്കണം. ശ്വാസനിയന്ത്രണം ചെയ്തശേഷം, ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം സന്ധ്യയെ ധ്യാനിക്കണം. മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് പരമശക്തി ഉദയിക്കുന്നത്; അതാണ് ദൈവം. ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി സന്ധ്യാപൂജ നടത്തണം. മറ്റെല്ലാം ചെയ്താലും ഫലം ലഭിക്കില്ല. സന്ധ്യയെ യഥാവിധി പൂജിച്ചാൽ മുൻപുള്ളതും ഭാവിയിലേയ്ക്കുള്ളതുമായ നേട്ടങ്ങൾ ലഭിക്കും. സന്ധ്യയെ അവഗണിച്ചാൽ അനവധി നരകങ്ങളിൽ പോകേണ്ടിവരും. ഇങ്ങനെ പൂജിച്ചാൽ പരമാത്മാവ് യോഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകും. ജ്ഞാനത്തോടും വിശുദ്ധിയോടും ഏകാഗ്രതയോടും കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി ഗായത്രി ജപിക്കണം. ഋക്, യജുര്‍, സാമം എന്നീ പ്രധാന മന്ത്രങ്ങളാൽ, മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ ഭൂമിക്ക് വന്ദനം ചെയ്യണം. ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ ആ ദൈവത്തോട് ഞാൻ എന്റെ അഹം സമർപ്പിക്കുന്നു. ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ, ഓം—ഇവയൊക്കെയും ശാശ്വതനായ രുദ്രനാണ്.