പൂജാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ അതിമനോഹരമായ ക്രമത്തിൽ, ജ്യേഷ്ഠസാമനും ഭാരുണ്ഡവുമാണ് പടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേക്കു നയിക്കേണ്ടത്. ഓരോ ദേവതയ്ക്കും ആയിരം ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച ശേഷം, അവയെ തലയിൽ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണ്. തലയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും, അവ順മായി പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. അല്ലെങ്കിൽ, ദ്വിജന്മാരേ, തൻ്റെ സ്വന്തം ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നവയോ, ഗായത്രി മന്ത്രമോ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ ഹോമവിദി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഗുരു മന്ത്രങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കും: "അഗ്നേ, വരിക!" എന്നത് ഇരുവശങ്ങളിലുമാണ്; "ദേവതകൾ ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷേമം നൽകട്ടെ" എന്നത് കാൽമുട്ടുകളിൽ; "നീ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനാകട്ടെ" എന്നത് ഹൃദയത്തിൽ; "നിനക്ക് തേജസ്സ് ലഭിക്കട്ടെ" എന്നത് കഴുത്തിൽ; "നീ തലയായാകട്ടെ" എന്നത് തലയിൽ. ഈ മന്ത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ഹോമം നടത്തണം. "വേദ", "ശുഭദിനം" എന്ന വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ച്, ക്ഷേത്രങ്ങൾ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. ദിശകളുടെ കാവൽദേവതകളെയും, രത്നങ്ങൾ, ലോഹങ്ങൾ, ഔഷധികൾ എന്നിവയെയും ആദരിക്കണം. ദേവതയെ ഗർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കരുത്, അതുപോലെ ഗർഭം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. വടക്കുനിന്ന് ചെറിയ അളവിൽ എള്ള് ചവിട്ടും കൊണ്ടുവരണം. ഗുരു, ദേവതയ്ക്കായി സാവിത്രിയുടെ ആറു ഘടകങ്ങളുള്ള മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. ആറ് ഘടകങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, വിജയവും സ്ഥിരതയും നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവതയെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം. ദീപം, ധൂപം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, അന്നനിവേദനം എന്നിവകൊണ്ട് പൂജ നടത്തണം. ഒരു പാത്രം, രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങൾ, ഒരു കുട, ദൈവികമായ ഒരു മോതിരം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം. ശ്രദ്ധയോടെ, യജമാനൻ നാലാമത്തെ ഹോമം അർപ്പിക്കണം. ഗുരു, പുറത്തുപോയി, ദിശകളുടെ കാവൽദേവതകളെ ബലി അർപ്പിക്കണം. യജ്ഞം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, കറുപ്പുള്ള ഒരു പശുവും, ചമരവും ഗുരുവിന് നൽകണം. ഒരു വീശിപ്പന്ത, ഗ്രാമവസ്ത്രം, മറ്റ് ഉപകരണങ്ങൾ, അലങ്കരിച്ച പന്തൽ എന്നിവയും നൽകണം. അർപ്പണക്കാരൻ, സ്ഥാപകന്റെ ദയയാൽ മോചിതനാകും. സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഹരി, സ്രഷ്ടാവ്, സ്വയംബുവും മറ്റു ദേവതകളും ആദരിക്കേണ്ടവനാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്ക്, പൂജ, യാഗത്തിൽ officiate ചെയ്യൽ, ദാനം, ദാനം സ്വീകരിക്കൽ എന്നിവയാണ് കർമ്മങ്ങൾ. ക്ഷത്രിയർക്കും വൈശ്യർക്കും, ദാനം, പഠനം, യാഗം എന്നിവയാണ് ധർമ്മം. ശൂദ്രർക്ക്, ദ്വിജന്മാരെ സേവിക്കുക എന്നതാണ് ധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം. ഭിക്ഷ, സേവനം, ഗുരുവിന്റെ കീഴിൽ പഠനം, സ്വയംപഠനം എന്നിവയും ഉണ്ട്. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും, രണ്ട് തരം, നാല് തരം വിഭജനങ്ങളുണ്ട്. വേദങ്ങൾ ശരിയായി പഠിച്ചവൻ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം. അഗ്നിഹോത്രം നിലനിർത്തൽ, അതിഥിസേവനം, യാഗം, ദാനം, ദേവതാപൂജ എന്നിവയാണ് ഗൃഹസ്ഥന്റെ കർമ്മങ്ങൾ. ഗൃഹസ്ഥൻ രണ്ട് തരം: നിരാസക്തനും സജീവനും. മൂന്നു കടങ്ങൾ തീർത്ത ശേഷം, ഭാര്യ, ധനം മുതലായവ ഉപേക്ഷിക്കണം. ഭൂമിയിൽ വേരുകളും ഫലങ്ങളും കഴിച്ച് ജീവിക്കുക, സ്വയംപഠനം, തപസ്സ് എന്നിവ നടത്തണം. കാട്ടിൽ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നവൻ, ദേവതകളെ പൂജിക്കുകയും, ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. തപസ്സ് കൊണ്ട് കഠിനമായി ക്ഷീണിച്ചവൻ, ധ്യാനത്തിൽ ആസക്തനാകും. യോഗത്തിൽ നിരന്തരം ഏർപ്പെട്ട്, ഉയരാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവൻ. ആത്മാവിൽ മാത്രം സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന, എപ്പോഴും തൃപ്തനായ മഹർഷി. ഭിക്ഷ, പഠനം, മൗനം, തപസ്സ്, പ്രത്യേകിച്ച് ധ്യാനം, ഇവയാണു പ്രധാനമായ കർമ്മങ്ങൾ. ചിലർ ജ്ഞാനത്തിൽ നിര്യാതരാണ്, മറ്റുള്ളവർ വേദങ്ങളിൽ നിര്യാതരാണ്. യോഗി മൂന്ന് തരം: ഭൗതികം, ക്ഷത്രിയം, മുതലായവ. ആദ്യ ധ്യാനം മുൻകാല മോക്ഷത്തിനാണ്; ഇപ്പോഴത്തെ liberation-നു ധ്യാനം ദുഷ്കരമാണ്. മോക്ഷം ധർമ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; ആഗ്രഹം ധനത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഈ പ്രകാരമാണ് അനുഷ്ഠാനവും, ജീവിതത്തിലെ ആശ്രമങ്ങളുടെയും, ധർമ്മങ്ങളുടെയും വിശുദ്ധ ക്രമം.