ചന്ദനവും നീല നിറവും കലർത്തി, എള്ള്, ചാര, തകർത്തിട്ടില്ലാത്ത അരി എന്നിവയും ഒരുക്കിയതോടെ, വിശുദ്ധമായ പൂണൂൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വാസുദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം. ഈ പൂണൂൽ ദേവതയുടെ മുമ്പിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദേവതയുടെ പ്രതിമയുടെ ചക്രത്തിൽ വെക്കണം. ബ്രഹ്മനും മറ്റു ദേവതകളും സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, കലശവും ആരാധിക്കണം. പൂണൂൽ മൂന്ന് അല്ലെങ്കിൽ ഒമ്പത് തണ്ടുകൾ ചേർത്ത് ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, ഹോമകുണ്ടം, ബലിപീഠം, മണ്ഡപം, ഭവനം എന്നിവയും ഒരുക്കണം. മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, അർപ്പണങ്ങൾ നൽകി, “പ്രഭാതത്തിൽ ഞാൻ ആരാധിക്കും; ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ സഹിതം സാന്നിധ്യം നൽകുക” എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം. രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്ത ശേഷം പ്രഭാതത്തിൽ കേശവനെ ആരാധിക്കണം. ധൂപം അർപ്പിച്ച ശേഷം, പൂണൂലിന് മന്ത്രം ജപിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. ദേവതയെ ഗായത്രി മന്ത്രം കൊണ്ട് ആരാധിച്ച്, ആ പൂണൂൽ ദേവതക്ക് അർപ്പിക്കണം. അതു ശുദ്ധവും, നല്ല രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ചതും, മനോഹരവും, വലിയ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതുമായ പൂണൂൽ ആയിരിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ധൂപം മുതലായവ കൊണ്ട് ആരാധിച്ചു, മധ്യവും മറ്റു തണ്ടുകളും അർപ്പിക്കണം. ധർമ്മം, കാമം, ധനം എന്നിവ നേടുന്നതിനായി, ഞാൻ അതിനെ എന്റെ കഴുത്തിൽ ധരിക്കുന്നു. വിവിധ അർപ്പണങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ച ശേഷം, പൂക്കൾ മുതലായവ കൊണ്ട് ബലി അർപ്പണം നടത്തണം. നൂറ് എട്ട് അർപ്പണങ്ങൾ നൽകിയ ശേഷം, ഒരൊറ്റ പൂണൂൽ അർപ്പിക്കണം. പിന്നീട്, വിശ്വക്സേനനെ ആരാധിച്ചു, അവനു പാദപ്രക്ഷാലനം മുതലായ സന്നാനങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. എന്റെ അറിവോടെ അല്ലെങ്കിൽ അറിവില്ലാതെ, ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ ആരാധനകളും അർപ്പണങ്ങളും, രത്നമാലകളും പൊന്നും, മന്ദാരപൂക്കളും മുതലായവയും കൊണ്ട്, “പ്രഭു, കൗസ്തുഭമണിയുടെ പോലെ, വനമാല എപ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ” എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കണം. ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ച ശേഷം, ദ്വിജന്മാർക്ക് (ബ്രാഹ്മണർ) ഭക്ഷണവും ദാനംവുമും നൽകണം. ഈ വാർഷിക പൂണൂൽ ആരാധന ശരിയായി നിർവഹിച്ചാൽ, പൂണൂൽ മുതലായവ കൊണ്ട് ദേവതയെ ആരാധിച്ച് ബ്രഹ്മനെ ധ്യാനിച്ചാൽ, ആ ഭക്തൻ ഹരിയായി മാറുന്നു. ജ്ഞാനികൾ വാക്കും മനസും നിയന്ത്രിച്ച്, ആ ജ്ഞാനത്തെ ആത്മാവിൽ ആരാധിക്കണം. ശരീരവും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, മനസും, ബുദ്ധിയും, ശ്വാസവും, അഹങ്കാരവും ഇല്ലാതെ, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നതും, രൂപരഹിതവും, ശാശ്വതവും, ആത്മനിയന്ത്രണത്തിനും മറ്റു ഗുണങ്ങൾക്കും ഉറവിടമായതും അറിയപ്പെടേണ്ടത് ആ ബ്രഹ്മനാണ്. നാലാമത്തെ, അതിശയ syllable ബ്രഹ്മനാണ്; ഞാൻ ആ പരമാവസ്ഥയാണ്. ആത്മാവിനെ സാരഥി, ശരീരത്തെ രഥം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കുതിരകൾ, അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മേഖലകളായി അറിയണം. മനസും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ചേർന്ന ആത്മാവാണ് അനുഭവസ്വരൂപി എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. അവൻ ആ അവസ്ഥയെ കൈവരിച്ചാൽ, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാവില്ല. ആ ദിവ്യ നദിയുടെ അറ്റത്തേക്ക്, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദത്തിലേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു. പദ്മാസനവും മറ്റ് ആസനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ശ്വാസനിയന്ത്രണം (പ്രാണായാമം) നടത്തണം. മനസ്സിനെ ഒരിടത്ത് പിടിച്ചു, ബ്രഹ്മനിൽ ലയിച്ചിരിക്കണം. ഹൃദയത്തിലെ പദ്മത്തിൽ, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം എന്നിവ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവതയെ ധ്യാനിക്കണം. അവൻ ശാശ്വതനും, ശുദ്ധനും, മഹിമയുള്ളവനും, സത്യം-ആനന്ദം എന്ന പേരുള്ള പരമവുമായവനാണ്. അവൻ ഇരുപത്തിയൊന്ന് രൂപങ്ങൾക്കു ഉടമ, ശാലഗ്രാമത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവൻ. ഭക്തൻ മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനെ കൈവരിച്ചാൽ, ദിവ്യസ്വരൂപിയാകുന്നു. ഇങ്ങനെ, ശ്രീ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിന്റെ ആദി ഭാഗമായ ആചാരകാണ്ഡത്തിൽ, ബ്രഹ്മനിലെ ധ്യാനത്തിന്റെ രൂപത്തെ വിവരിക്കുന്ന നാല്പത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, ബന്ധത്തിൽ, ശാലഗ്രാമം എന്ന ദേവതയുടെ ലക്ഷണങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു. ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം എന്നിവ ധരിക്കുന്ന (കേശവൻ) ഗദധാരിയെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു.