ഗരുഡപുരാണമ്

ഭാഗ്യവും മംഗളകരവുമായ ഗരുഡോപദേശം, എല്ലാം ലഭ്യമാക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ ഉപദേശം, നീ ജപിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആദ്യം ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ഇവിടെ സൃഷ്ടി, സംഹാരം, വംശാവലികൾ, മനുവിന്റെ യുഗങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. "ഹേ രുദ്രാ, ഞാൻ പാപനാശിനിയായ സൃഷ്ടിയും മറ്റു വിഷയങ്ങളും ഇപ്പോൾ നിനക്ക് വിശദീകരിക്കാം" എന്ന് ഉത്തമൻ പറയുന്നു. ദൈവികനായ നര-നാരായണനും വാസുദേവനും പാപരഹിതനുമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദ്യവിഷയങ്ങൾ. ഈ ലോകം മുഴുവൻ, പരമാനന്ദസ്വരൂപത്തിൽ, വ്യക്തമായതായും അവ്യക്തമായതായും, പുരുഷസ്വരൂപത്തിലും കാലസ്വരൂപത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നു. വ്യക്തമായത് വിഷ്ണുവാണ്; അവ്യക്തം പുരുഷൻ തന്നെയാണ്; കാലവും അതുപോലെയാണ്. സൃഷ്ടാവിന് neither ആരംഭമുണ്ട് nor അന്തമുണ്ട്; അവൻ അനന്തനും പരമപുരുഷനും ആണ്. അവനിൽ നിന്നാണ് ബുദ്ധി ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മനസ്സ്, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം, പിന്നെ വായു എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും ആവിർഭവിക്കുന്നു. ഈ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ സ്വർണ്ണമണ്ഡലമായ അണ്ഡം രുദ്രനാണ്; ആ അണ്ഡത്തിനകത്താണ് അവൻ സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നത്. നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവ്, രാജസ്സിന്റെ പ്രധാനത്വം എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിർത്തുന്നു. ആ അണ്ഡത്തിനകത്താണ് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിവരടങ്ങിയ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. കാലചക്രത്തിന്റെ അവസാനം എല്ലാം പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ഹരിയാണ് സംഹാരദേവത. ചക്രാവസാനത്തിൽ രുദ്രസ്വരൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൻ ഈ ലോകം മുഴുവനും സംഹരിക്കുന്നു. പിന്നെ, വരാഹസ്വരൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൻ തൻ്റെ ദന്തങ്ങളിൽ ഈ ഭൂമിയെ ഉയർത്തുന്നു. മഹാനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആദ്യസൃഷ്ടി വിരൂപമായതാണ്. മൂന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി വൈകാരികം എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; അത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. നാലാമത്തെ പ്രധാനസൃഷ്ടി അചഞ്ചലജാതികളായ പ്രധാനഭൂതങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. ആറാമത്തെ സൃഷ്ടി, മേലേയ്ക്ക് ഒഴുകുന്നവരുടെ മുകളിലുള്ളതായാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്; അതാണ് ദേവതകളുടെ സൃഷ്ടി. എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി അനുകമ്പയുടേയും സത്ത്വത്തിന്റെയും, തമസിന്റെയും സ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. പ്രാകൃതവും വൈക്രിതവുമായ സൃഷ്ടികളും കൗമാരസൃഷ്ടിയും ഒറ്റത്തവണ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒമ്പതാമത്തെ സൃഷ്ടികളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ, അവൻ്റെ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് തൻ്റെ തന്നെ സ്വരൂപത്തെ ആരാധിച്ചു. സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ആദ്യം അവൻ്റെ താഴത്തെ ഭാഗത്തു നിന്നാണ് അസുരന്മാർ ജനിച്ചത്. തമസ്സിൽ നിന്നുള്ള ആ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ശങ്കരനെ പോലെയുള്ള രാത്രിയാണ് ഉദിച്ചത്. സത്ത്വം നിറഞ്ഞവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, ഹരാ! അതിനുശേഷം, ശക്തിയുള്ള അസുരന്മാർ രാത്രിയുടെവരും, ദേവന്മാർ പകലിന്റെവരുമാണ്. പകൽ-രാത്രികൾക്കിടയിൽ സന്ധ്യ എന്നൊരു ദേവതയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവൾ പ്രകാശമുള്ള പ്രാക്‌സന്ധ്യയായി മാറി. രാജസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം എടുത്ത് അവൾ ക്ഷീണിതയായി; ക്ഷുധയാൽ കോപം പിറവിയെടുത്തു. അവളുടെ ഔഷ്മളനത്തിൽ നിന്ന് യക്ഷന്മാരാണ് ജനിച്ചത്; മുടി കുലുക്കുമ്പോൾ സർപ്പങ്ങളും ഉദിച്ചു. ഗാന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും സംഗീതമായി വാക്കിൽ നിന്നാണ് പിറന്നത്. പ്രജാപതി തൻ്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് രാക്ഷസന്മാരെയും, വശങ്ങളിൽ നിന്ന് മറ്റു ജീവികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. തൻ്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഫലവും കിഴങ്ങും ഉള്ള ഔഷധികൾ ജനിച്ചു. ഇവയെ ഗൃഹപശുക്കൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്; ഇപ്പോൾ കാട്ടുപശുക്കളുടെ കഥ ഞാൻ പറയുന്നു. ആറാമത്തെ aquatic ജീവികളാണ്; ഏഴാമത്തെ ഉരഗങ്ങൾ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണർ ജനിച്ചു; ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയർ. ബ്രഹ്മലോകം ബ്രാഹ്മണർക്കും, ഇന്ദ്രലോകം ക്ഷത്രിയർക്ക് ജന്മം പ്രാപിച്ചവർക്കുമാണ്. ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം അനുസരിക്കുന്നവർ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും. ഏഴു ഋഷിമാരുടെയും വനവാസികളുടെയും വാസസ്ഥലവും അതുപോലെ പ്രാപ്യമാണ്. ഈ ഭൗതിക, ആഗാമിക ലോകാവസ്ഥകൾ വിശദീകരിച്ചശേഷം, ഇനി മനസ്സിൽനിന്നുള്ള സൃഷ്ടിയുടെ കഥ ഞാൻ പറയുന്നു.