ഗരുഡപുരാണമ്

നമസ്യാമി ഹരിം രുദ്രം ബ്രഹ്മാണം ച ഗണാധിപമ് 1.

ഹരിയെയും, രുദ്രനെയും, ബ്രഹ്മാവിനെയും, ഗണങ്ങളുടെ നായകനായ ഗണപതിയെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

സൂതം പൌരാണികം ശാന്തം സര്വശാസ്ത്രവിശാരദമ് 1.

പുരാണങ്ങൾ പറഞ്ഞുതരുന്ന ശാന്തസ്വഭാവിയുമായ സൂതനെയും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

തീര്ഥയാത്രാപ്രസങ്ഗേന ഉപവിഷ്ടം ശുഭാസനേ 1.

തീർത്ഥയാത്രയുടെ അവസരത്തിൽ, ശുഭമായ ഒരു ആസനത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇരുന്നിരുന്നു.

ശൌനകാദ്യാ മഹാഭാഗാ നൈമിഷീയാസ്തപോധനാഃ 1.

ശൗനകനും മറ്റു മഹാഭാഗ്യശാലികളുമായ നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ തപസ്സുകാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഋഷയ: ഊചുഃ ദേവതാനാം ഹി കോ ദേവ ഈശ്വരഃ പൂജ്യ ഏവ കഃ ।। 1.

ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരിൽ ആരാണ് ദേവൻ? ആരാണ് സത്യത്തിൽ ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യൻ?

കോ ധ്യേയഃ കോ ജഗത്സ്രഷ്ടാ ജഗത്പാതി ച ഹന്തി കഃ 1.

ആരെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്? ആരാണ് ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും രക്ഷകനും സംഹാരകനും?

തസ്യ ദേവസ്യ കിം രൂപം ജഗത്സര്ഗഃ കഥം മതഃ 1.

ആ ദേവന്റെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്? ലോകസൃഷ്ടി എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം?

അവതാരാശ്ച കേ തസ്യ കഥം വംശാദിസമ്ഭവഃ 1.

അവന്റെ അവതാരങ്ങൾ ഏവയാണ്? അവന്റെ വംശം മുതലായവ എങ്ങനെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു?

ഏതത്സര്വം തഥാന്യച്ച ബ്രൂഹി സൂത ! മഹാമതേ ! 1.

സൂതാ, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഇതൊക്കെയും മറ്റു പ്രസക്തമായ കാര്യങ്ങളും ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.

സൂത ഉവാച ഗരുഡോക്തം കശ്യപായ പുരാ വ്യാസാച്ഛ്രുതം മയാ ।। 1.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗരുഡൻ കശ്യപനോട് പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതും, ഞാൻ വ്യാസനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.

ഏകോ നാരായണോ ദേവോ ദേവാനാമീശ്വരേശ്വരഃ 1.

ദേവന്മാരിൽ പരമേശ്വരനായ ദേവൻ ഒരുത്തൻ മാത്രമാണ് — നാരായണൻ.

ജഗതോ രക്ഷണാര്ഥായ വാസുദേവോഽജരോഽമരഃ 1.

ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ, വാസുദേവൻ — വൃദ്ധിയും മരണമില്ലാത്തവൻ — നിലകൊള്ളുന്നു.

ഹരിഃ സ പ്രഥമം ദേവഃ കൌമാരം സര്ഗമാസ്ഥിതഃ 1.

ആ ആദിദേവനായ ഹരി സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ കുമാരൻ എന്ന രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

ദ്വിതീയം തു ഭവായാസ്യ രസാതലഗതാം മഹീമ് 1.

രണ്ടാമതായി, ഭൂമിക്കായി, അവൻ പാതാളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

തൃതീയമൃഷിസര്ഗം തു ദേവര്ഷിത്വമുപേത്യ സഃ 1.

മൂന്നാമതായി, ദൈവമുനിയെന്ന നിലയിൽ, അവൻ ഋഷിരൂപം സ്വീകരിച്ചു.

നരനാരായണോ ഭൂത്വാ തുര്യ്യേ തേപേ തപോ ഹരിഃ 1.

നരനും നാരായണനും ആയി, ഹരി നാലാമതായി കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.

പഞ്ചമഃ കപിലോ നാമ സിദ്ധേശഃ കാലവിപ്ലുതമ് 1.

അഞ്ചാമതായി, കപിലൻ എന്ന പേരിൽ, സിദ്ധന്മാരുടെ നായകനായി, കാലം കലങ്ങുമ്പോൾ അവൻ അവതരിച്ചു.

ഷഷ്ഠമത്രേരപത്യത്വം ദത്തഃ പ്രാപ്തോഽനസൂയയാ 1.

അത്രിമുനിയുടെയും അനസൂയയുടെയും ആറാമത്തെ മകനായി ജനിച്ചത്.

തതഃ സപ്ത ആകൂത്യാം രുചേര്യജ്ഞോഽഭ്യജായത 1.

അക്കൂതി എന്ന സ്ത്രീക്കും രുചി എന്ന പുരുഷനും ഏഴാമത്തെ മകനായി യജ്ഞൻ ജനിച്ചു.

അഷ്ടമേ മേരുദേവ്യാം തു നാഭേര്ജാത ഉരുക്രമഃ 1.

എട്ടാമതായി, മേരു ദേവിയുടെയും നാഭിയുടെയും മകനായി ഉറുക്രമൻ ജനിച്ചു.

ഋഷിഭിര്യാചിതോ ഭേജേ നവമം പാര്ഥിവം വപുഃ 1.

മഹർഷിമാരുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം, അവൻ ഒൻപതാമതായി രാജാവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

രൂപം സ ജഗൃഹേ മാത്സ്യം ചാക്ഷുഷാന്തരസംപ്ലവേ 1.

ചാക്ഷുഷമന്വന്തരത്തിലെ പ്രളയത്തിൽ, അവൻ മീനത്തിന്റെ രൂപം എടുത്തു.

സുരാസുരാണാമുദധിം മഥ്നതാം മന്ദരാചലമ് 1.

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മന്ദരപർവ്വതം ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം കയ്പ്പിച്ചപ്പോൾ,

ധാന്വന്തരം ദ്വാദശമം ത്രയോദശമമേവ ച 1.

അവിടെ ധൻവന്ത്രൻ പന്ത്രണ്ടാമതായി, പിന്നെ പതിമൂന്നാമതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ചതുര്ദശം നാരസിംഹം ചൈത്യ (വൈര) ദൈത്യേന്ദ്രമൂര്ജിതമ് 1.

പതിനാലാമതായി, നരസിംഹൻ ആയി, ശക്തനായ ദൈത്യരാജാവിനെ സംഹരിച്ചു.

പഞ്ചദശം വാമനകോ ഭൂത്വാഗാദധ്വരം ബലേഃ 1.

പതിനഞ്ചാമതായി, വാമനൻ ആയി, ബലിയുടെ യാഗശാലയിൽ എത്തി.

അവതാരേ ഷോഡശമേ പശ്യന്ബ്രഹ്മദ്രുഹോ നൃപാന് 1.

പതിനാറാമത്തെ അവതാരത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വിരോധമായിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെ കണ്ടു അവൻ അവതരിച്ചുവന്നു.

തതഃ സപ്തദശേ ജാതഃ സത്യവത്യാം പരാശരാത് 1.

പതിനേഴാമതായി, പരാശരനിൽ നിന്ന് സത്യവതിക്ക് മകനായി ജനിച്ചു.

നരദേവത്വമാപന്നഃ സുരകാര്യ്യചികീര്ഷയാ 1.

ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ, മനുഷ്യ-ദൈവരൂപം സ്വീകരിച്ചു.