ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಏತೇ ವಸನ್ತಿ ಸತತಂ ಮಾ ವಿಚಾರಂ ಕೃಥಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಕೃಪಣೋ ನಾಸ್ತಿಕಃ ಕ್ಷುದ್ರಃ ಸ ತಸ್ಯಾಂ ನಿವಸೇತ್ಖಗ ॥ ೨,೪೭.

ಇವರು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಬಾರದು. ಕಂಜುಸು, ನಾಸ್ತಿಕ, ಕ್ಷುದ್ರನು—ಇವನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಸದಾಮರ್ಷೋ ಸದಾ ಕ್ರೋಧೀ ನಿಜವಾಕ್ಯಪ್ರಮಾಣಕೃತ್ । ಪರೋಕ್ತ್ಯುಚ್ಛೇದಕೋ ನಿತ್ಯಂ ವೈತರಣ್ಯಾ ವಸೇಚ್ಚಿರಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಅಸಹಿಷ್ಣು, ಸದಾ ಕೋಪಿಷ್ಠ, ತನ್ನ ಮಾತನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು, ಇತರರ ಮಾತನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವವನು—ಅವನು ವೈತರಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಸ್ತ್ವಹಙ್ಕಾರವಾನ್ಪಾಪೀ ಸ್ವವಿಕತ್ಥನಕಾರಕಃ । ಕೃತಘ್ನೋ ಗರ್ಭಸನ್ತಾಪೀ ವೈತರಣ್ಯಾಂ ಸ ಮಜ್ಜತಿ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ಹೆಮ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಪಾಪಿ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಹೊಗಳುವವನು, ಕೃತಘ್ನನು, ಗರ್ಭಸ್ಥನಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವವನು—ಅವನು ವೈತರಣಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.

ಕದಾಪಿ ಭಾಗ್ಯಯೋಗೇನ ತರಣೇಚ್ಛಾ ಭವೇದ್ಯದಿ । ಸಾನುಕೂಲಾ ಭವೇದ್ಯೇನ ತದಾಕರ್ಣಯ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದಾಗಿ ದಡದತ್ತ ಹೋಗುವ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿದರೆ, ಮತ್ತು ಅನುಕೂಲವಾದ ಸಮಯ ಬಂದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳು, ಕಾಶ್ಯಪ.

ಅಯನೇ ವಿಷುವೇ ಪುಣ್ಯೇ ವ್ಯತೀಪಾತೇ ದಿನೋದಯೇ । ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೋಪರಾಗೇ ವಾ ಸಂಕ್ರಾನ್ತೌ ದರ್ಶವಾಸರೇ ॥ ೨,೪೭.

ಅಯನ ಸಂಕ್ರಮಣ, ವಿಷುವ, ಗ್ರಹಣ, ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು, ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣ, ಸಂಕ್ರಮಣ, ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ—

ಅನ್ಯೇಷು ಪುಣ್ಯಕಾಲೇಷು ದೀಯತೇ ದಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಯದಾ ತದಾ ಭವೇದ್ವಾಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧಾ ದಾನಂ ಪ್ರತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಇತರ ಶುಭಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಥವಾ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ಖಂಡಿತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ತದೈಬ ದಾನಕಾಲಃ ಸ್ಯಾದ್ಯತಃ ಸಮ್ಪತ್ತಿರಸ್ಥಿರಾ । ಅನಿತ್ಯಾನಿ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಭವೋ ನೈವ ಶಾಶ್ವತಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅದು ದಾನ ಮಾಡುವ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಪತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತವಲ್ಲ; ದೇಹವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಸದಾ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಮೃತ್ಯುಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಧರ್ಮಸಂಗಹಃ । ಕೃಷ್ಣಾಂ ವಾ ಪಾಟಲಾಂ ವಾಪಿ ಕುರ್ಯಾದ್ವೈತರಣೀಂ ಶುಭಾಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಮರಣ ಯಾವಾಗಲೂ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ವೈತರಣಿಯನ್ನು ಕಪ್ಪು ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಶುಭವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವರ್ಣಶೃಙ್ಗೀಂ ರೌಪ್ಯಖುರಾಂ ಕಾಂಸ್ಯಪಾತ್ರೋಪದೋಹನೀಮ್ । ಕೃಷ್ಣವಸ್ತ್ರಯುಗಾಚ್ಛನ್ನಾಂ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಸಮನ್ವಿತಾಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬುಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕರುಳುಗಳು, ಕಂಚಿನ ಹಾಲುಪಾತ್ರೆ, ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿ ಹೊದಿಕೆ, ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ—

ಕಾರ್ಪಾಸದ್ರೋಣಶಿಖರೇ ಆಸೀನಂ ತಾಮ್ರಭಾಜನೇ । ಯಮಂ ಹೈಮಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಲೋಹದಣ್ಡಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಇಕ್ಷುದಣ್ಡಮಯಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಪ್ಲವಂ ಸುದೃಢಬನ್ಧನೈಃ ॥ ೨,೪೭.

ಹತ್ತಿಯ ದಿಂಬಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಯಮನ ಚಿನ್ನದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು, ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡದೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಇಕ್ಕರದ ದಂಡಗಳಿಂದ ಬಲವಾದ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ತೇಗನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ಉಡುಪೋಪರಿ ತಾಂ ಧೇನುಂ ಸೂರ್ಯದೇಹಸಮುದ್ಭವಾಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಕಲ್ಪಯೇದ್ವಿಪ್ರಶ್ಛತ್ರೋಪಾನಹಸಂಯುತಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಹಸುವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಲೀಯಕವಾಸಾಂಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಇಮಮುಚ್ಚಾರಯೇನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಸಜಲಾನ್ಕುಶಾನ್ ॥ ೨,೪೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಉಂಗುರಗಳು ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಜಲಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ಯಮದ್ವಾರೇ ಮಹಾಘೋರೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೈತರಣೀಂ ತದೀಮ್ । ತರ್ತುಕಾಮೋ ದದಾಮ್ಯೇನಾಂ ತುಭ್ಯಂ ವೈತರಣೀಂ ನಮಃ ॥ ೨,೪೭.

ಯಮನ ಭಯಾನಕ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ವೈತರಣಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ದಾಟುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ: ವೈತರಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಗಾವೋ ಮೇ ಅಗ್ರತಃ ಸನ್ತು ಗಾವೋ ಮೇ ಸನ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವತಃ । ಗಾವೋ ಮೇ ಹೃದಯೇ ಸನ್ತು ಗವಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಹಸುಗಳು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರಲಿ, ಹಸುಗಳು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರಲಿ, ಹಸುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಲಿ. ನಾನು ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವಿಷ್ಣುರೂಪ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಮುದ್ಧರ ಮಹೀಸುರ । ಸದಕ್ಷಿಣಾ ಮಯಾ ದತ್ತಾ ತುಭ್ಯಂ ವೈತರಣೀನಮಃ ॥ ೨,೪೭.

ವಿಷ್ಣುರೂಪ ಧ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆ, ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು. ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹಸುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ವೈತರಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಧರ್ಮರಾಜಞ್ಚ ಸರ್ವೇಶಂ ವೈತರಣ್ಯಾಖ್ಯಧೇನುಕಾಮ್ । ಸರ್ವಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ ॥ ೨,೪೭.

ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ವೈತರಣಿ ಹೆಸರಿನ ಹಸುವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪುಚ್ಛಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಧೇನ್ವಾಶ್ಚ ಅಗ್ರೇ ಕೃತ್ವಾ ತು ವೈ ವ್ದಿಜಮ್ । ಧೇನುಕೇ ತ್ವಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷಸ್ವ ಯಮದ್ವಾರೇ ಮಹಾಭಯೇ ॥ ೨,೪೭.

ಹಸುವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಯಮನ ಭಯಾನಕ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕು.

ಉತ್ತಾರಣಾಯ ದೇವೇಶಿ ವೈತರಣ್ಯೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ । ಅನುವ್ರಜೇತ್ತು ಗಚ್ಛನ್ತಂ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯ ಗೃಹಂ ನಯೇತ್ ॥ ೨,೪೭.

ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವೈತರಣಿಯೇ, ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೋಗುವವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅವನ ಮನೆಯವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದೊಯ್ಯು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ವೈನತೇಯ ಸಾ ಸರಿತ್ಸುತರಾ ಭವೇತ್ । ಸರ್ವಾನ್ಕಾಮಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಯೋ ದದ್ಯಾದ್ಭುವಿ ಮಾನವಃ ॥ ೨,೪೭.

ವೈನತೇಯನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ನದಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸುಕೃತಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಸುಖಞ್ಚೇಹ ಪರತ್ರ ಚ । ಸ್ವಸ್ಥೇ ಸಹಸ್ರಗುಣಿತಮಾತುರೇ ಶತಸಂಮಿತಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಂತನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು, ರೋಗಿಗೆ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮೃತಸ್ಯೈವ ತು ಯದ್ದಾನಂ ಪರೋಕ್ಷೇ ತತ್ಸಮಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಸ್ವಹಸ್ತೇನ ತತೋ ದೇಯಂ ಮೃತೇ ಕಃ ಕಸ್ಯ ದಾಸ್ಯತೀ ॥ ೨,೪೭.

ಮರಣಾನಂತರ ಮಾಡಿದ ದಾನ, ಅವನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ವಹಸ್ತದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಸತ್ತಮೇಲೆ ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ದಾನಧರ್ಮವಿಹೀನಾನಾಂ ಕೃಪಣೈರ್ಜೀವೇತಕ್ಷಿತೈಃ । ಅಸ್ಥಿರೇಣ ಶರೀರೇಣ ಸ್ಥಿರಂ ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೪೭.

ದಾನ-ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರು, ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೃಪಣರು, ಈ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ದೇಹದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅವಶ್ಯಮೇವ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಾಘುಣಿ (ಘೂರ್ಣಿ) ಕಾ ಇವ ॥ ೨,೪೭.

ಈ ಪ್ರಾಣಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಹಸುಗೂಟದಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ಇತೀದಮುಕ್ತಂ ತವ ಪಕ್ಷಿರಾಜ ವಿಡಮ್ಬನಂ ಜನ್ತುಗಣಸ್ಯ ಸರ್ವಮ್ । ಪ್ರೇತಸ್ಯ ಮೋಕ್ಷಾಯ ತದೌದ್ಧ್ವನ್ದೈಹಿಕಂ ಹಿತಾಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಚರೇಚ್ಛುಭಾಯ ತು ॥ ೨,೪೭.

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವ್ಯಂಗ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಏವಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಸಮಾದ್ದಿಷ್ಟೋ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ । ಗರುಡ ಪ್ರೇತಚರಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸನ್ತುಷ್ಟಿಮಾಗತಃ ॥ ೨,೪೭.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ಗರುಡನು, ಪ್ರೇತಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ವ್ರತತೀರ್ಥಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ಪುನಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕೇಶವಮ್ । ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಮನಸಿ ಸರ್ವೇಶಂ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಆಮೇಲೆ ಗರುಡನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣನಾದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವ್ರತ, ತೀರ್ಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಶವನನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದನು.

ಋಷಯಃ ಸರ್ವಮೇವೈತಜ್ಜನ್ತೂನಾಂ ಪ್ರಭವಾದಿಕಮ್ । ಮರಣಂ ಜನ್ಮ ಚ ತಥಾ ಪ್ರೇತತ್ವಞ್ಚೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಮರಣ, ಜನನ ಮತ್ತು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರಕರ್ಮಗಳೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವೈ ಮುಕ್ತ್ಯೈ ನಿದಾನಂ ಚೈವ ಸರ್ವಶಃ । ಲಾಭಸ್ತೇಷಾಂ ಜಯಸ್ತೇಷಾಂ ಕುತಸ್ತೇಷಾಂ ಪರಾಜಯಃ । ಯೇಷಾಮಿನ್ದೀವರಶ್ಯಾಮೋ ಹೃದಯಸ್ಥೋ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೨,೪೭.

ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಂದೀವರದಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರಿಗೆ ಲಾಭ, ಜಯ ಇದೆ. ಅವರಿಗೇನು ಸೋಲು?

ಧರ್ಮೋ ಜಯತಿ ನಾಧರ್ಮಃ ಸತ್ಯಂ ಜಯತಿ ನಾನೃತಮ್ । ಕ್ಷಮಾ ಜಯತಿ ನ ಕ್ರೋಧೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಜಯತಿ ನಾಸುರಾಃ ॥ ೨,೪೭.

ಧರ್ಮವೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಅಧರ್ಮವಲ್ಲ. ಸತ್ಯವೇ ಜಯಶಾಲಿ, ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಕ್ಷಮೆಯೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಕೋಪವಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುವೇ ಜಯಶಾಲಿ, ಅಸುರರು ಅಲ್ಲ.