ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಾರ್ಜರೋಽಗ್ನಿಂ ಪದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ರೋಗವಾನ್ಪರಮಾಂಸಭುಕ್ । ಉದಕ್ಯಾಗಮನಾತ್ಷಣ್ಡೋ ದುರ್ಗನ್ಧಶ್ಚ ಸುಗನ್ಧಹೃತ್ ॥ ೨,೪೬.

ಬೆಕ್ಕು ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾಸಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು ಶಂಡನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಗಂಧ ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ದುರ್ಗಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯದ್ವಾ ತದ್ವಾಪಿ ಪಾರಕ್ಯಂ ಸ್ವಲ್ಪಂ ವಾ ಹರತೇ ಬಹು । ಹೃತ್ವಾ ವೈ ಯೋನಿಮಾಪ್ನೋತಿ ತಿರಶ್ಚಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೪೬.

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಸ್ವಂತದಲ್ಲದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಏವಮಾದೀನಿ ಚಿಹ್ನಾನಿ ಅನ್ಯಾನ್ಯಪಿ ಖಗೇಶ್ವರ । ಸ್ವಕರ್ಮವಿತತಾನ್ಯೇವ? ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಯೈಸ್ತು ಮಾನವೈಃ ॥ ೨,೪೬.

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಇಂತಹ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವುಗಳು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ಅವು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮಾ ಹಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ನರಕಾನ್ಕ್ರಮಾತ್ । ಜಾಯತೇ ಕರ್ಮಶೇಷೇಣ ಉಕ್ತಾಸ್ವೇತಾಸು ಯೋನಿಷು ॥ ೨,೪೬.

ಹೀಗೆ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನು ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಜನ್ಮಶತಂ ಮರ್ತ್ಯೇ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು ಕಾಶ್ಯಪ । ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹಃ ಸಮೀಭೂತೇ ಶುಭಾಶುಭೇ ॥ ೨,೪೬.

ಆಮೇಲೆ, ಕಾಶ್ಯಪ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಸಮಾನವಾದಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಯೋ ಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ನಿರುದ್ಧೇ ಶುಕ್ರಸೋಣಿತೇ । ಸಮುಪೇತಃ ಪಞ್ಚಭೂತೈರ್ಜಾಯತೇ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಃ ॥ ೨,೪೬.

ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡಿನ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಬೀಜ ಒಂದಾಗಿದಾಗ, ಐದು ಭೂತಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನಃ ಪ್ರಾಣಾ ಜ್ಞಾನಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ಧೃತಿಃ । ಧಾರಣಾ ಪ್ರೇರಣಂ ದುಃ ಖಂ ಮಿಥ್ಯಾಹಙ್ಕಾರ ಏವ ಚ ॥ ೨,೪೬.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಜ್ಞಾನ, ಆಯುಷ್ಯ, ಸಂತೋಷ, ಧೈರ್ಯ, ನೆನಪು, ಪ್ರೇರಣೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಅಹಂಕಾರ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಯತಾಕೃತಿವರ್ಣಸ್ತು ರಾಗದ್ವೇಷೌ ಭವಾಭವೌ । ತಸ್ಯೇದಮಾತ್ಮನಃ ಸರ್ವಮನಾದೇರಾದಿಮಿಚ್ಛತಃ ॥ ೨,೪೬.

ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ರೂಪ ಪಡೆದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆತ್ಮ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷ, ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾವು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಿ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮ, ಆದಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದಾಗ ಈ ಎಲ್ಲವು ಅವನಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಕರ್ಮ ಬದ್ಧಸ್ಯ ತದಾ ಗರ್ಭವೃದ್ಧಿರ್ಭವೇದಿತಿ । ಪುರಾ ಯಥಾ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತವ ಜನ್ತೋರ್ಹಿ ಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ತನ್ನ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾದವರಿಗೆ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಜೀವಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿವೆ.

ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚಕ್ರಂ ಭೂತಗ್ರಾಮೇ ಚತುರ್ವಿಧೇ । ಸಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ವಿನಾಶಶ್ಚ ಜಾಯತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ದೇಹಿನಾಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ಈ ರೀತಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನನ ಮತ್ತು ನಾಶದ ಚಕ್ರ ಸದಾ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ.

ಸ್ವಧರ್ಮೇಣೈವೋರ್ಧ್ವಗತಿರಧರ್ಮೇಣಾಪ್ಯಧೋಗತಿಃ । ಜಾಯತೇ ಸರ್ವವರ್ಣಾನಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮಚಲನಾತ್ಖಗ ॥ ೨,೪೬.

ತಾನು ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವದು, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವದು. ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಿಂದ ತಪ್ಪಿದರೆ ಇಂತಹ ಫಲಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಖಗ.

ದೇವತ್ವೇ ಮಾನುಷತ್ವೇ ಚ ದಾನಭೋಗಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಯಾ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವೈನತೇಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮಜಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದಾನ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳು, ವೈನತೇಯ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಫಲಗಳೇ.

ಅಕರ್ಮವಿಹಿತೇ ಘೋರೇ ಕಾಮಕ್ರೋಧಾರ್ಜಿತೇಽಶುಭೇ । ಪತೇದ್ವೈ ನರಕೇ ಭೂಯೋ ತಸ್ಯೋತ್ತಾರೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೬.

ಧರ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಭಯಾನಕವಾದ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೭ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾ ವದ । ದಾನಂ ದಾನಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವೈತರಣ್ಯಾಃ ಪ್ರಮಾಣಕಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನಾದ ಭಗವಂತ, ದಯೆಯಿಂದ ದಾನದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ, ವೈತರಣಿ ನದಿಯ ಗಾತ್ರವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯಾ ಸಾ ವೈತರಣೀ ನಾಮ ಯಮಮಾರ್ಗೇ ಮಹಾಸರಿತ್ । ಅಗಾಧಾ ದುಸ್ತರಾ ಪಾಪೈರ್ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಾ ಭಯಾವಹಾ ॥ ೨,೪೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಯಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ವೈತರಣಿ ಎಂಬ ಮಹಾನದಿ, ಪಾಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಾಟಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದದು, ನೋಡಿದಷ್ಟಲ್ಲೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವದು.

ಪೂಯಶೋಣಿತತೋಯಾಢ್ಯಾ ಮಾಂಸಕರ್ದಮಸಕುಂಲಾ । ಪಾಪಿನಞ್ಚಾಗತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾನಾಭಯಸಮಾವೃತಾ ॥ ೨,೪೭.

ಆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಕ, ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಕೆಸರು ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿವಿಧ ಭಯಗಳಿಂದ ಆ ನದಿ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

ಕ್ವಾಥ್ಯತೇ ಸತ್ವರಂ ತೋಯಂ ಪಾತ್ರಮಧ್ಯೇ ಘೃತಂ ಯಥಾ । ಕ್ರಿಮಿಭಿಃ ಸಙ್ಕುಲಂ ಪೂಯಂ ವಜ್ರತುಣ್ಡೈಃ ಸಮಾವೃತಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ, ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಕುದಿಯುವಂತೆ. ಪೂಕದಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ವಜ್ರದಂಥ ತುಂಡುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸುತ್ತಿವೆ.

ಶಿಶುಮಾರೈಶ್ಚ ಮಕರೈರ್ವಜ್ರಕರ್ತರಿಕಾಯುತೈಃ । ಅನ್ಯೈಶ್ಚ ಜಲಜೀವೈಶ್ಚ ಹಿಂಸಕೈರ್ಮಾಂಸಭೇದಿಭಿಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ಶಿಶುಮಾರಗಳು, ಮಕರಗಳು, ವಜ್ರದ ಕತ್ತಿಗಳಿರುವ ಜಲಚರಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ಹರಿಯುವ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇವೆ.

ಉದ್ಯಾನ್ತಿ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಾಃ ಪ್ರಲಯಾನ್ತೇ ತಥಾ ಹಿ ತೇ । ತಪನ್ತಿ ತತ್ರ ವೈ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಕ್ರನ್ದ ಮಾನಾಸ್ತು ಪಾಪಿನಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯದಂತೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರು ಏಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪಿಗಳು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ.

ಹಾ ಭ್ರಾತಃ ಪುತ್ರ ತಾತೇತಿ ಪ್ರಲಪನ್ತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ವಿಚರನ್ತಿ ನಿಮಜ್ಜನ್ತಿ ಗ್ಲಾನಿಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಜನ್ತವಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ಅಯ್ಯೋ ಅಣ್ಣಾ, ಮಗನೇ, ತಂದೆ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಮುಳುಗುತ್ತಾ, ದಣಿದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ವಿಧೈಃ ಪ್ರಾಣಿಗಣೈರ್ದೃಷ್ಟಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾ ಮಹಾನದೀ । ತರನ್ತಿ ಗೋಪ್ರದಾನೇನ ತ್ವನ್ಯಥಾ ಚ ಪತನ್ತಿ ತೇ ॥ ೨,೪೭.

ಆ ಮಹಾನದಿ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾಂ ನರಾ ಯೇಽವಮನ್ಯನ್ತೇ ಚಾಚಾರ್ಯಂ ಗುರುಮೇವ ಚ । ವೃದ್ಧಾನನ್ಯಾಂಶ್ಚಾಪಿ ಮೂಢಾಸ್ತೇಷಾಂ ವಾಸಸ್ತು ತತ್ರ ವೈ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳನ್ನೂ, ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮೂರ್ಖರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸವಿದೆ.

ಪತಿವ್ರತಾಂ ಸಾಧುಶೀಲಾಮೂಢಾಂ ಧರ್ಮೇಷು ನಿಶ್ಚಲಾಮ್ । ಪರಿತ್ಯಜನ್ತಿ ಯೇ ಮೂಢಾಸ್ತೇಷಾಂ ವಾಸಸ್ತು ಸನ್ತತಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮೂರ್ಖರಿಗೆ ಸದಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸವಿದೆ.

ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರತಿಪನ್ನಾನಾಂ ಸ್ವಾಮಿಮಿತ್ರತಪಸ್ವಿನಾಮ್ । ಸ್ತ್ರೀಬಾಲವಿಕಲಾದೀನಾಂ ವಧಂ ಕೃತ್ವಾ ಪತನ್ತಿ ಹಿ । ಪಚ್ಯನ್ತೇ ತತ್ರ ಮಧ್ಯೇ ತು ಕ್ರನ್ದಮಾನಾಸ್ತು ಪಾಪಿನಃ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸಿ, ಸ್ವಾಮಿ, ಸ್ನೇಹಿತ, ತಪಸ್ವಿ, ಮಹಿಳೆ, ಮಗು, ಬಲಹೀನ, ದುಃಖಿತರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ನದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ಅಳುತ್ತಾ ಕುದಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಾನ್ತಂ ಬುಭುಕ್ಷಿತಂ ವಿಪ್ರಂಯೋ ವಿಘ್ನಾಯೋಪಸರ್ಪತಿ । ಕ್ರಿಮಿಭಿರ್ಭಕ್ಷ್ಯತೇ ತತ್ರ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರು ಶಾಂತವಾಗಿರುವ, ಹಸಿವಿನಿಂದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಯುಗಾಂತದವರೆಗೆ ಹುಳುಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಪ್ರತೀಶ್ರುತ್ಯ ಯಮಾರ್ಥಂ ನ ದದಾತಿ ತಮ್ । ಆಹೂಯ ನಾಸ್ತಿ ಯೋ ಬ್ರೂಯಾತ್ತಸ್ಯ ವಾಸಸ್ತು ತತ್ರ ವೈ ॥ ೨,೪೭.

ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ, ಕೊಡುವದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಕರೆಯುವಾಗ 'ನನಗೆ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಗ್ನಿದೋ ಗರದಶ್ಚೈವ ಕೂಟಸಾಕ್ಷೀ ಚ ಮದ್ಯಪಃ । ಯಜ್ಞವಿಧ್ವಂಸಕಶ್ಚೈವ ರಾಜ್ಞೀಗಾಮೀ ಚ ಪೈಶುನಃ ॥ ೨,೪೭.

ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವವನು, ವಿಷ ಕೊಡುವವನು, ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವವನು, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವವನು, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನು, ರಾಜನ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವವನು, ಮತ್ತು ಅಪವಾದ ಮಾಡುವವನು—

ಕಥಾಭಙ್ಗಕರಶ್ಚೈವ ಸ್ವಯನ್ದತ್ತಾ ಪಹಾರಕಃ । ಕ್ಷೇತ್ರಸೇತುವಿಭೇದೀ ಚ ಪರದಾರಪ್ರಧರ್ಷಕಃ ॥ ೨,೪೭.

ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವವನು, ತಾನೇ ಕೊಟ್ಟ ದಾನವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವನು, ಹೊಲದ ಗಡಿ ಅಥವಾ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿಯುವವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವವನು—

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ರಸವಿಕ್ರೇತಾ ತಥಾ ಯೋ ವೃಷಲೀಪತಿಃ । ಗೋಧನಸ್ಯ ತೃಷಾರ್ತಸ್ಯ ವಾಪ್ಯಾ ಭೇದಂ ಕರೋತಿ ಯಃ ॥ ೨,೪೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಸಗಳನ್ನು ಮಾರುವವನು, ನೀಚಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿ, ಹಸುವಿಗೆ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವಿರುವಾಗ ಕೆರೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುವವನು—