ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಪರೀಕ್ಷಿತಭೋಕ್ತಾರೋ ವ್ಯಾಘ್ರಾಃ ಸ್ಯುರ್ನಿರ್ಜನೇ ವನೇ । ಬಹುತರ್ಜಕೋ ಮಾರ್ಜರಃ ಖದ್ಯೋತಃ ಕಕ್ಷದಾಹಕಃ ॥ ೨,೪೬.

ಊಟ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಆಹಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ತಿನ್ನುವವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಹೆಚ್ಚು ಬೆದರಿಸುವವನು ಬೆಕ್ಕು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಹುಲ್ಲು ಸುಡುವವನು ಜ್ಯೋತಿಪುಟು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಾತ್ರೇ ವಿದ್ಯಾಪ್ರದಾತಾ ಯೋ ಬಲೀವರ್ದೋ ಭವೇತ್ತಸಃ । ಅನ್ನಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ವಿಪ್ರೇ ಪ್ರದದತ್ಕುಕ್ಕರೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೪೬.

ಅರ್ಹನಲ್ಲದವರಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸುವವನು ಎತ್ತು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಳಸಿದ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾಯಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾತ್ಸರ್ಯಾದಪಿ ಜಾತ್ಯನ್ಧೋ ಜನ್ಮಾನ್ಧಃ ಪುಸ್ತಕಂ ಹರನ್ । ಫಲಾನ್ಯಾಹರತೋಽಪತ್ಯಂ ಮ್ರಿಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೪೬.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವನು ಅಥವಾ ಜನ್ಮದಿಂದ ಕುರುಡು ಆಗಿರುವವನು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಕುರುಡು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಹಣ್ಣು ಕಳವು ಮಾಡುವವನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೃತೋ ವಾನರತಾಂ ಯಾತಿ ತನ್ಮುಖೋ ಗಣ್ಡವಾನ್ ಭವೇತ್ । ಅದತ್ತ್ವಾ ಭಕ್ಷ್ಯಮಶ್ರಾತಿ ಅನಪತ್ಯೋ ಭವೇತ್ತು ಸಃ ॥ ೨,೪೬.

ಅವನ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಅವನು ಕೋತಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮುಖ ಊದಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಇತರರಿಗೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನುವವನು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಹರನ್ವಸ್ತ್ರಂ ಭವೇದ್ಗೋಧಾ ಗರದಃ ಪವನಾಶನಃ । ಪ್ರವಜ್ಯಾಗಮನಾದ್ರಾಜನ್ ಭವೇನ್ಮರುಪಿಶಾಚಕಃ ॥ ೨,೪೬.

ಬಟ್ಟೆ ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಹಾವಳಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಷ ಕೊಟ್ಟವನು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನೇ, ಸಂಸಾರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬರುವವನು ಗಾಳಿಪಿಶಾಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಚಾತಕೋ ಜಲಹರ್ತಾ ಸ್ಯಾದ್ಧಾನ್ಯಹರ್ತಾ ಚ ಮೂಷಿಕಃ । ಅಪ್ರಾಪ್ತಯೌವನಾಂ ಸೇವನ್ ಭವೇತ್ಸರ್ಪ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ ॥ ೨,೪೬.

ನೀರು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಧಾನ್ಯ ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಇಲಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಯೌವನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದವನು ಹಾವು ಆಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಗುರುದಾರಾಭಿಲಾಷೀ ಚ ಕೃಕಲಾಸೋ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್ । ಜಲಪ್ರಸ್ತ್ರವಣಂ ಯಸ್ತು ಭಿನ್ದ್ಯಾನ್ಮತ್ಸ್ಯೋ ಭವೇನ್ನರಃ ॥ ೨,೪೬.

ಗುರುವಿನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೃಕಲಾಸಪಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆ ಒಡೆದವನು ಮೀನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಅವಿಕ್ರೇಯಕ್ರಯಾಚ್ಚೈವ ಬಕೋ ಗೃಧ್ರೋ ಭವೇನ್ನರಃ । ಅಯೋನಿಗೋ ವೃಕೋ ಹಿ ಸ್ಯಾದುಲೂಕಃ ಕ್ರಯವಞ್ಚನಾತ್ ॥ ೨,೪೬.

ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಿದವನು ಬಕ ಅಥವಾ ಗಿಡುಗ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅಯೋಗ್ಯ ಜನ್ಮ ಪಡೆದವನು ತೋಳಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿದವನು ಗೂಬೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಮೃತಸ್ಯೈಕಾದಶಾಹೇ ತು ಭುಞ್ಜಾನಶ್ಚಾಭಿಜಾಯತೇ । ಪ್ರತಿಶ್ರುತ್ಯ ದ್ವಿಜೇಭ್ಯೋರ್ಽಥಮದದಜ್ಜಮ್ಬುಕೋ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೪೬.

ಮರಣದ ನಂತರದ ಹನ್ನೊಂದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಕಂತೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು ನರಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ರಾಜ್ಞರಿಂ ಗತ್ವಾ ಭವೇದ್ದಂಷ್ಟ್ರೀ ತಸ್ಕರೋ ವಿಙ್ವರಾಹಕಃ । ಶಾರಿವಾ ಫಲವಿಕ್ರೇತಾ ವೃಷಶ್ಚ ವೃಷಲೀಪತಿಃ ॥ ೨,೪೬.

ರಾಜನ ಶತ್ರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು ದವಳದಂತಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕಳ್ಳನು ವಿಂವರಾಹಕವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಾರಿವಾ ಹಣ್ಣು ಮಾರುವವನು ಎತ್ತು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ನೀಚಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿ ಎತ್ತು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾರ್ಜರೋಽಗ್ನಿಂ ಪದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ರೋಗವಾನ್ಪರಮಾಂಸಭುಕ್ । ಉದಕ್ಯಾಗಮನಾತ್ಷಣ್ಡೋ ದುರ್ಗನ್ಧಶ್ಚ ಸುಗನ್ಧಹೃತ್ ॥ ೨,೪೬.

ಬೆಕ್ಕು ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾಸಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು ಶಂಡನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುಗಂಧ ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ದುರ್ಗಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯದ್ವಾ ತದ್ವಾಪಿ ಪಾರಕ್ಯಂ ಸ್ವಲ್ಪಂ ವಾ ಹರತೇ ಬಹು । ಹೃತ್ವಾ ವೈ ಯೋನಿಮಾಪ್ನೋತಿ ತಿರಶ್ಚಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೪೬.

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಸ್ವಂತದಲ್ಲದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಏವಮಾದೀನಿ ಚಿಹ್ನಾನಿ ಅನ್ಯಾನ್ಯಪಿ ಖಗೇಶ್ವರ । ಸ್ವಕರ್ಮವಿತತಾನ್ಯೇವ? ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಯೈಸ್ತು ಮಾನವೈಃ ॥ ೨,೪೬.

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಇಂತಹ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವುಗಳು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ಅವು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮಾ ಹಿ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ನರಕಾನ್ಕ್ರಮಾತ್ । ಜಾಯತೇ ಕರ್ಮಶೇಷೇಣ ಉಕ್ತಾಸ್ವೇತಾಸು ಯೋನಿಷು ॥ ೨,೪೬.

ಹೀಗೆ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನು ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಜನ್ಮಶತಂ ಮರ್ತ್ಯೇ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು ಕಾಶ್ಯಪ । ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹಃ ಸಮೀಭೂತೇ ಶುಭಾಶುಭೇ ॥ ೨,೪೬.

ಆಮೇಲೆ, ಕಾಶ್ಯಪ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಸಮಾನವಾದಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಯೋ ಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ನಿರುದ್ಧೇ ಶುಕ್ರಸೋಣಿತೇ । ಸಮುಪೇತಃ ಪಞ್ಚಭೂತೈರ್ಜಾಯತೇ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಃ ॥ ೨,೪೬.

ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡಿನ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಬೀಜ ಒಂದಾಗಿದಾಗ, ಐದು ಭೂತಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನಃ ಪ್ರಾಣಾ ಜ್ಞಾನಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ಧೃತಿಃ । ಧಾರಣಾ ಪ್ರೇರಣಂ ದುಃ ಖಂ ಮಿಥ್ಯಾಹಙ್ಕಾರ ಏವ ಚ ॥ ೨,೪೬.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ, ಜ್ಞಾನ, ಆಯುಷ್ಯ, ಸಂತೋಷ, ಧೈರ್ಯ, ನೆನಪು, ಪ್ರೇರಣೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಅಹಂಕಾರ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಯತಾಕೃತಿವರ್ಣಸ್ತು ರಾಗದ್ವೇಷೌ ಭವಾಭವೌ । ತಸ್ಯೇದಮಾತ್ಮನಃ ಸರ್ವಮನಾದೇರಾದಿಮಿಚ್ಛತಃ ॥ ೨,೪೬.

ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ರೂಪ ಪಡೆದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆತ್ಮ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷ, ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾವು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಿ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮ, ಆದಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದಾಗ ಈ ಎಲ್ಲವು ಅವನಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಕರ್ಮ ಬದ್ಧಸ್ಯ ತದಾ ಗರ್ಭವೃದ್ಧಿರ್ಭವೇದಿತಿ । ಪುರಾ ಯಥಾ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತವ ಜನ್ತೋರ್ಹಿ ಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ತನ್ನ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾದವರಿಗೆ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಜೀವಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿವೆ.

ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚಕ್ರಂ ಭೂತಗ್ರಾಮೇ ಚತುರ್ವಿಧೇ । ಸಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ವಿನಾಶಶ್ಚ ಜಾಯತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ದೇಹಿನಾಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ಈ ರೀತಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನನ ಮತ್ತು ನಾಶದ ಚಕ್ರ ಸದಾ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ.

ಸ್ವಧರ್ಮೇಣೈವೋರ್ಧ್ವಗತಿರಧರ್ಮೇಣಾಪ್ಯಧೋಗತಿಃ । ಜಾಯತೇ ಸರ್ವವರ್ಣಾನಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮಚಲನಾತ್ಖಗ ॥ ೨,೪೬.

ತಾನು ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವದು, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವದು. ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಿಂದ ತಪ್ಪಿದರೆ ಇಂತಹ ಫಲಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಖಗ.

ದೇವತ್ವೇ ಮಾನುಷತ್ವೇ ಚ ದಾನಭೋಗಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಯಾ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವೈನತೇಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮಜಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೪೬.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದಾನ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳು, ವೈನತೇಯ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂದ ಫಲಗಳೇ.

ಅಕರ್ಮವಿಹಿತೇ ಘೋರೇ ಕಾಮಕ್ರೋಧಾರ್ಜಿತೇಽಶುಭೇ । ಪತೇದ್ವೈ ನರಕೇ ಭೂಯೋ ತಸ್ಯೋತ್ತಾರೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೬.

ಧರ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಭಯಾನಕವಾದ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೭ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾ ವದ । ದಾನಂ ದಾನಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವೈತರಣ್ಯಾಃ ಪ್ರಮಾಣಕಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವದೇವನಾದ ಭಗವಂತ, ದಯೆಯಿಂದ ದಾನದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ, ವೈತರಣಿ ನದಿಯ ಗಾತ್ರವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯಾ ಸಾ ವೈತರಣೀ ನಾಮ ಯಮಮಾರ್ಗೇ ಮಹಾಸರಿತ್ । ಅಗಾಧಾ ದುಸ್ತರಾ ಪಾಪೈರ್ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಾ ಭಯಾವಹಾ ॥ ೨,೪೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಯಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ವೈತರಣಿ ಎಂಬ ಮಹಾನದಿ, ಪಾಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಾಟಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದದು, ನೋಡಿದಷ್ಟಲ್ಲೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವದು.

ಪೂಯಶೋಣಿತತೋಯಾಢ್ಯಾ ಮಾಂಸಕರ್ದಮಸಕುಂಲಾ । ಪಾಪಿನಞ್ಚಾಗತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾನಾಭಯಸಮಾವೃತಾ ॥ ೨,೪೭.

ಆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಕ, ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಕೆಸರು ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿವಿಧ ಭಯಗಳಿಂದ ಆ ನದಿ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

ಕ್ವಾಥ್ಯತೇ ಸತ್ವರಂ ತೋಯಂ ಪಾತ್ರಮಧ್ಯೇ ಘೃತಂ ಯಥಾ । ಕ್ರಿಮಿಭಿಃ ಸಙ್ಕುಲಂ ಪೂಯಂ ವಜ್ರತುಣ್ಡೈಃ ಸಮಾವೃತಮ್ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕುದಿಯುತ್ತದೆ, ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಕುದಿಯುವಂತೆ. ಪೂಕದಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ವಜ್ರದಂಥ ತುಂಡುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸುತ್ತಿವೆ.

ಶಿಶುಮಾರೈಶ್ಚ ಮಕರೈರ್ವಜ್ರಕರ್ತರಿಕಾಯುತೈಃ । ಅನ್ಯೈಶ್ಚ ಜಲಜೀವೈಶ್ಚ ಹಿಂಸಕೈರ್ಮಾಂಸಭೇದಿಭಿಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ಶಿಶುಮಾರಗಳು, ಮಕರಗಳು, ವಜ್ರದ ಕತ್ತಿಗಳಿರುವ ಜಲಚರಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ಹರಿಯುವ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇವೆ.

ಉದ್ಯಾನ್ತಿ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಾಃ ಪ್ರಲಯಾನ್ತೇ ತಥಾ ಹಿ ತೇ । ತಪನ್ತಿ ತತ್ರ ವೈ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಕ್ರನ್ದ ಮಾನಾಸ್ತು ಪಾಪಿನಃ ॥ ೨,೪೭.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯದಂತೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರು ಏಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪಿಗಳು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ.