ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವದತ್ತಾಂ ಪರದತ್ತಾಂ ವಾ ಯೋ ಹರೇಚ್ಚ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ । ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಜಾಯತೇ ಕೃಮಿಃ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾರಾದರೂ ತಾನೇ ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ಅರುವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೊಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹುಳವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಂ ಪ್ರಣಯಾದ್ಭುಕ್ತಂ ದಹತ್ಯಾಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಮ್ । ತದೇವ ಚೌರ್ಯರೂಪೇಣ ದಹತ್ಯಾಚನ್ದ್ರತಾರಕಮ್ ॥ ೨,೪೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತನಕ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಸೊತ್ತನ್ನು ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇರುವವರೆಗೆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಲೋಹಚೂರ್ಣಾಶ್ಮಚೂರ್ಣಾನಿ ಕದಾಚಿಜ್ಜರಯೇತ್ಪುಮಾನ್ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವನ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಕಃ ಪುಮಾಞ್ಜರಯಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೪೨.

ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪುಡಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ಪುಡಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬನು ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಯಾರು ನಾಶ ಮಾಡಬಲ್ಲರು?

ದೇವದ್ರವ್ಯವಿನಾಶೇನ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಹರಣೇನ ಚ । ಕುಲಾನ್ಯಕುಲತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿಕ್ರಮೇಣ ಚ ॥ ೨,೪೨.

ದೇವರ ಸೊತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೆ, ಆ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿ ಕ್ರಮೋ ನಾಸ್ತಿ ವಿಪ್ರೇ ವಿದ್ಯಾವಿವರ್ಜಿತೇ । ಜ್ವಲನ್ತಮಗ್ನಿಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ನ ಹಿ ಭಸ್ಮನಿ ಹೂಯತೇ ॥ ೨,೪೨.

ವಿದ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಪರಾಧವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

ಸಂಕ್ರಾನ್ತೌ ಯಾನಿ ದಾನಾನಿ ಹವ್ಯಕವ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ಸಪ್ತಕಲ್ಪಕ್ಷಯಂ ಯಾವದ್ದದಾತ್ಯರ್ಕಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೪೨.

ಸಂಪತ್ತಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಹವನಗಳು, ಏಳು ಸೃಷ್ಟಿಚಕ್ರಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾಧ್ಯಾಪನಯಾಜನೇಷು ಪ್ರತಿಗ್ರಹಂ ಸ್ವೇಷ್ಟತಮಂ ವದನ್ತಿ । ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾಚ್ಛ್ರುಧ್ಯತಿ ಜಾಪ್ಯಹೋಮಂ ನ ಯಾಜನಂ ಕರ್ಮ ಪುನನ್ತಿ ವೇದಾಃ ॥ ೨,೪೨.

ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರ, ಪಾಠ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಹೋಮ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ವೇದಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಪವಿತ್ರವಾಗದು.

ಸದಾ ಜಾಪೀ ಸದಾ ಹೋಮೀ ಪರಪಾಕವಿವರ್ಜಿತಃ । ರತ್ನಪೂರ್ಣಾಮಪಿ ಮಹೀಂ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣನ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾರು ಸದಾ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಸದಾ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಇತರರು ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಪಾಪವುಂಟಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೩ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಜಲಾಗ್ನಿಬನ್ಧನಭ್ರಷ್ಟಾ ಪ್ರವ್ರಜ್ಯಾನಾಶಕಚ್ಯುತಾಃ । ಐನ್ದವಾಭ್ಯಾಂ ವಿಶುಧ್ಯನ್ತಿ ದತ್ತ್ವಾ ಧೇನುಂ ತಥಾ ವೃಷಮ್ ॥ ೨,೪೩.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬಂಧನ, ಮೋಡ ಇವುಗಳಿಂದ ಬೀಳಿದವರು ಅಥವಾ ವ್ರತವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಹಸುವನ್ನು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಮಂಡಲದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಊನದ್ವಾದಶವರ್ಷಸ್ಯ ಚತುರ್ವರ್ಷಾಧಿಕಸ್ಯ ಚ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಚರೇನ್ಮಾತಾ ಪಿತಾ ವಾನ್ಯೋಽಪಿ ಬಾನ್ಧವಃ ॥ ೨,೪೩.

ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಾದವರಿಗೆ, ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬಂಧುವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅತೋ ಬಾಲನರಸ್ಯಾಪಿ ನಾಪರಾಧೋ ನ ಪಾತಕಮ್ । ರಾಜದಣ್ಡೋ ನ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೩.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಬಾಲಕನಿಗೆ ಅಪರಾಧವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ರಾಜಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ವಿಧಿಸಲಾಗದು.

ರಕ್ತಸ್ಯ ದರ್ಶನೇ ದಷ್ಟೇ ಆತುರಾ ಸ್ತ್ರೀ ಭವೇದ್ಯದಿ । ಚತುರ್ಥೇಽಹ್ನಿ ಪದಾದೀಂಶ್ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ವಿಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೪೩.

ರಕ್ತವನ್ನು ಕಂಡು ಅಥವಾ ಹಲ್ಲು ಕಡಿದಾಗ ಮಹಿಳೆ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾದರೆ, ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಪಾದಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಆತುರೇ ಸ್ನಾನ ಉತ್ಪನ್ನೇ ದಶಕೃತ್ವೋ ಹ್ಯನಾತುರಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾಸ್ನಾತ್ವಾಸ್ಪೃಶೇದೇನಂ ತತಃ ಶುಧ್ಯೇತ್ಸ ಆತುರಃ ॥ ೨,೪೩.

ಅಸ್ವಸ್ಥನು ಎದ್ದಾಗ, ಆರೋಗ್ಯವಂತನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದರೂ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ನಂತರ ಅಸ್ವಸ್ಥನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೪ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮರಣಂ ಶೃಙ್ಗಿದಂಷ್ಟ್ರಿಸರೀಸೃಪಃ । ಚಾಣ್ಡಾಲಾದ್ಯಾತ್ಮಘಾತೈಶ್ಚ ವಿಷಾದ್ಯೈಸ್ತಾಡನೈಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೪೪.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮರಣ, ಕೊಂಬು ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಹಾವುಗಳಿಂದ, ಚಂಡಾಳರಿಂದ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ, ವಿಷದಿಂದ, ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಮರಣ—

ಜಲಾಗ್ನಿಪಾತವಾತೈಶ್ಚ ನಿರಾಹಾರಾದಿಭಿಸ್ತಥಾ । ಯೇಷಾಮೇವ ಭವೇನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತೇ ಪಾಪಕರ್ಮಿಣಃ ॥ ೨,೪೪.

ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬಿದ್ದುಹೋಗುವುದು, ಗಾಳಿ, ಉಪವಾಸ ಇವುಗಳಿಂದ ಮರಣವು ಪಾಪಕರ್ಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪಾಷಡ್ಯನಾಶ್ರಮಾಶ್ಚೈವ ಮಹಾಪಾತಕಿನಸ್ತಥಾ । ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣ್ಯ ಆರೂಢಪತಿತಾಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೪೪.

ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿನವರು, ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು, ಪರಪುರುಷ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕುಸಿದವರು—

ನ ತೇಷಾಂ ಸ್ಯಾನ್ನವ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸಪಿಣ್ಡನಮ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶೋಕ್ತಾನಿ ನ ಭವನ್ತಿ ಚ ತಾನ್ಯಪಿ ॥ ೨,೪೪.

ಅವರಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಿಂಡದಾನವೂ ಇಲ್ಲ; ಹೇಳಿರುವ ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳೂ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವೇತನಂ ಯತ್ಕ್ಷಿಪೇದಪ್ಸು ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಶ್ಚ ಚತುಷ್ಪಥೇ । ಪಾತ್ರಾಣಿನಿರ್ದಹೇದಗ್ನೌ ಸಾಗ್ನಿಕೇ ಪಾಪಕರ್ಮಣಿ ॥ ೨,೪೪.

ಪಾಪದಿಂದ ಮರಣಹೊಂದಿದವರ ಸಂಬಳವನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿದರೂ, ಮನೆಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅಥವಾ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಪೂರ್ಣೇ ಸಂವತ್ಸರೇ ತೇಷಾಮಿತ್ಥಂ ಕಾರ್ಯಂ ದಯಾಲುಭಿಃ । ಏಕಾದಶೀಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ಚ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೪೪.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ದಯಾಳು ಜನರು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಕಾಶ್ಯಪ.

ವಿಷ್ಣುಂ ಯಮಂ ಚ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾದಿಭಿಃ । ದಶ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಘೃತಾಕ್ತಾಂಶ್ಚ ದರ್ಭೇಷು ಮಧುಸಂಯುತಾನ್ ॥ ೨,೪೪.

ಗಂಧ, ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಯಮನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ, ಹತ್ತಿರದ ದರ್ಭೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನು ಬೆರೆಸಿದ ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತಿ ಸತಿಲಾನ್ ಧ್ಯಾಯನ್ ವಿಷ್ಣುಂ ಯಮಂ ತಥಾ । ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖಸ್ತೂಷ್ಣೀಮೇಕೈಕಂ ನಿರ್ವಪೇತ್ತುತಾನ್ ॥ ೨,೪೪.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಯಮನನ್ನೂ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉದ್ಧೃತ್ಯ ಮಿಶ್ರಿತಾನ್ ಪಶ್ಚಾತ್ತೀರ್ಥೇಽಭ್ಮಃ ಸು ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಕ್ಷಿಪನ್ ಸಂಕೀರ್ತಯೇನ್ನಾಮ ಗೋತ್ರಂ ಚ ಮೃತಕಸ್ಯ ಚ ॥ ೨,೪೪.

ಆ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ಹಾಕುವಾಗ ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ಪುನರಪ್ಯರ್ಚಯೇದ್ವಿಷ್ಣುಂ ಯಮಂ ಕುಸುಮಚನ್ದನೈಃ । ಧೂಪದೀಪೈಃ ಸನೈವೇದ್ಯೈರ್ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಸಮನ್ವಿತೈಃ ॥ ೨,೪೪.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಯಮನನ್ನೂ ಹೂವು, ಚಂದನ, ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ನುಪವಸೇದಹ್ನಿ ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚೇವ ನಿಮನ್ತ್ರಯೇತ್ । ಕುಲವಿದ್ಯಾತಪೋಯುಕ್ತಾನ್ ಸಾಧುಶೀಲಸಮನ್ವಿತಾನ್ ॥ ೨,೪೪.

ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಕುಲ, ವಿದ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

ನವ ಸಪ್ತಾಥವಾ ಪಞ್ಚ ಸ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರತಃ । ಅಪರೇಽಹನಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಯಮಂ ವಿಷ್ಣುಂ ತಥಾರ್ಚಯೇತ್ ॥ ೨,೪೪.

ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು, ಏಳು ಅಥವಾ ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಮುಂದಿನ ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಯಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಉದಙ್ಮುಖಾಂಸ್ತಥಾ ವಿಪ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ ಸಮ್ಯಗುಪವೇಶಯೇತ್ । ಆವಾಹನಾರ್ಘದಾನಾದೌ ವಿಷ್ಣುಂ ಯಮಸಮನ್ವಿತಮ್ ॥ ೨,೪೪.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಆಮಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಯಮನನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತೀ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರೇತನಾಮ ಪ್ರಕೀರ್ತಯೇತ್ । ಪ್ರೇತಂ ಯಮಂ ಚ ವಿಷ್ಣುಂ ಚ ಸ್ಮರನ್ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಮಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೪೪.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಮೃತನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಯಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಭ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವೇಭ್ಯಃ ಪಿಣ್ಡದಾನಾರ್ಥಮುದ್ಧರೇತ್ । ಪೃಥಗ್ವಾ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಪಞ್ಚ ದದ್ಯಾತ್ಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೨,೪೪.

ಇತರರಿಗೂ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತೆಗೆದು, ಐದು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಥಮಂ ವಿಷ್ಣವೇ ದದ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಚ ಶಿವಾಯ ಚ । ಸಭೃತ್ಯಾಯ ಶಿವಾಯಾಥ ಪ್ರೇತಾಯಾಪಿ ಚ ಪಞ್ಚಮಮ್ ॥ ೨,೪೪.

ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ, ನಂತರ ಭೃತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಶಿವನಿಗೆ, ಐದನೆಯದನ್ನು ಮೃತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.