ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತ್ರೀಣ್ಯಾಹುರತಿದಾನಾನಿ ಗಾವಃ ಪೃಥ್ವೀ ಸರಸ್ವತೀ । ನರಕಾದುದ್ಧರನ್ತ್ಯೇತೇ ಜಪಪೂಜನಹೋಮತಃ ॥ ೨,೪೨.

ಹಸು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜಪ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಹೋಮದಿಂದ ಇವು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಬಹೂನಿ ಪಾಪಾನಿ ರೌದ್ರಾಣಿ ವಿಪುಲಾನಿ ಚ । ಅಪಿ ಗೋಚರ್ಮಮಾತ್ರೇಣ ಭೂಮಿದಾನೇನ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾವುದೇ ಭಯಾನಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮದಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು.

ಹರನ್ತಮಪಿ ಲೋಭೇನ ನಿರುಧ್ಯೈನಂ ನಿವಾರಯೇತ್ । ಸ ಯಾತಿ ನರಕೇ ಘೋರೇ ಯಸ್ತಂ ನ ಪರಿರಕ್ಷತಿ ॥ ೨,೪೨.

ಲೋಭದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದವನನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು. ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದವನು ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಕರ್ತವ್ಯಂ ನ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಾಣೈಃ ಕಣ್ಠಗತೈರಪಿ । ಕರ್ತವ್ಯಮೇವ ಕರ್ತವ್ಯಮಿತಿ ಧರ್ಮವಿದೋ ವಿದುಃ ॥ ೨,೪೨.

ಮಾಡಬಾರದನ್ನು ಜೀವದ ಹಂಗಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಮಾಡಬೇಕಾದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಕಾರಪ್ರವರ್ತನೇ ಪಾಪಂ ಗೋಸಹಸ್ರವಧೈಃಸಮಮ್ । ವೃತ್ತಿಚ್ಛೇದೇ ತಥಾ ವೃತ್ತೇಃ ಕರಣಂ ಲಕ್ಷಧೇನುಕಮ್ ॥ ೨,೪೨.

ತಪ್ಪು ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಯಾರಾದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಂದಷ್ಟು ಪಾಪ.

ವರಮೇಕಾಪ್ಯಪಹೃತಾ ನ ತು ದತ್ತಂ ಗವಾಂ ಶತಮ್ । ಏಕಾಂ ಹೃತ್ವಾ ಶತಂ ದತ್ತ್ವಾ ನ ತೇನ ಸಮತಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೪೨.

ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮ. ಕೊಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರೆ, ಅದು ದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ಸ್ವಯಮೇವ ತು ಯೋ ದತ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಮೇವ ಪ್ರಬಾಧತೇ । ಸ ಪಾಪೀ ನರಕಂ ಯಾತಿ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ॥ ೨,೪೨.

ತಾನೇ ದಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನನ್ನು ಕಾಡಿದವನು ಪಾಪಿ; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ನ ಚಾಶ್ವಮೇಧೇನ ತಥಾ ವಿಧಿವದ್ದಕ್ಷಿಣಾವತಾ । ಅವೃತ್ತಿಕರ್ಶಿತೇ ದೀನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ರಕ್ಷಿತೇ ಯಥಾ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೂ, ಜೀವನೋಪಾಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದುರ್ಬಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ನ ತದ್ಭವತಿ ವೇದೇಷು ಯಜ್ಞೇ ಸುಬಹುದಕ್ಷಿಣೇ । ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ದುರ್ಬಲೇ ತ್ರಸ್ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪರಿರಕ್ಷಿತೇ ॥ ೨,೪೨.

ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದರೂ, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಭಯಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವೈಶ್ಚ ಸುಪುಷ್ಟಾನಿ ವಾಹನಾನಿ ಬಲಾನಿ ಚ । ಯುದ್ಧಕಾಲೇ ವಿಶೀರ್ಯನ್ತೇ ಸೈಕತಾಃ ಸೇತವೋ ಯಥಾ ॥ ೨,೪೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತು, ವಾಹನಗಳು, ಸೇನೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿದ್ದರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ಮರಳುಗಟ್ಟೆಗಳಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸ್ವದತ್ತಾಂ ಪರದತ್ತಾಂ ವಾ ಯೋ ಹರೇಚ್ಚ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ । ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಜಾಯತೇ ಕೃಮಿಃ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾರಾದರೂ ತಾನೇ ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ಅರುವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೊಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹುಳವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಂ ಪ್ರಣಯಾದ್ಭುಕ್ತಂ ದಹತ್ಯಾಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಮ್ । ತದೇವ ಚೌರ್ಯರೂಪೇಣ ದಹತ್ಯಾಚನ್ದ್ರತಾರಕಮ್ ॥ ೨,೪೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತನಕ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಸೊತ್ತನ್ನು ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇರುವವರೆಗೆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಲೋಹಚೂರ್ಣಾಶ್ಮಚೂರ್ಣಾನಿ ಕದಾಚಿಜ್ಜರಯೇತ್ಪುಮಾನ್ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವನ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಕಃ ಪುಮಾಞ್ಜರಯಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೪೨.

ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪುಡಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ಪುಡಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬನು ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಯಾರು ನಾಶ ಮಾಡಬಲ್ಲರು?

ದೇವದ್ರವ್ಯವಿನಾಶೇನ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಹರಣೇನ ಚ । ಕುಲಾನ್ಯಕುಲತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿಕ್ರಮೇಣ ಚ ॥ ೨,೪೨.

ದೇವರ ಸೊತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೆ, ಆ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿ ಕ್ರಮೋ ನಾಸ್ತಿ ವಿಪ್ರೇ ವಿದ್ಯಾವಿವರ್ಜಿತೇ । ಜ್ವಲನ್ತಮಗ್ನಿಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ನ ಹಿ ಭಸ್ಮನಿ ಹೂಯತೇ ॥ ೨,೪೨.

ವಿದ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಪರಾಧವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

ಸಂಕ್ರಾನ್ತೌ ಯಾನಿ ದಾನಾನಿ ಹವ್ಯಕವ್ಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ಸಪ್ತಕಲ್ಪಕ್ಷಯಂ ಯಾವದ್ದದಾತ್ಯರ್ಕಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೪೨.

ಸಂಪತ್ತಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಹವನಗಳು, ಏಳು ಸೃಷ್ಟಿಚಕ್ರಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾಧ್ಯಾಪನಯಾಜನೇಷು ಪ್ರತಿಗ್ರಹಂ ಸ್ವೇಷ್ಟತಮಂ ವದನ್ತಿ । ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾಚ್ಛ್ರುಧ್ಯತಿ ಜಾಪ್ಯಹೋಮಂ ನ ಯಾಜನಂ ಕರ್ಮ ಪುನನ್ತಿ ವೇದಾಃ ॥ ೨,೪೨.

ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರ, ಪಾಠ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಹೋಮ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ವೇದಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಪವಿತ್ರವಾಗದು.

ಸದಾ ಜಾಪೀ ಸದಾ ಹೋಮೀ ಪರಪಾಕವಿವರ್ಜಿತಃ । ರತ್ನಪೂರ್ಣಾಮಪಿ ಮಹೀಂ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣನ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೨.

ಯಾರು ಸದಾ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಸದಾ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಇತರರು ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಪಾಪವುಂಟಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೩ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಜಲಾಗ್ನಿಬನ್ಧನಭ್ರಷ್ಟಾ ಪ್ರವ್ರಜ್ಯಾನಾಶಕಚ್ಯುತಾಃ । ಐನ್ದವಾಭ್ಯಾಂ ವಿಶುಧ್ಯನ್ತಿ ದತ್ತ್ವಾ ಧೇನುಂ ತಥಾ ವೃಷಮ್ ॥ ೨,೪೩.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬಂಧನ, ಮೋಡ ಇವುಗಳಿಂದ ಬೀಳಿದವರು ಅಥವಾ ವ್ರತವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಹಸುವನ್ನು ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಮಂಡಲದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಊನದ್ವಾದಶವರ್ಷಸ್ಯ ಚತುರ್ವರ್ಷಾಧಿಕಸ್ಯ ಚ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಚರೇನ್ಮಾತಾ ಪಿತಾ ವಾನ್ಯೋಽಪಿ ಬಾನ್ಧವಃ ॥ ೨,೪೩.

ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಾದವರಿಗೆ, ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬಂಧುವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅತೋ ಬಾಲನರಸ್ಯಾಪಿ ನಾಪರಾಧೋ ನ ಪಾತಕಮ್ । ರಾಜದಣ್ಡೋ ನ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೨,೪೩.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಬಾಲಕನಿಗೆ ಅಪರಾಧವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ರಾಜಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ವಿಧಿಸಲಾಗದು.

ರಕ್ತಸ್ಯ ದರ್ಶನೇ ದಷ್ಟೇ ಆತುರಾ ಸ್ತ್ರೀ ಭವೇದ್ಯದಿ । ಚತುರ್ಥೇಽಹ್ನಿ ಪದಾದೀಂಶ್ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ವಿಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೪೩.

ರಕ್ತವನ್ನು ಕಂಡು ಅಥವಾ ಹಲ್ಲು ಕಡಿದಾಗ ಮಹಿಳೆ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾದರೆ, ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಪಾದಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಆತುರೇ ಸ್ನಾನ ಉತ್ಪನ್ನೇ ದಶಕೃತ್ವೋ ಹ್ಯನಾತುರಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾಸ್ನಾತ್ವಾಸ್ಪೃಶೇದೇನಂ ತತಃ ಶುಧ್ಯೇತ್ಸ ಆತುರಃ ॥ ೨,೪೩.

ಅಸ್ವಸ್ಥನು ಎದ್ದಾಗ, ಆರೋಗ್ಯವಂತನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದರೂ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ನಂತರ ಅಸ್ವಸ್ಥನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೪೪ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮರಣಂ ಶೃಙ್ಗಿದಂಷ್ಟ್ರಿಸರೀಸೃಪಃ । ಚಾಣ್ಡಾಲಾದ್ಯಾತ್ಮಘಾತೈಶ್ಚ ವಿಷಾದ್ಯೈಸ್ತಾಡನೈಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೪೪.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮರಣ, ಕೊಂಬು ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಹಾವುಗಳಿಂದ, ಚಂಡಾಳರಿಂದ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ, ವಿಷದಿಂದ, ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಮರಣ—

ಜಲಾಗ್ನಿಪಾತವಾತೈಶ್ಚ ನಿರಾಹಾರಾದಿಭಿಸ್ತಥಾ । ಯೇಷಾಮೇವ ಭವೇನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತೇ ಪಾಪಕರ್ಮಿಣಃ ॥ ೨,೪೪.

ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬಿದ್ದುಹೋಗುವುದು, ಗಾಳಿ, ಉಪವಾಸ ಇವುಗಳಿಂದ ಮರಣವು ಪಾಪಕರ್ಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪಾಷಡ್ಯನಾಶ್ರಮಾಶ್ಚೈವ ಮಹಾಪಾತಕಿನಸ್ತಥಾ । ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣ್ಯ ಆರೂಢಪತಿತಾಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೪೪.

ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೊರಗಿನವರು, ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು, ಪರಪುರುಷ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕುಸಿದವರು—

ನ ತೇಷಾಂ ಸ್ಯಾನ್ನವ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸಪಿಣ್ಡನಮ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶೋಕ್ತಾನಿ ನ ಭವನ್ತಿ ಚ ತಾನ್ಯಪಿ ॥ ೨,೪೪.

ಅವರಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಪಿಂಡದಾನವೂ ಇಲ್ಲ; ಹೇಳಿರುವ ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳೂ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವೇತನಂ ಯತ್ಕ್ಷಿಪೇದಪ್ಸು ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಶ್ಚ ಚತುಷ್ಪಥೇ । ಪಾತ್ರಾಣಿನಿರ್ದಹೇದಗ್ನೌ ಸಾಗ್ನಿಕೇ ಪಾಪಕರ್ಮಣಿ ॥ ೨,೪೪.

ಪಾಪದಿಂದ ಮರಣಹೊಂದಿದವರ ಸಂಬಳವನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿದರೂ, ಮನೆಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅಥವಾ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ಪೂರ್ಣೇ ಸಂವತ್ಸರೇ ತೇಷಾಮಿತ್ಥಂ ಕಾರ್ಯಂ ದಯಾಲುಭಿಃ । ಏಕಾದಶೀಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ಚ ಕಾಶ್ಯಪ ॥ ೨,೪೪.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ದಯಾಳು ಜನರು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಕಾಶ್ಯಪ.