ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸಾರ್ಧ ಮಾಸಂ ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಶೂದ್ರೇ ವಿಧೀಯತೇ । ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಯಮುನಾಯಾಞ್ಚ ನೈಮಿಷೇ ಪುಷ್ಕರೇಽಥ ಚ

ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅರ್ಧದ ನಂತರ, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದಹನ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರ—

ತಡಾಗೇ ಜಲೂಪೂರ್ಣೇ ವಾ ಹ್ರದೇ ವಾ ವಿಮಲೋದಕೇ । ವಾಪ್ಯಾಂ ಕೂಪೇ ಗವಾಂ ಗೋಷ್ಠೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಲಯೇ

ಪೊಕ್ಕಿ, ತುಂಬಿದ ನೀರಿನ ಕೆರೆ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ ಸರೋವರ, ಬಾವಿ, ಬಾವಿ, ಹಸುಗಳ ಗೋಶಾಲೆ, ಮನೆ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ—

ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರೇ ಕಾರಯೇದ್ವಿಪ್ರ ಬಲಿಂ ನಾರಾಯಣಾಹ್ವಯಮ್ । ಪ್ರೇತಾಯ ತರ್ಪಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪೌರಾಣವೈದಿಕೈಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಎದುರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾರಾಯಣ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ಮತ್ತು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೌಷಧ್ಯಕ್ಷತೈರ್ಮಿಶ್ರೈರ್ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತರ್ಪಯೇತ್ । ಕಾರ್ಯಂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇನ ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಾ ವೈಷ್ಣವೈರಪಿ

ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿ ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಾ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತ ಅಥವಾ ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರೇತಂ ವಿಷ್ಣುರಿತಿ ಸ್ಮರೇತ್ । ಅನಾದಿನಿಧನೋ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರೇತವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೇವರನ್ನು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಅವ್ಯಯಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷಪ್ರದೋ ಭವೇತ್ । ತರ್ಪಣಸ್ಯಾವಸಾನೇ ಚ ವೀತರಾಗೋ ವಿಮತ್ಸರಃ

ಅವಿನಾಶಿ, ಕಮಲನಯನ, ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು. ತರ್ಪಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಸೆ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಶುಚಿಪ್ಮಾನ್ಧರ್ಮತತ್ಪರಃ । ದಾನಧರ್ಮರತಃ ಶಾನ್ತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಾಗ್ಯತಃ ಶುಚಿಃ

ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ದಾನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು, ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತನಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.

ಯಜಮಾನೋ ಭಬೇತ್ತತ್ರ ಶುಚಿರ್ವನ್ಧುಸಮನ್ವಿತಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶ್ರಾದ್ಧತ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು

ಅಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಏಕೈಕಾಗ್ರೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ತೋಯವ್ರೀಹಿಯವಾನ್ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಗೋಧೂಮಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಕಾನ್

ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ನೀರು, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಂಗು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಲಾ ಅರವತ್ತು ತಲಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನಂ ಶುಭಂ ಮುದ್ರಾಂ ಛತ್ರೋಷ್ಣೀಷೇ ಚ ಚಲೇಕಮ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವಸಸ್ಯಾನಿ ಕ್ಷೀರಕ್ಷೌದ್ರಯುತಾನಿ ಚ

ಶುಭವಾದ ಪಾಕವನ್ನೂ, ನಾಣ್ಯವನ್ನೂ, ಒಂದು ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತು ತಲೆಪಾಗನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನು ಬೆರೆಸಿದವುಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೋಪಾನಹಸಂಯುಕ್ತಂ ದದ್ಯಾದಷ್ಟವಿಧಂ ಪದಮ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ನ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಬನ್ಧನಮ್

ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆ ಸೇರಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಲು ಮಾಡಬಾರದು.

ಭೂಮೌ ಸ್ಥಿತೇಷು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾನ್ವಿತಮ್ । ಶಙ್ಖಪಾತ್ರೇ ತಥಾ ತಾಮ್ರೇ ತರ್ಪಣಞ್ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಟ್ಟಾಗ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಧ್ಯಾನಧಾರಣಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನಿಂ ಗತಃ । ದಾತವ್ಯಂ ಸರ್ವವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನತಃ

ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮೊಣಕಾಲು ಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಳಿತು, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಚಾ ವೈ ದಾಪಯೇದರ್ಘ್ಯಮೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟೇ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಆಪೋದೇವೀರ್ಮಧುಮತೀರಾದಿಪೀಠೇ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಋಚೆಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ಪಿತೃರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜೇನುಹೋಲುವ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿಗದಿತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಉಪಯಾಮಗೃಹೀತೋಽಸಿ ದ್ವಿತೀಯೇಽರ್ಘಂ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಯೇನಾಪಾವಕಚಕ್ಷುಷಾ ತೃತೀಯೇ ಚ ಸಕಲ್ಪಿತಮ್

'ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಎರಡನೇ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮೂರನೇದು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೇ ದೇವಾಸಶ್ಚತುರ್ಥೇ ತು ಸಮುದ್ರಂ ಗಚ್ಛ ಪಞ್ಚಮೇ । ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿ ಸ್ತಥಾ ಷಷ್ಠೇ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಃ ಸಪ್ತಮೇ

ನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಐದನೇಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿಗೆ, ಏಳನೇಯಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯಮಾಯ ತ್ವಾಷ್ಟಮೇ ಜ್ಞೇಯಂ ಯಜ್ಜಗ್ರನ್ನವಮೇ ತಥಾ । ದಶಮೇ ಯಾಃ ಫಲಿನೀತಿ ಪಿಣ್ಡೇ ಚೈಕಾದಶೇ ತತಃ

ಎಂಟನೇಯಲ್ಲಿ ಯಮನಿಗೆ, ಒಂಬತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಭೋಜ್ಯಗಳಿಗೆ, ಹತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವವರಿಗೆ, ಹನ್ನೊಂದನೇಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭದ್ರಂ ಕರ್ಣೇಭಿರಿತಿ ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡವಿಸರ್ಜನಮ್ । ಕೃತ್ವೈಕಾದಶದೇವತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪರೇಽಹನಿ

'ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು; ಹನ್ನೊಂದು ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಪ್ರಾನಾವಾಹಯೇತ್ಪಞ್ಚ ಚತುರ್ವೇದವಿಶಾರದಾನ್ । ವಿದ್ಯಾಶೀಲಗುಣೋಪೇತಾನ್ಸ್ವ ಕೀಯಾಞ್ಛೀಲಸತ್ತಮಾನ್ । ಅಬ್ಯಙ್ಗಾನ್ಸಪ್ರಶಸ್ತಾಂಶ್ಚ ನ ತ್ವರ್ಜ್ಯಾನ್ಕದಾಚನ

ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ವಿದ್ಯೆ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವದ, ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು.

ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವರ್ಣಮಯಃ ಕಾರ್ಯೋ ರುದಸ್ತಾಮ್ರಮಯಸ್ತಥಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ರೂಪ್ಯಮಯಸ್ತದ್ವದ್ಯಮೋ ಲೋಹಮಯೋ ಭವೇತ್

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಂಗಾರದಿಂದ, ರುದ್ರನನ್ನು ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ, ಯಮನನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಸೀಸಕಂ ತು ಭವೇತ್ಪ್ರೇತಂ ತ್ವಥ ವಾ ದರ್ಭಕಂ ತಥಾ । ಶನ್ನೋದೇವೀತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಗೋವಿನ್ದಂ ಪಶ್ಚಿಮೇ ನ್ಯಸೇತ್

ಪಿತೃನನ್ನು ಸೀಸದಿಂದ ಅಥವಾ ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; 'ಶನ್ನೋ ದೇವೀ' ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನ ಆಯಾಹೀತಿ ರುದ್ರಮುತ್ತರತ್ರೈವ ವಿನ್ಯಸೇತ್ । ಅಗ್ನಿಮೀಳೇತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪೂರ್ವೇಣೈವ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್

'ಅಗ್ನೇ ಆಯಾಹಿ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು; 'ಅಗ್ನಿಮೀಳೆ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಇಷೇತ್ವೋರ್ಜೋತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ದಕ್ಷಿಣೇ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ಯಮಮ್ । ಮಧ್ಯೇ ಮಣ್ಡಲಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ಥಾಪ್ಯೋ ದರ್ಭಮಯೋ ನರಃ

'ಇಷೇತ್ವೋರ್ಜೇ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಯಮನನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಥಾ ರುದ್ರೋ ಯಮಃ ಪ್ರೇತಶ್ಚ ಪಞ್ಚಮಃ । ಪೃಥಕ್ಕುಮ್ಭೇ ತತಃ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚರತ್ನಸಮನ್ವಿತಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಯಮ ಮತ್ತು ಐದನೇಯಾಗಿ ಪಿತೃನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ, ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರಯಜ್ಞೋಪವೀತಾನಿ ಪೃಥಙ್ಮುದ್ರಾಪರಾಣಿ ಚ । ಜಪಂ ಕರ್ಯಾತ್ಪೃಥಕ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾದೌ ದೇವತಾಸು ಚ

ಬಟ್ಟೆ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ದೇವತಾನಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ । ಜಲಧಾರಾಂ ತತೋ ದದ್ಯತ್ಪೀಠೇಪೀಠೇ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀರಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಙ್ಖೇ ವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೇ ವಾ ಅಲಾಭೇ ಮೃನ್ಮಯೇಽಪಿ ವಾ । ತಿಲೋದಕಂ ಸಮಾದಾಯ ಸರ್ವೌಷಧಿಸಮನ್ವಿತಮ್

ಶಂಖದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಅವು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಾದರೂ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಆಸನೋಪಾನಹೌ ಚ್ಛತ್ರಂ ಮುದ್ರಿಕಾ ಚ ಕಮಣ್ಡಲುಃ । ಭಾಜನಂ ಭಾಜನಾಧಾರಂ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಷ್ಟವಿಧಂ ಪದಮ್

ಆಸನ, ಚಪ್ಪಲಿ, ಹತ್ತಿರದ ಮರೆಯಲು ಛತ್ರಿ, ಉಂಗುರ, ಕಮಂಡಲು, ಪಾತ್ರೆ, ಪಾತ್ರೆ ಇಡುವ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಎಂಟು ವಿಧದ ಬಟ್ಟೆಗಳು—ಇವು ಎಂಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರಂ ತಿಲೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಸಹಿರಣ್ಯಂ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ । ದದ್ಯಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುಖ್ಯಾಯ ವಿಧಿಯುಕ್ತಂ ಖಗೇಶ್ವರ

ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯನ್ನು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಮುಖ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಓ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.