ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪ್ರೇತೀಭೂತೇ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಸಮ್ಭೂತೇ ಮೃತ್ಯುವೈಕೃತೇ । ತೇಷಾಂ ಮಾರ್ಗಗತಿಸ್ಥಾನಂ ವಿಧಾನಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಹಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಮೃತರಾಗುವಾಗ, ಮೃತ್ಯು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಪಥ, ಪ್ರಯಾಣ, ತಲುಪುವ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ಜಾತೇ ದುರ್ಮರಣೇ ಸತಿ । ಲಙ್ಘನೈರ್ಯೇ ಮೃತಾ ವಿಪ್ರಾ ದಂಷ್ಟ್ರಿಭಿಶ್ಚಾಭಿಘಾತಿತಾಃ

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರ ಬಗ್ಗೆ, ಬಿದ್ದುಹೋಗಿ ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಣ್ಠಗ್ರಾಹ ವಿಮಗ್ನಾನಾಂ ಕ್ಷೀಣಾನಾಂ ತುಣ್ಡಘಾತಿನಾಮ್ । ವಿಷಾಗ್ನಿವೃಷವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವಿಷೂಚ್ಯಾ ಚಾತ್ಮಘಾತಕಾಃ

ಗಲಾಟೆಯಿಂದ, ಮುಳುಗಿ, ಬಾಯಿಗೆ ಹೊಡೆತದಿಂದ, ವಿಷದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಎಮ್ಮೆಗಳಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಹೋಳೇರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮೃತರಾದವರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಪತನೋದ್ವನ್ಧನಜಲೈರ್ಮೃತಾನಾಂ ಶೃಣು ಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಯಾನ್ತಿ ತೇ ನರಕೇ ಘೋರೇ ಯೇ ಚ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾದಿಭಿರ್ಹತಾಃ

ಬಿದ್ದುಹೋಗಿ, ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮೃತರಾದವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮ್ಲೇಛರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಹತ್ಯೆಯಾದವರು ಭಯಾನಕ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ವಶೃಗಾಲಾದಿಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟಾ ಅದಗ್ಧಾಃ ಕೃಮಿಸಂಙ್ಕುಲಾಃ । ಉಲ್ಲಙ್ಘಿತಾ ಮೃತಾ ಯೇ ಚ ಮಹಾರೋಗೈಶ್ಚ ಪೀಡಿತಾಃ

ನಾಯಿ, ನರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅಶುದ್ಧರಾದವರು, ದಹನವಾಗದೆ ಉಳಿದವರು, ಹುಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವವರು, ಯಾರನ್ನು ಹಾರಿ ದಾಟಲಾಗಿದೆ, ಭಾರೀ ರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದವರು—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಅಭಿಸಸ್ತಾಸ್ತಥಾವ್ಯಙ್ಗಾ ಯೇ ಚ ಪಾಪಾನ್ನಪೋಷಿತಾಃ । ಚಣ್ಡಾಲಾದುದಕಾತ್ಸರ್ಪಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದ್ವೈದ್ಯುತಾಗ್ನಿತಃ

ಶಾಪಿತರು, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು, ಪಾಪಪೂರ್ಣ ಆಹಾರದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾದವರು, ಚಂಡಾಲರ ನೀರು, ಹಾವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಿಂಚು ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅಶುದ್ಧರಾದವರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ದಷ್ಟ್ರಿಭ್ಯಶ್ಚ ಪಶುಭ್ಯಶ್ಚ ವೃಕ್ಷಾದಿಪತನಾನ್ಮೃತಾಃ । ಉದಕ್ಯಾಮೂತಕೀಶೂದ್ರಾರಜಕೀಸಙ್ಗದೂಷಿತಾಃ

ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಥವಾ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಹತ್ಯೆಯಾದವರು, ಮರದಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ಎತ್ತರದಿಂದ ಬಿದ್ದು ಮೃತರಾದವರು, ನೀರು, ಮೂತ್ರ, ಶೂದ್ರ, ಧೋಬಿ ಅಥವಾ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಅಶುದ್ಧರಾದವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ತೇನ ಪಾಪೇನ ನರಕಾನ್ಮುಕ್ತಾಃ ಪ್ರೇತತ್ವಭಾಗಿನಃ । ನ ತೇಷಾಂ ಕಾರಯೇದ್ದಾಹಂ ಸೂತಕಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾಮ್

ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಅವರು ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ದಹನ, ಸೂತಕ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ವಿಧಾನಂ ಮೃತಾದ್ಯಂ ಚ ನ ಕುರ್ಯಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ । ತೇಷಾಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ನಾರಾಯಣಬಲಿಕ್ರಿಯಾಮ್

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಿಧಿ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಶೃಣು ಪಾಪಭಯಾಪಹಾಮ್ । ಷಣ್ಮಾಸಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದಾಹಸ್ತ್ರಿಮಾಸಂ ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯೇ ಮತಃ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪಂಚದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಪಾಪಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ.

ಸಾರ್ಧ ಮಾಸಂ ತು ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಶೂದ್ರೇ ವಿಧೀಯತೇ । ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಯಮುನಾಯಾಞ್ಚ ನೈಮಿಷೇ ಪುಷ್ಕರೇಽಥ ಚ

ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅರ್ಧದ ನಂತರ, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದಹನ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರ—

ತಡಾಗೇ ಜಲೂಪೂರ್ಣೇ ವಾ ಹ್ರದೇ ವಾ ವಿಮಲೋದಕೇ । ವಾಪ್ಯಾಂ ಕೂಪೇ ಗವಾಂ ಗೋಷ್ಠೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಲಯೇ

ಪೊಕ್ಕಿ, ತುಂಬಿದ ನೀರಿನ ಕೆರೆ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ ಸರೋವರ, ಬಾವಿ, ಬಾವಿ, ಹಸುಗಳ ಗೋಶಾಲೆ, ಮನೆ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ—

ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರೇ ಕಾರಯೇದ್ವಿಪ್ರ ಬಲಿಂ ನಾರಾಯಣಾಹ್ವಯಮ್ । ಪ್ರೇತಾಯ ತರ್ಪಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪೌರಾಣವೈದಿಕೈಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಎದುರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾರಾಯಣ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ಮತ್ತು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೌಷಧ್ಯಕ್ಷತೈರ್ಮಿಶ್ರೈರ್ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತರ್ಪಯೇತ್ । ಕಾರ್ಯಂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇನ ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಾ ವೈಷ್ಣವೈರಪಿ

ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿ ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಾ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತ ಅಥವಾ ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರೇತಂ ವಿಷ್ಣುರಿತಿ ಸ್ಮರೇತ್ । ಅನಾದಿನಿಧನೋ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರೇತವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೇವರನ್ನು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಅವ್ಯಯಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷಪ್ರದೋ ಭವೇತ್ । ತರ್ಪಣಸ್ಯಾವಸಾನೇ ಚ ವೀತರಾಗೋ ವಿಮತ್ಸರಃ

ಅವಿನಾಶಿ, ಕಮಲನಯನ, ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು. ತರ್ಪಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಸೆ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಶುಚಿಪ್ಮಾನ್ಧರ್ಮತತ್ಪರಃ । ದಾನಧರ್ಮರತಃ ಶಾನ್ತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಾಗ್ಯತಃ ಶುಚಿಃ

ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ದಾನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು, ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತನಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.

ಯಜಮಾನೋ ಭಬೇತ್ತತ್ರ ಶುಚಿರ್ವನ್ಧುಸಮನ್ವಿತಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶ್ರಾದ್ಧತ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು

ಅಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಏಕೈಕಾಗ್ರೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ತೋಯವ್ರೀಹಿಯವಾನ್ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಗೋಧೂಮಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಕಾನ್

ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ನೀರು, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಂಗು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಲಾ ಅರವತ್ತು ತಲಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನಂ ಶುಭಂ ಮುದ್ರಾಂ ಛತ್ರೋಷ್ಣೀಷೇ ಚ ಚಲೇಕಮ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವಸಸ್ಯಾನಿ ಕ್ಷೀರಕ್ಷೌದ್ರಯುತಾನಿ ಚ

ಶುಭವಾದ ಪಾಕವನ್ನೂ, ನಾಣ್ಯವನ್ನೂ, ಒಂದು ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತು ತಲೆಪಾಗನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನು ಬೆರೆಸಿದವುಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೋಪಾನಹಸಂಯುಕ್ತಂ ದದ್ಯಾದಷ್ಟವಿಧಂ ಪದಮ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ನ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಬನ್ಧನಮ್

ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆ ಸೇರಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಲು ಮಾಡಬಾರದು.

ಭೂಮೌ ಸ್ಥಿತೇಷು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾನ್ವಿತಮ್ । ಶಙ್ಖಪಾತ್ರೇ ತಥಾ ತಾಮ್ರೇ ತರ್ಪಣಞ್ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಟ್ಟಾಗ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಧ್ಯಾನಧಾರಣಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನಿಂ ಗತಃ । ದಾತವ್ಯಂ ಸರ್ವವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನತಃ

ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮೊಣಕಾಲು ಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಳಿತು, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಚಾ ವೈ ದಾಪಯೇದರ್ಘ್ಯಮೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟೇ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಆಪೋದೇವೀರ್ಮಧುಮತೀರಾದಿಪೀಠೇ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಋಚೆಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ಪಿತೃರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜೇನುಹೋಲುವ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿಗದಿತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಉಪಯಾಮಗೃಹೀತೋಽಸಿ ದ್ವಿತೀಯೇಽರ್ಘಂ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಯೇನಾಪಾವಕಚಕ್ಷುಷಾ ತೃತೀಯೇ ಚ ಸಕಲ್ಪಿತಮ್

'ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಎರಡನೇ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮೂರನೇದು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೇ ದೇವಾಸಶ್ಚತುರ್ಥೇ ತು ಸಮುದ್ರಂ ಗಚ್ಛ ಪಞ್ಚಮೇ । ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿ ಸ್ತಥಾ ಷಷ್ಠೇ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಃ ಸಪ್ತಮೇ

ನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಐದನೇಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿಗೆ, ಏಳನೇಯಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯಮಾಯ ತ್ವಾಷ್ಟಮೇ ಜ್ಞೇಯಂ ಯಜ್ಜಗ್ರನ್ನವಮೇ ತಥಾ । ದಶಮೇ ಯಾಃ ಫಲಿನೀತಿ ಪಿಣ್ಡೇ ಚೈಕಾದಶೇ ತತಃ

ಎಂಟನೇಯಲ್ಲಿ ಯಮನಿಗೆ, ಒಂಬತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಭೋಜ್ಯಗಳಿಗೆ, ಹತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವವರಿಗೆ, ಹನ್ನೊಂದನೇಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭದ್ರಂ ಕರ್ಣೇಭಿರಿತಿ ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡವಿಸರ್ಜನಮ್ । ಕೃತ್ವೈಕಾದಶದೇವತ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪರೇಽಹನಿ

'ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು; ಹನ್ನೊಂದು ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಪ್ರಾನಾವಾಹಯೇತ್ಪಞ್ಚ ಚತುರ್ವೇದವಿಶಾರದಾನ್ । ವಿದ್ಯಾಶೀಲಗುಣೋಪೇತಾನ್ಸ್ವ ಕೀಯಾಞ್ಛೀಲಸತ್ತಮಾನ್ । ಅಬ್ಯಙ್ಗಾನ್ಸಪ್ರಶಸ್ತಾಂಶ್ಚ ನ ತ್ವರ್ಜ್ಯಾನ್ಕದಾಚನ

ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ವಿದ್ಯೆ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವದ, ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಐದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು.