ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸಮಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚ ಸಪ್ತ ವೈ ಜಲೇ ದಶೈಕಮಗ್ನೌ ಪವನೇ ಚ ಷೋಡಶ । ಮಹಾಹವೇ ಪಷ್ಟಿರಶೀತಿರ್ಗೋಗೃಹೇ ಅನಾಶಕೇ ಕಾಶ್ಯಪ ಚಾಕ್ಷಯಾ ಗತಿಃ ॥ ೨,೩೬.

ಕಾಶ್ಯಪ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ದುಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವರ್ಷ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅದು ನಾಶವಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೭ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಂ ಮೇ ಕಥಯಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ । ವಿಧಿನಾ ಕೇನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಕೃತಿರೇಷಾ ಜನಾರ್ದನ ॥ ೨,೩೭.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಜಾನಾರ್ದನ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಯಾವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಕಿಂಲಕ್ಷಣಾಃ ಕೇನ ಪೂರ್ಣಾಃ ಕಸ್ಯ ದೇಯಾ ಜನಾರ್ದನ । ಕಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಿಪ್ರಸಾಧಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಅವು ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರಬೇಕು, ಯಾವದರಿಂದ ತುಂಬಿರಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಜಾನಾರ್ದನ? ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು, ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ತರಲು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಕಮ್ । ಪ್ರೇತೋದ್ದೇಶೇನ ದಾತವ್ಯಾ ಅನ್ನಪಾನೀಯಸಂಯುತಾಃ । ವಿಶೇಷೇಣ ಮಹಾಪಕ್ಷಿನ್ ಪ್ರೇತಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಮಹಾಪಕ್ಷಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ಚ ಪಣ್ಮಾಸೇ ತ್ರೈಪಕ್ಷೇ ವಾಪಿ ವತ್ಸರೇ । ಉದಕುಮ್ಭಾಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಮಾರ್ಗೇ ತಸ್ಯ ಸುಖಾಯ ವೈ ॥ ೨,೩೭.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಆರನೇ ತಿಂಗಳು, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖವಾಗಲೆಂದು ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಾ ಉದಕುಮ್ಭಾಸ್ತಿಲೈರ್ಯುತಾಃ । ಸುಲಿಪ್ತೇ ಭೂಮಿಭಾಗೇ ತು ಪಕ್ಕಾನ್ನಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪ್ರೇತಸ್ಯ ತತ್ರ ದಾತವ್ಯಂ ಭಾಜನಞ್ಚ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಸುಪ್ರೀತಸ್ತೇನ ದತ್ತೇನ ಪ್ರೇತೋ ಯಾಮ್ಯೈಃ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಆ ದಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃ, ಯಮದೂತರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ವಿಶೇಷೇಣ ಉದಕಮ್ಭಾನ್ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ವಿಧಿನಾ ತತ್ರ ಸಙ್ಕಲ್ಪಯ ಘಟಾನ್ ದ್ವಾದಶಸಂಖ್ಯಕಾನ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹದಿನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹದಿನೆರಡು ಕುಡಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾಷಿ ಬರ್ಧನೀ ತತ್ರ ಪಕ್ವಾನ್ನಫಲಪೂರಿತಾ । ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದಾತವ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಶುಭೇ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.

ಏಕೋ ವೈ ಧರ್ಮರಾಜಾಯ ತೇನ ತುಷ್ಟೇನ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಾಯ ಚೈಕಂ ತು ಗತಸ್ತತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿಸಿದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಷೋಡಶಾದ್ಯಾಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಮಾಷಾನ್ನಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಹದಿನಾರುನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಬೇಯಿಸಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉಕ್ತ್ರಾನ್ತಿಶ್ರಾದ್ಧಮಾರಭ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧಷೋಡಷೋಡಶಕಸ್ಯ ತು । ಷೋಡಶಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾನ್ತು ಏಕೈಕಂ ವಿನಿವದಯೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಗಾಗಿಯೂ, ಹದಿನಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಾತ್ಪ್ರಭೃತಿ ದೇಯೋ ನಿತ್ಯಂ ದೃಢಾಹ್ವಯಃ । ಪಕ್ವಾನ್ನಜಲಪೂರ್ಣೋ ಹಿ ಯಾವತ್ಸಂವತ್ಸರಂ ದಿನಮ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು.

ಜಲಪಾತ್ರಾಣಿ ವೃದ್ಧಾನಿ ದತ್ತಾನಿಘಟಕಾನಿ ಚ । ಏಕಾ ವೈ ವರ್ಧನೀ ತತ್ರ ತಸ್ಯಾಂ ಪಾತ್ರನ್ತು ವಂಶಜಮ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹಳೆಯ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಕುಡಿಕೆಗಳು, ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಪಾತ್ರೆಯಿರಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೇಣಾಚ್ಛಾದಯೇತ್ತಾನ್ತು ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ವಿಶೇಷೇಣ ಜಲಪೂರ್ಣಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯ ವಿಧಿಪೂರ್ವಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಕುಲೀನಾಯ ವೇದವೃತ್ತಯುತಾಯ ಚ ॥ ೨,೩೭.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನವೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಕುಲದ, ವೇದಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾವೃತ್ತವತೇ ದೇಯಂ ಮೂರ್ಖೇ ತನ್ನ ಕದಾಚನ । ಸಮರ್ಥೋ ವೇದವೃತ್ತಾಢ್ಯಸ್ತಾರಣೇ ತರಣೇಽಪಿ ಚ ॥ ೨,೩೭.

ಅದು ವಿದ್ಯಾವಂತನಿಗೂ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ಇರುವವನಿಗೂ ಮಾತ್ರ ನೀಡಬೇಕು; ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು. ವೇದಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದು, ಇತರರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೮ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ದಾನತೀರ್ಥಾರ್ಥಿತಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಸ್ವರ್ಗಞ್ಚ ವದ ಮೇ ಪ್ರಭೋ । ಕೇನ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನೋತಿ ಕೇನ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಸೇಚ್ಚಿರಮ್ ॥ ೨,೩೮.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಪ್ರಭುವೇ, ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಫಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಯಾವದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯಾವದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸು.

ಕೇನ ಗಚ್ಛತಿ ತೇಜಸ್ತು ಸ್ವರ್ಲೋಕಾತ್ಸತ್ಯಲೋಕತಃ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ಕೇನ ಲಭತೇ ನರಕೇಶು ನಿಮಜ್ಜತಿ ॥ ೨,೩೮.

ಯಾವದರಿಂದ ತೇಜೋಲೋಕ ಅಥವಾ ಸತ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಯಾವದರಿಂದ ಮಾನವನ ಜನ್ಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಯಾವದರಿಂದ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ?

ಏತನ್ಮೇ ವದನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ । ಬ್ರೂಹಿ ಕಸ್ಮಿನ್ಮೃತೇ ಸ್ವರ್ಗೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೮.

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳು. ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸು.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುರುವಾಚ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ತ್ರಯೋದಶಸು ಜಾತಿಷು ॥ ೨,೩೮.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಜನ್ಮವು ಹದಿಮೂರು ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮ್ರಿಯತೇ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮಥುರಾ ಮಾಯಾ ಕಾಶೀ ಕಾಞ್ಚೀ ಅವನ್ತಿಕಾ ॥ ೨,೩೮.

ಅದನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ: ಅಯೋಧ್ಯೆ, ಮಥುರಾ, ಮಾಯಾ, ಕಾಶಿ, ಕಾಂಚಿ, ಅವಂತಿಕೆ,

ಪುರೀ ದ್ವಾರವತೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಸಪ್ತೈತಾ ಮೋಕ್ಷದಾಯಿಕಾಃ । ಸನ್ನ್ಯಸ್ತಮಿತಿ ಯೋ ಬ್ರುಯಾತ್ಪ್ರಾಣೈಃ ಕಣ್ಠಗತೈರಪಿ ॥ ೨,೩೮.

ಪುರಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕೆಯೂ ಸೇರಿ ಈ ಏಳು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವು. ಪ್ರಾಣ ಕಂಠದವರೆಗೂ ಬಂದಾಗಲೂ 'ಸಂನ್ಯಾಸಿತನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ,

ಮೃತೋ ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ಯಾತಿ ನ ಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಕ್ಷಿತೌ । ಸಕೃದುಚ್ಚರಿತಂ ಯೇನ ಹರಿರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ ॥ ೨,೩೮.

ಅವನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ. 'ಹರಿ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ,

ಬದ್ಧಃ ಪರಿಕರಸ್ತೇನ ಮೋಕ್ಷಾಯ ಗಮನಂ ಪ್ರತಿ । ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣೇತಿ ಕೃಷ್ಣೇತಿ ಯೋ ಮಾಂ ಸ್ಮರತಿ ನಿತ್ಯಶಃ ॥ ೨,೩೮.

ಅವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು ಯಾವನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ,

ಜಲ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಯಥಾ ಪದ್ಮಂ ನರಕಾದುದ್ಧರಾಮ್ಯಹಮ್ । ಶಾಲಗ್ರಾಮಜಿಲಾ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ದ್ವಾರವತೀ ಶಿಲಾ ॥ ೨,೩೮.

ಹಾಗೆ ನೀರನ್ನು ತೊಡೆದು ಹೂವಿನ ಹಸಿರು ಹೂವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತುವಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆ ಅಥವಾ ದ್ವಾರಾವತಿ ಶಿಲೆ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಉಭಯೋಃ ಸಙ್ಗಮೋ ಯತ್ರ ಮುಕ್ತಿಸ್ತತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ । ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲಾ ಯತ್ರ ಪಾಪದೋಷಕ್ಷಯಾವಹಾ ॥ ೨,೩೮.

ಎಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಶಿಲೆಗಳ ಸಂಗಮವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಖಚಿತ. ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆ ಇರುವೆಡೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತವೆ.

ತತ್ಸನ್ನಿಧಾನಮರಣಾನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಜನ್ತೋಃ ಸುನಿಶ್ಚತಾ । ರೋಪಣಾತ್ಪಾಲನಾತ್ಸೇಕಾದ್ಧ್ಯಾನಸ್ಪರ್ಶನಕೀರ್ತನಾತ್ । ತುಲಸೀ ದಹತೇ ಪಾಪಂ ನೃಣಾಂ ಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಂ ಖಗ ॥ ೨,೩೮.

ಅದರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಖಚಿತ. ತಳಸಿ ಗಿಡವನ್ನು ನೆಡುವುದರಿಂದ, ಪೋಷಿಸುವುದರಿಂದ, ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಜನರು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತಳಸಿ ಸುಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನಹೃದೇ ಸತ್ಯಜಲೇ ರಾಗದ್ವೇಷಮಲಾಪಹೇ । ಯಃ ಸ್ನಾತೋ ಮಾನಸೇ ತೀರ್ಥೇ ನ ಸ ಲಿಪ್ಯೇತ ಪಾತಕೈಃ ॥ ೨,೩೮.

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ-ದ್ವೇಷಗಳ ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹವನು ಮನಸ್ಸಿನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.