ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಆತುರೇ ಸತಿ ದಾತವ್ಯಂ ನಿರ್ಧನೈರಪಿ ಮಾನವೈಃ । ಗಾವಸ್ತಿಲಾ ಹಿರಣ್ಯಞ್ಚ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬಡವರಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಸು, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ದಾನವನ್ತಂ ನರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ ಧರ್ಮಣ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೩೬.

ಒಬ್ಬ ದಾನಶೀಲರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮಾಯತ್ತಂ ಧನಂ ಯಾವತ್ತಾವದ್ವಿಪ್ರೇ ಸಮರ್ಪಯೇತ್ । ಪರಾಧೀನಂ ಮೃತೇ ಸರ್ವಂ ಕೃಪಯಾ ಕಃ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಧನವು ತನಗೆ ಇರುವಾಗಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಅದು ತನ್ನದಾಗಿರದೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಪಿತ್ರುದ್ದೇಶೇನ ಯಃ ಪುತ್ತ್ರೈರ್ಧನಂ ವಿಪ್ರಕರೇಽರ್ಪಿತಮ್ । ಆತ್ಮಾನಂ ಸಧನಂ ತೇನ ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರಪ್ರಪೌತ್ರಕೈಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಧನದಿಂದ, ಆ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತುಃ ಶತಗುಣಂ ದತ್ತಂ ಸಹಸ್ರಂ ಮಾತುರುಚ್ಯತೇ । ಭಗಿನ್ಯಾ ಶತಸಾಹಸ್ರಂ ಸೋದರ್ಯೇ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಶತಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ತಾಯಿಗೆ ಸಾವಿರಪಟ್ಟು, ಸಹೋದರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು.

ಯದಿ ಲೋಭಾನ್ನ ಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪ್ರಮಾದಾನ್ಮೋಹತೋಽಪಿ ವಾ । ಮೃತಾಃ ಶೋಚನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಕದರ್ಯಾಃ ಪಾಪಿನಸ್ತ್ವಿತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡದವರು, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಆ ಲೋಭಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತಿಕ್ಲೇಶೇನ ಲಬ್ಧಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಚಞ್ಚಲಸ್ಯ ಚ । ಗತಿರೇಕೈವ ವಿತ್ತಸ್ಯ ದಾನಮನ್ಯಾ ವಿಪತ್ತಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಧನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾರ್ಗ ಇದೆ—ದಾನ. ಉಳಿದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶಕ್ಕೆ reason ಆಗುತ್ತವೆ.

ಮೃತ್ಯುಃ ಶರೀಗೋಪ್ತಾರಂ ವಸುರಕ್ಷಂ ವಸುನ್ಧರಾ । ದುಶ್ಚಾರಿಣೀವ ಹಸತಿ ಸ್ವಪತಿಂ ಪುತ್ರವತ್ಸಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣವು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಗಂಡನನ್ನು ನಗುವಂತೆ.

ಉದಾಸೇ ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಸೌಮ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಪಿ ವಿಪುಲಂ ಧನಮ್ । ತೃಣವನ್ಮನ್ಯತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿತ್ತಮಪ್ಯಥ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಧನ ಸಿಕ್ಕರೂ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನ ಚೈವೋಪದ್ರವಾಸ್ತಸ್ಯ ಮೋಹಜಾಲೋ ನ ಚೈವ ಹಿ । ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ನ ಚ ಭಯಂ ಯಮದೂತಸಮುದ್ಭವಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟಗಳಿಲ್ಲ, ಮೋಹದ ಜಾಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಸಮಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚ ಸಪ್ತ ವೈ ಜಲೇ ದಶೈಕಮಗ್ನೌ ಪವನೇ ಚ ಷೋಡಶ । ಮಹಾಹವೇ ಪಷ್ಟಿರಶೀತಿರ್ಗೋಗೃಹೇ ಅನಾಶಕೇ ಕಾಶ್ಯಪ ಚಾಕ್ಷಯಾ ಗತಿಃ ॥ ೨,೩೬.

ಕಾಶ್ಯಪ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ದುಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವರ್ಷ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅದು ನಾಶವಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೭ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಂ ಮೇ ಕಥಯಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ । ವಿಧಿನಾ ಕೇನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಕೃತಿರೇಷಾ ಜನಾರ್ದನ ॥ ೨,೩೭.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಜಾನಾರ್ದನ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಯಾವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಕಿಂಲಕ್ಷಣಾಃ ಕೇನ ಪೂರ್ಣಾಃ ಕಸ್ಯ ದೇಯಾ ಜನಾರ್ದನ । ಕಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಿಪ್ರಸಾಧಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಅವು ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರಬೇಕು, ಯಾವದರಿಂದ ತುಂಬಿರಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಜಾನಾರ್ದನ? ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು, ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ತರಲು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಕಮ್ । ಪ್ರೇತೋದ್ದೇಶೇನ ದಾತವ್ಯಾ ಅನ್ನಪಾನೀಯಸಂಯುತಾಃ । ವಿಶೇಷೇಣ ಮಹಾಪಕ್ಷಿನ್ ಪ್ರೇತಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಮಹಾಪಕ್ಷಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ಚ ಪಣ್ಮಾಸೇ ತ್ರೈಪಕ್ಷೇ ವಾಪಿ ವತ್ಸರೇ । ಉದಕುಮ್ಭಾಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಮಾರ್ಗೇ ತಸ್ಯ ಸುಖಾಯ ವೈ ॥ ೨,೩೭.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಆರನೇ ತಿಂಗಳು, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖವಾಗಲೆಂದು ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಾ ಉದಕುಮ್ಭಾಸ್ತಿಲೈರ್ಯುತಾಃ । ಸುಲಿಪ್ತೇ ಭೂಮಿಭಾಗೇ ತು ಪಕ್ಕಾನ್ನಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪ್ರೇತಸ್ಯ ತತ್ರ ದಾತವ್ಯಂ ಭಾಜನಞ್ಚ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಸುಪ್ರೀತಸ್ತೇನ ದತ್ತೇನ ಪ್ರೇತೋ ಯಾಮ್ಯೈಃ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಆ ದಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃ, ಯಮದೂತರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ವಿಶೇಷೇಣ ಉದಕಮ್ಭಾನ್ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ವಿಧಿನಾ ತತ್ರ ಸಙ್ಕಲ್ಪಯ ಘಟಾನ್ ದ್ವಾದಶಸಂಖ್ಯಕಾನ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹದಿನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹದಿನೆರಡು ಕುಡಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾಷಿ ಬರ್ಧನೀ ತತ್ರ ಪಕ್ವಾನ್ನಫಲಪೂರಿತಾ । ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದಾತವ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಶುಭೇ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.

ಏಕೋ ವೈ ಧರ್ಮರಾಜಾಯ ತೇನ ತುಷ್ಟೇನ ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಾಯ ಚೈಕಂ ತು ಗತಸ್ತತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿಸಿದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಷೋಡಶಾದ್ಯಾಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಮಾಷಾನ್ನಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಹದಿನಾರುನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಬೇಯಿಸಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಉಕ್ತ್ರಾನ್ತಿಶ್ರಾದ್ಧಮಾರಭ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧಷೋಡಷೋಡಶಕಸ್ಯ ತು । ಷೋಡಶಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾನ್ತು ಏಕೈಕಂ ವಿನಿವದಯೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಗಾಗಿಯೂ, ಹದಿನಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಏಕಾದಶಾಹಾತ್ಪ್ರಭೃತಿ ದೇಯೋ ನಿತ್ಯಂ ದೃಢಾಹ್ವಯಃ । ಪಕ್ವಾನ್ನಜಲಪೂರ್ಣೋ ಹಿ ಯಾವತ್ಸಂವತ್ಸರಂ ದಿನಮ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು.

ಜಲಪಾತ್ರಾಣಿ ವೃದ್ಧಾನಿ ದತ್ತಾನಿಘಟಕಾನಿ ಚ । ಏಕಾ ವೈ ವರ್ಧನೀ ತತ್ರ ತಸ್ಯಾಂ ಪಾತ್ರನ್ತು ವಂಶಜಮ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹಳೆಯ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಕುಡಿಕೆಗಳು, ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಪಾತ್ರೆಯಿರಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೇಣಾಚ್ಛಾದಯೇತ್ತಾನ್ತು ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ವಿಶೇಷೇಣ ಜಲಪೂರ್ಣಾನಿ ದಾಪಯೇತ್ ॥ ೨,೩೭.

ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯ ವಿಧಿಪೂರ್ವಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಕುಲೀನಾಯ ವೇದವೃತ್ತಯುತಾಯ ಚ ॥ ೨,೩೭.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನವೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಕುಲದ, ವೇದಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾವೃತ್ತವತೇ ದೇಯಂ ಮೂರ್ಖೇ ತನ್ನ ಕದಾಚನ । ಸಮರ್ಥೋ ವೇದವೃತ್ತಾಢ್ಯಸ್ತಾರಣೇ ತರಣೇಽಪಿ ಚ ॥ ೨,೩೭.

ಅದು ವಿದ್ಯಾವಂತನಿಗೂ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ಇರುವವನಿಗೂ ಮಾತ್ರ ನೀಡಬೇಕು; ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು. ವೇದಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದು, ಇತರರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೮ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ದಾನತೀರ್ಥಾರ್ಥಿತಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಸ್ವರ್ಗಞ್ಚ ವದ ಮೇ ಪ್ರಭೋ । ಕೇನ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನೋತಿ ಕೇನ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಸೇಚ್ಚಿರಮ್ ॥ ೨,೩೮.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಪ್ರಭುವೇ, ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಫಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಯಾವದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯಾವದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸು.

ಕೇನ ಗಚ್ಛತಿ ತೇಜಸ್ತು ಸ್ವರ್ಲೋಕಾತ್ಸತ್ಯಲೋಕತಃ । ಮಾನುಷ್ಯಂ ಕೇನ ಲಭತೇ ನರಕೇಶು ನಿಮಜ್ಜತಿ ॥ ೨,೩೮.

ಯಾವದರಿಂದ ತೇಜೋಲೋಕ ಅಥವಾ ಸತ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಯಾವದರಿಂದ ಮಾನವನ ಜನ್ಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಯಾವದರಿಂದ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ?