ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕೃತ್ತ್ಯಾಸೀನನ್ತತ್ತೀರ್ಥಗತಂ ರಕ್ಷನ್ತಿ ವನದೇವತಾಃ । ಯಮದೂತಾ ವಿಶೇಷೇಣ ನ ಯಾಮ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಲೆಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದವನನ್ನು ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಮದೂತರು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ತೀರ್ಥಸೇವೀ ನರೋ ಯಸ್ತು ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷವರ್ಜಿತಃ । ತತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ದಹ್ಯೇತ ತತ್ತೀರ್ಥಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ದಹನವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ತೀರ್ಥದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇವಿತೇಽಪಿ ಸದಾ ತಥಿ ಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಶುಭೇ ದೇಶೇ ಕುಲೇ ಧೀಮಾನ್ ಸ ಭವೇದ್ವೇದವಿದ್ದ್ವಿಜಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಬೇರೆಡೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ಶುಭವಾದ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುನರ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಸ ಸಮಾಹೂಯ ಸರ್ವಸ್ವಂ ಯತ್ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿದವನಾದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಚರೇತ್ಕೃತ್ಸ್ನಮನುಜ್ಞಾತಶ್ಚ ತೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ । ಅನೃತಂ ನ ವದೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ಧರ್ಮಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡದೆ, ಧರ್ಮದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತೀರ್ಥೇ ಗತ್ವಾ ಚ ಯಃ ಕೋಽಪಿ ಪುನರಾಯಾತಿ ವೈ ಗೃಹಮ್ । ಅನುಜ್ಞಾತಃ ಸ ವೈ ವಿಪ್ರೈಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಥಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ವಾ ಸ್ವರ್ಣದಾನಾನಿ ಗೋಮಹೀಗಜವಾಜಿನಃ । ತೀರ್ಥಂ ಯದಿ ಲಭೇದ್ಯಸ್ತು ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಸ ಭಾಗ್ಯವಾನ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ, ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು.

ಗೃಹಾತ್ಪ್ರಚಲಿತಸ್ತೀರ್ಥಂ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ । ಪದೇಪದೇ ತು ಗೋದಾನಂ ಯದಿ ಹಿಂಸಾ ನ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಡಿ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೊರಟು, ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹೇ ತು ಯತ್ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನೇನ ಶುಧ್ಯತಿ । ಕುರುತೇ ತತ್ರ ಪಾಪಞ್ಚೇದ್ವಜ್ರಲೇಪಸಮಂ ಹಿ ತತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮನೆದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ವಜ್ರದ ಲೇಪನದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಲಿಶ್ಯೇತ್ಸ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹೋ ಯಾವಚ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಮ್ । ತತ್ರ ದತ್ತಾನಿ ದಾನಾನಿ ಜಾಯನ್ತೇ ಚಾಕ್ಷಯಾಣಿ ವೈ ॥ ೨,೩೬.

ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಖಚಿತ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನಗಳು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆತುರೇ ಸತಿ ದಾತವ್ಯಂ ನಿರ್ಧನೈರಪಿ ಮಾನವೈಃ । ಗಾವಸ್ತಿಲಾ ಹಿರಣ್ಯಞ್ಚ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬಡವರಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಸು, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ದಾನವನ್ತಂ ನರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ ಧರ್ಮಣ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೩೬.

ಒಬ್ಬ ದಾನಶೀಲರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮಾಯತ್ತಂ ಧನಂ ಯಾವತ್ತಾವದ್ವಿಪ್ರೇ ಸಮರ್ಪಯೇತ್ । ಪರಾಧೀನಂ ಮೃತೇ ಸರ್ವಂ ಕೃಪಯಾ ಕಃ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಧನವು ತನಗೆ ಇರುವಾಗಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಅದು ತನ್ನದಾಗಿರದೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಪಿತ್ರುದ್ದೇಶೇನ ಯಃ ಪುತ್ತ್ರೈರ್ಧನಂ ವಿಪ್ರಕರೇಽರ್ಪಿತಮ್ । ಆತ್ಮಾನಂ ಸಧನಂ ತೇನ ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರಪ್ರಪೌತ್ರಕೈಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಧನದಿಂದ, ಆ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತುಃ ಶತಗುಣಂ ದತ್ತಂ ಸಹಸ್ರಂ ಮಾತುರುಚ್ಯತೇ । ಭಗಿನ್ಯಾ ಶತಸಾಹಸ್ರಂ ಸೋದರ್ಯೇ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಶತಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ತಾಯಿಗೆ ಸಾವಿರಪಟ್ಟು, ಸಹೋದರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು.

ಯದಿ ಲೋಭಾನ್ನ ಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪ್ರಮಾದಾನ್ಮೋಹತೋಽಪಿ ವಾ । ಮೃತಾಃ ಶೋಚನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಕದರ್ಯಾಃ ಪಾಪಿನಸ್ತ್ವಿತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡದವರು, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಆ ಲೋಭಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತಿಕ್ಲೇಶೇನ ಲಬ್ಧಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಚಞ್ಚಲಸ್ಯ ಚ । ಗತಿರೇಕೈವ ವಿತ್ತಸ್ಯ ದಾನಮನ್ಯಾ ವಿಪತ್ತಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಧನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾರ್ಗ ಇದೆ—ದಾನ. ಉಳಿದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶಕ್ಕೆ reason ಆಗುತ್ತವೆ.

ಮೃತ್ಯುಃ ಶರೀಗೋಪ್ತಾರಂ ವಸುರಕ್ಷಂ ವಸುನ್ಧರಾ । ದುಶ್ಚಾರಿಣೀವ ಹಸತಿ ಸ್ವಪತಿಂ ಪುತ್ರವತ್ಸಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣವು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಗಂಡನನ್ನು ನಗುವಂತೆ.

ಉದಾಸೇ ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಸೌಮ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಪಿ ವಿಪುಲಂ ಧನಮ್ । ತೃಣವನ್ಮನ್ಯತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿತ್ತಮಪ್ಯಥ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಧನ ಸಿಕ್ಕರೂ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನ ಚೈವೋಪದ್ರವಾಸ್ತಸ್ಯ ಮೋಹಜಾಲೋ ನ ಚೈವ ಹಿ । ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ನ ಚ ಭಯಂ ಯಮದೂತಸಮುದ್ಭವಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟಗಳಿಲ್ಲ, ಮೋಹದ ಜಾಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಮದೂತರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಸಮಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚ ಸಪ್ತ ವೈ ಜಲೇ ದಶೈಕಮಗ್ನೌ ಪವನೇ ಚ ಷೋಡಶ । ಮಹಾಹವೇ ಪಷ್ಟಿರಶೀತಿರ್ಗೋಗೃಹೇ ಅನಾಶಕೇ ಕಾಶ್ಯಪ ಚಾಕ್ಷಯಾ ಗತಿಃ ॥ ೨,೩೬.

ಕಾಶ್ಯಪ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ದುಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವರ್ಷ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅದು ನಾಶವಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೭ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಂ ಮೇ ಕಥಯಸ್ವ ಯಥಾತಥಮ್ । ವಿಧಿನಾ ಕೇನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಕೃತಿರೇಷಾ ಜನಾರ್ದನ ॥ ೨,೩೭.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದನು: ಜಾನಾರ್ದನ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಯಾವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಕಿಂಲಕ್ಷಣಾಃ ಕೇನ ಪೂರ್ಣಾಃ ಕಸ್ಯ ದೇಯಾ ಜನಾರ್ದನ । ಕಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಿಪ್ರಸಾಧಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಅವು ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರಬೇಕು, ಯಾವದರಿಂದ ತುಂಬಿರಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಜಾನಾರ್ದನ? ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು, ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ತರಲು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಉದಕುಮ್ಭಪ್ರದಾನಕಮ್ । ಪ್ರೇತೋದ್ದೇಶೇನ ದಾತವ್ಯಾ ಅನ್ನಪಾನೀಯಸಂಯುತಾಃ । ವಿಶೇಷೇಣ ಮಹಾಪಕ್ಷಿನ್ ಪ್ರೇತಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಉಡುಕುಂಬದ ದಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಮಹಾಪಕ್ಷಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ಚ ಪಣ್ಮಾಸೇ ತ್ರೈಪಕ್ಷೇ ವಾಪಿ ವತ್ಸರೇ । ಉದಕುಮ್ಭಾಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಮಾರ್ಗೇ ತಸ್ಯ ಸುಖಾಯ ವೈ ॥ ೨,೩೭.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ, ಆರನೇ ತಿಂಗಳು, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖವಾಗಲೆಂದು ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಾ ಉದಕುಮ್ಭಾಸ್ತಿಲೈರ್ಯುತಾಃ । ಸುಲಿಪ್ತೇ ಭೂಮಿಭಾಗೇ ತು ಪಕ್ಕಾನ್ನಜಲಪೂರಿತಾಃ ॥ ೨,೩೭.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿದ ಉಡುಕುಂಬಗಳನ್ನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಪಾಕವಾದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪ್ರೇತಸ್ಯ ತತ್ರ ದಾತವ್ಯಂ ಭಾಜನಞ್ಚ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಸುಪ್ರೀತಸ್ತೇನ ದತ್ತೇನ ಪ್ರೇತೋ ಯಾಮ್ಯೈಃ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಆ ದಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃ, ಯಮದೂತರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಾದಶಾಹೇ ವಿಶೇಷೇಣ ಉದಕಮ್ಭಾನ್ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ವಿಧಿನಾ ತತ್ರ ಸಙ್ಕಲ್ಪಯ ಘಟಾನ್ ದ್ವಾದಶಸಂಖ್ಯಕಾನ್ ॥ ೨,೩೭.

ಹದಿನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹದಿನೆರಡು ಕುಡಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಕಾಷಿ ಬರ್ಧನೀ ತತ್ರ ಪಕ್ವಾನ್ನಫಲಪೂರಿತಾ । ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದಾತವ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಶುಭೇ ॥ ೨,೩೭.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.