ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತೀರ್ಥೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಸಂನ್ಯಾಸಂ ನೀತ್ವಾ ಚೇನ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಲಭತೇ ಸೋಽಪಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಿಂದಿನ ಹೇಳಿದ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾರೋಗೋಪಪತ್ತೌ ಚ ಗೃಹೀತೇಽನಶನೇ ಕೃತೇ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ರೋಗೋ ದೇವವದ್ಧಿ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮಹಾ ರೋಗ ಬಂದಾಗ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ರೋಗ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯ ಆತುರಃ ಸನ್ ಸನ್ನ್ಯಾಸಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಯದಿ ಮಾನವಃ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ಭೂಮೌ ಸಂಸಾರೇ ದುಃ ಖಸಾಗರೇ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದಾಗ ಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸದೆ, ದುಃಖಸಾಗರವಾದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಞ್ಚ ಭೋಜನಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಂ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದೀಪದಾನಂ ಸುರಾರ್ಚನಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ, ದೀಪದಾನ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವೃತ್ತಸ್ಯ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಪಾಪಾನ್ಯುಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಚ । ಮೃತೋ ಮುಕ್ತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ಸರ್ವೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡವನ ಪಾಪಗಳು, ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪಡೆದಂತೆ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದನಶನಂ ನೄಣಾಂ ವೈಕುಣ್ಠಪದದಾಯಕಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಸ್ಥೇ ಚೋತ್ತರೇ ವಾ ಸಾಧಯೇನ್ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಆದರಿಂದ, ಉಪವಾಸವು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ತ್ರದ್ರವ್ಯಾದಿ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ವ್ರಜತಿ ಯೋ ನರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ದೇವತಾಸ್ತಸ್ಯ ಭವೇಯುಸ್ತುಷ್ಟಿಪುಷ್ಟಿದಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ತೀರ್ಥಸಂಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ವ್ರತೇ ಹ್ಯನಶನೇ ಕೃತೇ । ಚೇನ್ಮ್ರಿಯೇತಾನ್ತರಾಲೇಽಪಿ ಋಷೀಣಾಂ ಮಣ್ಡಲೇ ವಸೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ಋಷಿಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವ್ರತಂ ನಿರಶನ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹೇಽಪಿ ಮೃತೋ ಯದಿ । ಸ್ವಕುಲಾನಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಏಕಾಕೀ ವಿಚರೇದ್ದಿವಿ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನೆದಲ್ಲೇ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಞ್ಚೈವ ತಥಾ ತೋಯಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ನರೋ ಯದಿ । ಪೀತಮತ್ಪಾದತೋಯಶ್ಚ ನ ಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಕ್ಷಿತೌ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಅನ್ನವನ್ನೂ ನೀರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಪಾದದ ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೃತ್ತ್ಯಾಸೀನನ್ತತ್ತೀರ್ಥಗತಂ ರಕ್ಷನ್ತಿ ವನದೇವತಾಃ । ಯಮದೂತಾ ವಿಶೇಷೇಣ ನ ಯಾಮ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಲೆಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದವನನ್ನು ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಮದೂತರು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ತೀರ್ಥಸೇವೀ ನರೋ ಯಸ್ತು ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷವರ್ಜಿತಃ । ತತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ದಹ್ಯೇತ ತತ್ತೀರ್ಥಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ದಹನವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ತೀರ್ಥದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇವಿತೇಽಪಿ ಸದಾ ತಥಿ ಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಶುಭೇ ದೇಶೇ ಕುಲೇ ಧೀಮಾನ್ ಸ ಭವೇದ್ವೇದವಿದ್ದ್ವಿಜಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಬೇರೆಡೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ಶುಭವಾದ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುನರ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಸ ಸಮಾಹೂಯ ಸರ್ವಸ್ವಂ ಯತ್ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿದವನಾದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಚರೇತ್ಕೃತ್ಸ್ನಮನುಜ್ಞಾತಶ್ಚ ತೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ । ಅನೃತಂ ನ ವದೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ಧರ್ಮಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡದೆ, ಧರ್ಮದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತೀರ್ಥೇ ಗತ್ವಾ ಚ ಯಃ ಕೋಽಪಿ ಪುನರಾಯಾತಿ ವೈ ಗೃಹಮ್ । ಅನುಜ್ಞಾತಃ ಸ ವೈ ವಿಪ್ರೈಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಥಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ವಾ ಸ್ವರ್ಣದಾನಾನಿ ಗೋಮಹೀಗಜವಾಜಿನಃ । ತೀರ್ಥಂ ಯದಿ ಲಭೇದ್ಯಸ್ತು ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಸ ಭಾಗ್ಯವಾನ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ, ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು.

ಗೃಹಾತ್ಪ್ರಚಲಿತಸ್ತೀರ್ಥಂ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ । ಪದೇಪದೇ ತು ಗೋದಾನಂ ಯದಿ ಹಿಂಸಾ ನ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಡಿ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೊರಟು, ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹೇ ತು ಯತ್ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನೇನ ಶುಧ್ಯತಿ । ಕುರುತೇ ತತ್ರ ಪಾಪಞ್ಚೇದ್ವಜ್ರಲೇಪಸಮಂ ಹಿ ತತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮನೆದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ವಜ್ರದ ಲೇಪನದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಲಿಶ್ಯೇತ್ಸ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹೋ ಯಾವಚ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಮ್ । ತತ್ರ ದತ್ತಾನಿ ದಾನಾನಿ ಜಾಯನ್ತೇ ಚಾಕ್ಷಯಾಣಿ ವೈ ॥ ೨,೩೬.

ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಖಚಿತ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನಗಳು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆತುರೇ ಸತಿ ದಾತವ್ಯಂ ನಿರ್ಧನೈರಪಿ ಮಾನವೈಃ । ಗಾವಸ್ತಿಲಾ ಹಿರಣ್ಯಞ್ಚ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬಡವರಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಸು, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ದಾನವನ್ತಂ ನರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ ಧರ್ಮಣ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತೇನ ಸರ್ವದಾ ॥ ೨,೩೬.

ಒಬ್ಬ ದಾನಶೀಲರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮಾಯತ್ತಂ ಧನಂ ಯಾವತ್ತಾವದ್ವಿಪ್ರೇ ಸಮರ್ಪಯೇತ್ । ಪರಾಧೀನಂ ಮೃತೇ ಸರ್ವಂ ಕೃಪಯಾ ಕಃ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಧನವು ತನಗೆ ಇರುವಾಗಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಅದು ತನ್ನದಾಗಿರದೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದಯೆಯಿಂದ ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಪಿತ್ರುದ್ದೇಶೇನ ಯಃ ಪುತ್ತ್ರೈರ್ಧನಂ ವಿಪ್ರಕರೇಽರ್ಪಿತಮ್ । ಆತ್ಮಾನಂ ಸಧನಂ ತೇನ ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರಪ್ರಪೌತ್ರಕೈಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಧನದಿಂದ, ಆ ತಂದೆ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತುಃ ಶತಗುಣಂ ದತ್ತಂ ಸಹಸ್ರಂ ಮಾತುರುಚ್ಯತೇ । ಭಗಿನ್ಯಾ ಶತಸಾಹಸ್ರಂ ಸೋದರ್ಯೇ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಶತಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ತಾಯಿಗೆ ಸಾವಿರಪಟ್ಟು, ಸಹೋದರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು.

ಯದಿ ಲೋಭಾನ್ನ ಯಚ್ಛನ್ತಿ ಪ್ರಮಾದಾನ್ಮೋಹತೋಽಪಿ ವಾ । ಮೃತಾಃ ಶೋಚನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಕದರ್ಯಾಃ ಪಾಪಿನಸ್ತ್ವಿತಿ ॥ ೨,೩೬.

ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡದವರು, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಆ ಲೋಭಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತಿಕ್ಲೇಶೇನ ಲಬ್ಧಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಚಞ್ಚಲಸ್ಯ ಚ । ಗತಿರೇಕೈವ ವಿತ್ತಸ್ಯ ದಾನಮನ್ಯಾ ವಿಪತ್ತಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಧನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾರ್ಗ ಇದೆ—ದಾನ. ಉಳಿದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶಕ್ಕೆ reason ಆಗುತ್ತವೆ.

ಮೃತ್ಯುಃ ಶರೀಗೋಪ್ತಾರಂ ವಸುರಕ್ಷಂ ವಸುನ್ಧರಾ । ದುಶ್ಚಾರಿಣೀವ ಹಸತಿ ಸ್ವಪತಿಂ ಪುತ್ರವತ್ಸಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣವು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಗಂಡನನ್ನು ನಗುವಂತೆ.

ಉದಾಸೇ ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಸೌಮ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಪಿ ವಿಪುಲಂ ಧನಮ್ । ತೃಣವನ್ಮನ್ಯತೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿತ್ತಮಪ್ಯಥ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಧನ ಸಿಕ್ಕರೂ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಾನೆ.