ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

(ಅಥ ಶವಾವಿಧಿಃ) । ಶವಸ್ಯ ಶಿಬಿಕಾಯಾಂ ಕರಚರಣಬನ್ಧನಂ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಮ್ । ಏವಂ ಚೇನ್ನ ವಿಧಾನಂ ವಿಧೀಯತೇ ತತ್ಪಿಶಾಚಪರಿಭವನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶವವನ್ನು ಶಿಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವಾಗ ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ಶವ ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಜಾಯತೇ ರಜನ್ಯಾಞ್ಚ ಶವನಿರ್ಗಮನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಭಯಶೂನ್ಯಮ್ । ಶವಂ ನ ಮುಞ್ಚೇತ ಮುಚ್ಯತೇ ಚೇತ್ದುಃ ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ದುರ್ಗತಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರೆ, ಆ ಊರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಶವವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದುರ್ಬಲತೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಗ್ರಾಮಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತೇ ಪ್ರೇತೇ ಶ್ರುತೇ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ತದನ್ನಂ ಮಾಂಸವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತತ್ತೋಯಂ ರುಧಿರೋಪಮಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶವ ಇರುವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾಂಸದಂತೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ರಕ್ತದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

(೩೫.೪೫) ಜ್ಞಾತಿಸಮ್ಬನ್ಧಿನಾಮೇವಂ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿಲುಪ್ಯ ಜ್ಞಾತಿಧರ್ಮಞ್ಚ ಪ್ರೇತಪಾಪೇನ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ನಡೆ ಇರಬೇಕು. ಬಂಧುಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ, ಪ್ರೇತಪಾಪವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೬ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೌವಾಚ । ಕಸ್ಮಾದನಶನಂ ಪುಣ್ಯಮಕ್ಷಯ್ಯಗತಿದಾಯಕಮ್ । ಸ್ವಗೃಹನ್ತು ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥೇ ವೈ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಪುಣ್ಯಕರವೂ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ? ತಾನೇ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ಮ್ರಿಯತೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಮೃತ್ಯು ಮಾಗತಃ । ಬೂತ್ವಾ ಕುಟೀಚರೋ ಯಸ್ತು ಸ ಕಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗದೆ, ಮನೆದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ತೀರ್ಥೇ ವಾಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ಕಥಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಮಪ್ರಾಪ್ತನಿಧನೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನು ನಿಧನವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

ನಿಯಮೇ ಚೇತ್ಕೃತೇ ದೇವ ಚಿತ್ತಭಙ್ಗೋ ಹಿ ಜಾಯತೇ । ಕೇನ ತಸ್ಯ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಿಃ ಕೃತೇನಾಪ್ಯಕೃತೇನ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ದೇವರೇ, ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದರೆ, ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ಯೋ ವೈ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಕೋಽಪಿ ಚೇತ್ । ಮಾನುಪೀಂ ತನುಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಮ ತುಲ್ಯೋ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವನ್ತ್ಯಹಾನಿ ಜೀವೇತ್ವ್ರತೇ ನಿರಶನೇ ಕೃತೇ । ಕ್ರತುಭಿಸ್ತಾನಿ ತುಲ್ಯಾನಿ ಸಮಗ್ರವದಕ್ಷಿಣೈಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾವಷ್ಟು ದಿನ ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಾನೋ, ಆ ದಿನಗಳು ಸಮಗ್ರ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.

ತೀರ್ಥೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಸಂನ್ಯಾಸಂ ನೀತ್ವಾ ಚೇನ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಲಭತೇ ಸೋಽಪಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಿಂದಿನ ಹೇಳಿದ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾರೋಗೋಪಪತ್ತೌ ಚ ಗೃಹೀತೇಽನಶನೇ ಕೃತೇ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ರೋಗೋ ದೇವವದ್ಧಿ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮಹಾ ರೋಗ ಬಂದಾಗ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ರೋಗ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯ ಆತುರಃ ಸನ್ ಸನ್ನ್ಯಾಸಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಯದಿ ಮಾನವಃ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ಭೂಮೌ ಸಂಸಾರೇ ದುಃ ಖಸಾಗರೇ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದಾಗ ಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸದೆ, ದುಃಖಸಾಗರವಾದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಞ್ಚ ಭೋಜನಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಂ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದೀಪದಾನಂ ಸುರಾರ್ಚನಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ, ದೀಪದಾನ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವೃತ್ತಸ್ಯ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಪಾಪಾನ್ಯುಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಚ । ಮೃತೋ ಮುಕ್ತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ಸರ್ವೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡವನ ಪಾಪಗಳು, ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪಡೆದಂತೆ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದನಶನಂ ನೄಣಾಂ ವೈಕುಣ್ಠಪದದಾಯಕಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಸ್ಥೇ ಚೋತ್ತರೇ ವಾ ಸಾಧಯೇನ್ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಆದರಿಂದ, ಉಪವಾಸವು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ತ್ರದ್ರವ್ಯಾದಿ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ವ್ರಜತಿ ಯೋ ನರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ದೇವತಾಸ್ತಸ್ಯ ಭವೇಯುಸ್ತುಷ್ಟಿಪುಷ್ಟಿದಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ತೀರ್ಥಸಂಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ವ್ರತೇ ಹ್ಯನಶನೇ ಕೃತೇ । ಚೇನ್ಮ್ರಿಯೇತಾನ್ತರಾಲೇಽಪಿ ಋಷೀಣಾಂ ಮಣ್ಡಲೇ ವಸೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ಋಷಿಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವ್ರತಂ ನಿರಶನ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹೇಽಪಿ ಮೃತೋ ಯದಿ । ಸ್ವಕುಲಾನಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಏಕಾಕೀ ವಿಚರೇದ್ದಿವಿ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನೆದಲ್ಲೇ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಞ್ಚೈವ ತಥಾ ತೋಯಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ನರೋ ಯದಿ । ಪೀತಮತ್ಪಾದತೋಯಶ್ಚ ನ ಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಕ್ಷಿತೌ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಅನ್ನವನ್ನೂ ನೀರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಪಾದದ ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೃತ್ತ್ಯಾಸೀನನ್ತತ್ತೀರ್ಥಗತಂ ರಕ್ಷನ್ತಿ ವನದೇವತಾಃ । ಯಮದೂತಾ ವಿಶೇಷೇಣ ನ ಯಾಮ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಗಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ತಲೆಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದವನನ್ನು ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಮದೂತರು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ತೀರ್ಥಸೇವೀ ನರೋ ಯಸ್ತು ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷವರ್ಜಿತಃ । ತತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ದಹ್ಯೇತ ತತ್ತೀರ್ಥಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ದಹನವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ತೀರ್ಥದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇವಿತೇಽಪಿ ಸದಾ ತಥಿ ಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಶುಭೇ ದೇಶೇ ಕುಲೇ ಧೀಮಾನ್ ಸ ಭವೇದ್ವೇದವಿದ್ದ್ವಿಜಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಬೇರೆಡೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ಶುಭವಾದ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪುನರ್ಜೀವತಿ ಮಾನವಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಸ ಸಮಾಹೂಯ ಸರ್ವಸ್ವಂ ಯತ್ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿದವನಾದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಚರೇತ್ಕೃತ್ಸ್ನಮನುಜ್ಞಾತಶ್ಚ ತೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ । ಅನೃತಂ ನ ವದೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ಧರ್ಮಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡದೆ, ಧರ್ಮದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತೀರ್ಥೇ ಗತ್ವಾ ಚ ಯಃ ಕೋಽಪಿ ಪುನರಾಯಾತಿ ವೈ ಗೃಹಮ್ । ಅನುಜ್ಞಾತಃ ಸ ವೈ ವಿಪ್ರೈಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಥಾಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ವಾ ಸ್ವರ್ಣದಾನಾನಿ ಗೋಮಹೀಗಜವಾಜಿನಃ । ತೀರ್ಥಂ ಯದಿ ಲಭೇದ್ಯಸ್ತು ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಸ ಭಾಗ್ಯವಾನ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ, ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು.

ಗೃಹಾತ್ಪ್ರಚಲಿತಸ್ತೀರ್ಥಂ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ । ಪದೇಪದೇ ತು ಗೋದಾನಂ ಯದಿ ಹಿಂಸಾ ನ ಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಡಿ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೊರಟು, ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹೇ ತು ಯತ್ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನೇನ ಶುಧ್ಯತಿ । ಕುರುತೇ ತತ್ರ ಪಾಪಞ್ಚೇದ್ವಜ್ರಲೇಪಸಮಂ ಹಿ ತತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಮನೆದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ವಜ್ರದ ಲೇಪನದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.