ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅನುಶಬ್ದಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ನಾವಾಹನಮಥೋಲ್ಮುಕಮ್ । ಆಸೀಮಾನ್ತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಿಸರ್ಜನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅನು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು, ಆವಾಹನ ಅಥವಾ ಹೊಲ್ಮುಕವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಸ್ಥಳದ ಗಡಿ ಹಾಕುವುದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಅಥವಾ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ಕುರ್ಯಾತ್ತಿಲಹೋಮಞ್ಚ ದ್ವಿಜಃ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ತಥಾ । ನ ಕುರ್ಯಾದ್ವೈಶ್ವದೇವಂ ಚೇತ್ಕರ್ತಾ ಗಚ್ಛತ್ಯಧೋಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ದ್ವಿಜನು ಎಳ್ಳಿನ ಹೋಮ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಮಾಡಬಾರದು; ವೈಶ್ವದೇವವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಮಾಡುವವನು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಲಿನಶ್ರಾದ್ಧಸಂಜ್ಞಾನಂ ಪೂರ್ವಷೋಡಶಕಂ ತಥಾ । ಸ್ಥಾನೇ ದ್ವಾರೇ ಚಾರ್ಧಮಾರ್ಗೇ ಚಿತಾಯಾಂ ಶವಹಸ್ತಕೇ ॥ ೨,೩೫.

ಮಲಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯುವದು, ಮೊದಲ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಗಳು, ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹದ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ,

ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿಭೂತೇಭ್ಯಃ ಪಞ್ಚಮಂ ಪ್ರತಿವೇಶ್ಯಕಮ್ । ಷಷ್ಠಂ ಸಞ್ಚಯನೇ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾ ದಶಾಹಿಕಾಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಷೋಡಷಕಞ್ಚೈತತ್ಪ್ರಥಮಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಹತ್ತಿರದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಐದನೇ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆರುನೇದು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವರಿಗೆ. ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ದಿನದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಷೋಡಶಂ ಮಧ್ಯೇ ದ್ವಿತೀಯಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮೇ ಶೃಣು । ಕರ್ತವ್ಯಾನೀಹ ವಿಧಿನಾ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು ॥ ೨,೩೫.

ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದ್ಯಞ್ಚ ತಥಾನ್ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಪಞ್ಚಕಮ್ । ಏವಂ ಷೋಡಶಕಂ ಪ್ರಾಹುರೇತತ್ತತ್ತ್ವವಿದೋ ಜನಾಃ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹದಿನಾರು ಎಂದು ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಾದಶ ಪ್ರತಿಮಾಸ್ಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇಕಾದಶೇ ತಥಾ । ತ್ರಿಪಕ್ಷಸಮ್ಭವಞ್ಚೈವ ದ್ವೇ ರಿಕ್ತೇ ಖಗ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೩೫.

ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಒಂದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು, ಹಿನ್ನಡೆಯ ಚಂದ್ರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು—ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಆದ್ಯಂ ಶವವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾನ್ಯಚ್ಚ ತ್ರಿಷೋಡಶಮ್ । ಪಿತೃಪಾಙ್ಕ್ತಿವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಶತಾದ್ಧೈಂನ ತು ಯೋಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಮೊದಲನೆಯದು ಶವದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಹದಿಮೂರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಆದರೆ ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಶತಾರ್ಧೇನ ವಿಹೀನೋ ಯೋ ಮಿಲಿತಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಭಾಙ್ನ ಹಿ । ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಥೈವಾಷ್ಟಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರೇತತ್ವನಾಶನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರು ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾಗದು. ನಾಲ್ವತ್ತೆಂಟು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಸಕೃದೂನಶತಾರ್ಧೇನ ಸಮ್ಭವೇತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಸನ್ನಿಧಃ । ಮೇಲನೀಯಃ ಶತಾರ್ಧೇನ ಸನ್ಧಿಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ತತ್ತ್ವತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಒಮ್ಮೆ ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ, ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

(ಅಥ ಶವಾವಿಧಿಃ) । ಶವಸ್ಯ ಶಿಬಿಕಾಯಾಂ ಕರಚರಣಬನ್ಧನಂ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಮ್ । ಏವಂ ಚೇನ್ನ ವಿಧಾನಂ ವಿಧೀಯತೇ ತತ್ಪಿಶಾಚಪರಿಭವನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶವವನ್ನು ಶಿಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವಾಗ ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ಶವ ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಜಾಯತೇ ರಜನ್ಯಾಞ್ಚ ಶವನಿರ್ಗಮನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಭಯಶೂನ್ಯಮ್ । ಶವಂ ನ ಮುಞ್ಚೇತ ಮುಚ್ಯತೇ ಚೇತ್ದುಃ ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ದುರ್ಗತಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರೆ, ಆ ಊರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಶವವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದುರ್ಬಲತೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಗ್ರಾಮಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತೇ ಪ್ರೇತೇ ಶ್ರುತೇ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ತದನ್ನಂ ಮಾಂಸವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತತ್ತೋಯಂ ರುಧಿರೋಪಮಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶವ ಇರುವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾಂಸದಂತೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ರಕ್ತದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

(೩೫.೪೫) ಜ್ಞಾತಿಸಮ್ಬನ್ಧಿನಾಮೇವಂ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿಲುಪ್ಯ ಜ್ಞಾತಿಧರ್ಮಞ್ಚ ಪ್ರೇತಪಾಪೇನ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ನಡೆ ಇರಬೇಕು. ಬಂಧುಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ, ಪ್ರೇತಪಾಪವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೬ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೌವಾಚ । ಕಸ್ಮಾದನಶನಂ ಪುಣ್ಯಮಕ್ಷಯ್ಯಗತಿದಾಯಕಮ್ । ಸ್ವಗೃಹನ್ತು ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥೇ ವೈ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಪುಣ್ಯಕರವೂ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ? ತಾನೇ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ಮ್ರಿಯತೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಮೃತ್ಯು ಮಾಗತಃ । ಬೂತ್ವಾ ಕುಟೀಚರೋ ಯಸ್ತು ಸ ಕಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗದೆ, ಮನೆದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ತೀರ್ಥೇ ವಾಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ಕಥಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಮಪ್ರಾಪ್ತನಿಧನೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನು ನಿಧನವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

ನಿಯಮೇ ಚೇತ್ಕೃತೇ ದೇವ ಚಿತ್ತಭಙ್ಗೋ ಹಿ ಜಾಯತೇ । ಕೇನ ತಸ್ಯ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಿಃ ಕೃತೇನಾಪ್ಯಕೃತೇನ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ದೇವರೇ, ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದರೆ, ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ಯೋ ವೈ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಕೋಽಪಿ ಚೇತ್ । ಮಾನುಪೀಂ ತನುಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಮ ತುಲ್ಯೋ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವನ್ತ್ಯಹಾನಿ ಜೀವೇತ್ವ್ರತೇ ನಿರಶನೇ ಕೃತೇ । ಕ್ರತುಭಿಸ್ತಾನಿ ತುಲ್ಯಾನಿ ಸಮಗ್ರವದಕ್ಷಿಣೈಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾವಷ್ಟು ದಿನ ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಾನೋ, ಆ ದಿನಗಳು ಸಮಗ್ರ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.

ತೀರ್ಥೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಸಂನ್ಯಾಸಂ ನೀತ್ವಾ ಚೇನ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ । ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಲಭತೇ ಸೋಽಪಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಫಲಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಿಂದಿನ ಹೇಳಿದ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾರೋಗೋಪಪತ್ತೌ ಚ ಗೃಹೀತೇಽನಶನೇ ಕೃತೇ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ರೋಗೋ ದೇವವದ್ಧಿ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಮಹಾ ರೋಗ ಬಂದಾಗ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ರೋಗ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯ ಆತುರಃ ಸನ್ ಸನ್ನ್ಯಾಸಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಯದಿ ಮಾನವಃ । ಪುನರ್ನ ಜಾಯತೇ ಭೂಮೌ ಸಂಸಾರೇ ದುಃ ಖಸಾಗರೇ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದಾಗ ಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸದೆ, ದುಃಖಸಾಗರವಾದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಹನ್ಯಹನಿ ದಾತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಞ್ಚ ಭೋಜನಮ್ । ತಿಲಪಾತ್ರಂ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದೀಪದಾನಂ ಸುರಾರ್ಚನಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ, ದೀಪದಾನ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವೃತ್ತಸ್ಯ ದಹ್ಯನ್ತೇ ಪಾಪಾನ್ಯುಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಚ । ಮೃತೋ ಮುಕ್ತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥಾ ಸರ್ವೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ॥ ೨,೩೬.

ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡವನ ಪಾಪಗಳು, ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪಡೆದಂತೆ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದನಶನಂ ನೄಣಾಂ ವೈಕುಣ್ಠಪದದಾಯಕಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಸ್ಥೇ ಚೋತ್ತರೇ ವಾ ಸಾಧಯೇನ್ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೩೬.

ಆದರಿಂದ, ಉಪವಾಸವು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಪುತ್ತ್ರದ್ರವ್ಯಾದಿ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ವ್ರಜತಿ ಯೋ ನರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ದೇವತಾಸ್ತಸ್ಯ ಭವೇಯುಸ್ತುಷ್ಟಿಪುಷ್ಟಿದಾಃ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ತೀರ್ಥಸಂಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ವ್ರತೇ ಹ್ಯನಶನೇ ಕೃತೇ । ಚೇನ್ಮ್ರಿಯೇತಾನ್ತರಾಲೇಽಪಿ ಋಷೀಣಾಂ ಮಣ್ಡಲೇ ವಸೇತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ಋಷಿಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವ್ರತಂ ನಿರಶನ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹೇಽಪಿ ಮೃತೋ ಯದಿ । ಸ್ವಕುಲಾನಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಏಕಾಕೀ ವಿಚರೇದ್ದಿವಿ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರು ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನೆದಲ್ಲೇ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.