ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕ್ರಿಯತೇ ಮಾನುಷಾಣಾನ್ತು ಸದ್ಯ ಆಹುತಿಕಾರಣಾತ್ । ಸದ್ಯಾಹುತಿಕರಂ ಪುಣ್ಯಂ ತೀರ್ಥೇ ತದ್ದಾಹ ಉತ್ತಮಃ ॥ ೨,೩೫.

ಮಾನವರಿಗಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ; ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ತಕ್ಷಣದ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ದಹನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ವಿಪ್ರೈರ್ನಿಯಮತಃ ಕಾರ್ಯಃ ಸಮನ್ತ್ರೋ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಃ । ಶವಸ್ಯ ಚ ಸಮೀಪೇ ತು ಕ್ಷಿಪ್ಯನ್ತೇ ಪುತ್ತಲಾಸ್ತತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮೃತದೇಹದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ತಳಿಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ದರ್ಭಮಯಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ವಿಪ್ರಾ ಮನ್ತ್ರಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಾಃ । ತತೋ ದಾಹಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಃ ತೈಶ್ಚ ಪುತ್ತಲಕೈಃ ಸಹ ॥ ೨,೩೫.

ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ತಳಿಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಆ ಪುತ್ತಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸೂತಕಾನ್ತೇ ತತಃ ಪುತ್ರಃ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛಾನ್ತಿಕಮುತ್ತಮಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಸೂತಕಾವಧಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಗನು ಶಾಂತಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಕೇಷು ಮೃತೋ ಯೋಽಸೌ ನ ಗತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ । ತಿಲಾನ್ ಗಾಶ್ಚ ಸುವರ್ಣಂ ಚ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಘೃತಂ ದದೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗಾಗಿ ಎಳ್ಳು, ಹಸು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ದೀಯತೇ ದಾನಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವನಾಶನಮ್ । ಸೂತಕಾನ್ತೇ ಚ ಸತ್ಪುತ್ರೈಃ ಸ ಪ್ರೇತೋ ಲಭತೇ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡುವ ದಾನವು ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸೂತಕಾವಧಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮೃತಾತ್ಮೆಗೆ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಭಾಜನೋಪಾನಹೌ ಚ್ಛತ್ರಂ ಹೇಮಮುದ್ರಾಚ ವಾಸಸೀ । ದಕ್ಷಿಣಾ ದೀಯತೇ ವಿಪ್ರ ಸರ್ವಪಾತಕಮೋಚನೀ ॥ ೨,೩೫.

ಪಾತ್ರೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಹೊದಿಕೆ, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಲವೃದ್ಧಾತುರಾಣಾಞ್ಚ ಮೃತಾನಾಂ ಪಞ್ಚಕೇಷು ಹಿ । ವಿಧಾನಂ ಯೋ ನ ಕುರ್ವೀತ ವಿಘ್ನಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಅಥವಾ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಹೋದರೆ ಅವನಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಷ್ಟಾದಶೈವ ವಸ್ತೂನಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧೇ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ । ಆಶಿಷೋ ದ್ವಿಗುಣಾನ್ ದರ್ಭಾನ್ ಪ್ರಣವಾನ್ನೈಕಪಿಣ್ಡತಾಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು: ಆಶೀರ್ವಾದ, ಎರಡು ದರ್ಭೆಗಳು, ಪ್ರಣವಾಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು.

ಅಗ್ನೌಕರಣಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವೈ ವೈಶ್ವದೈವಿಕಮ್ । ವಿಕಿರಂ ಚ ಸ್ವಧಾಕಾರಂ ಪಿತೃಶಬ್ದಂ ನ ಚೋಚ್ಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಕೈಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬಾರದು, ವೈಶ್ವದೇವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಬಿತ್ತರಿಸುವುದು, ಸ್ವಧಾ ಹೇಳುವುದು ಅಥವಾ ಪಿತೃ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬಾರದು.

ಅನುಶಬ್ದಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ನಾವಾಹನಮಥೋಲ್ಮುಕಮ್ । ಆಸೀಮಾನ್ತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಿಸರ್ಜನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅನು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು, ಆವಾಹನ ಅಥವಾ ಹೊಲ್ಮುಕವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಸ್ಥಳದ ಗಡಿ ಹಾಕುವುದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಅಥವಾ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ಕುರ್ಯಾತ್ತಿಲಹೋಮಞ್ಚ ದ್ವಿಜಃ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ತಥಾ । ನ ಕುರ್ಯಾದ್ವೈಶ್ವದೇವಂ ಚೇತ್ಕರ್ತಾ ಗಚ್ಛತ್ಯಧೋಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ದ್ವಿಜನು ಎಳ್ಳಿನ ಹೋಮ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಮಾಡಬಾರದು; ವೈಶ್ವದೇವವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಮಾಡುವವನು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಲಿನಶ್ರಾದ್ಧಸಂಜ್ಞಾನಂ ಪೂರ್ವಷೋಡಶಕಂ ತಥಾ । ಸ್ಥಾನೇ ದ್ವಾರೇ ಚಾರ್ಧಮಾರ್ಗೇ ಚಿತಾಯಾಂ ಶವಹಸ್ತಕೇ ॥ ೨,೩೫.

ಮಲಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯುವದು, ಮೊದಲ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಗಳು, ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹದ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ,

ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿಭೂತೇಭ್ಯಃ ಪಞ್ಚಮಂ ಪ್ರತಿವೇಶ್ಯಕಮ್ । ಷಷ್ಠಂ ಸಞ್ಚಯನೇ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾ ದಶಾಹಿಕಾಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಷೋಡಷಕಞ್ಚೈತತ್ಪ್ರಥಮಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಹತ್ತಿರದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಐದನೇ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆರುನೇದು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವರಿಗೆ. ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ದಿನದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಷೋಡಶಂ ಮಧ್ಯೇ ದ್ವಿತೀಯಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮೇ ಶೃಣು । ಕರ್ತವ್ಯಾನೀಹ ವಿಧಿನಾ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು ॥ ೨,೩೫.

ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದ್ಯಞ್ಚ ತಥಾನ್ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಪಞ್ಚಕಮ್ । ಏವಂ ಷೋಡಶಕಂ ಪ್ರಾಹುರೇತತ್ತತ್ತ್ವವಿದೋ ಜನಾಃ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹದಿನಾರು ಎಂದು ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಾದಶ ಪ್ರತಿಮಾಸ್ಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇಕಾದಶೇ ತಥಾ । ತ್ರಿಪಕ್ಷಸಮ್ಭವಞ್ಚೈವ ದ್ವೇ ರಿಕ್ತೇ ಖಗ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೩೫.

ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಒಂದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು, ಹಿನ್ನಡೆಯ ಚಂದ್ರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು—ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಆದ್ಯಂ ಶವವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾನ್ಯಚ್ಚ ತ್ರಿಷೋಡಶಮ್ । ಪಿತೃಪಾಙ್ಕ್ತಿವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಶತಾದ್ಧೈಂನ ತು ಯೋಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಮೊದಲನೆಯದು ಶವದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಹದಿಮೂರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಆದರೆ ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಶತಾರ್ಧೇನ ವಿಹೀನೋ ಯೋ ಮಿಲಿತಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಭಾಙ್ನ ಹಿ । ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಥೈವಾಷ್ಟಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರೇತತ್ವನಾಶನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರು ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾಗದು. ನಾಲ್ವತ್ತೆಂಟು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಸಕೃದೂನಶತಾರ್ಧೇನ ಸಮ್ಭವೇತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಸನ್ನಿಧಃ । ಮೇಲನೀಯಃ ಶತಾರ್ಧೇನ ಸನ್ಧಿಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ತತ್ತ್ವತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಒಮ್ಮೆ ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ, ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

(ಅಥ ಶವಾವಿಧಿಃ) । ಶವಸ್ಯ ಶಿಬಿಕಾಯಾಂ ಕರಚರಣಬನ್ಧನಂ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಮ್ । ಏವಂ ಚೇನ್ನ ವಿಧಾನಂ ವಿಧೀಯತೇ ತತ್ಪಿಶಾಚಪರಿಭವನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶವವನ್ನು ಶಿಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವಾಗ ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ಶವ ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಜಾಯತೇ ರಜನ್ಯಾಞ್ಚ ಶವನಿರ್ಗಮನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಭಯಶೂನ್ಯಮ್ । ಶವಂ ನ ಮುಞ್ಚೇತ ಮುಚ್ಯತೇ ಚೇತ್ದುಃ ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ದುರ್ಗತಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರೆ, ಆ ಊರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಶವವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದುರ್ಬಲತೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಗ್ರಾಮಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತೇ ಪ್ರೇತೇ ಶ್ರುತೇ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ತದನ್ನಂ ಮಾಂಸವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತತ್ತೋಯಂ ರುಧಿರೋಪಮಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶವ ಇರುವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾಂಸದಂತೆ, ಆ ನೀರನ್ನು ರಕ್ತದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

(೩೫.೪೫) ಜ್ಞಾತಿಸಮ್ಬನ್ಧಿನಾಮೇವಂ ವ್ಯವಹಾರಃ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿಲುಪ್ಯ ಜ್ಞಾತಿಧರ್ಮಞ್ಚ ಪ್ರೇತಪಾಪೇನ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ನಡೆ ಇರಬೇಕು. ಬಂಧುಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ, ಪ್ರೇತಪಾಪವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೬ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೌವಾಚ । ಕಸ್ಮಾದನಶನಂ ಪುಣ್ಯಮಕ್ಷಯ್ಯಗತಿದಾಯಕಮ್ । ಸ್ವಗೃಹನ್ತು ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತೀರ್ಥೇ ವೈ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ॥ ೨,೩೬.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಪುಣ್ಯಕರವೂ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ? ತಾನೇ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ಮ್ರಿಯತೇ ಗೃಹೇ ವಾ ಮೃತ್ಯು ಮಾಗತಃ । ಬೂತ್ವಾ ಕುಟೀಚರೋ ಯಸ್ತು ಸ ಕಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾಗದೆ, ಮನೆದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ತೀರ್ಥೇ ವಾಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ । ಕಥಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಮಪ್ರಾಪ್ತನಿಧನೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ಯಾರಾದರೂ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆದಲ್ಲೋ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನು ನಿಧನವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

ನಿಯಮೇ ಚೇತ್ಕೃತೇ ದೇವ ಚಿತ್ತಭಙ್ಗೋ ಹಿ ಜಾಯತೇ । ಕೇನ ತಸ್ಯ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಿಃ ಕೃತೇನಾಪ್ಯಕೃತೇನ ವಾ ॥ ೨,೩೬.

ದೇವರೇ, ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದರೆ, ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಕೃತ್ವಾ ನಿರಶನಂ ಯೋ ವೈ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಕೋಽಪಿ ಚೇತ್ । ಮಾನುಪೀಂ ತನುಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಮ ತುಲ್ಯೋ ವಿರಾಜತೇ ॥ ೨,೩೬.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.