ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪಿತಾ ದದಾತಿ ಪುತ್ತ್ರಾನ್ ವೈ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸನ್ತತಿಃ ಖಗ । ಹೋಮದಾತಾ ಭವೇತ್ಸೋಪಿ ಯಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ವಂಶ ಕಡಿದುಹೋದರೂ ಸಹ; ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು ಅವನ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಗುಣಾ ಹ್ಯೇತೇ ಪಿತೄಣಾಂ ತಪೇಣೇ ಸ್ಮೃತಾಃ । ದದ್ಯಾದ್ವಿಪುಲಮನ್ನಾದ್ಯಂ ವೃದ್ಧಸ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಿತೃಗಳ ಗುಣಗಳು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ; ವಯಸ್ಸಾದ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನ್ನ-ಪಾನ ನೀಡಬೇಕು.

ಯಸ್ಯ ಪುಂಸಶ್ಚ ಮರ್ತ್ಯೇ ವೈ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಾ ಸನ್ತತಿಃ ಖಗ । ಸ ವಸೇನ್ನರಕೇ ಘೋರೇ ಪಙ್ಕೇ ಮಗ್ನಃ ಕರೀ ಯಥಾ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರ ವಂಶ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿದುಹೋಗಿತೋ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ನರಕದಲ್ಲಿ, ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆನೆಯಂತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೋನ್ಯನ್ತರೇಷು ಜಾಯತೇ ಯತ್ರ ವೃಕ್ಷಸರೀಸೃಪಾಃ । ನ ಸನ್ತತಿಂ ವಿನಾ ಸೋಽತ್ರ ಮುಚ್ಯತೇ ನರಕಾದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅವನು ಮರಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಇರುವ ಇತರ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ವಂಶವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ನರಕದಿಂದ ಖಚಿತವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯೋ ವಾ ಯೋ ದೂರೇಽಪಿ ಹಿ ಗಾತ್ರೇಜಃ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಂ ಕುರ್ಯಾತ್ತಸ್ಯಾದ್ದೇಶೇನ ಭಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಅವನ ಶಿಷ್ಯನು—even ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಬಂದವನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿಶುದ್ಧಃ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಕ್ತಃ ಸ ನರಕಾದ್ಧ್ರುವಮ್ । ನಿವಸೇನ್ನಾಕಲೋಕೇ ಚ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೨,೩೫.

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಖಚಿತವಾಗಿ ನರಕದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಆದೌ ಕೃತ್ವಾ ಧನಿಷ್ಠಾಞ್ಚ ಏತನ್ನಕ್ಷತ್ರಪಞ್ಚಕಮ್ । ರೇವತ್ಯನ್ತಂ ಸದಾ ದೂಷ್ಯಮಶುಭಂ ಸರ್ವದಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಧನಿಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ರೇವತಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಇರುವ ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇದ್ದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಭವಾಗಿದ್ದು, ಅಪವಿತ್ರತೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದಾಹ (ಬಲಿ) ಸ್ತತ್ರ ನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ವಿಪ್ರದಿಸರ್ವಜಾತಿಷು । ದೀಯತೇ ನ ಜಲಂ ತತ್ರ ಅಶುಭಂ ಜಾಯತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ಲೋಕಯಾತ್ರಾ ನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ದುಃ ಖಾರ್ತಃ ಸ್ವಜನೋ ಯದಿ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯವರಿಗೂ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಪಶಕುನ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನೆಯವರು ಎಷ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಬಾರದು.

ಪಞ್ಚಕಾನನ್ತರಂ ತಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸರ್ವಮನ್ಯಥಾ । ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಗೋತ್ರಿಣಾಂ ತಸ್ಯ ಸನ್ತಾಪೋಽಪ್ಯುಪಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹೋದ ನಂತರವೇ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳು ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮೃತನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೃಹೇ ಹಾನಿರ್ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ಋಕ್ಷೇಷ್ವೇಷು ಮೃತಶ್ಚ ಯಃ । ಅಥವಾ ಋಕ್ಷಮಧ್ಯೇಽಪಿ ದಾಹಸ್ತಸ್ಯ ವಿಧೀಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸತ್ತರೆ ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ಈ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.

ಕ್ರಿಯತೇ ಮಾನುಷಾಣಾನ್ತು ಸದ್ಯ ಆಹುತಿಕಾರಣಾತ್ । ಸದ್ಯಾಹುತಿಕರಂ ಪುಣ್ಯಂ ತೀರ್ಥೇ ತದ್ದಾಹ ಉತ್ತಮಃ ॥ ೨,೩೫.

ಮಾನವರಿಗಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ; ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ತಕ್ಷಣದ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ದಹನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ವಿಪ್ರೈರ್ನಿಯಮತಃ ಕಾರ್ಯಃ ಸಮನ್ತ್ರೋ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಃ । ಶವಸ್ಯ ಚ ಸಮೀಪೇ ತು ಕ್ಷಿಪ್ಯನ್ತೇ ಪುತ್ತಲಾಸ್ತತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮೃತದೇಹದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ತಳಿಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ದರ್ಭಮಯಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ವಿಪ್ರಾ ಮನ್ತ್ರಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಾಃ । ತತೋ ದಾಹಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಃ ತೈಶ್ಚ ಪುತ್ತಲಕೈಃ ಸಹ ॥ ೨,೩೫.

ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ತಳಿಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಆ ಪುತ್ತಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸೂತಕಾನ್ತೇ ತತಃ ಪುತ್ರಃ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛಾನ್ತಿಕಮುತ್ತಮಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಸೂತಕಾವಧಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಗನು ಶಾಂತಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಕೇಷು ಮೃತೋ ಯೋಽಸೌ ನ ಗತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ । ತಿಲಾನ್ ಗಾಶ್ಚ ಸುವರ್ಣಂ ಚ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಘೃತಂ ದದೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗಾಗಿ ಎಳ್ಳು, ಹಸು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ದೀಯತೇ ದಾನಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವನಾಶನಮ್ । ಸೂತಕಾನ್ತೇ ಚ ಸತ್ಪುತ್ರೈಃ ಸ ಪ್ರೇತೋ ಲಭತೇ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡುವ ದಾನವು ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸೂತಕಾವಧಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮೃತಾತ್ಮೆಗೆ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಭಾಜನೋಪಾನಹೌ ಚ್ಛತ್ರಂ ಹೇಮಮುದ್ರಾಚ ವಾಸಸೀ । ದಕ್ಷಿಣಾ ದೀಯತೇ ವಿಪ್ರ ಸರ್ವಪಾತಕಮೋಚನೀ ॥ ೨,೩೫.

ಪಾತ್ರೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಹೊದಿಕೆ, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಲವೃದ್ಧಾತುರಾಣಾಞ್ಚ ಮೃತಾನಾಂ ಪಞ್ಚಕೇಷು ಹಿ । ವಿಧಾನಂ ಯೋ ನ ಕುರ್ವೀತ ವಿಘ್ನಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಅಥವಾ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಹೋದರೆ ಅವನಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಷ್ಟಾದಶೈವ ವಸ್ತೂನಿ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧೇ ವಿವರ್ಜಯೇತ್ । ಆಶಿಷೋ ದ್ವಿಗುಣಾನ್ ದರ್ಭಾನ್ ಪ್ರಣವಾನ್ನೈಕಪಿಣ್ಡತಾಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು: ಆಶೀರ್ವಾದ, ಎರಡು ದರ್ಭೆಗಳು, ಪ್ರಣವಾಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು.

ಅಗ್ನೌಕರಣಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವೈ ವೈಶ್ವದೈವಿಕಮ್ । ವಿಕಿರಂ ಚ ಸ್ವಧಾಕಾರಂ ಪಿತೃಶಬ್ದಂ ನ ಚೋಚ್ಚರೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಕೈಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬಾರದು, ವೈಶ್ವದೇವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಬಿತ್ತರಿಸುವುದು, ಸ್ವಧಾ ಹೇಳುವುದು ಅಥವಾ ಪಿತೃ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬಾರದು.

ಅನುಶಬ್ದಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ನಾವಾಹನಮಥೋಲ್ಮುಕಮ್ । ಆಸೀಮಾನ್ತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಿಸರ್ಜನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅನು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು, ಆವಾಹನ ಅಥವಾ ಹೊಲ್ಮುಕವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಸ್ಥಳದ ಗಡಿ ಹಾಕುವುದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಅಥವಾ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ಕುರ್ಯಾತ್ತಿಲಹೋಮಞ್ಚ ದ್ವಿಜಃ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ತಥಾ । ನ ಕುರ್ಯಾದ್ವೈಶ್ವದೇವಂ ಚೇತ್ಕರ್ತಾ ಗಚ್ಛತ್ಯಧೋಗತಿಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ದ್ವಿಜನು ಎಳ್ಳಿನ ಹೋಮ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಮಾಡಬಾರದು; ವೈಶ್ವದೇವವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಮಾಡುವವನು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಲಿನಶ್ರಾದ್ಧಸಂಜ್ಞಾನಂ ಪೂರ್ವಷೋಡಶಕಂ ತಥಾ । ಸ್ಥಾನೇ ದ್ವಾರೇ ಚಾರ್ಧಮಾರ್ಗೇ ಚಿತಾಯಾಂ ಶವಹಸ್ತಕೇ ॥ ೨,೩೫.

ಮಲಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯುವದು, ಮೊದಲ ಹದಿನಾರು ವಿಧಿಗಳು, ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೃತದೇಹದ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ,

ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿಭೂತೇಭ್ಯಃ ಪಞ್ಚಮಂ ಪ್ರತಿವೇಶ್ಯಕಮ್ । ಷಷ್ಠಂ ಸಞ್ಚಯನೇ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದಶ ಪಿಣ್ಡಾ ದಶಾಹಿಕಾಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಷೋಡಷಕಞ್ಚೈತತ್ಪ್ರಥಮಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಹತ್ತಿರದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಐದನೇ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆರುನೇದು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವರಿಗೆ. ಹತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ದಿನದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಷೋಡಶಂ ಮಧ್ಯೇ ದ್ವಿತೀಯಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮೇ ಶೃಣು । ಕರ್ತವ್ಯಾನೀಹ ವಿಧಿನಾ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು ॥ ೨,೩೫.

ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದ್ಯಞ್ಚ ತಥಾನ್ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಪಞ್ಚಕಮ್ । ಏವಂ ಷೋಡಶಕಂ ಪ್ರಾಹುರೇತತ್ತತ್ತ್ವವಿದೋ ಜನಾಃ ॥ ೨,೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹದಿನಾರು ಎಂದು ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಾದಶ ಪ್ರತಿಮಾಸ್ಯಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇಕಾದಶೇ ತಥಾ । ತ್ರಿಪಕ್ಷಸಮ್ಭವಞ್ಚೈವ ದ್ವೇ ರಿಕ್ತೇ ಖಗ ಷೋಡಶ ॥ ೨,೩೫.

ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು, ಒಂದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು, ಹಿನ್ನಡೆಯ ಚಂದ್ರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು—ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಆದ್ಯಂ ಶವವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾನ್ಯಚ್ಚ ತ್ರಿಷೋಡಶಮ್ । ಪಿತೃಪಾಙ್ಕ್ತಿವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಶತಾದ್ಧೈಂನ ತು ಯೋಜಯೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಮೊದಲನೆಯದು ಶವದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಹದಿಮೂರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಆದರೆ ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಶತಾರ್ಧೇನ ವಿಹೀನೋ ಯೋ ಮಿಲಿತಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಭಾಙ್ನ ಹಿ । ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಥೈವಾಷ್ಟಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರೇತತ್ವನಾಶನಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರು ನೂರುದಕ್ಕೂ ಹದಿನೈದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಪಿತೃಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾಗದು. ನಾಲ್ವತ್ತೆಂಟು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರೇತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.