ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಜ್ಞಪುರುಷಸ್ಯ ಯದ್ದಾನಂ ದೇವಾದೀನಾಞ್ಚ ಯತ್ತಥಾ । ಅಪೂರ್ಣೇಽಪ್ಯಬ್ದಮಧ್ಯೇಪಿ ಕರ್ತವ್ಯಮಿತಿ ಕೇ ಚ ನ ॥ ೨,೩೪.

ಯಜ್ಞಪಾತ್ರರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ದಾನಗಳನ್ನು, ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಕೆಲವರು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃಭ್ಯೋಪಿ ಹಿ ಯದ್ದತ್ತಮರ್ಘಪಿಣ್ಡವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ತಚ್ಚ ವೈ ಸರ್ವಮೇಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಿಂಡವನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದಾನವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವಾನಾಂ ಪಿತರೋ ದೇವಾ ಪಿತೄಣಾಮೃಷಯಸ್ತಥಾ । ಋಷೀಣಾಂ ಪಿತರೋ ದೇವಾಃ ಪಿತಾ ಜಯತಿ ತೇನ ವೈ ॥ ೨,೩೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವರುಗಳು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಋಷಿಗಳು ಪಿತೃಗಳು, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವರುಗಳು. ಹೀಗಾಗಿ ತಂದೆ ಸದಾ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃದೇವಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಯಜ್ಞನಥೋ ವಿಭುರ್ಭವೇತ್ । ಯಜ್ಞನಾಥಸ್ಯ ಯದ್ದತ್ತಂ ತದ್ದತ್ತಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞನಾಥನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಯಜ್ಞನಾಥನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದಂತೆಯೇ.

ಮೃತೇ ಪಿತರ್ಯಬ್ದಮಧ್ಯೇ ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕಾರಯೇತ್ಸುತಃ । ಸಪ್ತಜನ್ಮಕೃತಾ ಧರ್ಮಾಥೀಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆ ಸತ್ತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಗನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೇತೀಭೂತಾಸ್ತು ಪಿತರೋ ಲುಪ್ತಪಿಣ್ಡೋದಕಕ್ರಿಯಾಃ । ಭ್ರಮನ್ತಿ ವಾಯುನಾ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷುತ್ತೃಡ್ಭ್ಯಾಂ ಪರಿಪೀಡಿತಾಃ ॥ ೨,೩೪.

ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತರಿ ಪ್ರೇತತಾಪನ್ನೇ ಲುಪ್ಯತೇ ಪೈತೃಕೀ ಕ್ರಿಯಾ । ಅಥ ಮಾತುರ್ವಿಪತ್ತಿಃ ಸ್ಯಾತ್ಪಿತೃಕಾರ್ಯಂ ನ ಲುಪ್ಯತೇ ॥ ೨,೩೪.

ತಂದೆ ಪ್ರೇತರಾದಾಗ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ತಾಯಿ ಸತ್ತರೆ, ತಂದೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೃತಾ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ತಿಷ್ಠೇಜ್ಜೀವನ್ತೀ ಚ ಪಿತಾಮಹೀ । ಸಪಿಣ್ಡನನ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪಿತಾಮಹ್ಯಾ ಸಹೈವ ತು ॥ ೨,೩೪.

ತಾಯಿ ಮೃತಳಾಗಿದ್ದರೂ ತಂದೆ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಂದೆಯ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸತ್ಯಂಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಶ್ರೂಯತಾಂ ವಚನಂ ಮಮ । ನ ಪಿಣ್ಡೋ ಮಿಲಿತೋ ಯೇಷಾಂ ಮೃತಾನಾನ್ತು ನೃಣಾಂ ಭುವಿ ॥ ೨,೩೪.

ನಿಜ, ನಿಜ, ಮತ್ತೆ ನಿಜ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರಿಗಾಗಿ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿ ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಪಣೆಯೂ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಉಪತಿಷ್ಠೇನ್ನ ವೇ ತೇಷಾಂ ಪುತ್ರೈರ್ದತ್ತಮನೇಕಧಾ । ಹನ್ತಕಾರಸ್ತದುದ್ದೇಶೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೈವ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಃ ॥ ೨,೩೪.

ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಮೃತರಿಗೆ ಅದು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಜಲಾರ್ಪಣೆಯೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೩೫ ತರ್ಕ್ಷ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಪರಂ ಮಮ ಸನ್ದೇಹಂ ಕಥಯಸ್ವ ಜನಾರ್ದನ । ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಮತಾ ಪಞ್ಚತ್ವಮಾಗತಾ ॥ ೨,೩೫.

ತರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಜನಾರ್ದನ, ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಶಯವಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು; ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ತಾಯಿ ಮೃತಳಾದಾಗ,

ಪಿತಾಮಹೀ ಜೀವತಿ ಚ ತಥಾ ಚ ಪ್ರಪಿತಾಮಹೀ । ವೃದ್ಧಪ್ರಪಿತಾಮಹೀ ತದ್ವನ್ಮಾತೃಸಕ್ತಃ ಪಿತಾ ತಥಾ ॥ ೨,೩೫.

ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಬದುಕಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಜೀವಂತಳೇ, ವಯಸ್ಸಾದ ಅವಳ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಇದ್ದಾಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ತಾಯಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೋದ ತಂದೆಯೂ ಇದ್ದಾನೆ,

ಪ್ರಮಾತಾಮಹಶ್ಚ ತಥಾ ವೃದ್ಧಪ್ರಮಾತಾಮಹಸ್ತಥಾ । ಕೇನ ಸಾ ಮೇಲ್ಯತೇ ಮಾತಾ ಏತತ್ಕಥಯ ಮೇ ಪ್ರಭೋ ॥ ೨,೩೫.

ತಾಯಿಯ ತಾತ, ಅವನ ತಾತ ಕೂಡ ವಯಸ್ಸಾದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಇದು ನನಗೆ ಹೇಳು ಸ್ವಾಮಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪುನರುಕ್ತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣಂ ಖಗ । ಉಮಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ಸಾವಿತ್ರೀತ್ಯತಾಭಿರ್ಮೇಲಯೇದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಕ್ಕಿಯೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಮಾ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಇವರ ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸುವುದು ಖಚಿತ.

ತ್ರಯಃ ಪಿಣ್ಡಭುಜೋ ಜ್ಞೇಯಾಸ್ತ್ಯಜಾಕಾಶ್ಚ ತ್ರಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ತ್ರಯಃ ಪಿಣ್ಡಾನುಲೇಪಾಶ್ಚ ದಶಮಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಸಂನ್ನಿಧಃ ॥ ೨,೩೫.

ಮೂರು ಮಂದಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಮೂವರು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವರು, ಮೂವರು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಲೇಪಿಸುವವರು, ಹತ್ತನೇಯವರು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪುರುಷಾಃ ಖ್ಯಾತಾಃ ಪಿತೃಮಾತೃಕುಲೇಷು ಚ । ತಾರಯೇದ್ಯಜಮಾನಸ್ತು ದಶ ಪೂರ್ವಾನ್ ದಶಾವರಾನ್ ॥ ೨,೩೫.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಯಜಮಾನನು ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ನಂತರದವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಪಿಣ್ಡಃ ಸ ಭವೇದಾದೌ ಸಪಿಣ್ಡೀಕರಣೇ ಕೃತೇ । ಅನ್ತ್ಯಸ್ತು ತ್ಯಾಜಕೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಯೋ ವೃದ್ಧಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ಸೇರಿಸುವ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಮೊದಲನೆಯವನು ಸೇರಿಸಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕೊನೆಯವನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ವಯಸ್ಸಾದ ತಾತ.

ಅನ್ತಿಮಸ್ತ್ಯಾಜಕೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಲೇಪಕಃ ಪ್ರಥಮೋ ಭವೇತ್ । ಲೇಪಕಸ್ತ್ವನ್ತಿಮೋ ಯಸ್ತು ಸ ಭವೇತ್ಪಙ್ಕ್ತಿಸನ್ನಿಧಃ ॥ ೨,೩೫.

ಕೊನೆಯ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವವನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮೊದಲನೆಯವನು ಲೇಪಿಸುವವನು; ಕೊನೆಯ ಲೇಪಿಸುವವನು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಯಜಮಾನೋ ಭವೇದೇಕೋ ದಶ ಪೃರ್ತ್ವೇ ದಶಾವರೇ । ಇತ್ಯೇತೇ ಪಿತರೋ ಜ್ಞೇಯಾ ಏಕವಿಂಶತಿ ಸಂಖ್ಯಕಾಃ ॥ ೨,೩೫.

ಯಜಮಾನನು ಒಬ್ಬನು, ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಪೂರ್ವಿಕರು, ಹತ್ತು ಮಂದಿ ನಂತರದವರು; ಹೀಗಾಗಿ ಪಿತೃಗಳು ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ವಿಧಿನಾ ಕುರುತೇ ಯಸ್ತು ಸಂಸಾರೇ ಶ್ರಾದ್ಧಮುತ್ತಮಮ್ । ಜಾಯತೇಽತ್ರ ನ ಸನ್ದೇಹಃ ಶೃಣು ತಸ್ಯಾಪಿ ಯತ್ಫಲಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಅವರ ಫಲವನ್ನೂ ಕೇಳು.

ಪಿತಾ ದದಾತಿ ಪುತ್ತ್ರಾನ್ ವೈ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸನ್ತತಿಃ ಖಗ । ಹೋಮದಾತಾ ಭವೇತ್ಸೋಪಿ ಯಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ವಂಶ ಕಡಿದುಹೋದರೂ ಸಹ; ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು ಅವನ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಗುಣಾ ಹ್ಯೇತೇ ಪಿತೄಣಾಂ ತಪೇಣೇ ಸ್ಮೃತಾಃ । ದದ್ಯಾದ್ವಿಪುಲಮನ್ನಾದ್ಯಂ ವೃದ್ಧಸ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ॥ ೨,೩೫.

ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಿತೃಗಳ ಗುಣಗಳು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ; ವಯಸ್ಸಾದ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನ್ನ-ಪಾನ ನೀಡಬೇಕು.

ಯಸ್ಯ ಪುಂಸಶ್ಚ ಮರ್ತ್ಯೇ ವೈ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಾ ಸನ್ತತಿಃ ಖಗ । ಸ ವಸೇನ್ನರಕೇ ಘೋರೇ ಪಙ್ಕೇ ಮಗ್ನಃ ಕರೀ ಯಥಾ ॥ ೨,೩೫.

ಯಾರ ವಂಶ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿದುಹೋಗಿತೋ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ನರಕದಲ್ಲಿ, ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆನೆಯಂತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೋನ್ಯನ್ತರೇಷು ಜಾಯತೇ ಯತ್ರ ವೃಕ್ಷಸರೀಸೃಪಾಃ । ನ ಸನ್ತತಿಂ ವಿನಾ ಸೋಽತ್ರ ಮುಚ್ಯತೇ ನರಕಾದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೨,೩೫.

ಅವನು ಮರಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಇರುವ ಇತರ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ವಂಶವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ನರಕದಿಂದ ಖಚಿತವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯೋ ವಾ ಯೋ ದೂರೇಽಪಿ ಹಿ ಗಾತ್ರೇಜಃ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಂ ಕುರ್ಯಾತ್ತಸ್ಯಾದ್ದೇಶೇನ ಭಕ್ತಿತಃ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಅವನ ಶಿಷ್ಯನು—even ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಬಂದವನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿಶುದ್ಧಃ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಕ್ತಃ ಸ ನರಕಾದ್ಧ್ರುವಮ್ । ನಿವಸೇನ್ನಾಕಲೋಕೇ ಚ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೨,೩೫.

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಖಚಿತವಾಗಿ ನರಕದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಆದೌ ಕೃತ್ವಾ ಧನಿಷ್ಠಾಞ್ಚ ಏತನ್ನಕ್ಷತ್ರಪಞ್ಚಕಮ್ । ರೇವತ್ಯನ್ತಂ ಸದಾ ದೂಷ್ಯಮಶುಭಂ ಸರ್ವದಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೩೫.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಧನಿಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ರೇವತಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಇರುವ ಈ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇದ್ದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಭವಾಗಿದ್ದು, ಅಪವಿತ್ರತೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದಾಹ (ಬಲಿ) ಸ್ತತ್ರ ನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ವಿಪ್ರದಿಸರ್ವಜಾತಿಷು । ದೀಯತೇ ನ ಜಲಂ ತತ್ರ ಅಶುಭಂ ಜಾಯತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ಲೋಕಯಾತ್ರಾ ನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ದುಃ ಖಾರ್ತಃ ಸ್ವಜನೋ ಯದಿ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯವರಿಗೂ ದಹನವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಪಶಕುನ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನೆಯವರು ಎಷ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಬಾರದು.

ಪಞ್ಚಕಾನನ್ತರಂ ತಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸರ್ವಮನ್ಯಥಾ । ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಗೋತ್ರಿಣಾಂ ತಸ್ಯ ಸನ್ತಾಪೋಽಪ್ಯುಪಜಾಯತೇ ॥ ೨,೩೫.

ಆ ಐದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹೋದ ನಂತರವೇ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳು ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮೃತನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.